Ετικέτα: πολιτικοί

Πρώτα θα μας γδύσουν μετά θα μας ξεπουλήσουν..

Αν κάποιος στο δρόμο βρεθεί μπροστά σου και στρέψει ξαφνικά εναντίον σου ένα όπλο φωνάζοντας σου «τα λεφτά σου ή τη ζωή σου», τι θα κάνεις; Προφανώς θα δώσεις ό,τι έχεις και δεν έχεις για να σωθείς. Θα θεωρήσεις νόμιμο το «αίτημα» του ληστή; Όχι. Αν είσαι ας πούμε αριστερός ή αντεξουσιαστής μπορεί να έχεις δεύτερες σκέψεις για το βάρβαρο καπιταλισμό που ωθεί τον κόσμο στην εγκληματικότητα κ,λπ., κ.λπ αλλά σε γενικές γραμμές και μόνο ο άμεσος και ωμός εκβιασμός και η απειλή κατά της ζωής θα σε κάνει να νιώσεις ότι «παραβιάστηκες».

Μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει σε τι διαφέρουν τα μέτρα της κυβέρνησης από μια απλή ληστεία στο δρόμο;

Οι συντάξεις των 1.200 ευρώ  που στοχοποιούνται ως υψηλές και κόβονται πληρώθηκαν από τις εισφορές των συνταξιούχων και πρώην εργαζομένων, δεν είναι λεφτά ούτε του Γιωργάκη, ούτε του Μπένι, ούτε του Μόσιαλου. Η «μεγαλοσύνη» τους πάντως δεν του απέτρεψε από το να βάλουν χέρι και στα χαρτζιλίκια των 300 ευρώ.

Τα σπίτια που θα αναγκαστεί αρκετός κόσμος να πουλήσει για να επιβιώσει αποκτήθηκαν και συντηρήθηκαν με κόπους μιας ζωής. Δεν είναι όλοι νεόπλουτοι σ΄αυτό τον τόπο, δεν «φτιάχτηκαν» εν μια νυκτί όπως πολλοί παρατρεχάμενοι της εξουσίας. Τώρα, πόσοι θα έχουν σπίτια μέχρι το 2014 για να πληρώνουν το ειδικό τέλος, άγνωστο…

Αυτός που βγήκε στη σύνταξη πριν τα 55 κι εκ των υστέρων τον δείχνουν με το δάχτυλο βγήκε πατώντας σε υπαρκτό θεσμικό πλαίσιο.  Άδικο ή όχι αυτό ήταν κι αυτός που ευθύνεται πρώτα και κύρια τώρα το παίζει τιμωρός. Τι θα πει του κόβεις τη σύνταξη μέχρι να γίνει 55. Πώς θα ζήσει ας μην του έδινες αυτό το δικαίωμα από την αρχή, κατά το «ας μη μας ψηφίζατε»…

Και για πολλοστή φορά να πούμε πως ό,τι πληρώνεται ή καλύτερα υφαρπάζεται από την κυβέρνηση αυτή, πλέον δεν αναπληρώνεται. Η ανεργία θα ξεπεράσει το 20%, οι αποδοχές όσων δουλεύουν βυθίζονται, κατά συνέπεια μεγάλο τμήμα της κοινωνίας θα «στεγνώσει» από πόρους απαραίτητους για την ασφαλή επιβίωσή του και πλέον αυτό θα γίνει με πολύ γρήγορους ρυθμούς.

Τι μένει; Να βάλουν αναδρομική ισχύ στα μέτρα από ελεύσεως του ευρώ, και να φορολογηθούν και οι άστεγοι, ενδεχομένως και οι τάφοι που είπε και η Λιάνα Κανέλλη(«δομημένος χώρος είναι κι αυτός»)…

Το δίλημμα «τα λεφτά σου ή τη ζωή σου» θα συνεχιστεί προφανώς μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων. ώσπου θα απομείνει μόνο η ζωή. Για (ξε)πούλημα…

πηγή: το ποντίκι

Advertisements

«Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλους πολιτικούς και είναι αποφασισμένη να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα» δήλωσε ο Παπουτσής

«Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλους πολιτικούς και είναι αποφασισμένη να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η δημιουργία του φράχτη γύρω από τη Βουλή, για τη θωράκιση της Δημοκρατίας, ενώ παράλληλα στόχος είναι να μην μείνει ούτε ένας πολιτικός στη χώρα».

