Archive for the ιστορία Category

Η «απελευθέρωση» της Ελλάδας από τους Γερμανούς(και η παράδοση στους Άγγλους)

Posted in ιστορία on 28 Οκτωβρίου, 2011 by stardust30

Ο τελευταίος Γερμανός έφυγε από την Αθήνα στις 12 Οκτωβρίου του 1944 και η ελληνική κυβέρνηση αποβιβάζεται στην Ελευσίνα 6 ημέρες αργότερα. Αυτές τις 6 ημέρες περιμένει φορτωμένη στο θωρηκτό «Αβέρωφ» το σύνθημα του άγγλου πρεσβευτή Ρέτζιναλντ Λίπερ που ήταν ήδη στην Αθήνα συνοδευόμενος από τον Μακμίλαν βοηθό του άγγλου υπουργού εξωτερικών Ήντεν. Φανταστείτε πόσο «δημοκρατική» είναι μια κυβέρνηση που περιμένει το σήμα από έναν άγγλο πρεσβευτή για να αναλάβει το πόστο της!

Η Ιερά Οδός που συνδέει την Ελευσίνα με την Ακρόπολη και δια της οποίας στην αρχαιότητα περνούσε η πομπή των Παναθηναίων, επιλέγεται σκόπιμα για μια γιορτή όπου τα μέλη της «δημοκρατικής» κυβέρνησης ανεβαίνουν στην Ακρόπολη για να υψώσουν την ελληνική σημαία την 18η του Οκτώβρη.

Μετά την έπαρση της σημαίας και μαζί με αυτή της εθνικής υπερηφάνειας (που έφυγαν οι Γερμανοί και ήρθαν οι Εγγλέζοι) οι επίσημοι πάνε στην μητρόπολη όπου ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός τελεί δοξολογία για να ευχαριστήσει την παναγία – δηλαδή τους «απελευθερωτές» Εγγλέζους..

Αφού τελειώσει η τελετή ο πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου ανεβαίνει σε μπαλκόνι στο Σύνταγμα και τραβάει έναν εθνικοπατριωτικό λόγο, μα τί λόγο! Όλο ύμνους και εγκώμια για τους Εγγλέζους. Φυσικά δεν παραλείπει να ζητήσει απ’τους Βούλγαρους να φύγουν απ’την Αν.Μακεδονία και την Θράκη καθώς και την Βόρειο Ήπειρο.. Βέβαια για την Κύπρο δεν λέει κουβέντα αφού αυτή ανήκει στους «φίλους μας» τους Άγγλους!

Την 26η Οκτώβρη οι Αθηναίοι βγαίνουν στους δρόμους για να επευφημήσουν τον άγγλο υπουργό εξωτερικών ¨Ηντεν που κάνει μια φιλική επίσκεψη στην Ελλάδα μετά την επιστροφή του από την Μόσχα. «Ζήτω οι ελευθερωτές της Ελλάδας» είναι το κυρίαρχο σύνθημα. Ακόμα και το ΕΑΜ χαρακτηρίζει τους Άγγλους ελευθερωτές της Ελλάδας!

Λίγο νωρίτερα, ο Σκόμπι στέλνει έγγραφο στον φρούραρχο της Αθήνας Σπηλιωτόπουλο που γράφει επί λέξει:

«Όταν οι Γερμανοί φύγουν ή παραδοθούν, τα Τάγματα Ασφαλείας θα λάβουν οδηγίες σας ή να λιποτακτήσουν ή να παραδοθούν σε εμάς» – που σημαίνει είτε κάντε τα στραβά μάτια είτε αν παραδοθούν αφήστε τους ελεύθερους έτσι ώστε όταν σφυρίξουμε να μας βοηθήσουν για να σώσουμε την Ελλάδα από τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» ακριβώς όπως έκαναν πριν παρέα με τους Γερμανούς. Πολύ πατριώτες οι ταγματασφαλίτες! Επ’αυτών θα στηριχθεί η δημιουργία του νέου κράτους και γι’αυτό θα προκόψει!

