Κατηγορία: προπαγάνδα

Επιτέλους η Ευρωπαϊκή Ένωση βραβεύτηκε με το νόμπελ Ειρήνης!

Επιτέλους η καλή μας Ευρωπαϊκή Ένωση, η ένωση κρατών που βοηθάει τόσα χρόνια τους εργαζόμενους της να μείνουν άνεργοι, να αποκτήσουν μισθούς πείνας, να εξαθλιωθούν μέχρι να αυτοκτονήσουν, να χάσουν όλα τα λεφτά τους για να μην πεινάσουν οι τραπεζίτες βραβεύτηκε για την ειρηνική της προσφορά..

Είναι η ίδια Ευρωπαϊκή Ένωση που έχει στρατεύματα στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και σε πολλές άλλες χώρες και είναι η ίδια που ετοιμάζεται να επιτεθεί στο Ιράν παρέα με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ..

Advertisements

Οι φονιάδες Ισραηλινοί δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα-Οι κακοί ακτιβιστές μας πετούσαν πέτρες!

Οι πειρατές της Μεσογείου ισραηλινοί, αφού σκότωσαν αθώους ανθρώπους σε διεθνή ύδατα προσπαθούν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις με την ηλίθια δικαιολογία πως οι ακτιβιστές αντέδρασαν πετώντας τους μπίλιες και χρησιμοποιώντας σφεντόντες και ραβδιά! Όπα ρε παιδιά δηλαδή δεν φτάνει που μας χρωστούσατε μας πήρατε και το βόδι!!Από πότε είναι νόμιμο να εισβάλλεις σε πλοία με ξένη σημαία σε διεθνή ύδατα οπλισμένος σαν αστακός;

Και δεν φτάνουν όλα αυτά αλλά έχουμε και την χουντική μας κυβέρνηση να βάζει τα ΜΑΤ να «προστατεύει» το κτίριο της πρεσβείας του ισραήλ από τους «κακούς» διαδηλωτές! Αντί να σταματήσουν οι διπλωματικές σχέσεις με το ισραήλ και να γίνει μια συνεδρίαση για τα μέτρα που πρέπει να παρθούν εναντίον τους ο GAP σφυρίζει αδιάφορα για το πρωτοφανές στα χρονικά περιστατικό! Πόσο δουλοπρεπής είναι οι κυβερνώντες μας; Πόσο ανάξιοι είναι οι άνθρωποι αυτοί να διοικούν αυτόν τον τόπο;

Φυσικά μαζί με την χουντική ελληνική κυβέρνηση είναι ένοχη και η κυπριακή «κομμουνιστική» κυβέρνηση η οποία δημιούργησε προβλήματα στον στολίσκο όταν πήγαν να παραλάβουν κύπριους που ήθελαν να συμμετέχουν στο όλο εγχείρημα με τη γελοία δικαιολογία πως «θίγονται τα συμφέροντα της Κύπρου από αυτή την ενέργεια».

Το μόνο «καλό» από την όλη υπόθεση είναι πως ο κόσμος κατέβηκε για να διαδηλώσει εναντίον της ισραηλινής βίας παντού σε όλη την Ευρώπη.

Σε Βέλγιο, Γαλλία, Τουρκία, Σουηδία, Νορβηγία, Δανία, Ελλάδα, Ιορδανία, Αίγυπτο, Ιράν, Λίβανο χιλιάδες πολίτες βγήκαν στους δρόμους, εκφράζοντας την αγανάκτησή τους για την απροκάλυπτη αιματηρή επίθεση του ισραηλινού στρατού κατά των ακτιβιστών του «Στόλου της Ελευθερίας».

Εκατοντάδες άνθρωποι διαδήλωσαν κοντά στην πρεσβεία του Ισραήλ στις Βρυξέλλες. «Ισραήλ-δολοφόνε» έγραφαν τα πλακάτ που κρατούσαν οι περισσότεροι διαδηλωτές. Άλλοι φορούσαν μπλουζάκια που έγραφαν το σύνθημα «μποϊκοτάζ στο Ισραήλ». Η ισραηλινή πρεσβεία είχε αποκλειστεί από ισχυρότατες δυνάμεις της αστυνομίας.

Στη γαλλική πρωτεύουσα, περίπου 1.200 ατόμων, σύμφωνα με την αστυνομία, συμμετείχαν στην κινητοποίηση. Οι διαδηλωτές, που συγκεντρώθηκαν έξω από την πρεσβεία του Ισραήλ, φώναζαν «είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι». Περίπου 15 νέοι που κρατούσαν ισραηλινές σημαίες, παρατάχθηκαν μπροστά στους διαδηλωτές, οι οποίοι αντέδρασαν, με συνέπεια να χρειαστεί η επέμβαση της αστυνομίας που έκανε χρήση δακρυγόνων για να θέσει υπό έλεγχο την κατάσταση.

