Archive for the παιδεία Category

Ντροπής πράματα κυρ Μάκη!

Posted in παιδεία, πολιτισμός, συμπεριφορά on 18 Ιουνίου, 2011 by stardust30

Σκηνικό απείρου κάλους στον τηλεοπτικό σκουπιδοδέκτη και στην εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου με τον Ανευλαβή..

Απολαύστε αφού πρώτα πάρετε τα παιδιά από την οθόνη..

Δυστυχώς αυτή είναι η αληθινή τηλεόραση και αυτός είναι ο πολιτισμός που πλασάρει. Ευτυχώς υπάρχει και το youtube και τα καταγράφει γιατί είναι κρίμα να ξεχαστεί αυτό το «ξεβράκωμα» της γυάλινης «πολιτισμένης» βιτρίνας που μας πουλάνε οι εφοπλιστές και οι μεγαλοεργολάβοι.

Μην τους δίνετε σημασία μην αγοράζετε τα προϊόντα που διαφημίζουν.

Μπορεί η ιστορία να είναι αντικειμενική;

Posted in παιδεία on 13 Δεκεμβρίου, 2010 by stardust30

Άδωνις Γεωργιάδης, από τους γνωστότερους παραχαράκτες της ελληνικής ιστορίας και τηλεβιβλιοπώλης

Αντικειμενική ιστορία ούτε υπήρξε ούτε και θα  υπάρξει ποτέ. Για τον απλούστατο λόγο πως ο ιστορικός ή ο αναγνώστης της ιστορίας είναι ένα υποκείμενο που έρχεται αντιμέτωπο με ένα αντικείμενο και το φορτίζει με σημασίες που δεν τις έχει το ίδιο.

Οι σημασίες άλλωστε δεν αναβρύζουν από τα αντικείμενα, όπως το νεράκι από την πηγή, όπως λέει ο Ρολάν Μπαρτ. Τις σημασίες τις προσθέτουν στα γεγονότα και στα αντικείμενα οι άνθρωποι, όταν αποκαθιστούν μαζί τους μια διαλεκτική σχέση που σημαίνει σχέση που δημιουργείται από τη σύγκρουση του αντικειμένου με το υποκείμενο.

Γίγαντας Ραφαηλίδης versus Νάνου Πλεύρη

Η απαίτηση για αντικειμενικότητα λοιπόν είναι η πιο μεγάλη απάτη που κατ’εξακολούθηση κάνει η αστική σκέψη για να παραμένει υποκειμενική προς «ιδιον ταξικόν όφελος». Όπως λέει πάλι ο Ρολάν Μπαρτ, έχει μεγαλύτερη σημασία το ποιός είναι αυτός που μιλάει, παρά το τί λέει. Αυτή την λογοπαικτική και συνεπώς χιουμοριστική διατύπωση μιας πολύ γνωστής σκέψης του Μπαρτ θα μπορούσαμε να την εκφράσουμε και με τη λόγια ελληνική παροιμία: «εκ στόματος κόρακος, κρα!»

Όλα τα «κρα» των ιστορικών μας που αγωνιούσαν όχι για την ιστορική αλήθεια όσο για μια έδρα στο πανεπιστήμιο και άλλη μία στην ακαδημία, μας τα σέρβιραν ως «αντικειμενικές αλήθειες» προκειμένου να λειτουργήσουν καλά τόσο το σύστημα όσο και οι ίδιοι οι ιστορικοί εντός του συστήματος.

Συχνά η αλλοτρίωσή τους έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό, που ούτε οι ίδιοι έχουν πλέον συνείδηση πως λένε ψέμματα. Μ’άλλα λόγια, το «εσωστραμμένο» ψέμα βγαίνει προς τα έξω ως αλήθεια και έτσι η ιστορική συνείδηση γίνεται μια ψευδής συνείδηση.

Η ψευδής συνείδηση δεν αναφέρεται σ’αυτόν που λέει ενσυνείδητα ψέματα, αλλά σ’εκείνον που αντιλαμβάνεται ως αληθές το ψευδές και το προτείνει και στους άλλους ως αληθές.

Ο υπερτονισμός του ρόλου του υποκειμένου που έρχεται αντιμέτωπο με το αντικείμενο, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει διαγραφή ή παραποίηση του αντικειμένου.