Και για κερασάκι σας παρουσιάζω ένα γράμμα του Τσώρτσιλ προς τον υπουργό του των εξωτερικών:

«Έχοντας υπόψιν τη μεγάλη τιμή (εννοώντας την Ουγγαρία, την Ρουμανία και την Βουλγαρία) που πληρώσαμε στους Ρώσους για να έχουμε ελεύθερα τα χέρια στην Ελλάδα, δε θα έπρεπε να διστάσουμε να χρησιμοποιήσουμε βρετανικά στρατεύματα για να υποστηρίξουμε την ελληνική βασιλική κυβέρνηση του κ.Παπανδρέου. Αυτό συνεπάγεται τη βέβαιη επέμβαση των βρετανικών στρατευμάτων για να εμποδιστούν οι ταραχές. Χρειαζόμαστε 8 ή 10 χιλιάδες στρατιώτες ακόμα για να κρατήσουμε την πρωτεύουσα και την Θεσσαλονίκη στο όνομα της τωρινής κυβέρνησης. Περιμένω οπωσδήποτε μια σύγκρουση με τον ΕΑΜ και δεν πρέπει να την αποφύγουμε, με την προϋπόθεση να διαλέξουμε καλά το έδαφος».

πηγή:Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους 1830-1974, Βασίλης Ραφαηλίδης

Το νησί της Αραβίας Ι

Posted in ιστορία with tags , , on 3 Νοεμβρίου, 2010 by stardust30

Παγκόσμιος Χάρτης του 1160μ.χ. από τον άραβα Al Idrisi

Οι κάτοικοί της την αποκαλούν «Ντεζιρέτ ουλ Άραμπ» – που μεταφράζεται σε «νησί της Αραβίας». Οι μακρινοί πρόγονοι των σημερινών Αράβων που κατοικούν στην αραβική χερσόνησο ήλθαν από την Μεσοποταμία, η οποία είναι η πηγή όλων των Σημιτών. Μόνον οι κάτοικοι της «Ευδαίμονος» Αραβίας όπως ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες η σημερινή Υεμένη ήταν αφρικανικής καταγωγής.

Ο Μωάμεθ, ο ιδρυτής μιας θρησκείας η οποία έδωσε ζωή στην έννοια του αραβικού έθνους, δυσκολεύτηκε πολύ μέχρι να πείσει τους κάτοικους της Νότιας Αραβικής Χερσονήσου να αποδεχθούν τους λόγους του μιας και δεν τους έλειπε τίποτε – μόνον στην έλλειψη τροφής άλλωστε ο άνθρωπος στρέφεται στην αόρατη τροφή της θρησκείας. Αυτό που κατάφερε πάντως δεν ήταν και λίγο- ένωσε τους λαούς της αραβικής χερσονήσου απλά και μόνον με βάση το θρήσκευμα.

Μοτίβο ισλαμικής αρχιτεκτονικής από τζαμί στην Κόρδοβα της Ισπανίας

Αν αναζητήσει κανείς «αυθεντικούς» άραβες δύσκολα θα βρει άκρη- ίσως να μη βρει και καθόλου. Άλλωστε οι νότιοι κάτοικοι υποστηρίζουν πως είναι πιο «γνήσιοι» λόγω παλαιότητας ενώ οι βόρειοι κάτοικοι λόγω της κοινής καταγωγής με τον Μωάμεθ. Φυσικά αν κανείς θέλει να θέσει το θέμα με τη γνωστή «νεοελληνορθόδοξη μέθοδο» θα πει πως πιο «γνήσιος» άραβας είναι ο πιο πιστός μουσουλμάνος, όπως ο πιο «γνήσιος» έλληνας είναι ο ο πιο πιστός ορθόδοξος.

Η αραβική χερσόνησος έχει έκταση ίση με το ένα τρίτο της επιφάνειας της Ευρώπης, κατοικούνται όμως μόνο τα δύο τρίτα εξαιτίας της ερήμου. Την έρημο μπορούσε κανείς να τη διασχίσει μόνο με καμήλες. Κι ο Μωάμεθ πριν γίνει επαγγελματίας προφήτης καμηλιέρης ήταν. Ο μουσουλμανισμός άλλωστε είναι θρησκεία φτιαγμένη ειδικά για τους ανθρώπους της ερήμου.

