Archive for the πολιτική Category

Με τιμές αρχηγού κράτους υποδέχτηκαν τον τούρκο πατριάρχη

Posted in πολιτική, θρησκεία on 19 Σεπτεμβρίου, 2009 by stardust30

Με τιμές αρχηγού κράτους υποδέχθηκαν τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, οι αρχές και οι κάτοικοι της Ελασσόνας αλλά και πιστοί από όλη την χώρα. Παρόντες ήταν ο υφυπουργός Εσωτερικών Χ. Ζώης, ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, μητροπολίτες και οι αρχές του νομού Λάρισας.

Αν είναι δυνατόν ο αχώριστος σύντροφος όλων των σουλτάνων, ο «κολλητός» των τούρκων επισκέπτεται την Ελλάδα και οι δούλοι του χριστιανισμού τον υποδέχονται ως «αρχηγό κράτους». Οι χριστιανόπληκτοι που έχουν μάθει να σκύβουν το κεφάλι σε κάθε απατεώνα ρασσοφόρο υποδέχτηκαν τον πάλαι ποτέ δικτάτορα της ψυχής τους.

Ουστ από δω ελεεινά και τρισάθλια υποκείμενα που προσκυνάτε τα ράσσα λες και είστε ερωτευμένοι μαζί τους..

..Επίσης δημιουργήθηκε φραστικό επεισόδιο μεταξύ του Μητροπολίτη Πειραιά Σεραφείμ και του υφυπουργού εσωτερικών Χρήστου Ζώη επειδή άκουσον-άκουσον δεν διέθεσε το υπουργείο ένα τζιπ (είτε Hummer είτε Jeep Cherokee) για να μετακινείται ο Οικουμενικός! Βλέπεις ο παλιός συνέταιρος του σουλτάνου θέλει τζιπ για τις μετακινήσεις του!

Διαβάστε και την ανακοίνωση που εξέδωσε το υπουργείο για το συμβάν:

Αθήνα 19 Σεπτεμβρίου 2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δεν θα θέλαμε σε καμία περίπτωση, άλλωστε αυτό αποτελεί επιθυμία και του ίδιου του Υφυπουργού Εσωτερικών κ. Χρήστου Ζώη, κανένα περιστατικό να επισκιάσει την παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου στο Νομό της Λάρισας και πιο συγκεκριμένα στην επαρχία Ελασσόνας.

Επειδή όμως κάποιοι αόρατοι κύκλοι, οι οποίοι βαπτίζονται ως συνεργάτες εκκλησιαστικού παράγοντα, βρίσκουν την ευκαιρία εξαιτίας του γεγονότος πως η χώρα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο να δημιουργήσουν εντυπώσεις, είμαστε υποχρεωμένοι να δηλώσουμε:

1) Ο Υφυπουργός, κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Υπουργείο Εσωτερικών, δεν αρνήθηκε να διαθέσει κρατικά αυτοκίνητα σε όσους του το ζήτησαν, αρκεί να υπήρχαν διαθέσιμα αυτοκίνητα και το αίτημα να κινούνταν εντός των πλαισίων που καθορίζει η ισχύουσα νομοθεσία.

2) Σε καμία περίπτωση, ο Υφυπουργός Εσωτερικών δεν θα μπορούσε να διαθέσει ένα Jeep Cherokee τύπου Commander, όπως αυτό του ζητήθηκε με έγγραφο.

3) Το όχημα αυτό είναι ακόμη δεσμευμένο στο Υπουργείο Εσωτερικών και δεν παραχωρήθηκε ποτέ σε κανέναν, ούτε για μία ημέρα. Τα έγγραφα που αποδεικνύουν όλους τους ισχυρισμούς μας, βρίσκονται στη διάθεση οποιουσδήποτε επιθυμεί να πληροφορηθεί, αρκεί να το κάνει ενυπογράφως.

