Ετικέτα: λογοκρισία

Στους πόσους βαθμούς κελσίου παύεις να είσαι άνθρωπος;

Περίπου 10 άστεγοι βρέθηκαν για ακόμη μια νύχτα έξω από το γυμναστήριο, με την ελπίδα ότι θα έβρισκαν μια ζεστή γωνιά να κοιμηθούν, καθώς η θερμοκρασία εξακολουθεί να βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ωστόσο ήρθαν αντιμέτωποι με τις κλειστές πόρτες του κτιρίου.

Ο πρόεδρος του Κέντρου Υποδοχής Αστέγων του Δήμου Αθηναίων, κ. Γεώργιος Αποστολόπουλος, δήλωσε στο protothema.gr, δικαιολογώντας την απόφαση του δήμου, ότι :

«απόψε επειδή δεν μιλάμε για έκτακτες καιρικές συνθήκες και η θερμοκρασία έχει ανέβει σχετικά με τις προηγούμενες ημέρες, αποφασίστηκε να μην ανοίξουν απόψε οι πόρτες του Ρουφ»…

Για την ιστορια,το διοικητικό συμβούλιο του Κ.Υ.Α.Δ.Α. είναι:

Πρόεδρος:                   Γεώργιος Αποστολόπουλος (απάνθρωπος)
Αντιπρόεδρος:             Αντώνιος Ρόμπος (απάνθρωπος)
Μέλη:                          Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς (απάνθρωπος)
Βασιλική Γεωργίου (απάνθρωπος)
Λυδία Βέρα (απάνθρωπος)
Κωνσταντίνα Βαίου (απάνθρωπος)
Γεώργιος Τσιόλιας (απάνθρωπος)
Δημήτριος Παληοκώστας (απάνθρωπος)
Φανή Παναγοπούλου (απάνθρωπος)

Άρα σύμφωνα με την λογική των παραπάνω κυρίων αν η θερμοκρασία είναι 0 ή χαμηλότερη τότε πρέπει να βοηθάς τον συνάνθρωπό σου αν όμως είναι έστω και 1 βαθμός πάνω τότε αφήνουμε τους συνανθρώπους μας να ψοφήσουν με την ησυχία τους..

Ντροπή και αίσχος με τέτοιες αποφάσεις που παίρνουν..

Το δικαίωμα στην στέγαση είναι ανθρώπινο δικαίωμα και όποιος το παραβιάζει  θα έπρεπε να βρίσκεται φυλακή με την περιουσία του κατασχεμένη και μοιρασμένη σε φτωχούς ανθρώπους.

__________________________________________________
Ο σχολιασμός είναι δικός μου -την είδηση την βρήκα εδώ : http://anarhogatoulis.blogspot.com/2012/01/blog-post_8333.html#ixzz1k4NPmgXu
Advertisements

Ρατσισμός και τα όρια ελευθερίας του γραπτού λόγου

1 . Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας. 2. Η Ελλάδα, ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, επιδιώκει την εμπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των λαών και των κρατών. (Το Σύνταγμα της Ελλάδος, Άρθρο 2.)

Ο νόμος 927/1979 «περί κολασμού πράξεων ή ενεργειών αποσκοπουσών εις φυλετικάς διακρίσεις» προβλέπει στα δύο βασικά του άρθρα τα εξής:

Αρθρο 1: «Οστις δημοσίως, είτε προφορικώς είτε διά του τύπου ή διά γραπτών κειμένων ή εικονογραφήσεων ή παντός ετέρου μέσου εκ προθέσεως προτρέπει εις πράξεις ή ενεργείας δυναμένας να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βίαν κατά προσώπων ή ομάδος προσώπων εκ μόνου του λόγου της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής των, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρι δύο ετών ή με χρηματικήν ποινήν ή και διά αμφοτέρων των ποινών τούτω».