Το 25% των κατοίκων της αραβικής χερσονήσου είναι βεδουίνοι, που περιφέρονται σαν τους δικούς μας τσιγγάνους με τα πρόβατα,τις κατσίκες τους και τις απαραίτητες καμήλες, ενώ το υπόλοιπο φελάχοι- δηλαδή αγρότες.

Hosh al-Basha- Η «αυλή του Πασσά» στην Αίγυπτο

Υπάρχουν διάφορες φυλές –ή καμπίλα στα αραβικά- που κατοικούν στην περιοχή και η κάθε μία έχει τον αρχαιότερο ως αρχηγό της-δηλαδή τον Σεΐχη στα αραβικά- ο οποίος είναι ο ισχυρότερος. Παλιότερα ο Σεϊχης ήταν αυτός που επιβάλλονταν στους υπόλοιπους και το αξίωμά του δεν ήταν κληρονομικό. Μόνο τα τελευταία χρόνια άρχισε να υπάρχει η κληρονομικότητα στον θεσμό.

Πάντως μιας και μιλάμε για τους άραβες και την θρησκεία τους, πρέπει να πούμε πως σύμφωνα με την εβραϊκή Βίβλο οι χριστιανοί  πρέπει να θεωρούνται ξαδέρφια τους, αφού ο Αβραάμ είχε ως γιούς τον Ισαάκ – πρόγονο του Ιησού και τον Ισμαήλ-ο οποίος θεωρείται ως γενάρχης των αράβων. Μάλιστα ο μουσουλμανισμός αποδέχεται τον χριστιανισμό καθώς και τα βιβλία του – εκεί που διαφέρει είναι πως θεωρεί τον Ιησού ως κατώτερο προφήτη από τον Μωάμεθ.

Άραβας είναι αυτός που συμπεριφέρεται ως άραβας κι όχι αυτός που γεννήθηκε από άραβες. Με τον ίδιο τρόπο θα έπρεπε να θεωρείται και έλληνας αυτός που συμπεριφέρεται ως έλληνας αλλά στο Ελλαδιστάν μας ουδέποτε η λογική ανήκε στην πλειοψηφία του πληθυσμού. Για να γιγαντωθεί έτσι η αραβική αυτοκρατορία δεν χρειάστηκε αποκλειστικά η ισχύς των όπλων- απλά και μόνον με την μετάδοση της μουσουλμανικής θρησκείας μεγάλο μέρος του πληθυσμού έγιναν άραβες.

Οι άραβες θα διδάξουν στον κόσμο την δύναμη των ιδεών- το πως δηλαδή ένα μιμίδιο μπορεί να μετατρέψει έναν άνθρωπο σε υποχείριο του. Η στρατηγική αυτή για την κατάκτηση κρύβει μεγάλη πονηριά – αφήνεις τον θεό σου να επιβληθεί στο μυαλό όσων περισσότερων από τους εχθρούς σου και μετά εσύ επιβάλλεις με την βία σε όσους απέτυχε ο ίδιος.

Κτίριο ισλαμικής αρχιτεκτονικής στο Ουζμπεκιστάν

Όπως ο ελληνικός εθνικισμός έχει γλωσσική καταγωγή έτσι και ο αραβικός έχει τη δική του. Μάλιστα το Κοράνι θα πρέπει κανονικά να διαβάζεται στα αραβικά- λέγεται δε πως η προσευχή που δεν είναι στα αραβικά χάνει τη μισή της δύναμη..

Ο Μωάμεθ, σύμφωνα με το Κοράνι- ως αγράμματος που ήταν δεν θα μπορούσε να γράψει ούτε το όνομά του πόσο μάλλον κάποιο «ιερό» βιβλίο. Βέβαια η επιστήμη της γλωσσολογίας αποκαλύπτει πως ο Μωάμεθ συνέλεγε και κατέγραφε για 23 χρόνια τον θρησκευτικό λόγο των νομάδων, ένα συνονθύλευμα από χριστιανικές και ιουδαϊκές σκέψεις.

