Ετικέτα: βιασμός

Η δικαιοσύνη είναι νεκρή..

  Στην φυλακή οδηγήθηκε δικαστής, μετά την καταδίκη του για αποπλάνηση του ανήλικου παιδιού του. Το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο δικαστή και τον καταδίκασε σε ποινή κάθειρξης 6 ετών για την αποπλάνηση του μόλις 5 ετών γιού του.

Με την απόφασή του το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο μείωσε ουσιαστικά την ποινή που τού είχε επιβάλει το πρωτόδικο δικαστήριο (Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων) κατά 7 έτη.

Η ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων ήταν πολύωρη με τις περιγραφές που περιλαμβάνονταν στην δικογραφία σε βάρος του εν λόγω δικαστικού λειτουργού, διαζευγμένου, να προκαλούν πολλές φορές δυσφορία και αποτροπιασμό στους παριστάμενους στην δικαστική αίθουσα.

Οι δικαστές του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων έκριναν ένοχο τον δικαστικό λειτουργό, που δεν ασχολείται με την ποινική δικαιοσύνη, βασιζόμενοι κυρίως σε σοβαρά στοιχεία της δικογραφίας και παρά την προσπάθεια προσώπων του οικογενειακού κύκλου του κατηγορούμενου να αμβλύνουν τις εντυπώσεις και να αναιρέσουν τις περιγραφές της σεξουαλικής και ψυχολογικής περιπέτειας που βίωσε το παιδάκι.

Προβληματισμό έχει προκαλέσει το γεγονός πως ο κατηγορούμενος δικαστής, μετά την πρώτη πρωτοβάθμια καταδίκη του σε 13 χρόνια κάθειρξη -για την έκτιση της οποίας το δικαστήριο είχε δώσει ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεση- δεν είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα, καθώς καμία αρμόδια αρχή δεν κίνησε την σχετική διαδικασία μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης για την σοβαρότατη κατηγορία για την αποπλάνηση, με αποτέλεσμα να υπηρετεί στο δικαστικό Σώμα κανονικά και να δικάζει.

Η υπόθεση εκδικάστηκε και κρίθηκε με την απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων τον περασμένο Απρίλιο και μέσα σε λίγους μήνες προσδιορίστηκε η δευτεροβάθμια δίκη, γεγονός που έχει σχολιαστεί σε νομικούς κύκλους.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΜΟΝΟΝ 6 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΒΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ; ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ.

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΗΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ;

ΕΝΩ ΑΝ ΧΡΩΣΤΟΥΣΕ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΘΑ ΕΜΠΑΙΝΕ ΦΥΛΑΚΗ ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΗ ΔΙΚΑΣΤΕΙ!

ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ!

9χρονο κορίτσι προς Άι Βασίλη:»Φέτος ας μην με κακοποιήσουν»

Σύμφωνα με το zougla.gr:

Το γράμμα ενός μικρού παιδιού προς τον Άγιο Βασίλη, έφερε στο φως ένα έγκλημα. Ένα 9χρονο κορίτσι, από την περιοχή Φαρ στο Τέξας, ζήτησε να σταματήσει ένας 55χρονος συγγενής της να ακουμπά εκείνη και την αδερφή της.

Το μικρό παιδί έδωσε το γράμμα στο σχολείο του, στο πλαίσιο μιας σχολικής εργασίας, όπως ανέφερε η εφημερίδα «The Monitor». Οι δάσκαλοι που το διάβασαν, έμειναν έκπληκτοι από τις αποκαλύψεις της μικρής και αμέσως συγκάλεσαν συμβούλιο, όπου κάλεσαν και την 9χρονη.

Η Αστυνομία συνέλαβε τον 55χρονο, που υπέδειξε το παιδί και κατηγορείται για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων. Αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης από 25 έως 99 χρόνια.

Ωστόσο, μέχρι στιγμής, δεν έχει γίνει γνωστός ο βαθμός συγγένειας που είχε ο δράστης με τα δύο κορίτσια.