Στη Σουηδία, περίπου 6.000 άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους της Κοπεγχάγης φωνάζοντας «Μποϊκοτάζ στο Ισραήλ», ή «το Ισραήλ στη Χάγη», όπου βρίσκεται το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, και ανέμισαν παλαιστινιακές σημαίες και επιγραφές με συνθήματα όπως «θα υπάρξουν και άλλα πλοία προς τη Γάζα». Πολλές αντίστοιχες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε άλλες πόλεις της Σουηδίας, με πολλές χιλιάδες κόσμου στο Γκέτεμποργκ και 600 στο Μάλμε.

Στη Δανία εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από την πρεσβεία του Ισραήλ, στα προάστια της Κοπεγχάγης, με συνθήματα όπως «Τέρμα στη σφαγή αμάχων» και «Ελευθεριά στην Παλαιστίνη». «Δεν κατανοώ γιατί παιχνίδια Λέγκο, ή θερμοκοιτίδες, που προορίζονται για τα παιδιά που υποφέρουν από τον αποκλεισμό, μπορούν να αποτελέσουν απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ», τόνισε ο δρ Καμάλ Κουρέσι, εκπρόσωπος του αντιπολιτευόμενου Κόμμα του Σοσιαλιστικού Λαού.

Στη Νορβηγία, πολλές εκατοντάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από την ισραηλινή πρεσβεία στο Όσλο, όπου έκαψαν και κάποιες ισραηλινές σημαίες.

Περισσότεροι από 2.000 άνθρωποι με ιορδανικές και παλαιστινιακές σημαίες διαδήλωσαν σήμερα και στο Αμάν, φωνάζοντας συνθήματα όπως «Θάνατος στο Ισραήλ» και «Τέλος στον αποκλεισμό της Γάζας». Οι διαδηλωτές ζητούσαν από τις ιορδανικές αρχές το κλείσιμο της πρεσβείας του Ισραήλ στο Αμάν και την απέλαση του ισραηλινού πρεσβευτή.

Επειδή η ιστορία πάντα επαναλαμβάνεται..

Η επαναστατική έκρηξη του 1968 δεν περιορίστηκε στον Γαλλικό Μάη. Αγκάλιασε όλο τον κόσμο: Ιαπωνία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία, Πολωνία, Λατινική Αμερική, ΗΠΑ και, φυσικά, τη γειτονική Ιταλία. Ο ιταλικός Μάης, εξαιτίας της φύσης της ιταλικής κοινωνίας, κράτησε περισσότερο και ήταν πιο εκρηκτικός: οι εργάτες κάνουν μαζικά «άγριες» απεργίες*, οι νέοι, οι φοιτητές, οι μαθητές, οι γυναίκες, οι φυλακισμένοι, οι ψυχασθενείς και όλοι οι «παρίες» της κοινωνίας ξεσηκώνονται. Πραγματοποιούνται μερικές θεσμικές αλλαγές- ο κόσμος, όμως, δεν αρκείται σ’ αυτές. Αρνείται ριζικά και μαζικά τις καθημερινές συνθήκες ζωής στην κοινωνία της μισθωτής εργασίας. Για ν’ αμυνθεί απέναντι στους φασίστες και την αστυνομία αρχίζει να εξοπλίζεται.

Ξεσπούν ταραχές στις φάμπρικες, στις φυλακές, στους δρόμους. Η κατάσταση ξεφεύγει απ’ τον έλεγχο του κράτους,αλλά και του ΚΚΙ και της συνδικαλιστικής γραφειοκρα- τίας.Μέσα στο 1969, οι αρχές παραπέμπουν στα δικαστήρια 10.000 εργάτες- οι δίκες, φυσικά, δεν γίνονται ποτέ. Στις 19 του Νοέμβρη, γίνεται στο Μιλάνο μεγάλη απεργία και συγκέντρωση για το ζήτημα των ενοικίων. Έχουν προηγηθεί συγκεντρώσεις, απεργίες και κάθε λογής εκδηλώσεις, που σκοπό έχουν να κάνουν τους ανθρώπους ν’ αποκτήσουν ξανά τον έλεγχο πάνω σ’όλες τις πτυχές της ζωής τους. Η κατάσταση φαίνεται καθαρά πως ξεφεύγει από τον έλεγχο του κράτος και των θεσμοθετημένων εξουσιών. Η Ιταλία οδεύει προς την επανάσταση.Το κράτος περνά στην επίθεση. Για να «παγώσει» τον κόσμο, πρέπει να προκαλέσει ένα απρόοπτο και τραυματικό γεγονός.