Μια διευκρίνηση για όσους λανθασμένα συνδυάζετε τον Μωάμεθ με τους Τούρκους: μόνον για τρεις αιώνες ο Αλλάχ μιλάει τουρκικά ενώ συνεχίζει να γράφει στα αραβικά. Η τουρκική γλώσσα γράφονταν με το αραβικό αλφάβητο μεν αλλά μέχρι που καταργήθηκε από τον Κεμάλ Ατατούρκ για να μπει στη θέση του το λατινικό. Φυσικά πολλές τουρκικές λέξεις έχουν ρίζα αντίστοιχες αραβικές όπως ακριβώς συμβαίνει και με την σημερινή ελληνική.

Η μεγάλη διαφορά του ορθόδοξου θεού με τον Αλλάχ είναι πως ο πρώτος μίλησε στα εβραϊκά στην αρχή και στην συνέχεια στα ελληνικά ενώ ο δεύτερος ουδέποτε μίλησε σε άλλη γλώσσα εκτός της αραβικής.

Οι Τούρκοι, αφού κατέκτησαν τους άραβες, τους έκαναν σχεδόν να πιστέψουν πως ο ένας θεός είναι ανώτερη έννοια από την μία γλώσσα, την αραβική, την γλώσσα του κορανίου. Ο ισλαμισμός, ένα σύστημα οργάνωσης της κοινωνικής και οικονομικής ζωής βασισμένο στη θρησκεία που λέγεται μουσουλμανισμός εμπεριέχει τον αραβικό εθνικισμό.

Θα ήθελα να κλείσω αυτό το άρθρο με ένα πανέμορφο ποίημα του Jelaluddin Rumi , μουσουλμάνου ποιητή και σούφι, που γεννήθηκε το 1207 στο Αφγανιστάν.

A lover knows only humility, he has no choice.
He steals into your alley at night, he has no choice.
He longs to kiss every lock of your hair, don’t fret,
he has no choice.
In his frenzied love for you, he longs to break the chains of his imprisonment,
he has no choice.

A lover asked his beloved:
– Do you love yourself more than you love me?
Beloved replied: I have died to myself and I live for you.
I’ve disappeared from myself and my attributes,
I am present only for you.
I’ve forgotten all my learnings,
but from knowing you I’ve become a scholar.
I’ve lost all my strength, but from your power I am able.

I love myself…I love you.
I love you…I love myself.

I am your lover, come to my side,
I will open the gate to your love.
Come settle with me, let us be neighbours to the stars.
You have been hiding so long, endlessly drifting in the sea of my love.
Even so, you have always been connected to me.
Concealed, revealed, in the unknown, in the un-manifest.
I am life itself.

You have been a prisoner of a little pond,
I am the ocean and its turbulent flood.
Come merge with me,
leave this world of ignorance.
Be with me, I will open the gate to your love.

I desire you more than food or drink
My body my senses my mind hunger for your taste
I can sense your presence in my heart
although you belong to all the world
I wait with silent passion for one gesture one glance
from you.

πηγή άρθρου & εικόνων:

Βασίλης Ραφαηλίδης- «Άραβες»

http://www.fotopedia.com/albums/384b6f11-5433-492f-b583-b602e44c0e7a/entries/eMFKXP2PfzY

http://www.touregypt.net

http://www.islamic-architecture.info

http://www.mauritiusencyclopedia.com

 

Επειδή η ιστορία πάντα επαναλαμβάνεται..

Posted in προπαγάνδα, πολιτική, ιστορία with tags , , on 9 Μαΐου, 2010 by stardust30

Η επαναστατική έκρηξη του 1968 δεν περιορίστηκε στον Γαλλικό Μάη. Αγκάλιασε όλο τον κόσμο: Ιαπωνία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία, Πολωνία, Λατινική Αμερική, ΗΠΑ και, φυσικά, τη γειτονική Ιταλία. Ο ιταλικός Μάης, εξαιτίας της φύσης της ιταλικής κοινωνίας, κράτησε περισσότερο και ήταν πιο εκρηκτικός: οι εργάτες κάνουν μαζικά «άγριες» απεργίες*, οι νέοι, οι φοιτητές, οι μαθητές, οι γυναίκες, οι φυλακισμένοι, οι ψυχασθενείς και όλοι οι «παρίες» της κοινωνίας ξεσηκώνονται. Πραγματοποιούνται μερικές θεσμικές αλλαγές- ο κόσμος, όμως, δεν αρκείται σ’ αυτές. Αρνείται ριζικά και μαζικά τις καθημερινές συνθήκες ζωής στην κοινωνία της μισθωτής εργασίας. Για ν’ αμυνθεί απέναντι στους φασίστες και την αστυνομία αρχίζει να εξοπλίζεται.