Μα τί κόσμος είναι αλήθεια αυτός όπου τα παιδιά ζητούν τα απολύτως βασικά για την ζωή τους;

Τί κόσμος είναι αυτός που ενώ ο πλούτος ξεχειλίζει οι ηθικές αξίες έχουν σχεδόν εξαφανισθεί ;

«Το φαινόμενο της κακοποίησης ανηλίκων δεν έχει σύνορα ούτε τάξεις. Ο βιαστής ανήκει σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, σε όλες τις κοινωνικές διαβαθμίσεις μόρφωσης και εισοδημάτων. Μπορεί να κατοικεί στις λαϊκές συνοικίες αλλά και στα βόρεια προάστια της Αθήνας. Μπορεί να κακοποιεί σεξουαλικά ο εργάτης, ο αγρότης, αλλά και ο δικηγόρος και ο γιατρός ή ο καθηγητής πανεπιστημίου. Αυτά τα κρούσματα αυξάνονται επικίνδυνα στις μέρες μας και αφαιρούν το επικάλυμμα της μόρφωσης και του πολιτισμού» υποστηρίζει ο Σταμάτης Τσαρουχάς, που την άνοιξη αρχίζει τα γυρίσματα της νέας ταινίας του, «Carousel».Σύμφωνα με την εφημερίδα «τα νέα» 5.000 βιασμοί τον χρόνο καταγράφουν οι στατιστικές στην Ελλάδα..

Πού οφείλεται η αυξημένη συχνότητα του φαινομένου κακοποίησης ανηλίκων στις μέρες μας;

Ο βιασμός σε κάθε μορφή του είναι η επιβολή του δυνατού πάνω στον αδύναμο. Τα παιδιά από τη φύση είναι αδύναμα και απροστάτευτα τις περισσότερες φορές, όταν γίνεται αυτή η αποτρόπαια πράξη. Έχει καταστροφικές συνέπειες και είναι εξαιρετικά απίθανο να αντιμετωπιστεί, αν δεν εξαλειφθούν τα βαθύτερα αίτια που την προκαλούν. Αυτό που με συγκλονίζει προσωπικά, εκτός από την εικόνα της βίαιης πράξης, είναι οι ψυχολογικές επιπτώσεις στις ζωές αυτών των παιδιών.
« Από τους 5.000 βιασμούς τον χρόνο στην Ελλάδα ελάχιστοι καταγγέλλονται, από τον φόβο του διασυρμού και του «στίγματος». Είναι μια αληθινή τραγωδία την οποία όντως εκμεταλλεύονται διάφοροι επιτήδειοι για να «παίξει», όπως λες, στα σίριαλ και τα ΜΜΕ για λόγους ακροαματικότητας με απώτερο σκοπό το κέρδος».

Απ’ τις εισηγήσεις των ομιλητών σε μια ημερίδα που έγινε το 2000 στην Αθήνα με τίτλο: «Κάνοντας τις φωνές των παιδιών να ακουστούν: Προστασία και ενδυνάμωση κοριτσιών θυμάτων βίας και σεξουαλικής κακοποίησης» τα δύο συμπεράσματα που αβίαστα βγαίνουν είναι τα εξής: Πρώτον, ότι τα όποια στατιστικά στοιχεία υπάρχουν γι’ αυτό το θέμα – σε ελληνικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο – είναι ανεπαρκή, «δεδομένου ότι αυτά τα εγκλήματα χαρακτηρίζονται από αθεατότητα».

Το δεύτερο συμπέρασμα έχει να κάνει με τις επιπτώσεις ενός τέτοιου συμβάντος στη ζωή του θύματος. «Παρότι η ζωή θεωρείται το πολυτιμότερο έννομο αγαθό, στις περιπτώσεις παιδιών θυμάτων είναι «προτιμότερο» να πέσουν θύματα ανθρωποκτονίας, παρά αιμομεικτικού βιασμού. Η εξήγηση είναι απλή. Στην πρώτη περίπτωση το παιδί πεθαίνει άπαξ, στη δεύτερη πεθαίνει κάθε μέρα, πρώτα οργανικά, στη συνέχεια συναισθηματικά κι έπειτα κοινωνικά»… Η Γεωργία Λιτίνα, υπαστυνόμος Α΄, που μίλησε για το ρόλο της Αστυνομίας, βεβαίωσε πως «σε όσες περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών – 7 έως 12 χρόνων – έχουμε ασχοληθεί, το 99% των δραστών προερχόταν από άτομα της οικογενείας»!

