Ετικέτα: στίχοι

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί..

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί,

τις πόρτες σπάσαν οι οχτροί,

κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές.. την πρώτη μέρα..

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί,

αδέρφια πήραν οι οχτροί,

κι εμείς κοιτούσαμε τις κοπελιές .. την άλλη μέρα..

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

φωτιά μας ρίξαν οι οχτροί,

κι εμείς φωνάζαμε στα σκοτεινά ..την τρίτη μέρα..

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

σπαθιά κρατούσαν οι οχτροί ,

κι εμείς τα πήραμε για φυλαχτά ..την άλλη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί,

μοιράσαν δώρα οι οχτροί,

κι εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά ..την πέμπτη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

κρατούσαν δίκιο οι οχτροί,

κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια ..σαν κάθε μέρα..

Να δεις τί σου χω για μετά- Παπακωνσταντίνου/Μαχαιρίτσας

Στο ασανσέρ σφάζουν αρνιά
στο ρετιρέ κριάρια
και στο μεγάλο λίβινγκ ρουμ
με ρομπ ντε σαμπρ κυκλοφορούν..

Στον καμπινέ πάνε συχνά
και στο μπιντέ καβάλα
προσεύχονται διαπασών
εις το Λαχείο Συντακτών..

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ’ το πενήντα και μετά
μας έχουν πνίξει τα μπετά
να δεις τι σου  χω για μετά..

Στου Στρατηγάκη την αυλή
και σ’ άλλα ινστιτούτα
λέει πολλοί ‘ναι μαζεμένοι
Ρωμιοσύνη μου καημένη..

Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει
μα κόκκαλα τσακίζει
με YES και SORRY και λοιπά
και με σπασμένα Αγγλικά..

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ’ το εξήντα και μετά
ανά, κατά, διά, μετά
να δεις τι σου  χω για μετά..

Καβάλα πάνε σινεμά
καβάλα super market
μπαίνουμε σ’ άλλη εποχή
πιο stereo και γιώτα χι..

Ελλάς, Ελλήνων Χριστιανών
κι αντίσταση και γύψος
Πολυτεχνείο ξαφνικά
μεταπολίτευση και τα λοιπά..

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ  το εβδομήντα και μετά
μας έχουν πνίζει τα σκατά
να δεις τι σου ‘χω για μετά..

Εδώ και τώρα αλλαγή
και πανταχού το νέφος
από τα out και τα in
βγήκανε γιάπηδες με τζην..

Σκυλάδικα στην εθνική
disco στην παραλία
ανάδελφος Ελληνισμός
ενώ επίκειται σεισμός..

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ’ το ογδόντα και μετά
να δεις τι σου ‘ρχεται μετά
να δεις τι σου ‘χω για μετά..

Στο ενενήντα φτάσαμε
εμπρός ταχύ το βήμα
να το ακολουθήσουμε
γιατί καθυστερήσαμε..

Εοκ, Νου Δου, περικοπές
Κυπριακό και Σκόπια
Θε μου πως φτάσαμε ως εδώ
στα σύνορα του Εξαποδώ..

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ’ το ενενήντα και μετά
να δεις τι σου ‘χω για μετά..

Μα η Ελλάδα ως γνωστόν
ποτέ της δεν πεθαίνει
και όπως έχει ειπωθεί
κάποια στιγμή θ αναστηθεί..

Μητέρα μεγαλόψυχη
ή φάντασμα και ζόμπι
ας κάνουμε υπομονή
το δυο χιλιάδες θα φανεί..

Με άλλα λόγια θα στο πω
κι έναν ανάπηρο σκοπό
την ονειρεύτηκα ξανά
συγκάτοικο σ’ ένα βραχνά
να με ξυπνάει με βρισιές..

Βρε μπαγάσα..περνάς καλά κει πάνω!