Ξεσπούν ταραχές στις φάμπρικες, στις φυλακές, στους δρόμους. Η κατάσταση ξεφεύγει απ’ τον έλεγχο του κράτους,αλλά και του ΚΚΙ και της συνδικαλιστικής γραφειοκρα- τίας.Μέσα στο 1969, οι αρχές παραπέμπουν στα δικαστήρια 10.000 εργάτες- οι δίκες, φυσικά, δεν γίνονται ποτέ. Στις 19 του Νοέμβρη, γίνεται στο Μιλάνο μεγάλη απεργία και συγκέντρωση για το ζήτημα των ενοικίων. Έχουν προηγηθεί συγκεντρώσεις, απεργίες και κάθε λογής εκδηλώσεις, που σκοπό έχουν να κάνουν τους ανθρώπους ν’ αποκτήσουν ξανά τον έλεγχο πάνω σ’όλες τις πτυχές της ζωής τους. Η κατάσταση φαίνεται καθαρά πως ξεφεύγει από τον έλεγχο του κράτος και των θεσμοθετημένων εξουσιών. Η Ιταλία οδεύει προς την επανάσταση.Το κράτος περνά στην επίθεση. Για να «παγώσει» τον κόσμο, πρέπει να προκαλέσει ένα απρόοπτο και τραυματικό γεγονός.

Στις 12 Δεκέμβρη του 1969, το κράτος «ρίχνει την πρώτη κανονιά του εμφυλίου πολέμου» (Τζ. Σανγκουινέτι). Μια βόμβα εκρήγνυται στην Αγροτική Τράπεζα του Μιλάνου, στην Πιάτσα Φοντάνα: 9 νεκροί και 100 τραυματίες. Μια άλλη βόμβα, στην Εμπορική Τράπεζα, στην πλατεία της Σκάλας του Μιλάνου, δεν εκρήγνυται. Δυο βόμβες στη Ρώμη, μια στην Τράπεζα Εργασίας και μια στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, έχουν περί τους είκοσι τραυματίες.

Οι εκρήξεις αυτές των βομβών είναι πράξεις αμυντικής τρομοκρατίας (Τζ. Σανγκουινέτι). Σ’ αυτήν προσφεύγουν μόνο τα κράτη και αντικείμενο της είναι ο πληθυσμός στο σύνολο του. Υπεύθυνοι, κατά συνέπεια, για τις βόμβες είναι το ιταλικό κράτος και οι μυστικές του υπηρεσίες. Οι εκρήξεις βομβών που προηγήθηκαν, όπως λογου χάρη στις 25 του Απρίλη του 1969 (στο Πανηγύρι και στην Τράπεζα του Σταθμού του Μιλάνου) και τον Αύγουστο (στα τρένα), είναι «πρόβα τζενεράλε» πριν απ’ το φοβερό τούτο χτύπημα.

Giuseppe Pinelli, ο αποδιοπομπαίος τράγος του ιταλικού κράτους για τις βόμβες

Η αστυνομία συλλαμβάνει στο Μιλάνο τον «αναρχικό σιδηροδρομικό» Τζουζέπε Πινέλι, ή Πίνο όπως τον έλεγαν οι φίλοι του, έγγαμο με δυο θυγατέρες και πάει να του φορτώσει την ευθύνη για τις βόμβες. Οι αρχές «βασίζουν» την κατηγορία στο ότι είχε κάνει ένα αδικαιολόγητο ταξίδι στη Ρώμη τον Αύγουστο, τότε που είχαν τοποθετηθεί οι βόμβες στα τρένα. Ο Πινέλι έχει άλλοθι: έπαιζε χαρτιά με κάτι γέρους συνταξιούχους σ’ ένα καφενείο όλη τη μέρα στις 12 του Δεκέμβρη. Η μαρτυρία των συνταξιούχων χαρακτηρίζεται «αναξιόπιστη» και δε λαμβάνεται υπόψη.