Το ιστορικό γεγονός , όταν είναι ένα βεβαιωμένο ιστορικό γεγονός θα παραμείνει τέτοιο στον αιώνα τον άπαντα και κανένα υποκείμενο δεν θα αλλοιώσει την αντικειμενική του υπόσταση. Το μόνο που μπορεί να κάνει το κάθε υποκείμενο είναι να το κοιτάξει διαφορετικά, να δώσει διαφορετικό νόημα. Και εφόσον είναι όντως υποκείμενο και όχι φερέφωνο ή φορέας εύκολα διαγνώσιμης «ψευδούς συνείδησης» δεν μπορεί παρά να το νοηματοδοτήσει διαφορετικά.

Λιακόπουλος άλλος μεγάλος παραχαράκτης της ιστορίας

Εμάς εδώ στην Ελλάδα μας μπέρδεψαν τόσο οι κονδυλοφόροι της «επίσημης» ιστοριογραφίας που δεν είμαστε πια σε θέση να ξεχωρίσουμε τον μύθο από το ιστορικό γεγονός. Οι «εθνικά σκεπτόμενοι» μπορεί να σκέφτονται έξοχα εθνικά όμως αυτό δεν τους εξασφαλίζει και τη δυνατότητα να σκέφτονται σκέτα και χωρίς προσδιοριστικό επίθετο.

_______________________

πηγή κειμένου: Νεοελληνική ιστορία της αρχαίας Ελλάδας, Βασίλης Ραφαηλίδης

Πρέπει η ανώτατη παιδεία να είναι δωρεάν;

Posted in παιδεία on 11 Νοεμβρίου, 2010 by stardust30

Αυτές τις ημέρες με αφορμή την αύξηση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια της Αγγλίας υπάρχει πολύς κόσμος που αναρωτιέται κατά πόσον είναι σωστό το κράτος να επιδοτεί την ανώτατη παιδεία.

Κατά την άποψή μου είναι σωστό το κράτος να συντηρεί την ανώτατη παιδεία για τους εξής λόγους:

1. Στα πανεπιστήμια γίνονται μελέτες πάνω σε θέματα τα οποία καμία ιδιωτική εταιρεία δεν πρόκειται να κάνει ποτέ γιατί δεν θα έχει επιχειρηματικό κέρδος όμως υπάρχει δημόσιο όφελος (π.χ. μελέτες σχετικά με την ρύπανση ή σχετικά με την κίνηση των άστρων).

2. Αυτή τη στιγμή με τους φόρους μας συντηρούνται ένα σωρό πράγματα τα οποία έχουν μηδενικό κέρδος για την κοινωνία ενώ με τη μόρφωση κερδίζουμε όλοι μας.

3. Ένας φτωχός και έξυπνος άνθρωπος πρέπει να έχει την ευκαιρία να αναδείξει το ταλέντο του και να βοηθήσει την κοινωνία με τις γνώσεις του. Δεν είναι θέμα δίκαιου ή αδίκου- αλλά θέμα ίσων ευκαιριών για όλους.

4. Ένας πλούσιος άνθρωπος είτε σπουδάσει είτε όχι το μέλλον του θα είναι λαμπρό (εκτός βέβαια και αν δεν ξέρει βασικά οικονομικά). Ένας φτωχός όμως μόνον με την γνώση μπορεί να διακριθεί και να αναδειχθεί σε μια κοινωνία.

5. Οι τομείς που διδάσκονται στα πανεπιστήμια δεν μπορεί να διακρίνονται σε «χρήσιμους» και «άχρηστους» με βάση μόνον οικονομοτεχνικά κριτήρια. Δεν μπορείς να βάζεις στην ίδια ζυγαριά την αρχιτεκτονική με την φιλοσοφία ας πούμε- γιατί με την μεν πρώτη χτίζεις σωστά κτίρια ενώ με την δεύτερη χτίζεις την ψυχή ενός ανθρώπου.

Κλείνοντας το άρθρο αυτό θα ήθελα να συμπληρώσω πως ναι υπάρχουν και θέματα που κακώς διδάσκονται στα πανεπιστήμια- όπως θέματα σχετικά με την θρησκεία, όμως είναι άλλη συζήτηση η δωρεάν παιδεία και άλλη συζήτηση του αν το υπάρχον σύστημα παιδείας έχει την ποιότητα που πρέπει. Το κράτος οφείλει να συντηρεί τον πολιτισμό και τα δημόσια πανεπιστήμια είναι απ’τους μεγαλύτερους παραγωγούς πολιτισμού για όλους μας.