-Αφιερωμένο στον Αλέξη που μια σφαίρα του εξοστράκισε τα όνειρα..-

Στίχοι: Νικόλας Άσιμος
Μουσική: Νικόλας Άσιμος
Πρώτη εκτέλεση: Νικόλας Άσιμος
Άλλες ερμηνείες: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Aφήνω πίσω τις αγορές και τα παζάρια
θέλω να τρέξω στις καλαμιές και τα λιβάδια
να ξαναγίνω καβαλάρης και ξαναέλα να με πάρεις ουρανέ
για δεν υπήρξα κατεργάρης και τη χρειάζομαι τη χάρη σου μωρέ

Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω
μιαν ανάσα γυρεύω για να γιάνω
δεν το πιστεύω να με χλευάζεις
σαν σε χαζεύω δεν χαμπαριάζεις
πρότεινέ μου κάποια λύση
δεν θα σου παρα-κοστήσει

και θα σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν
για το χαμένο μου αγώνα
που τ’ αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαίν’

Aφήνω πίσω το σαματά και τους ανθρώπους
έχω χορτάσει κατραπακιές και ψάχνω τρόπους
πως να ξεφύγω από τη μοίρα
κι έχω μέσα μου πλημμύρα ουρανέ
για δεν υπήρξα κατεργάρης
και θα το θες να με φλερτάρεις γαλανέ

Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω
κάνε πάσα καμιά ματιά και χάμω
‘κει που κοιμάσαι και αρμενίζεις
ξάφνου αστράφτεις και μπουμπουνίζεις
κι ότι σου ‘ρθει κατεβάζεις
μην θαρρείς πως με ταράζεις

γιατί σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν
για το χαμένο μου αγώνα
που τ’ αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαίν’.

βιογραφία του θα βρείτε:

http://www.sansimera.gr/archive/biographies/show.php?id=102&name=Nikolas_Asimos

Johnny got his gun (Metallica- One)

Η ταινία γυρισμένη το 1971, μιλάει για την ιστορία του Joe, ένα στρατιώτη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου που ξυπνάει σε ένα νοσοκομείο για να ανακαλύψει πως μια νάρκη του κόστισε όλα του τα μέλη και τις περισσότερες από τις αισθήσεις του (όραση, ακοή ακόμη και ομιλία). Εντελώς αποκομμένος από τον έξω κόσμο, ταξιδεύει σε όνειρα και μνήμες. Μέσα από αυτό το τέχνασμα το φιλμ μεταφέρει τον νεανικό ιδεαλισμό, την παράλογη πραγματικότητα και την ανοησία του πολέμου.

Το γεγονός πως το φιλμ είναι τόσο κοντά στην παρωδία είναι σημάδι της ειλικρίνειάς του. Είναι μια προσαρμογή του αντιπολεμικού μυθιστορήματος του σκηνοθέτη Dalton Trumbo’s, γραμμένο το 1930, το οποίο άγγιξε το νέο κοινό με τις διαδηλώσεις κατά του πολέμου του Βιετνάμ στα ’60’s. Πάντως η σοβαροφανή του προσέγγιση δεν μεταφέρεται καλά στο φιλμ και συγκρίνεται ως λίγο με χιουμοριστικές σάτιρες όπως το Catch 22 και M*A*S*H.

Το αντιπολεμικό μήνυμα είναι απλοϊκά και αδέξια δοσμένο και μερικές φανταστικές σκηνές είναι για γέλια, ιδίως εκεί που ο Donald Sutherland είναι ένα είδους «ανάλαφρου» θεού.

Η ιστορία του Dalton Trumbo είναι περισσότερο ενδιαφέρον. Ήταν ένας από τους σκηνοθέτες της μαύρης λίστας του Hollywood από την Επιτροπή Αντι-αμερικανικών Δραστηριοτήτων γιατί αρνήθηκε να καταθέσει στην υπόθεση του κυνηγιού-μαγισσών του McCarthy. Μετά από την φυλάκισή του μεταφέρθηκε στο Μεξικό, όπου έγραψε με ψευδώνυμα και κέρδισε δύο Όσκαρ για το Roman Holiday και το Spartacus. Johnny got his gun ήταν το μόνο φιλμ που σκηνοθέτησε, όμως θα παραμείνει στη μνήμη μας για τα εξαιρετικά του σενάρια και τις αρχές του.