Αρθρο 2: «Οστις δημοσίως, είτε προφορικώς είτε διά του τύπου ή διά γραπτών κειμένων ή εικονογραφήσεων ή παντός ετέρου μέσου, εκφράζει ιδέας προσβλητικάς κατά προσώπου ή ομάδος προσώπων λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής των, τιμωρείται με φυλάκισιν μέχρις ενός έτους ή χρηματικήν ποινήν ή και διά αμφοτέρων των ποινών τούτων».

Ο νόμος συμπληρώθηκε με το άρθρο 24 του Ν. 1419/1984 ως εξής: «Οπου στον παρόντα νόμο αναφέρεται η φυλετική ή εθνική καταγωγή προστίθεται και η περίπτωση «του θρησκεύματος»». Με το άρθρο 39 παρ. 4 του Ν. 2910/2001 ορίστηκε ότι δεν απαιτείται έγκληση για την εφαρμογή του αντιρατσιστικού νόμου, ενώ ο Ν. 3304/2005 ρυθμίζει σύμφωνα με τις Οδηγίες του Συμβουλίου της Ε.Ε. τα της ίσης μεταχείρισης «ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων».

Η απουσία δικαστικής εμπειρίας εφαρμογής του αντιρατσιστικού νόμου έγινε φανερή κατά την προδικασία και την επεισοδιακή πρώτη δίκη του Πλεύρη που διεξήχθη μετ’ εμποδίων, δηλαδή ξεκίνησε το Σεπτέμβρη και τελείωσε το Δεκέμβρη.

Τις επόμενες ημέρες, στις 3 Δεκεμβρίου, διεξάγεται σε δεύτερο βαθμό η δίκη του Κωνσταντίνου Πλεύρη για όσα έγραψε εναντίον των Εβραίων στο βιβλίο του «Οι Εβραίοι, όλη η αλήθεια». Ο γνωστός προπαγανδιστής του καθ’ ημάς ναζισμού έχει ήδη καταδικαστεί σε 14 μήνες φυλακή με αναστολή, σύμφωνα με τον αντιρατσιστικό νόμο 927/1979. Το δικαστήριο διέκοψε για τις 3 Δεκεμβρίου 2008 λόγω παρέλευσης ωραρίου, αλλά δεν είναι πολλές οι πιθανότητες να ξεκινήσει η δίκη καθώς είναι τελευταία (18η) στο πινάκιο.

Η πρώτη δίκη, που διεξήχθη κι αυτή στο εφετείο εξαιτίας της δικηγορικής ιδιότητας του κατηγορούμενου, είχε προκαλέσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Ειδικά ο βουλευτής Αδωνις Γεωργιάδης πρόβαλε επί μέρες το βιβλίο από τη μεσημεριανή του εκπομπή και καλούσε τους τηλεθεατές να το αγοράσουν, όσο κι αν ο ίδιος εκ των υστέρων προσπάθησε να το αρνηθεί (βλ. «Ιός», «Το κρυφτούλι του κ. Καρατζαφέρη», 15/7/06). Ο Πλεύρης έχει αναγνωρίσει δημόσια αυτή την πολιτική και εμπορική υποστήριξη του βουλευτή στον πρόλογο της δεύτερης έκδοσης του βιβλίου: «Ευχαριστώ τον Αδωνι Γεωργιάδη που είχε το θάρρος να παρουσιάση το βιβλίον στην τηλεόρασιν».

Τη διεξαγωγή της δίκης συνοδεύουν ορισμένες ακούσιες (ή και σκόπιμες) παρανοήσεις που σχετίζονται καταρχήν με την αμηχανία των αναλυτών απέναντι σ’ ένα νόμο που σπάνια εφαρμόζεται. Είναι, λοιπόν, απαραίτητο να ξεκαθαρίσουμε εξαρχής ότι:

Η ρατσιστική προπαγάνδα δεν είναι τίποτα άλλο παρά η δημιουργία φαντασιακών καταστάσεων όπου μια φυλή θεωρείται αποδιοπομπαίος τράγος για μια άλλη.

