Αρχείο για Βασίλης Ραφαηλίδης

Περί Ελλήνων (αποσπάσματα από Βασίλη Ραφαηλίδη)

Posted in πολιτισμός with tags , , , , on 25 Σεπτεμβρίου, 2008 by stardust30

Μερικά πολύ ενδιαφέροντα σημεία που μιλάει για εμάς ο απίστευτος Βασίλης-απ’ το βιβλίο «Λαοί της Ευρώπης: Καταγωγή και Χαρακτηριστικά» (το βιβλίο είναι του 1996):

«..Και μην ξανακούσω να γίνεται λόγος για «καθαρό ελληνικό αίμα» γιατί εγώ, ως Έλλην, καθαρός ή ακάθαρτος μου είναι εντελώς αδιάφορο απ’ τη στιγμή που γνωρίζω και αγαπώ τον ελληνικό πολιτισμό, θα στεναχωρηθώ πολύ αν μας πετάξουν απ’ την ΕΟΚ λόγω βλακείας. Κι αν μας πετάξουν ,τότε να δεις αιματολογική καθαρότητα! Καθαρή σαν την πιο καθαρή βλακεία των αιματολόγων σοβινιστών! Επιτέλους, το να εξαφανίσουν τούτη τη χώρα οι κλέφτες, νοείται. Να την εξαφανίσουν όμως και οι βλάκες παρέα με τους αγράμματους, έ όχι κύριοι, δεν θα σας το επιτρέψουμε..»

«..Το 1820, τον καιρό δηλαδή που η Ελλάδα πασχίζει να γίνει κράτος. Ακόμα δεν τα κατάφερε, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία γουέστερν, ολίγον φουστανελλοειδής, τύπου «Γκόλφω» και ολίγον μελό τύπου «Μάνα μου παραστράτησα» (κι αντί να πάω κατά τη δύση, πήγα κατά την ανατολή). Το διαστημικό γουέστερν πάντως δεν μοιάζει να αφορά τους Έλληνες. Που είναι πολύ απασχολημένοι με την κατάκτηση της.. Ελλάδας. Το ένα κόμμα διώκει τ’ άλλο για κλοπές, και όλα μαζί προσπαθούν μονίμως να κατακτήσουν το δημόσιο ταμείο. Οι Έλληνες δεν είμασταν ποτέ αποικιοκράτες, διότι τα βολεύουμε με την εσωτερική αποικιοκρατία: Οι μισοί Έλληνες κατακτούν στις εκλογές τους άλλους μισούς εναλλάξ..»

«..Οι αρχαίοι Έλληνες, για παράδειγμα, ήταν φυλετικό κράμα των τεσσάρων ελληνικών ινδοευρωπαϊκών φύλων που ήρθαν στην περιοχή απ’το 2.000 και μετά (Αχαιοί, Ίωνες, Αιολείς και Δωριείς) και των προελληνικών λαών που δεν ξέρουμε από πότε ήταν εγκατεστημένοι εδώ όταν ήρθαν οι πολύ δραστήριοι, όπως όλοι οι βάρβαροι, Έλληνες. Οι Πελασγοί, οι Θράκες, οι Λέλεγες και οι Κάρες είναι προελληνικά, και μάλλον μη ινδοευρωπαϊκά φύλα. Που καθώς αναμείχτηκαν με τους καινουργιοφερμένους συναποτέλεσαν έναν λαό, τους Έλληνες, όπως θα ονομαστεί τελικά το φυλετικό κράμα απ’ το όνομα όχι μιας ελληνικής ινδοευρωπαϊκής φυλής, αλλά μιας μικρής ομάδας Ινδοευρωπαίων, που ανήκε μάλλον στους περί την Δωδώνη Δωριείς. Υπάρχουν και άλλες εκδοχές για το όνομα Έλληνες που είναι έτσι κι αλλιώς συμβατικό. Όπως και να ονομάσουμε αυτόν τον λαό δεν θα πάψει να είναι ο ίδιος λαός που δημιούργησε τον πιο λαμπρό πολιτισμό σ’ ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία. Το όνομα είναι μια ταμπέλα, μια επιγραφή. το θέμα είναι να καταλάβει κανείς αν η ετικέτα του μπουκαλιού του καλού και παλιού κρασιού βρίσκεται κολλημένη σε μπουκάλι που πράγματι έχει μέσα καλό και παλιό κρασί. Γιατί αλλιώς, καλά κρασιά, συνέλληνες, μεθυσμένοι από την προγονική δόξα!