Για τη σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού στην Ελλάδα κλήθηκε να μιλήσει ο εγκληματολόγος Αγγελος Τσιγκρής. «Τα ποσοστά βιασμού με θύματα παιδιά είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά στη χώρα μας, δεν μπορούν όμως να καταγραφούν αφού ελάχιστα απ’ αυτά καταγγέλλονται στην Αστυνομία και ακόμα λιγότερα φτάνουν στα δικαστήρια», είπε ο ομιλητής. Από έρευνες, ωστόσο, που έχουν γίνει με θύματα παιδιά, που έφτασαν έως το αστυνομικό τμήμα, επιβεβαιώνεται ότι οι περισσότεροι βιασμοί είναι αιμομεικτικοί, ενώ σε αντίθετη περίπτωση οι σεξουαλικές επιθέσεις κατά ανηλίκων διαπράττονται κυρίως από άτομα των πλησιέστερων ηλικιακών ομάδων, καθώς και από ηλικιωμένους δράστες άνω των 55 χρόνων.

Ο Αγγ. Τσιγκρής σημείωσε πως το πιο τραγικό στον αιμομεικτικό βιασμό είναι ότι συνήθως η τέλεση του εγκλήματος είναι εξακολουθητική, ενώ η εξουσιαστική σχέση δράστη-θύματος και η εξάρτηση του δεύτερου από τον πρώτο αδρανοποιούν και ακυρώνουν κάθε ενδεχόμενη σκέψη του θύματος για αντίσταση. Τέλος, αναφορικά με τα εγκλήματα εμπορίας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης του παιδιού (που τα τελευταία χρόνια έχουν πάρει απίστευτες διαστάσεις στη χώρα μας), ο εγκληματολόγος τόνισε: «Αυτού του είδους τα εγκλήματα μαστροπίας και σωματεμπορίας με θύματα παιδιά σπάνια φτάνουν στη γνώση της Αστυνομίας. Είναι ενδεικτικό πως μέσα σε χρονικό διάστημα πέντε ετών εκδικάστηκαν – από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας – μόνο τέσσερις υποθέσεις»…

Στην ημερίδα παρουσιάστηκαν στατιστικά στοιχεία για την κακοποίηση των παιδιών στο Ηνωμένο Βασίλειο (Αγγλία, Σκοτία, Ουαλία και Β. Ιρλανδία). Είναι ενδεικτικά: Σε πληθυσμό 59 εκατομμυρίων, υπάρχουν γύρω στα 36.000 παιδιά εγγεγραμμένα στους Καταλόγους Προστασίας Παιδιών. Υπάρχουν, δε, περισσότερα από 50.000 παιδιά «υπό προστασία», δηλαδή υπό επιτήρηση από τις τοπικές αρχές. Σύμφωνα με εθελοντικές οργανώσεις, κάθε βδομάδα τουλάχιστον ένα παιδί πεθαίνει από κακοποίηση ή αμέλεια, το 26% των θυμάτων βιασμού είναι παιδιά, ενώ μόνο το 1997 η Αστυνομία ειδοποιήθηκε για 1.269 υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης με παιδιά κάτω των 14 ετών. Είναι άλλωστε ενδεικτικό ότι το 3% από εθνικό δείγμα σε 1.350 νέους ηλικίας 12-15 χρόνων απάντησαν ότι βίωσαν τουλάχιστον ένα περιστατικό σεξουαλικής παρενόχλησης…

Παλιότερο άρθρο για την παιδική κακοποίηση θα βρείτε εδώ.

Πηγές:

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=30&ct=19&artid=51654&enthDate=12012008

http://www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=14/11/2000&id=1409&pageNo=40&direction=1

Διαβάστε επίσης:

http://www.femnetsalonica.gr/epohi26-2-06.htm

Janie’s got a gun tribute.. (περί παιδικής κακοποίησης)

Αυτό το τραγούδι αν και είναι το ’89 ηχογραφημένο (ανήκει στο άλμπουμ των Aerosmith με τίτλο «Pump» )  ήταν και συνεχίζει να είναι ένα από τα ωραιότερα κομμάτια της ροκ που έχω ακούσει ποτέ μου.