Να σημειωθεί εδώ πως δεν έγινε δεκτή η παρουσία εκπροσώπων των φορέων που κατέθεσαν τις μηνυτήριες αναφορές (εν προκειμένω του ΕΠΣΕ και του ΚΙΣ) ως πολιτικής αγωγής. Θεωρήθηκε ότι εφόσον ο νόμος τροποποιήθηκε και δεν προϋποθέτει έγκληση (όπως συνέβαινε με την πρώτη διατύπωσή του), αυτό σημαίνει ότι η πολιτεία διά της εισαγγελίας αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το καθήκον του κατήγορου.

Ο εισαγγελέας στην πρώτη δίκη που διακόπηκε, ο κ. Λεωνίδας Λαζαράκος, δεν έκρυψε το θαυμασμό του για τον Πλεύρη: «Ο Πλεύρης είναι επιστήμων! Εάν μας αρέσει ο Πλεύρης σαν επιστήμονας είναι θέμα κριτικής, δεν είναι θέμα να τον ρίξουμε στο μπουντρούμι».

Απευθυνόμενος στην πρώτη μάρτυρα, ξεκαθάρισε από την αρχή τη θέση του: «Κοιτάξτε, κυρία μου, εδώ κυκλοφορούν τα βιβλία τα αίσχη του Μαρκήσιου ντε Σάντ. Κι αυτή τη στιγμή εδώ ασχολούμεθα πάρα πολύ με τις ιδέες κάποιου ανθρώπου έστω κι αν διαφωνούμε». Μάλιστα, δεν δίστασε να την απειλήσει ανοιχτά: «Κοιτάξτε, κυρία μου. Να σας κάνω μια εξήγηση: Το δικαστήριο σάς ανέχεται. Εγώ δεν μπορώ να σας ανεχτώ! Εάν συνεχίσετε έτσι, θα διατάξω τη σύλληψή σας και τον εγκλεισμό σας στο κρατητήριο!».

Οι απόψεις αλλά και η φρασεολογία του εισαγγελέα παραπέμπουν ευθέως στα κλισέ του Πλεύρη και των ομοϊδεατών του: «Εδώ κυκλοφορεί ο κάθε ανώμαλος και ο κάθε τοξικομανής και βγαίνουνε όλοι οι θολοκουλτουριάρηδες και οι προοδευτικοί και λένε το εξής: Α! Το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Α! Το δικαίωμα στην έκφραση».

Η ειρωνεία της τύχης είναι ότι ο ίδιος ο Πλεύρης δεν διστάζει να περηφανεύεται και να θεωρεί περίπου υποχρέωσή του να παραβαίνει τον αντιρατσιστικό νόμο! Και μάλιστα το κάνει με τον πιο επίσημο τρόπο, σε αίτηση που υπέβαλε προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Σανιδά στις 29 Ιανουαρίου 2008: «Η παράβασις του Ν. 927/1979 περί φυλετικών διακρίσεων δεν είναι ατιμωτικόν αδίκημα. Απεναντίας η διατύπωσις της αλήθειας περί Τούρκων, Γύφτων, Αλβανών, Εβραίων, Κάφρων, αποτελεί υποχρέωσιν παντός ιστορικού που γράφει εν ονόματι της ελευθερίας εκφράσεως και της επιστημονικής ερεύνης».

Εδώ ο Πλεύρης ομολογεί ότι αντιλαμβάνεται το έργο του ιστορικού ως επιβεβαίωση των διακρίσεων, που αποτελούν κατ’ αυτόν την «αλήθεια». To θέμα είναι πως δεν νοείται να ονομάζεται «ιστορικός» ένας άνθρωπος που γράφει ιστορία μεροληπτικά υπέρ της μίας ή της άλλης πλευράς- μπορεί να ονομάζεται «μάγιστρος της πολιτικής προπαγάνδας» αλλά όχι ιστορικός.