Τη δήλωση αυτή επανέλαβε σήμερα ο υπουργός Προστασίας των Τραπεζικών κ. Χρήστος Παπουτσής.

Ο κ. Παπουτσής κατέθεσε στη Βουλή τροπολογία με την οποία προβλέπεται η παραχώρηση στρατοπέδων που δεν χρησιμοποιούνται από τις Ενοπλες Δυνάμεις, για τη δημιουργία κέντρων πρώτης υποδοχής πολιτικών και βουλευτών.

Η τροπολογία κατατέθηκε στη Βουλή στο νομοσχέδιο του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για την Ιδρυση Υπηρεσίας Ασύλου και Υπηρεσίας Τελευταίας Αποδοχής και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας προς τις διατάξεις της οδηγίας (2008/115/ΕΚ) σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη – μέλη της ΕΕ για την επιστροφή των διεφθαρμένων πολιτικών από εκεί που ‘ρθαν.

Τα κτίρια που θα χρησιμοποιηθούν, θα δημιουργηθούν κατά παρέκκλιση των όρων δόμησης. Τη σχετική τροπολογία συνυπογράφουν μαζί με τον κ. Παπουτσή ο υπουργός Φονικών Μυγοσκοτώστρων κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, η υπουργός Ρύπανσης και Αποχέτευσης κυρία Τίνα Μπιρμπίλη και ο υπουργός Χρεωκοπίας κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου.

Ειδικά για τον φράχτη και τα μέτρα στο Κοινοβούλιο, ο κ. Παπουτσής ανέφερε:«Πέρα από το φράχτη, τις θερμικές κάμερες και όλα τα σύγχρονα μέσα τα οποία θα χρησιμοποιήσουμε στο Κοινοβούλιο μας, με το νομοσχέδιο που ψηφίζουμε σήμερα βάζουμε μία τάξη σε όλη αυτή την κατάσταση, η οποία για χρόνια ταλαιπωρεί τη χώρα μας και προσβάλλει την Ελλάδα στην ευρωπαϊκή έννομη τάξη. Με το νομοσχέδιο, το οποίο ψηφίζεται σήμερα από τη Βουλή, όσοι έχουν ελάχιστη τσίπα επάνω τους θα αυτοεξοριστούν στον αγύριστο. Και σε αυτή την κατεύθυνση εργαζόμαστε με υπεράνθρωπες προσπάθειες. Όσοι όμως βρίσκονται στη χώρα μας και κυρίως εκείνοι οι οποίοι συμμετέχουν σε σκάνδαλα τύπου Siemens, Βατοπέδι, Χρηματιστήριο, Ολυμπιακούς Αγώνες κ.α., αυτοί θα φύγουν από την Ελλάδα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Είτε με εθελοντικό επαναπατρισμό, είτε με υποχρεωτική απέλαση. Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο. Η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει άλλο. Έχουμε ξεπεράσει τα όρια παρά το γεγονός ότι είμαστε μια κοινωνία δημοκρατική, ανεκτική, η πιο ανεκτική κοινωνία στις ευρωπαϊκές χώρες».

Σε ερώτηση για το κόστος κατασκευής του φράχτη ο κ. Παπουτσής απάντησε ότι πρέπει να γίνει σύγκριση του κόστους που πληρώνει η Ελλάδα με την αποδοχή 1 σκανδάλου τύπου Siemens την ημέρα, αριθμός που ισοδυναμεί με τον αριθμό κατοίκων ενός χωριού, και επανέλαβε ότι η Ελλάδα «δεν αντέχει άλλο».