Αν ρωτήσει κανείς το γιατί η απάντηση είναι στους ίδιους τους στίχους:

Janie’s Got A Gun
Her whole world’s come undone
From staring at the sun
What did her daddy do
What did he put you through

They say when Janie was arrested
They found him underneath a train
But man, he had it comin’
Now that Janie’s Got A Gun
She ain’t never gonna be the same

Janie’s Got A Gun
Janie’s Got A Gun
Her dog day’s just begun
Now everybody is on the run
Tell her now it’s untrue
What did her daddy do

He jacked the little bitty baby
The man has got to be insane
They say the spell that he was under
The lightnin’ and the thunder
Knew that someone had to stop the pain

Run away, run away from the pain

Run away, run away from the pain
Run away, run away, run, run away

Janie’s Got A Gun
Her dog day’s just begun
Now everybody is on the run
What did her daddy do
It’s Janie’s last I.O.U.

She had to take him down easy
And put a bullet in his brain
She said ’cause nobody believes me
The man was such a sleeze
He ain’t never gonna be the same

Run away, run away from the pain
Run away, run away, run, run away

Janie’s Got A Gun
Everybody is on the run

Janie’s Got A Gun
Her dog day’s just begun
Now everybody’s on the run (Honey, honey what’s your problem)
‘Cause Janie’s Got A Gun (Tell me it ain’t right)
Janie’s Got A Gun (Was it daddys cradle robbin’)
Her dog day’s just begun (That made you scream at night)
Now everybody’s on the run
Janie’s Got A Gun

Το κομμάτι αυτό καταπιάνεται με ένα πολύ δύσκολο και δυστυχώς πάντα επίκαιρο θέμα: την παιδική σεξουαλική κακοποίηση – στην περίπτωση του τραγουδιού από τον ίδιο τον πατέρα-τέρας.

Το τραγούδι σχετίζεται με ένα κορίτσι που ονομάζεται Janie που πέρνει την εκδίκησή της από τον πατέρα της που την κακοποίησε. Είναι ένα από τα λίγα τραγούδια των Άεροσμιθ που ασχολείται με ένα τόσο σοβαρό κοινωνικό θέμα. Ο τραγουδιστής Steven Tyler λέει πως σκέφτηκε τον τίτλο και την μελωδία πριν  γνωρίσει  την κατεύθυνση που θα έπαιρνε το τραγούδι. Του πήρε εννιά μήνες για να τελειώσει τους στίχους- αφού ο Τάιλερ διάβασε στο περιοδικό Newsweek ένα άρθρο για τα θύματα από τους πυροβολισμούς (ένα άλλο θέμα που απασχολεί έντονα την Αμερική αλλά σε λίγο και την χώρα μας), μπόρεσε να συνδέσει το τραγούδι με το θέμα της παιδικής κακοποίησης. Ο στίχος «Εγκατέλειψε ένα μικρό μωρό» («He jacked a little bitty baby») ήταν κανονικά «βίασε ένα μικρό μωρό»(«he raped a little bitty baby») , όμως άλλαξε για εμπορικούς σκοπούς. Επιπρόσθετα ο στίχος «..και έβαλε μια σφαίρα στον εγκέφαλο» («..and put a bullet in his brain») μερικές φορές άλλαζε σε «..και τον άφηνε μόνο στην βροχή» στην ραδιοφωνική του μορφή.

Νομίζω πάντως πως ο θάνατος για έναν βιαστή παιδικών ψυχών είναι πολύ «απαλή» τιμωρία. Καλύτερη τιμωρία είναι ο καθημερινός εξευτελισμός μες στην φυλακή. Επίσης ενδιαφέρουσα τιμωρία είναι η χρησιμοποίησή του ως πειραματόζωο για πειραματικά φάρμακα.