Κάνοντας μια παρένθεση οφείλω να ομολογήσω πως βρίσκω λογικό ένας αμόρφωτος άνθρωπος να αισθάνεται όμορφα ως απόγονος ενδόξων προγόνων (μέχρι εκεί φτάνει το μυαλό του άλλωστε) αλλά το να προπαγανδίζει ένας άνθρωπος που έχει γνώσεις πως έλκει επιλεκτικά η καταγωγή του από έναν συγκεκριμένο πολιτισμό από αυτούς που πέρασαν από χώρες όπως την δική μας το βρίσκω τουλάχιστον ανώριμο. Με ποιό σκεπτικό η γονιδιακή καταγωγή ενός ανθρώπου  αποδίδει γόητρο και κύρος άλλωστε; Ακόμη και αν ο πατέρας ενός παιδιού είναι επιστήμων, το παιδί μπορεί να έχει εξυπνάδα μεν, αλλά να υπερισχύει η τεμπελιά της μητέρας του. Από την άλλη μεριά ακόμη και στην απίθανη περίπτωση να είναι κανείς γόνος ενδόξων προγόνων αυτό θα έπρεπε να δρα ανταγωνιστικά- εφόσον ο παππούς φερ’ειπείν ήταν ένας επιστήμων τότε οι ακόλουθες γενεές καλό θα ήταν να θεωρήσουν κίνητρο αυτή την συγγένεια για βελτίωση της φήμης που αποκτήθηκε. Ο νεοέλλην σε τί μοιάζει με τον αρχαίο Έλληνα; Πήρε όλα του τα άσχημα και κανένα καλό- καμία αρετή.

Η υπεράσπιση του Πλεύρη από τον .. εισαγγελέα

Εισαγγελέας: «Υπάρχει κι ο Πλεύρης, υπάρχει κι ο άλφα, ο βήτα, ο χι, ο ψι, ο νι, ο ωμέγα ο οποίος έχει αντίθετες απόψεις, βρε αδερφέ! Και θέλει να τις εκφράσει. Θα φθάσουμε δηλαδή σε ορισμένες γελοιότητες που έχουν γίνει από αλλοδαπά δικαστήρια να κατηγορούνε και να καταδικάζουνε ιστορικούς, οι οποίοι έχουν αμφισβητήσει το Ολοκαύτωμα; Το αμφισβητούνε. Δικαίωμά τους είναι!

[…] Ο νόμος περί φυλετικών διακρίσεων εθεσπίσθει δια τους Εβραίους και το Ολοκαύτωμά τους;

…] Σοβαρολογείτε; Μα τι λέτε κυρία μου; Μα τι λέτε; Τώρα αν οι Γερμανοί έχουν ενοχές και καταδικάζουνε αυτούς που αμφισβητούν το Ολοκαύτωμα εμείς η Ελλάδα δεν έχουμε τέτοια”.

[…] Το 1979 περί Ολοκαυτώματος οι πάντες ήταν ανύποπτοι. Τώρα τα 2 τελευταία χρόνια γίνονται κάτι πράγματα στην Ευρώπη και υπάρχουνε στη Γαλλία και τη Γερμανία κάποιες καταδικαστικές αποφάσεις δικαστηρίων, με κάποιους νόμους αμφιβόλου συνταγματικότητος.

[…] Ο κύριος Πλεύρης αναφέρεται και σε βιβλιογραφία.

[…] Με αυτό θέλω να καταλήξω στο ότι το έργο του έχει επιστημονικό χαρακτήρα. Το όλο πνεύμα της καταθέσεώς σας που με ενδιαφέρει εμένα είναι το ότι του αρνείστε τον επιστημονικό χαρακτήρα στο έργο του.

[…][ο Χίτλερ] έκανε καλώς. Γιατί να του το αφαιρέσουμε;

[…] Θέλετε εσείς ένα ναζιστικό δικαστήριο να σας δικάσει και να σας καταδικάσει; Ή μια ναζιστική πολιτεία;

[…] Όταν οι Εβραίοι λένε ότι «είμεθα ο περιούσιος λαός επί της γης» τους μήνυσε κανείς;»

Το βιβλίο του Πλεύρη έχει κατά τη γνώμη του εισαγγελέα επιστημονικό χαρακτήρα…! Και ποια είναι αυτή η βιβλιογραφία; Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών…! Ένα πλαστογράφημα φαντασίας!