Όποιος έχει στόχο να σπιλώσει την τιμή και την υπόληψη του κ. Ζώη, ας επιλέξει να το κάνει δίνοντας τα πλήρη στοιχεία του και όχι να κρύβεται πίσω από ανώνυμους κύκλους, για να υποστεί και τις προβλεπόμενες από το νόμο συνέπειες.

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ»

Πολιτική αποσύνθεση και αμφισβήτηση των θεσμών

Posted in πολιτική on 9 Σεπτεμβρίου, 2009 by stardust30

«Ου γαρ ο δικαστής, ουδ’ ο βουλευτής, … άρχων εστί, αλλά το δικαστήριον, η βουλή και ο δήμος.»

(Αριστοτέλους Πολιτικά).

Το εξαιρετικό και μοναδικό φαινόμενο που παρατηρείται στην αρχαία Ελλάδα, προϋπόθεση και αποτέλεσμα μιας άλλης θεώρησης του κόσμου είναι η αμφισβήτηση της παράδοσης: η κοινωνία εν μένει προσκολλημένη στους παραδοσιακούς θεσμούς, σ’αυτό που βρήκαμε από τους πατεράδες μας, στον λόγο και τις εντολές του Ιεχωβά, ή σε οποιαδήποτε άλλη εξωτερική και εξωκοινωνική αρχή και πηγή θέσμισης.

Θέτει υπό αμφισβήτηση τους παραδοσιακούς θεσμούς, αφ’ενός μεν ως νόμους με τη στενή και τρέχουσα σημασία του όρου, δηλαδή νόμους πολιτικούς, νόμους συνταγματικούς, νόμους καταστατικούς της πολιτικής κοινότητας, νόμους που απαντούν άπαξ δια παντός στο ερώτημα: ποιός άρχει; (βασιλιάς και αριστοκράτες, όπως κατά την παράδοση, ή δήμος, σύμφωνα με τη νέα θέσμιση; ), αφ’ετέρου δε ως κοινωνικές παραστάσεις (εικόνες) του κόσμου, δηλαδή θεσμισμένες παραστάσεις με τις οποίες γαλουχούνται τα παιδιά και μαθαίνουν εξ απαλοτάτων ονύχων τί είναι καλό, τί είναι κακό, τί είναι ο κόσμος, για ποιό πράγμα αξίζει κανείς να ζει ή να πεθαίνει.

Την διττή αυτή αμφισβήτηση των κληρονομημένων θεσμών έχουμε φθάσει σήμερα να την θεωρούμε κατά κάποιο τρόπο σαν αυτονόητη. Έχουμε φθάσει, επίσης, να θεωρούμε αυτονόητες ορισμένες ιδέες που διέπουν την κοινωνική οργάνωση εν γένει, και οπωσδήποτε την δική μας συγκεκριμένη κοινωνική οργάνωση, όπως η ιδέα της κοινωνικής ή και απλώς δικαιοσύνης, η ιδέα της ισότητας κλπ.

Εκείνος που πιστεύει ότι οι ιδέες αυτές, ως ρυθμιστικές σημασίας της κοινωνικής ζωής, είχαν τεθεί και ισχύσει παντού και πάντοτε απατάται βαθύτατα. Εάν θεωρήσουμε την ανθρώπινη ιστορία στο σύνολό της θα διαπιστώσουμε ότι ουδέποτε και ουδαμού ετέθησαν, ουδέποτε και ουδαμού ίσχυσαν εκτός από δύο εξαιρέσεις: την αρχαία Ελλάδα κατά πρώτον και πολύ αργότερα, την Δυτική Ευρώπη και τις κοινωνίες που επηρεάστηκαν απ’αυτήν.

Στην σημερινή Ελλάδα δυστυχώς οι πολίτες της θεωρούν τις εκλογές ως έναν τρόπο για να κερδίσουν μικροκομματικά ωφέλη. Μια θέση στο δημόσιο, μια ευνοϊκή μετάθεση στο στρατό, μια προαγωγή για τους ήδη προσληφθέντες είναι μόνο λίγες από τις σκέψεις για την υποστήριξη ενός υποψήφιου. Το αν ο υποψήφιος κατακλέψει τα δημόσια ταμεία δεν τον απασχολεί. Όταν όμως τα κρατικά ταμεία χρεωκοπήσουν τότε θα το καταλάβει για τα καλά. Γιατί δεν θα υπάρχουν χρήματα ούτε για συντάξεις, ούτε για μισθούς, ούτε για την συντήρηση των νοσοκομείων και των σχολείων.

