Ετικέτα: αθεΐα

Παραμύθι ενός άθεου στον γιό του..

Μια φορά κι έναν καιρό, γιε μου, μια χρονιά απ’όλες τις χρονιές, σε μια χώρα, ζούσε ένας άνθρωπος με άσπρα γένια που ήξερε πολλά, πιο πολλά από την καλοσύνη που’χε στην ψυχή του, και η καλοσύνη της ψυχής του ήτανε πιο πλατιά από τη γνώση του.

Σ’ αυτή την χώρα λοιπόν γιέ μου, που ζούσε ο άνθρωπος με την άσπρη γενειάδα, στην πιο μεγάλη πόλη είχανε στήσει ένα άγαλμα. Το άγαλμα είχε μάτια αστραφτερά φτιαγμένα από πέτρες πολύτιμες, τα μαλλιά του από ατόφιο ασήμι, η κορμοστασιά του από απείραγο χρυσάφι και το μπό του ίσια με δύο χιλιάδων ανθρώπων. Οι συντοπίτες του ανθρώπου μας με την άσπρη γενειάδα, πιστεύανε και προσκυνούσανε αυτό το άγαλμα.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, πιστεύανε πως το άγαλμα που λέμε έδινε και την καλοσύνη και την κακία, και την καλή και την κακή σοδειά και την ομορφιά και την ασχήμια και όλα.

Μόνο ο άνθρωπός μας με την άσπρη γενειάδα δεν πίστευε σ’αυτά. Στην αρχή, αυτή του την απιστία την έκρυβε μέσα του. Με τον καιρό όμως το μυστικό του μεγάλωνε, ώσπου έγινε μέσα του μια μεγάλη πέτρα που του βάραινε την ψυχή. Ε, δεν άντεξε και μια μέρα τρέχει εκεί που ήτανε στημένο τ’άγαλμα και φωνάζει στους συντοπίτες του:

¨Καλοί μου συντοπίτες, γιατί πιστεύετε σ’αυτό το άγαλμα με τ’αστραφτερά μάτια και τη μαλαματένια κορμοστασιά; Αυτό,εσείς το φτιάσατε και το στήσατε εδώ. Με το μυαλό σας και με τα χέρια σας. Και τώρα στέκεστε μπροστά του λες και είναι τούτο ο δημιουργός του μυαλού και των χεριών σας! Εγώ σας λέω: πέρα από κείνο που δεν φαίνεται, που ‘ναι αιώνιο μα και που αλλάζει ασταμάτητα, πέρα από το πλάσμα που δεν πλάστηκε, δεν υπάρχει τίποτα που πρέπει να πιστεύετε. Γκρεμίστε τούτο το άγαλμα συντοπίτες μου!¨

Σαν ακούσανε τα λόγια του ανθρώπου η γνώση του ήταν πάνω από την καλοσύνη του και η καλοσύνη πάνω από τη γνώση, οι συντοπίτες του στην αρχή δεν καταλάβανε, ύστερα σαν καταλάβανε τα χάσανε λίγο, ύστερα θύμωσαν και στο τέλος πήρανε πέτρες από καταγής γιε μου, και τον πετροβολήσανε. Και όχι μόνο μια φορά. Έλα όμως που αυτός δεν το έβαζε κάτω και δεν σώπαινε. Αυτό που νόμιζε σωστό, αυτό που σκεφτότανε, το ‘λεγε χωρίς να διστάζει, κι όσο το ‘λεγε και το ξανάλεγε τόσο η φωνή του δυνάμωνε,κι όσο η φωνή του δυνάμωνε τόσο ένιωθε και πιο νέος.

Έτσι λοιπόν γιε μου ο άνθρωπός μας με την άσπρη γενειάδα απόκτησε την αγέραστη νιότη κάτω από τις πέτρες που πέφτανε βροχή. Κείνοι που τον πετροβολούσανε γέρασαν, οι μέσες τους λύγισαν, τα χέρια τους έτρεμαν και δεν μπορούσαν πια να προστατέψουν την πίστη τους, τ’άγαλμά τους. Κι ο άνθρωπός μας που συναπάντησε την αιώνια πίστη, αυτός που η γνώση του ήταν πάνω από την καλοσύνη και η καλοσύνη πάνω από τη γνώση, αυτός που η ψυχή του ήταν πάνω από την γνώση και η γνώση του κι απ’την ψυχή του πιο γενναία, γκρέμισε μόνο με μια γροθιά το άγαλμα που’χε το ύψος χιλιάδων ανθρώπων.