Στο βιβλίο του Πλεύρη υπάρχουν μεταξύ άλλων για το Άουσβιτς οι φράσεις: «Καλώς κάνουν και διατηρούν το στρατόπεδον εις καλήν κατάστασιν, διότι ουδείς γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον.»

… «Εβραίος (στο θρήσκευμα) και άνθρωπος είναι έννοιαι αντιφατικαί, δηλαδή η μία αποκλείει την άλλην.»

… «Ετσι θέλουν οι Εβραίοι. Διότι μόνον έτσι καταλαβαίνουν: εντός 24 ωρών και εκτελεστικό απόσπασμα. […] Ξυπνήστε, οι επίβουλοι Εβραίοι σκάπτουν τον τάφον των εθνών. Ξυπνήστε και ρίξατέ τους μέσα, διότι τους αξίζει.»

Ειλικρινά ντρέπομαι και που τα αναφέρω αυτά στο ιστολόγιό μου αλλά ο κόσμος πρέπει να ενδιαφερθεί για αυτά τα θέματα γιατί στις κάλπες κάποιοι άνθρωποι σαν τον Πλεύρη ζητάνε ψήφους. Το να πω ότι καταδικάζω τέτοιες απόψεις που βγαίνουν από υποτίθεται «μορφωμένα άτομα»  είναι πολύ λίγο..

Είχα δημοσιεύσει και παλιότερα μια κριτική μου για ένα άλλο βιβλίο του Πλεύρη και πολλοί φίλοι μου- γνώστες του βιβλίου και του συγγραφέως του δυσφόρησαν και μόνο στην ιδέα. Έλα όμως που για μένα η ενημέρωση είναι πάνω από την προσωπική εμπάθεια;

** Tα videos δεν είναι δικές μου δημιουργίες αλλά εντούτοις συμφωνώ με το πνεύμα τους.

_____________________________________________________________________________________________________

Πηγές για περαιτέρω ανάγνωση:

http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/dt=23.11.2008,id=14505684,28687444,36439508