Μέχρι να αλλάξει η νοοτροπία του νεοέλληνα θα πάρει αρκετές γενιές ακόμη. Μέχρι να αντιληφθεί πως ο βουλευτής είναι υπηρέτης κι όχι αρχηγός, πως ο πρωθυπουργός οφείλει να εργάζεται για το δημόσιο συμφέρον διαφορετικά η φυλακή είναι ο μόνος δρόμος (γι’αυτόν και τους κουμπάρους του), πως η εξουσία οφείλει να βρει τρόπους που θα αναβαθμίσει το επίπεδο ζωής των κατοίκων, την μόρφωσή τους και την υγεία τους. Χιλιάδες χρόνια πριν οι κάτοικοι αυτού του τόπου αμφισβητούσαν την εξουσία ενώ τώρα τους προσκυνούν με ευλάβεια. Πόσο μεγάλη οπισθοδρόμηση είναι αυτή άραγε; Πως γίνεται η ανηθικότητα να θριαμβεύει όταν το επίπεδο της μόρφωσης υποτίθεται πως ανεβαίνει;

Φυσικά για τη σημερινή άθλια κατάσταση του πολιτεύματος δεν ευθύνεται μόνον ο πολίτης που ψηφίζει με αυτόν τον τρόπο. Ευθύνες φέρουν και οι δικαστικοί λειτουργοί που δέχονται νόμους όπως περί «βουλευτικής ασυλίας» (αντισυνταγματικός πέρα για πέρα όμως οι εισαγγελείς σφυρίζουν αδιάφορα), περί «ανευθυνότητας υπουργών» .  Το αστείο είναι πως όλοι έχουν την ίδια δικαιολογία: «αμάρτησα για το παιδί μου» λένε οι κλέφτες βουλευτές, «αμάρτησα για το παιδί μου» λένε και οι συμμετέχοντες δικαστικοί λειτουργοί- μα τί γίνεται; Από πότε σκοπός αγιάζει τα μέσα; Ένα ενδιαφέρον άρθρο που αποδεικνύει την αλληλοϋποστήριξη των δικαστικών με τους βουλευτές μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

________________________________________________________________________

πηγή κειμένου: Η αρχαία ελληνική δημοκρατία και η σημασία της για μας σήμερα, Καστοριάδης

Ο καφές και η δημοκρατία – Αζίζ Νεσίν

Posted in πολιτισμός, πολιτική with tags , on 30 Ιουλίου, 2009 by stardust30

Ένα πολύ ενδιαφέρον διήγημα από τον Τούρκο λογοτέχνη και θεατρικό συγγραφέα Αζίζ Νασίν (1916-1995) που διαβάζοντας το κανείς καταλαβαίνει πόσο κοντά είναι οι λαοί μας και πόσο μας απασχολούν τα ίδια προβλήματα.. Αναρωτιέται κανείς.. τελικά οι διεφθαρμένοι πολιτικοί τί εθνικότητας είναι ;

_______________________________________________________________

Δυο πράγματα δεν ευδοκιμούν στη χώρα μας. το ένα είναι το δέντρο του καφέ και το άλλο η Δημοκρατία. Και τα δύο μας έρχονται από το εξωτερικό.

Στα χώματά μας δεν μπορέσαμε ν’ αναπτύξουμε με κανένα τρόπο το δέντρο του καφέ. Το κλίμα της χώρας μας, το νερό, το χώμα, δεν είναι κατάλληλα για την ανάπτυξη του δέντρου αυτού.

Όσο για τη Δημοκρατία… Η αλήθεια είναι πως ό,τι περνούσε από το χέρι μας, δεν παραλείψαμε να το κάνουμε, για την ανάπτυξή της, για την εδραίωσή της. Αν κοιτάξετε την ιστορία μας, πριν από εκατό χρόνια πάνω κάτω ρίχτηκε στη χώρα μας ο σπόρος της Δημοκρατίας. Είναι εκατό χρόνια που όλο λέμε:

«Αμάν η Δημοκρατία μας μπουμπούκιασε!…»

«Η νεαρή Δημοκρατία μας!…»

«Αμάν η νεαρή Δημοκρατία μας!…»

Να είναι δοξασμένος αυτός που τη μεγάλωσε, μόλις καταφέραμε τόσα χρόνια να φέρουμε σ’ αυτό το ανάστημα τη Δημοκρατία, έγινε ένα φιντάνι η Δημοκρατία.

Αν ξοδεύαμε αυτό τον κόπο των εκατό χρόνων που αφιερώσαμε στη Δημοκρατία, για την ανάπτυξη του καφέ, σήμερα η χώρα μας θα γινόταν δάσος από καφέ, που δεν τ’ άγγιξε ο μπαλτάς του ξυλοκόπου.

Στο παρελθόν κρίθηκε απαραίτητο, δεν το είχαμε καταλάβει. αντί να φυτέψουμε σπόρο καφέ, φυτέψαμε το σπόρο της Δημοκρατίας. «Δόξα τω Θεώ», αν και δεν έχουμε καμιά στενοχώρια απ’ τη μεριά της Δημοκρατίας, εμείς ξέρουμε το τι τραβάμε από την έλλειψη του καφέ. Καφές είναι αυτός!… Δε μοιάζει σε τίποτε. Έτσι είναι η Δημοκρατία; Και να είναι και να μην είναι το ίδιο κάνει…

Αν δεν υπάρχει καφές, του ανθρώπου το κεφάλι γυρίζει, αν δεν υπάρχει Δημοκρατία, του ανθρώπου το κεφάλι δεν γυρίζει. Ο καφές μοσκοβολάει, η Δημοκρατία ούτε καν έχει μυρουδιά. Τον καφέ τον βάζεις στο φλιτζάνι, τον πίνεις. Η Δημοκρατία ούτε τρώγεται, ούτε πίνεται. Σε τι χρειάζεται αυτή η Δημοκρατία, μπορείτε να μου πείτε;

Στη χώρα μας έρχεται από το εξωτερικό μπόλικη Δημοκρατία, αλλά καφές δεν έρχεται. Τον καφέ τον πουλάνε, τη Δημοκρατία τη δίνουν. Ο καφές είναι με λεφτά, η Δημοκρατία τζάμπα… Για τον καφέ χρειάζεται συνάλλαγμα, για τη Δημοκρατία τίποτα δεν χρειάζεται.

Για κοιτάξτε το τι τραβάμε απ’ τον καφέ. Σάμπως δεν έχουμε συνηθίσει στον καλό καφέ; Αμέσως καταλαβαίνουμε τον καλό καφέ απ’ τον άσκημο, το μπαγιάτικο απ ‘το φρέσκο, το νοθεμένο απ ‘το σκέτο.

Ζωή να ‘χουνε, μερικοί πατριώτες μας έκαναν ψεύτικο καφέ. Στην αρχή βγήκε ο κριθαρένιος καφές, δεν έπιασε. Ύστερα βγήκε καφές από φασόλια, δεν το κατάπιαμε. Εμείς σαν έθνος είμαστε θεριακλήδες του καφέ. αν και καταπίνουμε όλες τις απομιμήσεις, του καφέ την απομίμηση δεν την καταπίνουμε.

Ω, Ύψιστε! Να γινόταν, τόσο δα απ’ ό,τι καταλαβαίνουμε απ’ αυτόν τον καφέ, να καταλαβαίναμε και από Δημοκρατία…

_______________________________________________________

πηγή: Αζίζ Νεσίν, Διηγήματα