Λόγος Περί Ελευθερίας της Συνείδησης

Έχω να πω δυο λογάκια σε όλους τους ισχυρούς τούτης της γης (σίγουρα πολλοί από αυτούς θα διαβάζουν αυτή τη στιγμή τα άρθρα που έχω παραθέσει κατά καιρούς και θα ψάχνουν τον αληθινά ηθικό (που είναι και νόμιμος; ) τρόπο ζωής [χαχαχα] ) :

Μαντάμ εντ μεσιέ «ισχυροί» (κλάιν μάιν..),

Δηλαδή όλοι εσείς : Πρωθυπουργοί, υπουργοί, θρησκευτικοί ηγέται (παντός είδος), πουλημένοι αφισοκολληταί του δημοσίου που για να βρουν μια καρεκλίτσα έγλειψαν χιλιάδες κατουρημένες ποδιές και τώρα λέγονται «προϊστάμενοι» και γενικοί γραμματείς (και φαρισαίοι) και λοιποί ..

Μπορεί να θέτε να επιβάλλετε το «θέλημά» σας και τον τρόπο ζωής σας (ναι αυτόν τον γλοιώδη συνδυασμό χλιδής και λασπόλουτρου) σε όλους εμάς τους «πληβείους» αλλά δυστυχώς για εσάς και ευτυχώς για εμάς ο λόγος σας δεν θα περάσει..

Μπορεί να υπήρξαμε φτωχοί στο χρήμα αλλά ουδέποτε υπήρξαμε φτωχοί στο πνεύμα.. Γιατί η αληθινή ομορφιά στη ζωή δεν είναι να κάνεις μπάνια στην εξωτική Κόπα Καμπάνα γνωρίζοντας πως το πνεύμα σου είναι υποταγμένο σε έναν άλλον μεγαλέμπορα ψυχών και συνειδήσεων αλλά είναι η χαρά του να μοιράζεσαι όμορφες στιγμές με όποιον τρόπο μπορείς όντας πραγματικά ελεύθερος από θρησκευτικά δόγματα, απαλλαγμένος από «συμφωνίες κυρίων» (λέγεται και πώληση ψυχής έναντι πινακίου φακής) καθώς και πάτημα επί πτωμάτων (ακόμη και της μάνας σας) δια την ανέλιξην στην ανωτάτη κοινωνική ιεραρχία.

Τί να την κάνεις την εξουσία κυρ βολευτά μου όταν άλλος σε εξουσιάζει και μάλιστα χωρίς να σε σέβεται ως άνθρωπο;

Τί να τα κάνεις τα παλάτια και τα μπακίρια όταν προσκυνάς -και θα προσκυνάς για μια ζωή μέχρι να αφήσεις -το άδειο από ηθικές αξίες- κουφάρι σου σε ένα κιβούρι 2×1 (γιατί είσαι και χοντρός συν τοις άλλοις) ;

Πώς βλέπεις τα μούτρα σου το πρωί στον καθρέφτη κυρ υπουργέ μου και δεν τον φτύνεις έτσι όπως κατάντησε; (και καλά αυτή η φράση «το νόμιμο είναι και ηθικό» ποιός μααααααα…. λάκας τη σκέφτηκε; )

Διάβαζα χθες Επίκτητο το «Εγχειρίδιο» (αποσπάσματα του οποίου θα δημοσιεύσω σε λίγες μέρες) και το μάτι μου (ανάμεσα σε άλλες ωραίες προτάσεις) είδα την εξής πρόταση περί ελευθερίας:

Όποιος λοιπόν, επιθυμεί να είναι ελεύθερος, ούτε να θέλει κάτι ούτε ν’αποφεύγει κάτι απ’ όσα εξαρτώνται απ’τους άλλους. Ειδεμή, κατ’ ανάγκη θα είναι δούλος.
Εάν κάποτε σου συμβεί να στραφείς προς τα εξωτερικά, επειδή επιθυμείς ν’ αρέσεις σε κάποιον, γνώριζε ότι απώλεσες την εσωτερική στάση σου. Ν’αρκεστείς, λοιπόν, να είσαι φιλόσοφος σε όλα, και αν επιθυμείς να φαίνεσαι και φιλόσοφος, να φαίνεσαι στον εαυτό σου και θα είναι αρκετό.