«.. Η «γερμανική» Ευρώπη για τον Χίτλερ, η Αγιά Σοφιά για μας τους χριστιανούς ορθόδοξους, που ακόμα δεν καταφέραμε να προσδιορίσουμε τα όρια ανάμεσα στην ορθοδοξία και τον ελληνισμό και για να ξεμπερδεύουμε στα γρήγορα φτιάξαμε την πιο αστεία και ανιστόρητη σύνθετη λέξη που θα μπορούσε να υπάρξει, τον ελληνοχριστιανισμό, που είναι κάτι σαν το πεισματάρικο και άγονο μουλάρι: Διασταύρωση ίππου με όνο. Εντάξει να είναι δικιά μας πάλι με χρόνια με καιρούς η Πόλη. Ποιος θα έλεγε όχι; Όμως διάολε, πώς είναι δυνατόν να σκέφτεστε βρε ηλίθιοι την αναβίωση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όταν κρατάτε την Ελλαδίτσα στη ζωή με τονωτικές ενέσεις που προμηθεύεστε υπό μορφή δανείων απ’ την Ευρώπη; Φτου σας, καραγκιόζηδες και απατεώνες εθνοκάπηλοι. Ούτε ο Χίτλερ δεν μπόρεσε να σας μάθει τίποτα; Δηλαδή σας χρειάζεται και δεύτερος Σαγγάριος; Άντε πνιγείτε λοιπόν σ’ όποιο ποτάμι βρείτε μπροστά σας κι αφήστε μας να μελετάμε την ιστορία των λαών και όχι των κρετίνων σοβινιστών. ..»

«Πάντως σαν κυρίως ειπείν ελληνικό καντόνι, ο Καποδίστριας θεωρούσε την Πελλοπόνησο, πράγμα που δεν απέχει πολύ απ’ τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα, αφού η Πελλοπόνησος παραμένει δυναστικά, η καρδιά της Ελλάδας. Ουσιαστικά, αυτή είναι που διοικεί τα άλλα ελληνικά «καντόνια» (περιοχές σαφώς καθορισμένες γεωγραφικά) όπως η Ρούμελη, εχθρά της Πελλοπονήσου από παράδοση κι όπως η διακριτικά καταπιεζόμενη από τους Νοτιοέλληνες Μακεδονία (είμαι Μακεδόνας και συνεπώς δυσμενώς προκατειλημμένος έναντι των Νοτιοελλήνων).»

Δεν έχω τελειώσει την ανάγνωση του βιβλίου οπότε θα αλλάζω τον τίτλο του ποστ σε τυχόν ενημέρωση..

Περί Αναρχισμού (από βιβλίο του Ραφαηλίδη)

Posted in πολιτισμός, συμπεριφορά with tags , , on 6 Σεπτεμβρίου, 2008 by stardust30

Αντιγράφω μερικά κομμάτια από το βιβλίο του υπέροχου και αείμνηστου Βασίλη Ραφαηλίδη (Η μεγάλη περιπέτεια του μαρξισμού) που αφορούν το θέμα του αναρχισμού:

Η αναρχία είναι τόσο παλιά, όσο οι Στωικοί και κυρίως οι Κυνικοί φιλόσοφοι της αρχαίας Ελλάδας. Εμείς ξέρουμε τον Διογένη μόνο από το πιθάρι του ή το φανάρι του και όχι από συμπεριφορές πολύ πιο τυπικά αναρχικές, όπως για παράδειγμα η αδιάκοπη παρενόχληση των αρχόντων.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Διογένης είπε στον Μέγα Αλέξανδρο που πλησίασε να δει γιατί ο φιλόσοφος δεν εγκαταλείπει έστω για λίγο την ηλιοθεραπεία του, έστω από απλή περιέργεια να δει ποιός τέλος πάντων είναι αυτός ο σπουδαίος βασιλιάς από τη Μακεδονία, «Μη μου κρύβεις αυτό που δεν μπορείς να μου δώσεις» του είπε.. Έστω και σε μορφή ανεκδότου, η συμπεριφορά του Διογένη είναι τυπικότατα αναρχική. Η εξουσία πράγματι καταστρέφει τις φυσικές καταστάσεις.
Ένας άλλος βασιλιάς δεν τόλμησε να τιμωρήσει τον μεγαλοφυή αναρχικό Μπετόβεν όταν δεν έβγαλε το καπέλο του τη στιγμή που περνούσε από μπροστά του η βασιλική άμαξα-και αυτό δεν είναι ανέκδοτο αλλά γεγονός. Ρώτησαν τον Μπετόβεν γιατί έκανε κάτι τόσο παράτολμο κι αυτός απάντησε φυσικότατα: «Μα ο βασιλιάς πρέπει να βγάζει το καπέλο του όταν με βλέπει!».
Οι καλλιτέχνες είναι φύσει αναρχικοί. Η όποια εξουσία ασκούν με το ταλέντο τους είναι μια φυσική εξουσία και συνεπώς αυτονοήτως σεβαστή.
Οι Κυνικοί, που τους είπαν έτσι χλευαστικά γιατί η συμπεριφορά τους ήταν τόσο φυσική όσο και του σκύλου (κυνός) εμφανίζονται σε περίοδο παρακμής της Δημοκρατίας.Η κυνική φιλοσοφία, η πρώτη γνωστή μορφή αναρχισμού, δεν είναι παρά μια κριτική της Δημοκρατίας.
Σε όλη τη διάρκεια του χριστιανικού Μεσαίωνα η αναρχική ιδέα θα πάρει τη μορφή του σατανά και θα χωθεί στις ψυχές των μαγισσών, που τολμούν και απειθαρχούν στις εντολές των επί της γης τοποτηρητών της Υπέρτατης Εξουσίας.Ας είναι καλά εκεί στην κόλαση που βρίσκονται αυτές οι υπέροχες γυναίκες που ενστικτωδώς κατάλαβαν πως αν δεν ξεσφίξεις τα πόδια σου για να αφήσεις να περάσει από την τρύπα ο σατανάς και να σε κατακυριεύσει, αναρχική, δηλαδή επαναστατική διάθεση είναι δύσκολο να αποκτήσεις. Όπως έλεγαν οι «σενσιμονιστές», τα δικαιώματα της σάρκας είναι φυσικά και άρα αναρχικά δικαιώματα. Το κρεβάτι ένα αντικείμενο τριπλής χρήσεως, όταν δεν το έχεις μόνο για να κοιμάσαι ή να πεθαίνεις σε οριζόντια θέση, είναι πρώτης τάξεως τόπος για ασκήσεις λυτρωτικού αναρχισμού.
Σημειώστε πως η ορθοδοξία είναι αναρχική εκ κατασκευής. Στην καθαρή της μορφή δεν αποδέχεται κανενός είδους εξουσία, ούτε καν του μητροπολίτη, ούτε καν του πατριάρχη. Αν δεν αποδεχόταν και την απ’ ευθείας στη συνείδηση του πιστού δρώσα θεϊκή εξουσία, θα ήταν ένας τέλειος αναρχισμός. Ο τολστοϊσμός, που παραλίγο θα γινόταν κάποτε χριστιανική αίρεση είναι μια πιο ριζοσπαστική μετακίνηση της ορθοδοξίας προς τη μεριά του αναρχισμού.
Θέλω να πω πως ο χριστιανισμός και ειδικότερα η ορθοδοξία, η πιο παλιά μορφή χριστιανισμού, διατηρεί ακόμα την προκωνσταντινική ανάμνηση των αναρχομεταφυσικών αγώνων της κατά της ρωμαϊκής εξουσίας και της εξουσίας των πλουσίων. Ο τολστοϊσμός είναι μια απόπειρα απαγκίστρωσης της ορθοδοξίας από το εξουσιαστικό φορτίο που της έβαλε στην ράχη η Ιστορία για να κάνει την δουλειά της με το παπαδαριό και την τρομοκρατία της κόλασης. Κι εσείς μου μιλάτε για τρομοκράτες εντελώς της πλάκας αν τους συγκρίνεις με τον αρχιτρομοκράτη Θεό, τον μόνο που διατηρεί το δικαίωμα όποτε θέλει να αγαπά και όποτε θέλει να μισεί τον πλησίον του, όπως λέει ο είρων Λαμπίς.

Να τονίσω πως δεν είμαι υπέρ της χρήσης βίας αλλά υπέρ ενός αναρχισμού μη-βίας όπως ακριβώς τον εκδήλωσε ο Μαχάτμα Γκάντι στην δική του επανάσταση κατά των Βρετανών στην Ινδία.

Αν ο Γκάντι μπορούσε να μιλήσει σε όλον τον κόσμο..

Όλο το κείμενο μπορείτε να το βρείτε εδώ:

http://www.scribd.com/doc/2224553/-

Επίσης άλλα e-books σχετικά με την αναρχία μπορείτε να διαβάσετε εδώ:

Η κοινωνία ενάντια στο Κράτος (Πιερ Κλαστρ) http://www.scribd.com/doc/2224582/-?from_related_doc=1

Η επικαιρότητα του αναρχισμού στην σύγχρονη κοινωνία -Σαμ Ντόλγκοφ) http://www.scribd.com/doc/2224591/-?from_related_doc=1