Στις 12 Δεκέμβρη του 1969, το κράτος «ρίχνει την πρώτη κανονιά του εμφυλίου πολέμου» (Τζ. Σανγκουινέτι). Μια βόμβα εκρήγνυται στην Αγροτική Τράπεζα του Μιλάνου, στην Πιάτσα Φοντάνα: 9 νεκροί και 100 τραυματίες. Μια άλλη βόμβα, στην Εμπορική Τράπεζα, στην πλατεία της Σκάλας του Μιλάνου, δεν εκρήγνυται. Δυο βόμβες στη Ρώμη, μια στην Τράπεζα Εργασίας και μια στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, έχουν περί τους είκοσι τραυματίες.

Οι εκρήξεις αυτές των βομβών είναι πράξεις αμυντικής τρομοκρατίας (Τζ. Σανγκουινέτι). Σ’ αυτήν προσφεύγουν μόνο τα κράτη και αντικείμενο της είναι ο πληθυσμός στο σύνολο του. Υπεύθυνοι, κατά συνέπεια, για τις βόμβες είναι το ιταλικό κράτος και οι μυστικές του υπηρεσίες. Οι εκρήξεις βομβών που προηγήθηκαν, όπως λογου χάρη στις 25 του Απρίλη του 1969 (στο Πανηγύρι και στην Τράπεζα του Σταθμού του Μιλάνου) και τον Αύγουστο (στα τρένα), είναι «πρόβα τζενεράλε» πριν απ’ το φοβερό τούτο χτύπημα.

Giuseppe Pinelli, ο αποδιοπομπαίος τράγος του ιταλικού κράτους για τις βόμβες

Η αστυνομία συλλαμβάνει στο Μιλάνο τον «αναρχικό σιδηροδρομικό» Τζουζέπε Πινέλι, ή Πίνο όπως τον έλεγαν οι φίλοι του, έγγαμο με δυο θυγατέρες και πάει να του φορτώσει την ευθύνη για τις βόμβες. Οι αρχές «βασίζουν» την κατηγορία στο ότι είχε κάνει ένα αδικαιολόγητο ταξίδι στη Ρώμη τον Αύγουστο, τότε που είχαν τοποθετηθεί οι βόμβες στα τρένα. Ο Πινέλι έχει άλλοθι: έπαιζε χαρτιά με κάτι γέρους συνταξιούχους σ’ ένα καφενείο όλη τη μέρα στις 12 του Δεκέμβρη. Η μαρτυρία των συνταξιούχων χαρακτηρίζεται «αναξιόπιστη» και δε λαμβάνεται υπόψη.

Παράλληλα, συλλαμβάνεται στη Ρώμη ο «αναρχικός χορευτής» Πιέτρο Βαλπρέντα, που κατηγορείται κι αυτός για τη βόμβα της Πιάτσα Φοντάνα. Ένας ταξιτζής, τον αναγνώρισε δήθεν στο Μιλάνο και υποστηρίζει ότι τον πήρε ταραγμένο από την Πιάτσα Φοντάνα. Στις 15 του Δεκέμβρη, στις 12 παρά 3 τη νύχτα, η Διοίκηση της Αστυνομίας του Μιλάνου καλεί ασθενοφόρο. Στις 12 και 2, αυτόπτες μάρτυρες βλέπουν να ρίχνεται στην αυλή του κτιρίου από το τέταρτο πάτωμα ο Πινέλι. Τα στοιχεία δείχνουν ότι, στη διάρκεια της ανάκρισης, ο επιθεωρητής Καλαμπρέζε έδωσε στον Πινέλι μια κοφτή στο λαιμό και τον σκότωσε. Μες στην αναμπουμπούλα, κάποιος αστυνομικός κάλεσε ασθενοφόρο. Έπειτα, όμως, οι αστυνομικοί σκέφτηκαν να σκηνοθετήσουν «αυτοκτονία» του Πι- νέλι. Τον πέταξαν νεκρό στο κενό και υποστήριξαν ότι «πήδηξε μονάχος του απ’ το ανοιχτό παράθυρο».

