Archive for the πολιτισμός Category

…Tι θα πει πραγματική δημοκρατία;

Posted in πολιτισμός, πολιτική with tags , on 20 Δεκεμβρίου, 2012 by stardust30

  Μια συνέλευση πολιτών διαλέγει αντιπροσώπους για να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις της, τους δίνει εντολή να την εκπροσωπούν και τους ζητάει να δώσουν λόγο για την επιτυχία ή την αποτυχία της αποστολής τους…

  Απ’ την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά, αυτό που προέχει είναι η αναζήτηση πελατείας, είναι η εξουσία, το ψέμα, η απάτη και τα φούμαρα.

  Είναι η περιφρόνηση του φουκαρά που ρίχνει στα χαμένα την εμπιστοσύνη του στην κάλπη χωρίς να σκέφτεται τη χολέρα της απογοήτευσης που, καθώς τον οδηγεί εξαγριωμένο στην τυφλή λύσσα, τον προετοιμάζει για τη βαρβαρότητα του «ο καθένας για πάρτη του» και του «όλοι εναντίον όλων»… Θέλω να ξαναβρεί η πολιτική το αρχικό της νόημα: τέχνη της διακυβέρνησης της πολιτείας. Θέλω μια άμεση δημοκρατία που να πηγάζει όχι από δαρμένους, προδομένους πολίτες που λένε «καλά είμαι εδώ», αλλά από άνδρες και γυναίκες που νοιάζονται να προάγουν παντού την αλληλεγγύη και την πρόοδο του ανθρώπου.

  Όταν τοπικές κοινότητες δρώντας συνολικά -στο πρότυπο των διεθνών ομοσπονδιών-αποφασίσουν την αυτοδιαχείρισή τους και εξετάσουν:

• Με ποιο τρόπο θα προωθηθεί η δημιουργία μορφών δωρεάν ενέργειας προς χρήση όλων.
• Πώς θα ιδρυθεί ένας eπενδυτικός συνεταιρισμός που θα χρηματοδοτήσει την οικοδόμησή της.
• Πώς θα τεθεί σε λειτουργία η συλλογική διαχείριση ενός επενδυτικού ταμείου συγκροτημένου με τέτοια χρηματοδοτική συμμετοχή που να καθιστά δυνατή την άρνηση των μικρών και μεσαίων εισοδημάτων να καταβάλλουν τους δασμούς και τους φόρους που επιβάλλει το Κράτος-μπάνγκστερ.
• Πώς θα γενικευθεί η κατάληψη των εργοστασίων και η διαχείρισή τους από τους εργαζόμενους σε αυτά.
• Πώς θα οργανωθεί μια τοπική παραγωγή που θα προορίζεται για κατανάλωση από τις τοπικές και τις ομόσπονδες κοινότητες, ώστε να γλιτώσουμε από τις κομπίνες της αγοράς και να εξασφαλίσουμε σιγά σιγά τη δωρεάν διάθεση των αγαθών επιβίωσης, που καταργεί το χρήμα.
• Πώς θα διαδοθεί η ιδέα και η πρακτική αυτού του δωρεάν που είναι το μόνο απόλυτο όπλο απέναντι στο εμπορευματικό σύστημα.
• Πώς θα ευνοηθεί η εξάπλωση των λεγόμενων βιολογικών αγροκτημάτων και η διείσδυσή τους μέσα στις πόλεις.
• Πώς θα πολλαπλασιαστούν μικρές σχολικές μονάδες γειτονιάς, απ’ όπου να έχουν εξοριστεί οι έννοιες του συναγωνισμού, του ανταγωνισμού και της αλληλοσφαγής. Ουτοπικό; Όχι. Στο Μεξικό, στο Σαν Κριστομπάλ, το Πανεπιστήμιο της Γης προτείνει μια δωρεάν εκπαίδευση στους πιο διαφορετικούς τομείς (συν τους παραδοσιακούς: εργαστήρια τσαγκαράδων, μηχανικών, ηλεκτρονικών, σιδηρουργίας, φυσικής καλλιέργειας, μαγειρικής, μουσικής, ζωγραφικής κτλ). Η μόνη απαιτούμενη ιδιότητα
είναι η επιθυμία για μάθηση. Δεν υπάρχουν διπλώματα, αλλά ζητιέται από αυτούς «που ξέρουν» να μεταδίδουν δωρεάν και παντού τις γνώσεις τους.
• Πώς θα προικιστούν οι τοπικές κοινότητες με υγειονομικούς σταθμούς, όπου θα μπορεί να εξασφαλίζεται η βασική περίθαλψη με τη βοήθεια αγροτικών και συνοικιακών γιατρών.
• Πώς θα οργανωθεί ένα δίκτυο δωρεάν μεταφορών, που να μη μολύνει.
• Πώς θα τεθεί σε λειτουργία μια ενεργή αλληλεγγύη με στόχο τα παιδιά,
τους γέροντες, τους αρρώστους και τους αναπήρους, τα άτομα με νοητικές δυσκολίες.
• Πώς θα φτιαχτούν εργαστήρια καλλιτεχνικής δημιουργίας ανοιχτά σε όλους.
• Πώς θα μετατραπούν τα σουπερμάρκετ σε αποθήκες, όπου τα προϊόντα, τερπνά και ωφέλιμα, θα ανταλλάσσονται με πράγματα ή με υπηρεσίες, με στόχο να εξαφανιστεί το χρήμα και η εξουσία.
.. Τότε θα ψηφίσω. Με πάθος!!!»

Ραούλ Βανεγκέμ.

Παν σοκ άριστον!

Posted in πολιτισμός, δικαιοσύνη with tags , on 5 Απριλίου, 2012 by stardust30

Ένας ακόμη νεκρός. Στο Σύνταγμα. Ένας από τους δικούς μας. Εδώ και καιρό ο πόλεμος είναι σε εξέλιξη. Απλώς, το έχουν καταλάβει μόνο οι απέναντι. Εμείς, μαλακιζόμαστε και κόβουμε τσάρκες ανέμελα.

Τώρα θα σοκαριστούμε. Επειδή αυτοκτόνησε δημόσια. Όμως θα πρέπει να σοκαριστούμε με μέτρο. Είμαστε ευρωπαίοι εμείς. Όπως θα έλεγε και ο Παπαδημούλης «Η βία δεν είναι στην κουλτούρα μας».

Πολύ λογικό να βγει και η Μπακογιάννη να πει πως η αυτοκτονία δεν είναι στην κουλτούρα μας. Η κουλτούρα μας είναι ένα πράγμα το οποίο χρησιμοποιείται κατά πως βολεύει τον εκάστοτε εκπρόσωπο της κουλτούρας.

Για παράδειγμα, συγκινούμαστε ως λαός – αλλά και τα κόμματα – από τους άστεγους που κοιμούνται έξω τον χειμώνα, αλλά δεν έχουμε ιδιαίτερο πρόβλημα να μαντρώσουμε χιλιάδες άστεγους μετανάστες σε κάποιο στρατόπεδο για να βράζουν στα ΤΟΛ από λαμαρίνες.

Το σοκ μας έχει μέτρο. Δεν ισχύει το παν σοκ άριστον. Υπάρχουν σοκ και σοκ. Άλλο να αυτοκτονήσει ένας εφοπλιστής επειδή τα καράβια του έπεσαν έξω ή ένα καράβι του βούλιαξε παίρνοντας στο βυθό κάποιες εκατοντάδες επιβατών κι άλλο ν’ αυτοκτονήσει ένας ανώνυμος.

Άλλο σοκ δημιουργεί ο θάνατος ενός βουλευτή, που μπορεί να έφαγε ένα σκασμό λεφτά, να συμμετείχε ή να συναινούσε σε σκάνδαλα κι άλλο να αυτοκτονεί ένας τυχαίος. Δεν είναι το ίδιο.

Είμαστε στη ζώνη του ευρώ, δεν πρέπει να λαϊκίζουμε με τα σοκ. Πρέπει να σοκαριζόμαστε με μέτρο. Άλλωστε μια αυτοκτονία είναι στα πλαίσια των θυσιών του ελληνικού λαού, τον οποίο σέβονται ο Βενιζέλος, ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς κι ο Παπαδήμος, όπως κατ’ επανάληψη έχουν δηλώσει.

Πρέπει να αντιμετωπίσουμε με ταραχή μεν την αυτοκτονία ενός ανθρώπου για χρέη, αλλά θα πρέπει να σεβαστούμε τα μαλακισμένα φιλομνημονιακά κοπρόσκυλα που είναι βέβαιο ότι θ’ αρχίσουν να ρωτάνε «δηλαδή πριν το μνημόνιο δεν αυτοκτονούσαν άνθρωποι;».

Αυτά είναι τα «πρέπει». Τα «πρέπει» ενός πολέμου που μας τον έχουν κηρύξει, αλλά εμείς αρνούμαστε να ανταποδώσουμε τα πυρά. Αρεσκόμαστε να είμαστε αναλώσιμοι στόχοι. Έτσι ρε παιδί μου τη βρίσκουμε. Έτσι, αυτό λέμε, για να μην παραδεχτούμε απλώς ότι είμαστε δειλοί.

Δειλία, πάντως, δεν είναι η αυτοκτονία. Θέλει απίστευτη δύναμη και πάλη για να νικήσει κάποιος το ένστικτο της επιβίωσης. Κι αυτή τη δύναμη, την παίρνει από την απόγνωση που απλόχερα μας μοιράζουν. Αύριο θα είσαι εσύ αυτός που θα αυτοκτονήσει. Μεθαύριο εγώ. Ή και με την αντίστροφη σειρά, δεν έχει σημασία.

Είμαστε μόνοι. Ολομόναχοι. Κι όσο μένουμε μόνοι θα αυτοκτονούμε. Παπαριές τα περί αλληλεγγύης και «δεν είσαι μόνος». Παπαριές τα «γιατί δε ζήτησες βοήθεια;». Από ποιον να ζητήσεις; Ποιος έχει να σου δώσει; Χρέη έχουν αυτοί που αυτοκτονούν. Σε αδιέξοδο βρίσκονται. Δεν έχουν ερωτική απογοήτευση. Δεν είχαν «ροπή προς την κατάθλιψη».

Εάν επρόκειτο για την αυτοκτονία ενός, πέντε, δέκα ανθρώπων, άντε να κάτσεις και να εξετάσεις και ψυχολογικούς παράγοντες. Ξέρετε όμως μέχρι σήμερα πόσοι δικοί μας έχουν αυτοκτονήσει λόγω χρεών και απόγνωσης; Όχι! Ούτε εγώ ξέρω.
Ξέρετε πότε θα μάθουμε πόσοι δικοί μας αυτοκτόνησαν λόγω χρεών και απόγνωσης; Ποτέ!

Ο λόγος είναι απλός. Δηλώνονται οι αυτοκτονίες που αναφέρονται στην αστυνομία και μόνο αυτές. Βλέπετε, η Ορθόδοξη εκκλησία δεν κηδεύει τους αυτόχειρες. Κι έτσι πολλές οικογένειες παρακαλούν τους γιατρούς να δώσουν πιστοποιητικό θανάτου στο οποίο αναφέρεται ως λόγος θανάτου η ανακοπή.

Βλέπετε, ακόμη και σήμερα η αυτοκτονία είναι λόγος στιγματισμού της οικογένειας του αυτόχειρα. Κι έτσι, πολλές αυτοκτονίες κρύβονται κάτω από άλλα πιστοποιητικά θανάτου που αναφέρουν ως αιτία θανάτου το έμφραγμα ή το εγκεφαλικό.

Δε δηλώνονται οι αυτόχειρες στην Ελλάδα. Όχι ότι αν δηλώνονταν βέβαια θα σοκαριζόμασταν περισσότερο. Θα υποκρινόμασταν ότι δεν μας τρομάζει ο αριθμός. Διότι αν μας τρόμαζε θα έπρεπε να κάνουμε κάτι. Να αντιδράσουμε. Να πολεμήσουμε αυτούς που μας σκοτώνουν και τους μπάτσους που τους φυλάνε.

Όμως δε θέλουμε να το κάνουμε. Είμαστε δειλοί. Δε θέλουμε να πολεμήσουμε. Δεν το ‘χουμε, πώς το λένε; Εκλογές θέλουμε. Είμαστε ευρωπαίοι. Δεν είναι η επιβίωση στην κουλτούρα μας βρε αδελφέ. Με το ζόρι επαναστάτης;

πηγή: Καρτέσιος

Στους πόσους βαθμούς κελσίου παύεις να είσαι άνθρωπος;

Posted in πολιτισμός, ρατσισμός with tags , , on 21 Ιανουαρίου, 2012 by stardust30

Περίπου 10 άστεγοι βρέθηκαν για ακόμη μια νύχτα έξω από το γυμναστήριο, με την ελπίδα ότι θα έβρισκαν μια ζεστή γωνιά να κοιμηθούν, καθώς η θερμοκρασία εξακολουθεί να βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ωστόσο ήρθαν αντιμέτωποι με τις κλειστές πόρτες του κτιρίου.

Ο πρόεδρος του Κέντρου Υποδοχής Αστέγων του Δήμου Αθηναίων, κ. Γεώργιος Αποστολόπουλος, δήλωσε στο protothema.gr, δικαιολογώντας την απόφαση του δήμου, ότι :

«απόψε επειδή δεν μιλάμε για έκτακτες καιρικές συνθήκες και η θερμοκρασία έχει ανέβει σχετικά με τις προηγούμενες ημέρες, αποφασίστηκε να μην ανοίξουν απόψε οι πόρτες του Ρουφ»…

Για την ιστορια,το διοικητικό συμβούλιο του Κ.Υ.Α.Δ.Α. είναι:

Πρόεδρος:                   Γεώργιος Αποστολόπουλος (απάνθρωπος)
Αντιπρόεδρος:             Αντώνιος Ρόμπος (απάνθρωπος)
Μέλη:                          Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς (απάνθρωπος)
Βασιλική Γεωργίου (απάνθρωπος)
Λυδία Βέρα (απάνθρωπος)
Κωνσταντίνα Βαίου (απάνθρωπος)
Γεώργιος Τσιόλιας (απάνθρωπος)
Δημήτριος Παληοκώστας (απάνθρωπος)
Φανή Παναγοπούλου (απάνθρωπος)

Άρα σύμφωνα με την λογική των παραπάνω κυρίων αν η θερμοκρασία είναι 0 ή χαμηλότερη τότε πρέπει να βοηθάς τον συνάνθρωπό σου αν όμως είναι έστω και 1 βαθμός πάνω τότε αφήνουμε τους συνανθρώπους μας να ψοφήσουν με την ησυχία τους..

Ντροπή και αίσχος με τέτοιες αποφάσεις που παίρνουν..

Το δικαίωμα στην στέγαση είναι ανθρώπινο δικαίωμα και όποιος το παραβιάζει  θα έπρεπε να βρίσκεται φυλακή με την περιουσία του κατασχεμένη και μοιρασμένη σε φτωχούς ανθρώπους.

__________________________________________________
Ο σχολιασμός είναι δικός μου -την είδηση την βρήκα εδώ : http://anarhogatoulis.blogspot.com/2012/01/blog-post_8333.html#ixzz1k4NPmgXu