Μια εξαιρετική σκηνή της ταινίας είναι εκείνη όπου ο ιερέας απευθύνεται σε έναν ανώτερο αξιωματικό και του λέει πως «ο ασθενής αυτός είναι αποτέλεσμα του δικού σας επαγγέλματος όχι του δικού μου» (θα τη βρείτε στο διάστημα 5:43 του βίντεο)..

Ολόκληρη η ταινία υπάρχει στο youtube (http://www.youtube.com/watch?v=wlwtrQ_RoX8) για όσους ενδιαφέρονται.

Οι στίχοι του γνωστού τραγουδιού των Metallica μαζί με αυτούς της ταινίας:

The cerebrum has suffered massive and irreparable damage
You can never know what has happened to him If I have not been sure of this, I would not have permitted him to live..

Where am I?
Father
What happened?
I need help
What is democracy?
It got something to do with young men killing each other, Arthur
When it comes my turn, will you want me to go?
For democracy, any man would give his only begotten son

It is impossible for any severed individual to experience pain
Pleasure.. Memory..
Dreams or thought of any kind
This young man will be as unfeeling
As unthinking as the dead.. Until the day he joins them

I don’t know weather I’m alive or dreaming or dead or remembering
How can you tell what’s a dream and what’s real
When you can’t even tell when you’re awake and when you’re asleep

Where am I?

I can’t remember anything
Can’t tell if this is true or dream
Deep down inside I feel to scream
This terrible silence stops with me

Now that the war is through with me
I’m waking up, I cannot see
That there’s not much left of me
Nothing is real but pain now

Hold my breath as I wish for death
Oh please God, wake me

They kept my head and chopped off everything
Oh god, please make them hear me
They won’t listen, they won’t hear me
They got to wake me up I’ll be like this for years
Hear me

Back in the womb it’s much too real
In pumps life that I must feel
But can’t look forward to reveal
Look to the time when I’ll live

Fed through the tube that sticks in me
Just like a wartime novelty
Tied to machines that make me be
Cut this life off from me

Hold my breath as I wish for death
Oh please God, wake me

It’s like a piece of me that keeps on living
It won’t always be like this, will it?

I can’t live like this!
I-I can’t!
Please no
I can’t! I can’t!
Help me, help me, help me!
Mother where are ya?
Mommy, mother, I’m having a nightmare and I can’t wake up

Now the world is gone I’m just one
Oh God help me

Hold my breath as I wish for death
Oh please God, help me

Me lying here like, like some freak in a carnival show
Here is the armless
Legless
Wonder of the twentieth century

Death has a dignity of its own
Father!
I need help
I’m in terrible trouble and I need help
Don’t you remember when you were little?
How and you and Bill Harper use to string a wire between the two
houses
So you could telegraph to each other
You’ll remember the Morse code

Darkness
Imprisoning me
All that I see
Absolute horror
I cannot live
I cannot die
Trapped in myself
Body my holding cell

It’s Morse code
For what?
S.O.S.
Help

Landmine
Has taken my sight
Taken my speech
Taken my hearing
Taken my arms
Taken my legs
Taken my soul
Left me with life in Hell

What’s he saying?
Said kill me
Over and over again
Kill me
Oh god, please make them hear me
Don’t you have any message for him Arthur?
He’s the product of your profession
Not mine

Kill me
I’m asking you to kill me

Thank you

Save me please
Father

Each man faces death by himself
Alone
Good-bye father

Inside me I’m screaming nobody pays any attention
If I had arms, I could kill myself
If I had legs, I could run away
If I had a voice, I could talk and be some kind of company for
myself
How do I know they’ll kill me?
I could yell for help, but nobody’d help me
I just got to do some kind of, see how I can go on like this

S.O.S. help me
S.O.S. help me

Keep the home fires burning
While our hearts are yearning ..