…Δεν προσκλήθηκες στην συνεστίαση κάποιου; Αυτό συνέβει επειδή δεν έδωσες το αντίτιμο του δείπνου σ’αυτόν που προσκαλεί. Πουλά το δείπνο για έναν έπαινο ή για μια υπηρεσία. Εάν σ’ενδιαφέρει, δώσε του το αντίτιμο για το οποίο πωλείται. Αν όμως, και εκείνα θέλεις να μην δώσεις, και τούτα να λάβεις, είσαι άπληστος και αβέλτερος. Τίποτε λοιπόν δεν έχεις αντί για το δείπνο; Και βέβαια έχεις: το ότι δεν επαίνεσες εκείνον που δεν ήθελες και το ότι δεν εμποδίστηκες από τους δούλους που έχει στην είσοδό του.

Αυτά τα λόγια τα λένε όλα..

Πόσο κοστολογείται λοιπόν η ανθρώπινη συνείδηση;

Αξίζει να ζεις μια χλιδάτη ζωή χάνοντας την ελευθερία σου;

Και σκεπτόμενος σοβαρά τα παραπάνω οφείλω να ομολογήσω πως προτιμώ να ζήσω ελεύθερος έστω και χωρίς «μεγαλεία» παρά να πουλήσω τη συνείδησή μου , σαν κάτι πόρνες πολυτελείας (και αν σκεφτείς πως οι πόρνες αυτές αν πλύνουν το κορμί τους είναι «σαν καινούργιες», η συνείδηση μια φορά λερώνεται και ουδέποτε ξεπλένεται).

Βενζίνη γιοκ, τιμές σοκ, καταναλωτής αμόκ!

Αν υποθέσουμε πως η βενζίνη κοστίζει 1,26 ευρώ τα 56,7 λεπτά είναι το κόστος της βενζίνης, τα 56,7 λεπτά είναι οι φόροι του κράτους και 12,6 λεπτά παίρνουν οι εταιρείες εμπορίας, μεταφορείς υγρών καυσίμων και οι βενζινοπώλες.

Το θέμα είναι πως τα καύσιμα είναι η πρώτη ύλη για όλη τη βιομηχανία αλλά και για εμάς τους καταναλωτές. Η έλλειψη καυσίμου ισοδυναμεί τη σήμερον ημέρα με κοινωνικό αποκλεισμό, αφού για να πας κάπου πρέπει να πας ή με το αμάξι με την αστική συγκοινωνία – πράγμα που για την πόλη της Θεσσαλονίκης είναι μια μικρή περιπέτεια.

Κατ’ αρχήν για τον κεντρικό κορμό (πλατεία Αριστοτέλους, Τσιμισκή, παλιά παραλία, πανεπιστήμια) σίγουρα βολεύει η αστική συγκοινωνία– για να μην πω επιβάλλεται λόγω των έργων – όμως για το υπόλοιπο πολεοδομικό συγκρότημα δυστυχώς τα δρομολόγια είναι για κλάματα. Δεν υπάρχουν τακτικά δρομολόγια (ανά 20λεπτό στην καλύτερη των περιπτώσεων) ενώ για το βράδυ πρέπει να έχεις πιάσει λαχείο για να βρεις..

Για να μην μιλήσω για τα υπόλοιπα προβλήματα – πως το πρωί ή το απόγευμα μόλις σχολάσουν όλοι γίνεται πάτα με να σε πατώ μες το αστικό λεωφορείο, σε αρκετά λεωφορεία δε ο κλιματισμός υπολειτουργεί . Βέβαια θα το προτιμήσω αν είναι να πάω κάπου στο κέντρο ή κάποια περιοχή που ξέρω πως δεν θα βρω εύκολα πάρκινγκ.