Λίγα λόγια για την παιδική σεξουαλική κακοποίηση

Το φαινόμενο της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης συμβαίνει σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από όσο γνωρίζουμε όμως καλύπτεται από έντονη μυστικότητα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Βρετανικού Οργανισμού Stopitnow, 1 στα 10 παιδιά κακοποιούνται σεξουαλικά σε σοβαρή μορφή, ενώ τα ¾ των παιδιών που κακοποιούνται σεξουαλικά δε θα μιλήσουν σε κανένα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας για αυτήν. Η πλειοψηφία των δραστών είναι άνδρες και γνωστοί στο θύμα. Οι δράστες μπορεί να είναι από το άμεσο ή έμμεσο οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον. Μπορεί να είναι γείτονες, εκπαιδευτικοί, ιερείς, προπονητές-μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε, ακόμη κι ο φαινομενικά αξιοσέβαστος πολίτης. Η παιδική σεξουαλική κακοποίηση περιλαμβάνει, εκτός από βιασμό και ασέλγεια, ακατάλληλο άγγιγμα του παιδιού, ή το να υποχρεώνει κανείς το παιδί σε ακατάλληλο άγγιγμα, καθώς και έκθεση του παιδιού σε πορνογραφία ή γυμνό σώμα ή φωτογράφιση του παιδιού, που εμπεριέχει σεξουαλική διέγερση του δράστη.

Κύριες μορφές κακοποίησης και παραμέλησης των παιδιών

Οι κύριες μορφές της κακοποίησης και παραμέλησης των παιδιών είναι :

Α. Σωματική κακοποίηση

Η σωματική κακοποίηση περιλαμβάνει κάθε είδους τραυματισμούς ή κακώσεις διαφορετικής σοβαρότητας και συχνά διαφορετικών ηλικιών, που δεν οφείλονται σε ατυχήματα. Η κάκωση μπορεί να είναι μία ή πολλές, παρατηρούνται δε συχνότερα στο κεφάλι και στα άκρα του παιδιού, δηλαδή στα ακάλυπτα μέρη του σώματος. Οι επαγγελματίες υγείας οφείλουν, ακόμα και με την παραμικρή υποψία, να εξετάζουν με προσοχή όλο το σώμα του παιδιού.

Β. Ψυχολογική κακοποίηση

Η ψυχολογική κακοποίηση ενός παιδιού μπορεί να περιλαμβάνει πράξεις και συμπεριφορές οι οποίες εμπεριέχουν απόρριψη, εκφοβισμό, απομόνωση, εκμετάλλευση, υποτίμηση, συναισθηματική απροσφορότητα όπως και κοινωνικά αποκλίνουσες πράξεις.

Γ. Παραμέληση

Ως παραμέληση θεωρείται το φαινόμενο σύμφωνα με το οποίο η διατροφή, η ιατρική φροντίδα, η ένδυση, η στέγαση, η σχολική φοίτηση ή η παρακολούθηση που παρέχεται στο παιδί είναι έντονα ανεπαρκής ή ακατάλληλη σε βαθμό τέτοιο ώστε να παραβλέπεται ή να τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο ή υγεία και η ανάπτυξή του. Ένα παιδί είναι παραμελημένο εάν αφεθεί χωρίς φροντίδα για μακρά χρονικά διαστήματα ή εάν εγκαταλειφθεί.

Στα πλαίσια της παραμέλησης εντάσσεται και η ανεπάρκεια της αύξησης ή δυστροφία μη οργανικής αιτιολογίας. Λόγω των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών, αναφέρεται ως ξεχωριστή κατηγορία.

Δ. Σεξουαλική παραβίαση – Αιμομιξία

Σεξουαλική παραβίαση θεωρείται η συμμετοχή ή η έκθεση παιδιών και εφήβων σε πράξεις με σεξουαλικό περιεχόμενο υποκινούμενες από ενήλικα, συνήθως, που έχει σχέση φροντίδας ή οικειότητας με το παιδί, οι οποίες έχουν ως σκοπό τη σεξουαλική διέγερση ή/και ικανοποίηση του ενήλικα. Χαρακτηριστικά του φαινομένου είναι η ανηλικότητα του παιδιού, η σχέση εξάρτησης ή εμπιστοσύνης ανάμεσα στον ενήλικα και το παιδί, η έλλειψη συνειδητής κατανόησης της έννοιας και του περιεχομένου της πράξης αυτής, άρα και η έλλειψη συνειδητής συναίνεσης του παιδιού. Οι πράξεις αυτές παραβιάζουν όχι μόνο τον αιμομικτικό φραγμό, αλλά και τις γενικότερες αντιλήψεις της κοινωνίας σχετικά με τις οικογενειακές σχέσεις και τα όρια των οικογενειακών ρόλων.