Για το τέλος απολαύστε μια προκήρυξη με τίτλο «το Ράιχστανγκ καίγεται» που είχε κυκλοφορήσει στις 19 Δεκέμβρη του 1969 (η οποία είναι πάντα επίκαιρη):

«Μπροστά στο ανέβασμα του επαναστατικού κινήματος, παρόλες τις προσπάθειες των συνδικάτων και των γραφειοκρατών της παλιάς και της νέας αριστεράς να το επαναφομοιώσουν, η εξουσία οδηγείται μοιραία να παίξει αυτή τη φορά το ψεύτικο χαρτί της τρομοκρατίας… Η ιταλική αστική τάξη του 1969… δεν έχει πια ανάγκη από τα σφάλματα των παλιών αναρχικών για να βρει μια πρόφαση και να υλοποιήσει την ολοκληρωτική της φύση, παγιδεύοντας τους νέους αναρχικούς με μιαν αστυνομική σκευωρία…

Η  μ π ό μ π α τ ο υ  Μ ι λ ά ν ο υ έ σ κ α σ ε  ε ν α ν τ ί ο ν  τ ο υ  π ρ ο λ ε τ α ρ ι ά τ ο υ . Προορισμός της ήταν να χτυπήσει τα λιγότερο ριζοσπαστικοποιημένα στρώματα του πληθυσμού, ώστε να τα κάνει να συμμαχήσουν με την εξουσία, και να καλέσει σε συσπείρωση την αστική τάξη… :καθόλου τυχαία, σφαγή στους αγρότες (Αγροτική Τράπεζα   και μονάχα εκφοβισμός στους αστούς (μπόμπα που δεν έσκαοε στην Εμπορική Τράπεζα). Τα άμεσα όσο και τα έμμεσα αποτελέσματα που είχαν οι απόπειρες ή τ α ν σ κ ό π ι μ α…

Μα η ιταλική αστική τάξη είναι η πιο άθλια αστική τάξη της Ευρώπης. Ανίκανη σήμερα να τρομοκρατήσει ενεργητικά το προλεταριάτο, καταφεύγει στο μόνο όπλο που της απομένει: μεταδίδει στην πλειονότητα του πληθυσμού την παθητική της τρομοκρατία, τον φοβερίζει με τον μπαμπούλα του προλεταριάτου. Ανίσχυρη κι αδέξια, στην προσπάθεια της να εμποδίσει μ’αυτό τον τρόπο την ανάπτυξη του επαναστατικού κινήματος και συνάμα να δημιουργήσει για τον εαυτό της μια δύναμη που δεν έχει, κινδυνεύει ν’αποτύχει και στα δυο. Έτσι πρέπει να’ πεσαν στο λάθος οι πιο προχωρημένες φατρίες της εξουσίας (εσωτερικές ή παράλληλες…). Η υπερβολική αδυναμία ξαναφέρνει την ιταλική αστική τάξη στο έδαφος της αστυνομικής υπερβολής- καταλαβαίνει ότι η μόνη της δυνατότητα να βγει από ένα ψυχομαχητό δίχως τέλος είναι να διακινδυνεύσει να τερματίσει ευθύς το ψυχομαχητό της.

Έτσι, η εξουσία πρέπει να κάψει απ’την αρχή κιόλας το τελευταίο χαρτί,που θα μπορούσε να παίξει πριν από τον εμφύλιο πόλεμο, ή πριν από ένα πραξικόπημα για το οποίο είναι ανίκανη, δηλαδή το διπλό χαρτί του ψεύτικου «αναρχικού κινδύνου» (για τη δεξιά) και του ψεύτικου «φασιστικού κινδύνου» (για την αριστερά), με σκοπό να μασκαρέψει και να κάνει δυνατή την αντεπίθεση της εναντίον του αληθινού κινδύνου: του προλεταριάτου. Επιπλέον, η πράξη που μ’ αυτήν η αστική τάξη προσπαθεί σήμερα να ξορκίσει τον εμφύλιο πόλεμο είναι στην πραγματικότητα η πρώτη πράξη του εμφυλίου πολέμου… Επομένως, για το προλεταριάτο το θέμα δεν είναι πια να τον αποφύγει ούτε να τον αρχινίσει, αλλά να τον κερδίσει….

Έχει αρχίσει πια να καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να τον κερδίσει με τη μερική βία, αλλά με την ολική αυτοδιαχείριση της επαναστατικής βίας και με το γενικό εξοπλισμό των εργαζομένων, που οργανώνονται στα Εργατικά Συμβούλια. Το προλεταριάτο, λοιπόν, ξέρει πια πως πρέπει ν’ απορρίψει μια για πάντα, κάνοντας την επανάσταση, τόσο την ιδεολογία της βίας όσο και τη βία της ιδεολογίας…. Σύντροφοι, μην αφήσετε να σας σταματήσουν εδώ… Ζήτω η απόλυτη εξουσία των Εργατικών Συμβουλίων!»
____________________________________________________________

πηγές άρθρου:

Ο θάνατος ενός  αναρχικού – Ντάριο Φο

http://en.wikipedia.org/wiki/Giuseppe_Pinelli

This is not our aristera said the Prophet..

Ένα αστείο ομολογουμένως άρθρο από τον Τάσο Μπάρλα της εφημερίδας του Βήματος διάβασα αυτές τις ημέρες.

Αντιγράφω μόνο το τελευταίο κομμάτι όπου μπορείτε να σχηματίσετε μια εικόνα για το τί θέλει να πει ο Προφήτης:

Οι καταστάσεις έρχονται όμως μερικές φορές έτσι που δεν πρέπει να σπρώχνονται κάτω από το χαλί αλλά να λέγονται με το όνομά τους. Η ελληνική ανανεωτική αριστερά, έμαθε στην μεγαλύτερη πλειοψηφία της, να ζει μέσα στην ανοχή και στο «δεν βαριέσαι». Το «τι να κάνουμε και αυτά παιδιά είναι» έχει ακουστεί χιλιάδες φορές από τα κομματικά της στελέχη. Εχουν στην πλειοψηφία τους, την άποψη ότι όλοι έχουν δικαιώματα αλλά καμμία υποχρέωση.

Αυτό όμως όσο και να το επιθυμούν δεν είναι και δεν μπορεί να είναι αριστερό. Γιατί δεν μπορεί να θεωρείται αριστερά αυτή που κάνει διαχωρισμούς μεταξύ κόκκινων και μαύρων μολότοφ, κόκκινων και μαύρων σφαιρών και βάζει στην ίδια ζυγαριά τον θάνατο τριών νέων παιδιών με μια κινητοποίηση, όσο μεγάλη και δίκαιη αν είναι, στο κέντρο της Αθήνας.

Δεν είναι η δική μας αριστερά αυτή που ψάχνει ψήφους στις μολότοφ και την αναρχία. Γιατί όσους ψήφους και να κερδίσει από αυτή την πλευρά χάνει εκατονταπλάσιους από την άλλη. Τα λάθη του Δεκέμβρη του 2008 δεν έγιναν μάθημα τον Μάιο του 2010.

Δεν μπορώ να καταλάβω πως σκέφτονται μερικοί άνθρωποι όπως ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος. Αναφέρει στο άρθρο του πως η αριστερά θα πρέπει να ξεσηκώνεται κάθε φορά που πεθαίνει κάποιος απο μια δολοφονική ενέργεια. Όταν πέθανε ο μικρός μετανάστης από την βομβιστική ενέργεια θα ‘πρεπε να ξεσηκωθεί η αριστερά ή τώρα που πέθαναν οι τέσσερις αθώοι στην τράπεζα- και εγώ ρωτάω γιατί μόνον σε αυτή την περίπτωση και όχι σε κάθε θάνατο από δολοφονική ενέργεια;
Τί είναι η αριστερά αγαπητέ δημοσιογράφε; Μια οργάνωση που πρέπει να θρηνεί για κάθε Έλληνα που πεθαίνει από κάποιον εγκληματία; Το αστείο είναι πως ενώ κατηγορεί την αριστερά για «αναισθησία» ποτέ κανείς δεν κατηγόρησε την δεξιά που δεν έχει κάνει ποτέ καμία διαδήλωση για τέτοιες καταστάσεις- τί στο διάολο; Η δεξιά δικαιούται να είναι αναίσθητη ενώ η αριστερά όχι;
Φυσικά το ψευδο-επιχείρημα για το «κάλεσμα για θρήνο» από την αριστερά είναι γιατί ακριβώς κατηγορεί την αριστερά ως υπεύθυνη για τους θανάτους εμμέσως πλην σαφώς.
Σκέφτεται ο δημοσιογράφος «αν κάποιος δεξιός σκοτώσει κάποιον αριστερό τότε ολόκληρη η δεξιά το ήθελε και ολόκληρη η δεξιά φταίει γι’αυτό«- λες και η δεξιά ή η αριστερή ιδεολογία ενθαρρύνει τις εγκληματικές ενέργειες. Μόνο που με αυτόν τον απλοϊκό τρόπο σκέψης ο συγκεκριμένος διαπράττει ένα ασυγχώρητο ολίσθημα- ενοχοποιεί τις πολιτικές ιδέες για τις πράξεις ορισμένων ανθρώπων οι οποίοι όμως δεν ξέρουμε καν σε τί πρεσβεύουν. Αλλά ακόμη κι αν ξέραμε μήπως οι πολιτικές ιδέες των ανθρώπων τους μετατρέπουν σε δολοφόνους ή μήπως η εγωιστική μανία τους για εξουσία;
Αλλά έτσι είναι πάντα στο μυαλό των φανατισμένων ανθρώπων- οι κακοί είναι οι πάντα οι «διαφορετικοί από εμάς»(όλοι όσοι πιστεύουν σε άλλη πολιτική, σε άλλο θεό, σε άλλη ομάδα) γιατί «εμείς» είμαστε πάντα οι «σωστοί» και «ηθικοί» . Σαχλαμάρες..

Anti-Valentine’s day

Κάποιοι έξυπνοι καταστηματάρχες (ζαχαροπλάστες, ανθοπώλες, εστιάτορες κλπ.) σκέφτηκαν πως υπάρχει μια μάζα ηλιθίων καταναλωτών την οποία έπρεπε με κάποιον τρόπο να απομυζήσουν..

Αφού λοιπόν είδαν πως το σούπερ-μάρκετ «η θεία χάρις» βγάζει χοντρά φράγκα με την υποτιθέμενη ύπαρξη κάποιας ανύπαρκτης οντότητας η οποία ασχολείται μόνιμα με το τί τρώει, τί σεξουαλικές συνήθειες έχει και πόσες φορές την ημέρα προσεύχεται, κατάλαβαν πως έπρεπε να δημιουργήσουν μια ανύπαρκτη θεότητα για να «προστατεύει» τους ερωτευμένους..

Φτιάξαν λοιπόν μια καρικατούρα από τις στάχτες ενός μοναχού (μα πόσο γελοίο είναι να θεωρείς ως «προστάτη» έναν άνθρωπο ο οποίος δεν ένιωσε τί θα πει έρωτας) και είπαν να την «γιορτάζουν» μέσα στο Φεβρουάριο, μιας και αυτόν τον μήνα δεν υπάρχουν άλλες φτιαχτές θεότητες. Έτσι λοιπόν είπαν πως εκείνη την ημέρα οι τιμές στα προϊόντα τους, που τις υπόλοιπες ημέρες δεν έχουν τρελές πωλήσεις (αρκουδάκια, γλυκά, λουλούδια και κοσμήματα κυρίως) ως «εκ θαύματος» θα αυξάνουν κατά ένα 20-25% μιας και οι ηλίθιοι θα βόσκουν στα «χωράφια» τους για να αποδείξουν πως νοιάζονται (εκείνη την ημέρα γιατί τις υπόλοιπες 364 αδιαφορούν για το έτερον ήμισυ).

Τα συγχαρητήριά μου λοιπόν σε όλους τους ανεγκέφαλους που στο όνομα του πιο τρυφερού συναισθήματος, του έρωτα, έρχονται και το κάνουν σούπα με το αίσθημα του καταναλωτισμού. τους.Μετά το «καταναλώνω άρα υπάρχω» ήλθε το «καταναλώνω άρα ερωτεύομαι». Τα συγχαρητήριά μου επίσης και στους ανήθικους καταστηματάρχες που εκμεταλεύονται αυτό το συναίσθημα για να βγάλουν μερικά φραγκάκια παραπάνω εκείνη την ημέρα.

Δέκα ψέματα και καμία αλήθεια..

Παρακολούθησα ένα ανόητο βίντεο το οποίο μου έστειλε κάποιος με chain mail. Το βίντεο είναι πέρα για πέρα ρατσιστικό, κατηγορεί τους αμερικάνους πως είναι υπεύθυνοι για το χάλι της Ελλάδας (λες και η Ελλάδα ήταν το «αντίπαλο δέος»). Φτάνει στην απύθμενης-βλακείας σύλληψη πως οι Αμερικανοί δρουν συστηματικά μέσω της «καταστροφής της χριστιανικής θρησκείας», την εισαγωγή μεταναστών και την «δημιουργία» ελλείματος  την «καταστροφή του ελληνικού έθνους».

Για να πούμε την αλήθεια πίσω από το χυδαίο ψέμα στο βίντεο οι Αμερικάνοι είναι κατά των μεταναστών επίσης και αυτό φαίνεται από τις διαδικασίες που πρέπει να περάσει κανείς για να πάρει άδεια εργασίας.

Άλλη μια αλήθεια είναι πως μεγάλη μερίδα των Αμερικανών είναι φανατικοί χριστιανοί – όχι ορθόδοξοι αν και το ορθόδοξο πατριαρχείο εκεί ευημερεί- άρα δεν υπάρχει λόγος να «πολεμούν την εθνική θρησκεία»(sic). Άσε που η εβραϊκή θρησκεία ή η δωδεκαθεϊστική παλιότερα δεν ήταν αυτή που όριζε κάποιο «έθνος». Στο κάτω-κάτω και άλλοι βαλκανικοί λαοί είναι ορθόδοξοι γιατί αυτοί δεν υπάγονται κάτω από την ομπρέλα «ελληνισμός» για τους φασίστες δεξιούς μας; Ή μήπως μας φταίει που οι μετανάστες είναι μουσουλμάνοι , ενώ αν ήταν χριστιανοί μετανάστες θα ήταν ευπρόσδεκτοι; Φυσικά οι οπαδοί της ακροδεξιάς ξεχνούν πως αντιμετωπίστηκαν οι μετανάστες από την Μικρά Ασία και τον Πόντο όταν έγινε η ανταλλαγή πληθυσμού λόγω θρησκείας (κι όχι λόγω γλώσσας). Φυσικά ξεχνούν οι ακροδεξιοί πως εμείς οι Μακεδόνες ήμασταν οι «βούλγαροι» και γι’αυτό το λόγο όλοι οι παπάδες στην Μακεδονία ήταν Πελλοπονήσιοι.

Φυσικά δεν θα μπορούσε από το χυδαίο βίντεο να λείπει μια επίθεση κατά της κας. Ρεπούση και της κας.Δραγώνα με το γελοίο επιχείρημα πως η ιστορία δεν μπορεί να λέει άλλα από αυτά που τα ελληνικά αυτάκια μας θέλουν να ακούσουν. Η ιστορία ήταν πάντα με το μέρος μας και οι άλλοι λαοί ήταν πάντα άδικοι εναντίον μας και μας πολεμούσαν γιατί κάποτε ήμασταν η «κορυφή του πολιτισμού»(sic). Λες και οι πολιτικοί που έφαγαν τα δάνεια που δόθηκαν για την ανάπτυξη του ελληνικού κράτους ήταν «ξένος δάκτυλος». Ενώ ο δικτάτορας Παπαδόπουλος που μπήκε με τη βοήθεια των αμερικανών για αυτούς είναι κάτι «δικό μας» (αναρωτιέμαι πως μπορεί κανείς να ζει με iq αμοιβάδας).

Το πρόβλημα με την Ελλάδα είναι πως η συνείδηση του Έλληνα είναι στο να ψηφίσει αυτόν που θα τον βάλει στο δημόσιο κι όχι στο αν αυτός που θα ψηφίσει είναι ηθικός και θα κάνει το καλύτερο για τον τόπο. Το πρόβλημα δεν είναι οι πολιτικοί αλλά αυτοί που τους εκλέγουν, αυτοί που κάθε 4 χρόνια ζητιανεύουν έξω από τα προεκλογικά γραφεία. Ούτε οι αμερικάνοι, ούτε οι εβραίοι, ούτε κανείς άλλος είναι «εχθρός του έθνους». Δεν είναι οι «άλλοι» κακοί- εμείς είμαστε οι κακοί και οι ανάξιοι.

Όπως και να’χει η νοημοσύνη πολλών «ελληναράδων» τους έχει εγκαταλείψει και εγώ προσωπικά ζήτησα να κατέβει το βίντεο ως ρατσιστικό. Αν συμφωνείτε κάντε το ίδιο.

Οι όμορφοι εθνικιστικοί μύθοι όμορφα καίγονται κυρ Μίκυ μου..

«Η ιστορία είναι το πιο επικίνδυνο από όλα τα προϊόντα του χημικού εργαστηρίου του ανθρώπινου μυαλού. Διεγείρει τα όνειρα, δηλητηριάζει τα έθνη, γεννά στην ψυχή τους στρεβλές μνήμες, γιγαντώνει, μέχρις υπερβολής τις αντιδράσεις τους, ανοίγει τις παλιές πληγές τους, τα στερεί από το πνεύμα της ειρήνης και τα μπολιάζει με μεγαλομανία και μανία καταδιώξεως», Πωλ Βαλερύ, (γάλλος ποιητής, συγγραφέας και φιλόσοφος 1871-1945)

Αναδημοσιεύω μερικά κομμάτια από την ανακοίνωση του Micky κατά της κας.Δραγώνα (τα εντός της αγκύλης είναι σχόλια δικά μου):

«Κατεδαφίζοντας όλα αυτά που μας έκαναν αυτούς που είμαστε χτες, προχτές και σήμερα[προφανώς o Mickys στην προηγούμενη του ζωή ήταν ένας Οδυσσέας,στην επομένη ο Κολοκοτρώνης και τώρα έγινε ένας ακροδεξιός με αριστερό παρελθόν], με το πρόσχημα μιας δήθεν επιστημονικής αναθεώρησης της ιστορικής πραγματικότητας, όπως αποδεικνύεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας «Τι είν’ η πατρίδα μας;», στην ουσία αμφισβητείτε οτιδήποτε θετικό έπραξε ο λαός αυτός σε όλους τους τομείς του εθνικού μας βίου κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων[..για να υπάρχει απόδειξη θα πρέπει κάποιος να μελετήσει το έργο πράγμα που ο κος.Μίκυς αμέλησε να κάνει].

«Την υπερηφάνειά μας για τα κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων την βαφτίζετε στείρο εθνικισμό και ιστορική αυταπάτη.[ενώ η κα.Δραγώνα δεν θίγει πουθενά τους αρχαίους ελλήνες ούτε την περηφάνεια κανενός εντούτοις ο κος.Μίκυς ενοχλείται που υπάρχουν ιστορικοί που θέλουν να διορθώσουν τα κακώς κείμενα του βιβλίου της ελληνικής ιστορίας που διδάσκεται στα σχολεία] Δηλαδή, θέλετε σώνει και καλά να αποδείξετε ότι κακώς πιστεύαμε ως τώρα όσα πιστεύαμε για την καταγωγή, τις παραδόσεις, την Ιστορία και τον πολιτισμό μας, πράξη που στην ιατρική επιστήμη ονομάζεται «ευνουχισμός»[εδώ γίνεται και ιατρός εκτός από ιστορικός-μα όσα γνωρίζετε κυρ Μίκυ μου είναι ασύστολα ψεύδη δεν σας ενοχλεί αυτό; ]. Και οχυρωμένη πίσω από ηχηρά ονόματα ξένων  επιστημόνων[οι οποίοι είναι  αληθινοί όμως επιστήμονες κι όχι σαν τους μύθους] βαλθήκατε με την βοήθεια ισχυρών πολιτικών και οικονομικών κύκλων, μιας και είναι πολύ δύσκολο να ευνουχίσετε έναν ολόκληρο λαό κατεδαφίζοντας τα σύμβολα και τους μύθους του[οι όμορφοι μύθοι όμορφα καίγονται-αλλίμονο αν οι μύθοι τρέφουν την αγάπη για ένα έθνος..], να ξεκινήσετε το θεάρεστο έργο σας από τα τρυφερά και ανύποπτα παιδιά μας[..αν τα παιδιά γίνουν ακροδεξιοί τότε ούτε τρυφερά ούτε ανύποπτα θα μείνουν].

Για την ιστορική αλήθεια έχω να πω τα εξής:

  1. Η ιστορική αλήθεια ΔΕΝ είναι η «αλήθεια που μας βολεύει». Αυτό λέγεται  απάτη προς τα παιδιά μας και είναι ανεπίτρεπτη να διδάσκεται στα σχολεία μας (αυτό κάνουν στις σχολές των φονταμενταλιστών ισλαμιστών και δεν μπορεί να τους κατηγορούμε ως φανατικούς όταν εμείς οι ίδιοι ποτίζουμε με ρατσισμό τα παιδιά μας).
  2. Η ιστορική αλήθεια ΔΕΝ διδάσκεται από φανατισμένους πατριδοκάπηλους ή ακροδεξιούς φασίστες αλλά από επιστήμονες οι οποίοι μελετούν και διδάσκουν όλες τις πλευρές της ιστορίας
  3. Η ιστορική αλήθεια αναδύεται όταν κατεβάσουμε τα «εθνικά υπερήφανα» μούτρα μας στο δάπεδο για τις αδικίες που έχει διαπράξει το κράτος μας αντί να επαναλαμβάνουμε πόσο κακοί είναι οι «άλλοι».

Είναι τυχαίο το γεγονός πως γεννηθήκαμε σε αυτόν τον τόπο που λέγεται Ελλάδα, θα μπορούσαμε να γεννηθούμε στην Χαβάη και να είμαστε υπερήφανοι που είμαστε Χαβανέζοι. Δεν δικαιολογεί όμως η υπερηφάνεια να θολώνει την σκέψη και την όρασή μας.

Και όπως είπε ο Γιουτζην Β.Ντεμπς (υποψήφιος σοσιαλιστής πρόεδρος των ΗΠΑ):

» Δεν έχω πατρίδα για να υπερασπιστώ. Πατρίδα μου είναι η γη και είμαι πολίτης του κόσμου..»

Θα επανέλθω επί του θέματος μιας και οι εθνικιστές μας έχουν όρεξη..