Το άλλο πρόβλημα με τα ακριβά καύσιμα είναι το κόστος των αγροτικών προϊόντων. Από τη στιγμή που ένας αγρότης θα πληρώσει το αυξημένο κόστος, θα πρέπει να πουλήσει την παραγωγή του ακριβότερα – και ως γνωστόν το κόστος αυτό θα πάει στον τελικό καταναλωτή. Όπως επίσης όλα τα προϊόντα λόγω αυξημένου κόστους μεταφοράς θα πάρουν (και παίρνουν ήδη) την ανηφόρα.

Θα μου πεις όταν η κυβέρνηση κάνει τα στραβά μάτια στους κερδοσκόπους (που κερδίζουν 80% πάνω στην τιμή αγοράς πράγμα καθ’ όλα νόμιμο σε μια “
ελεύθερη” αγορά), και συνεχίζει να επιβαρύνει τα καύσιμα με τους ίδιους απαράδεκτους φόρους αυτό θα συνεχίσει τον φαύλο κύκλο του – μέχρι να εξοργιστεί ο κόσμος και να τους πάρει με τις πέτρες. Πάντως οι εκλογές είναι κοντά – και υποσχόμαστε να θυμόμαστε ποιοι είναι υπεύθυνοι για αυτή την κατάσταση – και θα ανταμειφθούν πλουσιοπάροχα.

Για το καλό μου..

Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει τη φράση «για το καλό σου» ;

Από δασκάλους, καθηγητές, γιατρούς, συγγενείς, πολιτικούς, γνωστούς και αγνώστους.. Όλοι τους χωρίς κανένα όφελος σκοτώνονται για εμάς..

Στο σχολείο , για κάθε αταξία, ακολουθούσε βαριά επίπληξη (μερικές φορές τρώγαμε και ξυλιές στο χέρι) «για το καλό μας».. Συγνώμη κυρά δασκάλα αλλά σαν παιδιά ήμασταν ζωηρά! Δεν γίνεται τα παιδιά να είναι ακίνητα και ακούνητα σαν καταθλιπτικά..

Στην εκκλησία, τις λίγες φορές που πήγα, άκουγα τον παπά,μικρός ακόμα, να μας παροτρύνει να μελετάμε τις «ιερές γραφές» και να ακολουθούμε τους κανόνες που αυτές επιβάλλουν «για το καλό μας».

Στα νοσοκομεία, όποτε χρειάστηκε να μείνω ως επισκέπτης (μία φορά έκανα τον ασθενή), άκουγες τον ίδιο σκοπό «πάρε το τάδε φάρμακο για το καλό σου, κάνε αυτό για το καλό σου» από τους αναίσθητους γιατρούς.. Και μόνο για καλό δεν γίνονταν οι ατελείωτες θεραπείες .

Στα καφέ που έβγαινα κάποτε στην γειτονιά μου, άκουγα χίλιους δυο «μεγάλους» να μου λένε «κάνε αυτό κάνε το άλλο» και όλα αυτά «για το καλό μου»..

Στα σπίτια των συγγενών μου που κάποτε πήγαινα χίλιες δυο ανοησίες , προκαταλήψεις, ανυπόστατες ιδέες και παράλογοι τρόποι ζωής να μου υποβάλλονται «για το καλό μου»

Στο στρατό, ο κάθε ανώτερος στρατιωτικός καριέρας, σου λεγε «να εκτελείς τις διαταγές για το καλό της πατρίδας» !

Στην βουλή οι βρωμοπολιτικοί, βάζουν νέους φόρους, αυξάνουν τους υπάρχοντες «για το καλό μας»..
Μόνο εμείς ξέρουμε το καλό μας και το κακό μας. Όλα τα άλλα κύριοι τα ακούμε βερεσέ..

Γι’αυτό και έπαψα να πηγαίνω στην εκκλησία, σε κάποια σπίτια συγγενών, σε μέρη που θα συναντήσω ξερόλες γνωστούς, έπαψα να ψηφίζω πληρωμένους πολιτικούς, έπαψα να βλέπω πληρωμένες ειδήσεις, έπαψα να ακολουθώ καθιερωμένα πρότυπα ζωής. ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ.