Ο «δημοκράτης» Καραμανλής στα χρόνια της Χούντας

Όλοι ξέρουμε πως ο Παπαγεωργόπουλος θέλει να τοποθετήσει ένα άγαλμα του Κων/νου Καραμανλή στην πλατεία Αριστοτέλους – ένα άγαλμα που κόστισε στους δημότες 250.000 ευρώ και το οποίο θα προσπαθήσει να δώσει το μήνυμα πως η Θεσσαλονίκη είναι συνδεδεμένη άρρηκτα με τον «δημοκράτη» πολιτικό. Μόνο που δεν βλέπω κανένα ίχνος από κανένα έργο που έκανε είτε στην Ελλάδα είτε στην Θεσσαλονίκη ειδικότερα. Ευτυχώς  υπήρξε άρνηση από τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, κ.Παύλου Γερουλάνου να επιτρέψει την ανέγερση αγάλματος προς τιμήν του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στην Πλατεία Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης. Ελπίζω το άγαλμα να μείνει στις αποθήκες ή ακόμη καλύτερα να χρησιμοποιηθεί ως οικοδομικό υλικό.

Βέβαια μπορεί κανείς να πει πως ο σημερινός δήμαρχος έχει προχωρήσει σε πολλά ατοπήματα σχετικά με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της πόλης και αυτό δεν είναι το πρώτο. Όμως με ενοχλεί αφάνταστα αυτή η «ειδωλοποίηση» ανθρώπων οι οποίοι ουδέποτε το άξιζαν και έγιναν άγαλμα μόνο και μόνο επειδή η συγκεκριμένη παράταξη διοικεί την Θεσσαλονίκη (θα με ενοχλούσε εξίσου ένα άγαλμα οποιουδήποτε πολιτικού αρχηγού). Ένα ενδιαφέρον άρθρο για τις δημοκρατικές αντιλήψεις του Καραμανλή μπορεί κανείς να διαβάσει στο Πρώτο Θέμα της περασμένη Κυριακής:

Από τον Μάιο του 1966 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με επιστολή του στον φίλο του και μετέπειτα Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τσάτσο έκανε λόγο για την ανάγκη να σχηματιστεί κυβέρνηση, ακόμη και με άρνηση της Βουλής, και να προχωρήσει σε αναθεώρηση του Συντάγματος. Οταν ο Κωνσταντίνος Τσάτσος του απάντησε ότι αυτό αποτελεί εκτροπή, λένε ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής του είπε πως δεν θα μπορέσουν να αποφύγουν την εκτροπή! Και ότι μια νίκη του Γεωργίου Παπανδρέου στις επόμενες εκλογές θα ανέτρεπε τα πάντα. Για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή λοιπόν κάποιοι ισχυρίζονται πως έπρεπε πάση θυσία να γίνει εκτροπή ώστε να τελειώσουν τον Γεώργιο Παπανδρέου. Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, αρχηγός της ΕΡΕ, με τη σκέψη λένε ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προτείνει εκτροπή και όχι εκλογές, του έστειλε επιστολή τον Σεπτέμβριο του 1966, στην οποία του περιέγραφε τις προσπάθειες που κάνει για να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές. Αλλά όχι μόνο αυτό. Και τον Κωνσταντίνο προσπάθησε να πείσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για να προχωρήσει σε εκτροπή. Οταν ο διευθυντής του γραφείου του βασιλιά, Δημ. Μπίτσιος, τον επισκέφθηκε στο Παρίσι και του  διαβίβασε πρόταση να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες, ο  Κωνσταντίνος Καραμανλής αρνήθηκε και πρότεινε εκτροπή. Οταν ο Δημ. Μπίτσιος επανήλθε τον Μάρτιο του 1967, λίγο πριν από το πραξικόπημα, έθεσε στον Κωνσταντίνο Καραανλή το ερώτημα: «Ποιος θα ηγηθεί μιας τέτοιας κυβέρνησης;». Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τότε του απάντησε: «Προχείρως θα μπορούσα να υποδείξω τον συνδυασμόν Μαρκεζίνην – Τσακαλώτου».

Το πραξικόπημα έγινε λίγες εβδομάδες μετά. Κι ενώ όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί έκαναν δηλώσεις καταδικαστικές, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κρατούσε θετική στάση και μάλιστα έδινε και συμβουλές στον πρωθυπουργό της χούντας, Κ. Κόλια. Δείτε ένα μικρό απόσπασμα από την επιστολή που του είχε στείλει: «Με ικανοποίηση έλαβον γνώσιν των τελευταίων δηλώσεών σας προς την επιτροπήν αναθεωρήσεως του Συντάγματος. Επιβεβαιώνουν την θέλησιν της κυβερνήσεως όπως αποκαταστήσει την ομαλότητα και μάλιστα επί υγιέστερων βάσεων διά του εκσυγχρονισμού του πολιτεύματος της χώρας.»

Και συνέχιζε: «Δεν αμφιβάλλω ότι οι πρωτοστατήσαντες εις την εκτροπήν κινήθησαν με αγαθάς προθέσεις»! Και το κορυφαίο: «Η επανάστασις, ως γνωστόν εξεδηλώθη ως αντίδρασις κατά της υφισταμένης αθλιότητας της εν Ελλάδι καταστάσεως, την αθλιότητα της οποίας συνομολογούν όλοι οι Ελληνες». Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σε όλη τη διάρκεια της χούντας απέφυγε κάθε ανάμιξη σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανατροπής της. Ενδεικτική είναι και η στάση του όταν αρνήθηκε να βοηθήσει το Κίνημα του Ναυτικού.

Οπως αναφέρει στο βιβλίο του ο αντιναύαρχος Γκορτζής «Νίκος Παππάς, το βέλος στην καρδιά της δικτατορίας», ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κατηγορηματικά αρνήθηκε να προσφέρει κάθε βοήθεια στους επαναστάτες. Αυτή είναι η πραγματική στάση του Κωνσταντίνου Καραμανλή μάλιστα μέσα από τα δικά του αρχεία.

_________________________________________________

πηγές άρθρου:

Πρώτο θέμα,  τεύχος 270

Λόγος Περί Ελευθερίας της Συνείδησης

Έχω να πω δυο λογάκια σε όλους τους ισχυρούς τούτης της γης (σίγουρα πολλοί από αυτούς θα διαβάζουν αυτή τη στιγμή τα άρθρα που έχω παραθέσει κατά καιρούς και θα ψάχνουν τον αληθινά ηθικό (που είναι και νόμιμος; ) τρόπο ζωής [χαχαχα] ) :

Μαντάμ εντ μεσιέ «ισχυροί» (κλάιν μάιν..),

Δηλαδή όλοι εσείς : Πρωθυπουργοί, υπουργοί, θρησκευτικοί ηγέται (παντός είδος), πουλημένοι αφισοκολληταί του δημοσίου που για να βρουν μια καρεκλίτσα έγλειψαν χιλιάδες κατουρημένες ποδιές και τώρα λέγονται «προϊστάμενοι» και γενικοί γραμματείς (και φαρισαίοι) και λοιποί ..

Μπορεί να θέτε να επιβάλλετε το «θέλημά» σας και τον τρόπο ζωής σας (ναι αυτόν τον γλοιώδη συνδυασμό χλιδής και λασπόλουτρου) σε όλους εμάς τους «πληβείους» αλλά δυστυχώς για εσάς και ευτυχώς για εμάς ο λόγος σας δεν θα περάσει..

Μπορεί να υπήρξαμε φτωχοί στο χρήμα αλλά ουδέποτε υπήρξαμε φτωχοί στο πνεύμα.. Γιατί η αληθινή ομορφιά στη ζωή δεν είναι να κάνεις μπάνια στην εξωτική Κόπα Καμπάνα γνωρίζοντας πως το πνεύμα σου είναι υποταγμένο σε έναν άλλον μεγαλέμπορα ψυχών και συνειδήσεων αλλά είναι η χαρά του να μοιράζεσαι όμορφες στιγμές με όποιον τρόπο μπορείς όντας πραγματικά ελεύθερος από θρησκευτικά δόγματα, απαλλαγμένος από «συμφωνίες κυρίων» (λέγεται και πώληση ψυχής έναντι πινακίου φακής) καθώς και πάτημα επί πτωμάτων (ακόμη και της μάνας σας) δια την ανέλιξην στην ανωτάτη κοινωνική ιεραρχία.

Τί να την κάνεις την εξουσία κυρ βολευτά μου όταν άλλος σε εξουσιάζει και μάλιστα χωρίς να σε σέβεται ως άνθρωπο;

Τί να τα κάνεις τα παλάτια και τα μπακίρια όταν προσκυνάς -και θα προσκυνάς για μια ζωή μέχρι να αφήσεις -το άδειο από ηθικές αξίες- κουφάρι σου σε ένα κιβούρι 2×1 (γιατί είσαι και χοντρός συν τοις άλλοις) ;

Πώς βλέπεις τα μούτρα σου το πρωί στον καθρέφτη κυρ υπουργέ μου και δεν τον φτύνεις έτσι όπως κατάντησε; (και καλά αυτή η φράση «το νόμιμο είναι και ηθικό» ποιός μααααααα…. λάκας τη σκέφτηκε; )

Διάβαζα χθες Επίκτητο το «Εγχειρίδιο» (αποσπάσματα του οποίου θα δημοσιεύσω σε λίγες μέρες) και το μάτι μου (ανάμεσα σε άλλες ωραίες προτάσεις) είδα την εξής πρόταση περί ελευθερίας:

Όποιος λοιπόν, επιθυμεί να είναι ελεύθερος, ούτε να θέλει κάτι ούτε ν’αποφεύγει κάτι απ’ όσα εξαρτώνται απ’τους άλλους. Ειδεμή, κατ’ ανάγκη θα είναι δούλος.
Εάν κάποτε σου συμβεί να στραφείς προς τα εξωτερικά, επειδή επιθυμείς ν’ αρέσεις σε κάποιον, γνώριζε ότι απώλεσες την εσωτερική στάση σου. Ν’αρκεστείς, λοιπόν, να είσαι φιλόσοφος σε όλα, και αν επιθυμείς να φαίνεσαι και φιλόσοφος, να φαίνεσαι στον εαυτό σου και θα είναι αρκετό.

…Δεν προσκλήθηκες στην συνεστίαση κάποιου; Αυτό συνέβει επειδή δεν έδωσες το αντίτιμο του δείπνου σ’αυτόν που προσκαλεί. Πουλά το δείπνο για έναν έπαινο ή για μια υπηρεσία. Εάν σ’ενδιαφέρει, δώσε του το αντίτιμο για το οποίο πωλείται. Αν όμως, και εκείνα θέλεις να μην δώσεις, και τούτα να λάβεις, είσαι άπληστος και αβέλτερος. Τίποτε λοιπόν δεν έχεις αντί για το δείπνο; Και βέβαια έχεις: το ότι δεν επαίνεσες εκείνον που δεν ήθελες και το ότι δεν εμποδίστηκες από τους δούλους που έχει στην είσοδό του.

Αυτά τα λόγια τα λένε όλα..

Πόσο κοστολογείται λοιπόν η ανθρώπινη συνείδηση;

Αξίζει να ζεις μια χλιδάτη ζωή χάνοντας την ελευθερία σου;

Και σκεπτόμενος σοβαρά τα παραπάνω οφείλω να ομολογήσω πως προτιμώ να ζήσω ελεύθερος έστω και χωρίς «μεγαλεία» παρά να πουλήσω τη συνείδησή μου , σαν κάτι πόρνες πολυτελείας (και αν σκεφτείς πως οι πόρνες αυτές αν πλύνουν το κορμί τους είναι «σαν καινούργιες», η συνείδηση μια φορά λερώνεται και ουδέποτε ξεπλένεται).

Ο Κωστάκης, ο Αλογοσκουφάκης και ο Σουφλάκης..

Ταξίδευαν μαζί σε πτήση εσωτερικού ο Κώστας Καραμανλής, ο Γιώργος Αλογοσκούφης και ο Γιώργος Σουφλιάς.
Εκεί που καθόταν ο Αλογοσκούφης κάνει έτσι και βλέπει κάτω από το κάθισμα του ένα χαρτονόμισμα..
Το σηκώνει και βλέπει ότι είναι ένα νόμισμα των 200 euro.
Χαρούμενος γυρίζει στους άλλους δύο και τους λέει:
– Ωραίο νόμισμα! Αν μπορούσα να ανοίξω το παράθυρο του αεροπλάνου και να το πέταγα, θα το εύρισκε ένας Έλληνας και θα ήταν πολύ ευτυχισμένος!…
Πετάγεται ο Σουφλιάς και λέει:
– Ανοησίες, εγώ θα πέταγα από το παράθυρο 4 νομίσματα
των 50 euro και θα έκανα 4 Έλληνες ευτυχισμένους!
Έρχεται και ο Κωστάκης και τους βγαίνει από τα αριστερά λέγοντας:
– Κεφαλαιοκράτες του κερατά! Εγώ θα πέταγα από το παράθυρο 40 νομίσματα των 5 euro και θα έκανα 40 Έλληνες ευτυχισμένους!!!
Τα άκουσαν όλ’ αυτά οι πιλότοι, οπότε γυρίζει ο ένας στον άλλον και λέει:
– Να καρφώσω τώρα το αεροπλάνο στο βουνό που περνάμε και να κάνω 11 εκατομμύρια Έλληνες ευτυχισμένους;;;;