Ανδρείκελα – Καρυωτάκης (Υπόγεια Ρεύματα)

Σα να μην ήρθαμε ποτέ σ’ αυτήν εδώ τη γη,
σα να μένουμε ακόμη στην ανυπαρξία..
Σκοτάδι γύρω δίχως μια μαρμαρυγή,
άνθρωποι στων άλλων μόνο τη φαντασία..

Από χαρτί πλασμένα κι από δισταγμό,
ανδρείκελα, στης Μοίρας τα τυφλά δυο χέρια,
χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό,
άτονα κοιτώντας, παθητικά, τ’ αστέρια..

Μακρινή χώρα είναι για μας κάθε χαρά,
η ελπίδα κι η νεότης έννοια αφηρημένη…
Άλλος δεν ξέρει ότι βρισκόμαστε, παρά
όποιος πατάει επάνω μας καθώς διαβαίνει.

Πέρασαν τόσα χρόνια, πέρασε ο καιρός.
Ω! κι αν δεν ήταν η βαθιά λύπη στο σώμα,
ω! κι αν δεν ήταν στην ψυχή ο πραγματικός
πόνος μας, για να λέει ότι υπάρχουμε ακόμα…


Salvador Dali - Lugurious Game

Κι όλο γυρίζω μια ζωή..

Δεν περιστρέφεται η γη γύρω από τον ήλιο, απ’ τον ήλιο,
μα περιστρέφεται η γη γύρω απ’ την αγάπη μια ζωή
κι εγώ όλα αυτά που σου ‘χα πει πως δε θ’ αγαπήσω, παίρνω πίσω
σου δίνω πάλι το κορμί κι ό,τι με διαλύει θα διαλύσω, θα διαλύσω.

Όλο γυρίζω μια ζωή γύρω, γύρω, γύρω απ’ την αγάπη
λέω δεν έχω αντοχή κι όμως ξαναχτίζω την αγάπη.
Όλο γυρίζω μια ζωή γύρω, γύρω, γύρω απ’ την αγάπη
πονάω, πεθαίνω, ξεψυχώ μα όλο επιστρέφω στην αγάπη….

Έτσι είναι μάτια μου η καρδιά, φταίει το υλικό της, το υλικό της
σπάει στα δύο μια βραδιά κι όμως επιμένει να χτυπά
κι εγώ που είχα ορκιστεί τη καρδιά να σώσω, θα στη δώσω
πάρε καρδιά μου την καρδιά, φέρ’ τη μου συντρίμμια,
τα συντρίμμια θα ενώσω, θα ενώσω…

Όλο γυρίζω μια ζωή γύρω, γύρω, γύρω απ’ την αγάπη
λέω δεν έχω αντοχή κι όμως ξαναχτίζω την αγάπη.
Όλο γυρίζω μια ζωή γύρω, γύρω, γύρω απ’ την αγάπη
πονάω, πεθαίνω, ξεψυχώ μα όλο επιστρέφω στην αγάπη…

Το άρωμα / Μάσκες

Νύχτες μακριές πέρα απ’ το άρωμα του πόθου
το νιώθω σαν χτες
Νύχτα θολή δυο λευκά περιστέρια
μια πελώρια σιωπή…

_____________
Μαύρος καπνός ένας δρόμος για μας
ένας μουντός ουρανός
Πιο δυνατό από το πάθος του ανέμου
απ’ την οργή των θεών..

_____________
Ζαλίζει, όταν θα σβήσουν τα φώτα
το άρωμα της το σκοτάδι τρυπά
Λόγια πολλά σαν μια αντανάκλαση
που σβήνει όπως το φως κι η σκιά…
_____________
Νύχτες τρελές εκεί στα Κάστρα που γυρνούσαμε
μαζί μέχρι χτες
Θέλω να πω στην ψυχή μου πως υπάρχω
είμαι εδώ, είμαι εδώ…. είμαι εδω….