Ποια είναι τα σημάδια ότι ένα παιδί κακοποιείται σεξουαλικά;

  • Ακατάλληλη σεξουαλική δραστηριότητα με παιχνίδια ή αντικείμενα
  • Εφιάλτες, προβλήματα ύπνου
  • Απόσυρση ή έντονη προσκόλληση σε κάποιον ενήλικα
  • Ασυνήθιστη μυστικοπάθεια
  • Ξαφνικές απρόσμενες αλλαγές στη διάθεση και προσωπικότητα
  • Παλινδρόμηση σε προγενέστερες συμπεριφορές, π.χ. ενούρηση τη νύχτα
  • Ανεξήγητος φόβος συγκεκριμένων τοποθεσιών ή ατόμων; δε θέλει να μένει μόνο με ένα συγκεκριμένο άτομο
  • Απώλεια όρεξης και ξαφνικές αλλαγές σε διατροφικές συνήθειες
  • Κατοχή νέων ενήλικων λέξεων για μέρη του σώματος χωρίς εμφανή πηγή
  • Μιλά για ένα καινούργιο μεγαλύτερο φίλο και αδικαιολόγητα δώρα ή χρήματα
  • Αυτό-τραυματισμός (κόψιμο και κάψιμο) στους εφήβους
  • Σωματικές ενδείξεις, αδικαιολόγητη ευαισθησία, πόνος ή μώλωπες στη στοματική ή γεννητική περιοχή, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, εγκυμοσύνη
  • Φυγή από το σπίτι

Πώς μπορούμε να προστατέψουμε τα παιδιά μας;

Πρέπει να τους διδάξουμε ότι έχουν το δικαίωμα να λένε όχι, για παράδειγμα όταν δε θέλουν να παίξουν, να τα γαργαλήσουν, να τα αγκαλιάσουν ή να τα φιλήσουν. Θα πρέπει πάντα να μας πουν αν κάποιος τους φέρθηκε με τρόπο που να τα ανησυχεί, ακόμη κι αν τους ήταν αδύνατο να πουν όχι εκείνη τη στιγμή. Όλα τα μέλη της οικογένειας έχουν δικαίωμα στον ιδιωτικό χώρο όταν ντύνονται, πλένονται, κοιμούνται ή έχουν άλλες προσωπικές δραστηριότητες. Ακόμη και τα μικρά παιδιά πρέπει να τα ακούμε και να τα σεβόμαστε. Πρέπει να προσέξουμε με ποιόν αφήνουμε τα παιδιά μας Αν το παιδί είναι δυσαρεστημένο με αυτόν που το προσέχει, να μιλάμε με το παιδί για αυτό το θέμα. Να τους διδάξουμε ότι:

  • Κανείς, ακόμη και κάποιος που αγαπούν, δε θα πρέπει να τους ζητήσει να κρατήσουν μυστικό για φιλιά, αγγίγματα, αγκαλιές.
  • Δεν είναι ποτέ φταίξιμο του παιδιού αν κάποιος τα κακοποιήσει.
  • Ότι δε θα θυμώσουμε αν σας πουν, ακόμη κι αν εκείνα νομίζουν ότι έκαναν κάτι λάθος ή αν αυτό περιλαμβάνει κάποιον γνωστό ή άτομο της οικογένειας.
  • Αν κάποιος τα αγγίξει με τρόπο που τα φοβίζει ή τα μπερδεύει πρέπει να το πουν. Τα συναισθήματα φόβου και σύγχυσης μπορεί να έρθουν για κάποιο άτομο και πριν ακόμη τα αγγίξουν.

____________________________________________________________________________________________________________

Διαβάστε επίσης:

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=14802&m=A42&aa=1

http://www.obrela.gr/ekstrateia_paidikh_kakopoihsh.htm

http://www.paidiatros.gr/index.php?cid=3&id=219&st=2

http://www.rodostoday.gr/cms/content/view/693/61/

http://www.eurocharity.gr/article.php?article_id=2253

http://www.hamogelo.gr/