Κι εσύ γιε μου, σαν δεν διστάζεις να λες πως δεν πιστεύεις σ’αυτό που δεν πίστεψες ποτέ, σαν δεν κιοτέψεις τότε που θα σε πετροβολάνε γι’αυτό που πιστεύεις, κι εσύ τότε, σαν τον άνθρωπο που ζούσε κάποτε σε κείνη τη χώρα, που η καλοσύνη του ήτανε πάνω από τη γνώση του και η γνώση του πάνω από την καλοσύνη, τότε θα φτάσεις στην αιώνια νιότη γιε μου..

__________________________________________________________

πηγή: Ναζίμ Χικμέτ – Ερωτευμένο σύννεφο

Ένας άθεος κωμικός σε stand up comedy εντός χριστιανικού ναού

Ένα υπέροχο βιντεάκι που ανακάλυψα όπου ένας άθεος κωμικός (Magnus Betnér σουηδός κωμικός) καυτηριάζει με τα σχόλιά του την χριστιανική πίστη από τη θέση του άμβωνα (δεν είναι ορθόδοξος ναός φυσικά αλλά μεθοδιστών).

Μπράβο στον ιερέα που έκανε κάτι τόσο τολμηρό και μπράβο στους πιστούς που ήταν τόσο θετικοί.

Περί χριστιανισμού από τον Νίτσε

Πώς; Είναι ο άνθρωπος απλώς ένα λάθος του Θεού; Ή μήπως ο Θεός είναι ένα λάθος του ανθρώπου;
_________
Και ο χρόνος μετριέται από την καταραμένη μέρα από την οποία άρχισε αυτή η συμφορά- από την πρώτη μέρα του χριστιανισμού! Γιατί να μην τον μετρούμε από την τελευταία μέρα του χριστιανισμού; Γιατί όχι από σήμερα; Επαναξιολόγηση όλων των αξιών!
_________
Την περισσότερη ανεντιμότητα τη δείχνουμε απέναντι στο Θεό: δεν του επιτρέπουμε να αμαρτήσει!
_________
Η αγάπη για έναν άνθρωπο είναι βαρβαρότητα, επειδή ασκείται σε βάρος όλων των άλλων. Παρόμοια και η αγάπη για τον Θεό
_________
Κάθε είδος περιφρόνησης του σεξ, κάθε βρώμισμά του μέσω της έννοιας «ακάθαρτο» είναι το κατ’ εξοχήν έγκλημα εναντίον της ζώης..
_________
Θεωρώ απαραίτητο να πλύνω τα χέρια μου πριν έρθω σε επαφή με θρήσκους ανθρώπους
_________
Δεν είναι η αγάπη τους για την ανθρωπότητα, είναι η ανικανότητα της αγάπης τους αυτή που εμποδίζει τους σημερινούς χριστιανούς να μας κάψουν..
_________
Είναι απάνθρωπο να ευλογούμε όταν μας καταριούνται..
_________
Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να εφευρίσκουμε μύθους για έναν κόσμο διαφορετικό απ’ αυτόν εδώ, εκτός κι αν έχει επικρατήσει μέσα μας ένα ένστικτο δυσφήμισης, υποτίμησης, υποψίας απέναντι στη ζωή: στην περίπτωση αυτή εκδικούμαστε τη ζωή με τη φαντασμαγορία μιας «άλλης», μιας «καλύτερης» ζωής
_________
Γύρω από έναν ήρωα όλα γίνονται τραγωδία, γύρω από έναν ημίθεο όλα γίνονται σατιρικό δράμα, και γύρω από τον θεό όλα γίνονται- τί λοιπόν; Μήπως «κόσμος» ;
_________
Η αντίρρηση, το ξεγλίστρημα, η χαρούμενη δυσπιστία, η απόλαυση με το κορόιδεμα είναι σημάδια υγείας: καθετί απόλυτο ανήκει στην περιοχή της παθολογίας.
_________
Η παραφροσύνη είναι κάτι σπάνιο στα άτομα- αλλά σε ομάδες, κόμματα, λαούς, εποχές είναι ο κανόνας.
_________
ο τσομπάνος πάντα χρειάζεται ένα κριάρι- ή πρέπει να γίνει ο ίδιος το κριάρι
_________
Η χριστιανική απόφαση να βρίσκει άσχημο και κακό τον κόσμο τον έκανε άσχημο και κακό
_________
Η ίδια η λέξη «χριστιανισμός» είναι παρανόηση: κατά βάθος υπήρχε μόνο ένας χριστιανός κι αυτός πέθανε επάνω στο σταυρό.
_________
Η ζωή τελειώνει εκεί που αρχίζει η «βασιλεία του θεού»
_________
Αρνούμαστε το Θεό, αρνούμαστε την ευθύνη ενώπιον του Θεού: μόνον έτσι σώζουμε τον κόσμο.
_________
Όσο πιο αφηρημένη είναι η αλήθεια που θέλεις να διδάξεις, τόσο περισσότερο πρέπει να ξελογιάσεις τις αισθήσεις μ’αυτήν.
_________
Η «αγάπη για το πλησίον μας» δεν είναι λαχτάρα για νέα ιδιοκτησία;
_________
Αγωνιζόμαστε για το απαγορευμένο: μ’αυτό το έμβλημα η φιλοσοφία μου θα θριαμβεύσει μια μέρα, γιατί αυτό που έχει απαγορευθεί μέχρι σήμερα είναι μόνον η αλήθεια..
_________
Απολύμανση της αγάπης διαμέσου της εκκλησίας: ο γάμος
_________
Κάθε φιλοσοφία η οποία, με αφορμή ένα πολιτικό γεγονός, θεωρεί το πρόβλημα της ύπαρξης τρελό ή εξ’ ολοκλήρου λυμένο, είναι μια φιλοσοφία φαιδρή, μια ψευτοφιλοσοφία
.

Περί θρησκείας το ανάγνωσμα

Αναρωτιέμαι ώρες ώρες όλοι αυτοί οι ορκισμένοι (δήθεν) φανατικοί χριστιανοί (ορθόδοξοι και μη) πόσο ειλικρινής είναι με τον εαυτό τους; Πολλές φορές γνωρίζω κόσμο (συνήθως κοπέλες για να είμαι ειλικρινής) και βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να τις φέρνω μπροστά σε μια τρομερή ανακάλυψη.. Ότι δεν πιστεύουν σε κανένα θεό (αν και υποστηρίζουν το αντίθετο).
Πρόσφατο παράδειγμα μια κοπέλα γύρω στα 35, η οποία μου το έπαιζε και καλά η πρώτη χριστιανή ορθόδοξη στην πιάτσα.. Μιλούσαμε για την Καθαρά Δευτέρα και μου έλεγε ότι δεν θα φάει κρέας επειδή νηστεύει.. Ως εδώ καλά.. Μετά όταν την ρώτησα αν πηγαίνει κάθε Κυριακή στην εκκλησία μου είπε όχι. Μετά στην ερώτησή μου αν έχει προγαμιαίες σχέσεις μου είπε ναι κι αν εξομολογείται μου είπε όχι.. Ε αν είναι δυνατόν να λες ότι πιστεύεις σε ένα δόγμα (χριστιανή ορθόδοξη γαρ) και να κάνεις Ό,ΤΙ ΣΟΥ ΚΑΤΕΒΕΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.
Όταν λέω ότι ακολουθώ το τάδε δόγμα σημαίνει ότι ακολουθώ ΠΙΣΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ τους κανόνες του. Όχι νηστεύω μεν, αλλά δεν κάνω τίποτα άλλο από τα υπόλοιπα. Κάποτε θα πρέπει να καταλάβουν μερικοί ότι αν θέλουν να λέγονται χριστιανοί, μουσουλμάνοι, βουδιστές κλπ. θα πρέπει να το αποδεικνύουν με τον ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ.
Να υπενθυμίσω επίσης ότι για να λέγεσαι χριστιανός ορθόδοξος θα πρέπει να έχεις πνευματικό , τις συμβουλές του οποίου πρέπει να ακολουθείς κατά γράμμα. Θα πρέπει να εξομολογείσαι τακτικά, να τηρείς της νηστείες της Τετάρτης και Παρασκευής, να πηγαίνεις ΚΑΘΕ Κυριακή στην εκκλησία, να ΜΗΝ έχεις προγαμιαίες σχέσεις και να τηρείς τις δέκα εντολές (αυτές τις ξέρετε όσοι ακολουθείτε το δόγμα δεν χρειάζεται να κάνω κατηχητικό).
Γιατί η γυναίκα του Καίσαρα πρέπει να φαίνεται τίμια, όχι μόνο να φαίνεται τίμια.
Στο κάτω κάτω θα πρέπει να έχετε το φόβο ότι μόλις πεθάνετε, θα πάτε στην κόλαση λόγω των αμαρτημάτων σας. Θα χάσετε τον παράδεισο!! Δεν σας φτάνει αυτό; Η κόλαση έχει καζάνια και θα σας τσιμπάνε οι δαίμονες με τις τρίαινες στην αιωνιότητα!!! Εγώ πάντως σας προειδοποίησα και καμία ευθύνη δεν έχω.
Τι είπατε; Αν υπάρχει κόλαση για εμάς τους Άθεους; Χα! Για εμάς τους Άθεους δεν υπάρχει κόλαση.. Γι’αυτό και γιορτάζουμε την ζωή και τον έρωτα κάθε μέρα, κάθε ώρα και κάθε λεπτό. Γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή και μας αρέσει να χαιρόμαστε με τους δικούς μας γιατί μετά το τέλος αυτής της ύπαρξης γυρίζουμε από το μηδέν από το οποίο προήλθαμε.