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=796754

http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?t=14275

http://www.cohen.gr/hpg65.htm

http://cm.greekhelsinki.gr/index.php?sec=192&cid=3376

http://mauroskyknos.blogspot.com/2008/11/2-3-2008.html

http://www.cohen.gr/hpg69.htm

Δημόκριτος, Πρωταγόρας και το κάψιμο βιβλίων στην αρχαιότητα

Ως γνωστόν ο Δημόκριτος, ο θεμελιωτής της ατομικής θεωρίας, γεννήθηκε εκατόν τριάντα χρόνια πριν από τον Επίκουρο κι αφού ταξίδεψε πολύ ανά τον κόσμο κατέληξε πίσω στην πατρίδα του, τα Άβδηρα της Θράκης, ανατολικά από τις εκβολές του Νέστου, όπου και δημοσίευσε το πρώτο του σύγραμμα με τίτλο Μικρός Διάκοσμος κερδίζοντας έτσι δόξα εκτίμηση και χρήμα.
Κάποια στιγμή ώριμος πλέον, φαίνεται ότι πέρασε από την Αθήνα, όπου προσπάθησε να μιλήσει, να διδάξει, να προσφέρει στους Αθηναίους τις ανακαλύψεις και τους στοχασμούς του, αλλά κανείς δεν του έδωσε σημασία, και έτσι επέστρεψε στην πατρίδα του για να συγγράψει πολλές δεκάδες έργα, όπως δύο ηθικές τετραλογίες, τρεις μαθηματικές τετραλογίες, δύο μουσικές τετραλογίες κ.α. έργα τα οποία του χάρισαν την πανελλήνια αναγνώριση σε βαθμό που όπως λέγεται, προκάλεσαν τον φθόνο του Πλάτωνα, ο οποίος συγκέντρωσε όσα περισσότερα χειρόγραφα του Αβδηρίτη μπόρεσε και αποπειράθηκε να τα κάψει, αλλά τον συγκράτησαν οι πυθαγόρειοι φιλόσοφοι Αμύκλας και Κλεινίας υποδεικνύοντάς του πόσο αισχρή όσο και μάταιη ήταν αυτή η πράξη .
Δεν ξέρουμε αν το συγκεκριμένο περιστατικό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το αναφέρει στους Βίους Ανδρών, ο μουσικός και φιλόσοφος Αριστόξενος και αν μη τι άλλο αποδεικνύει την αντιπάθεια του ιδεαλιστή και ολιγαρχικού Πλάτωνα απέναντι στον υλιστή και δημοκράτη Δημόκριτο, αντιπάθεια που αποδεικνύεται επίσης από το γεγονός της απουσίας οποιασδήποτε μνείας περί Δημόκριτου στα πλατωνικά έργα, ενώ εκείνα του Αριστοτέλη βρίθουν από ενθουσιώδεις αναφορές σχετικά με τις διδασκαλίες του Αβδηρίτη φιλοσόφου.
Ο Δημόκριτος έζησε περισσότερα από εκατό χρόνια με τρόπο λιτό, καλλιεργώντας σαν περίεργο παιδί την αχόρταγη παρατήρηση των πάντων και προσπαθώντας να προσεγγίσει την άγνωση στην εποχή του έννοια της αντικειμενικότητας. Συνάμα ο μεγάλος Αβδηρίτης φιλόσοφος δίδασκε. Και δίδασκε με το γέλιο. Οι μαθητές του καταγοητεύονταν από τον απλό και αστείο τρόπο με τον οποίο παρουσίαζε ακόμη και τις πιο δυσνόητες έννοιες. Ουσιαστικά το γέλιο, το μοναδικό χαρακτηριστικό οπυ κάνει τον άνθρωπο να ξεχωρίζει από τα ζώα, αναδείχθηκε από τον Δημόκριτο σε τρόπο ζωής, σε καθημερινή επιδίωξη, γι’αυτό και οι μαθητές του τον αποκαλούσαν «γελασίνο».

Σαν γραμματέα του ο Δημόκριτος ο Αβδηρίτης, προσέλαβε έναν πάμφτωχο νεαρό Αβδηρίτη αχθοφόρο, του οποίου εκτίμησε την ευφυΐα, από τον τρόπου που φόρτωνε τα πλοία. Κι ο αχθοφόρος αυτός δεν ήταν άλλος από τον μετέπειτα μεγάλο σοφιστή, τον Πρωταγόρα, τον λαϊκό στοχαστή που δίδαξε ότι:

ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕΤΡΟΝ

Που σημαίνει:
Μέτρο για όλα είναι ο άνθρωπος
και σαρκάστηκε ελεεινά από τον Πλάτωνα, τον ζάμπλουτο αριστοκράτη Πλάτωνα που δεν ίδρωσε ποτέ του για να βγάλει τον επιούσιο. Κατά το τρίτο έτος μάλιστα της Ενενηκοστής Δευτέρας Ολυμπιάδας (ή 410προ..χυδαιότητας) η αθηναϊκή πολιτεία καταδίκασε τον Πρωταγόρα επί αθεΐα και όλα τα βιβλία του κάηκαν στην αγορά. Ο ίδιος προσπάθησε να διαφύγει στη Σικελία αλλά πνίγηκε όταν το πλοίο που τον μετέφερε ναυάγησε.

______________________________________________________________________________________________________

πηγή: Μάριος Βερέττας «Εμείς οι Επικούρειοι»

Ορίστε η καλύτερη απόδειξη πως «ουδείς αλάνθαστος» ακόμη και από τους ίδιους τους φιλοσόφους για τους οποίους σήμερα μιλάμε για το έργο τους. Όπως βλέπουμε το κάψιμο των βιβλίων δεν είναι καινούργια «μόδα» και από πάντοτε υπήρχε ως τρόπος επιβολής ενός μιμιδίου έναντι ενός άλλου.