Παράλληλα, συλλαμβάνεται στη Ρώμη ο «αναρχικός χορευτής» Πιέτρο Βαλπρέντα, που κατηγορείται κι αυτός για τη βόμβα της Πιάτσα Φοντάνα. Ένας ταξιτζής, τον αναγνώρισε δήθεν στο Μιλάνο και υποστηρίζει ότι τον πήρε ταραγμένο από την Πιάτσα Φοντάνα. Στις 15 του Δεκέμβρη, στις 12 παρά 3 τη νύχτα, η Διοίκηση της Αστυνομίας του Μιλάνου καλεί ασθενοφόρο. Στις 12 και 2, αυτόπτες μάρτυρες βλέπουν να ρίχνεται στην αυλή του κτιρίου από το τέταρτο πάτωμα ο Πινέλι. Τα στοιχεία δείχνουν ότι, στη διάρκεια της ανάκρισης, ο επιθεωρητής Καλαμπρέζε έδωσε στον Πινέλι μια κοφτή στο λαιμό και τον σκότωσε. Μες στην αναμπουμπούλα, κάποιος αστυνομικός κάλεσε ασθενοφόρο. Έπειτα, όμως, οι αστυνομικοί σκέφτηκαν να σκηνοθετήσουν «αυτοκτονία» του Πι- νέλι. Τον πέταξαν νεκρό στο κενό και υποστήριξαν ότι «πήδηξε μονάχος του απ’ το ανοιχτό παράθυρο».

Για το τέλος απολαύστε μια προκήρυξη με τίτλο «το Ράιχστανγκ καίγεται» που είχε κυκλοφορήσει στις 19 Δεκέμβρη του 1969 (η οποία είναι πάντα επίκαιρη):

«Μπροστά στο ανέβασμα του επαναστατικού κινήματος, παρόλες τις προσπάθειες των συνδικάτων και των γραφειοκρατών της παλιάς και της νέας αριστεράς να το επαναφομοιώσουν, η εξουσία οδηγείται μοιραία να παίξει αυτή τη φορά το ψεύτικο χαρτί της τρομοκρατίας… Η ιταλική αστική τάξη του 1969… δεν έχει πια ανάγκη από τα σφάλματα των παλιών αναρχικών για να βρει μια πρόφαση και να υλοποιήσει την ολοκληρωτική της φύση, παγιδεύοντας τους νέους αναρχικούς με μιαν αστυνομική σκευωρία…

Η  μ π ό μ π α τ ο υ  Μ ι λ ά ν ο υ έ σ κ α σ ε  ε ν α ν τ ί ο ν  τ ο υ  π ρ ο λ ε τ α ρ ι ά τ ο υ . Προορισμός της ήταν να χτυπήσει τα λιγότερο ριζοσπαστικοποιημένα στρώματα του πληθυσμού, ώστε να τα κάνει να συμμαχήσουν με την εξουσία, και να καλέσει σε συσπείρωση την αστική τάξη… :καθόλου τυχαία, σφαγή στους αγρότες (Αγροτική Τράπεζα   και μονάχα εκφοβισμός στους αστούς (μπόμπα που δεν έσκαοε στην Εμπορική Τράπεζα). Τα άμεσα όσο και τα έμμεσα αποτελέσματα που είχαν οι απόπειρες ή τ α ν σ κ ό π ι μ α…

Μα η ιταλική αστική τάξη είναι η πιο άθλια αστική τάξη της Ευρώπης. Ανίκανη σήμερα να τρομοκρατήσει ενεργητικά το προλεταριάτο, καταφεύγει στο μόνο όπλο που της απομένει: μεταδίδει στην πλειονότητα του πληθυσμού την παθητική της τρομοκρατία, τον φοβερίζει με τον μπαμπούλα του προλεταριάτου. Ανίσχυρη κι αδέξια, στην προσπάθεια της να εμποδίσει μ’αυτό τον τρόπο την ανάπτυξη του επαναστατικού κινήματος και συνάμα να δημιουργήσει για τον εαυτό της μια δύναμη που δεν έχει, κινδυνεύει ν’αποτύχει και στα δυο. Έτσι πρέπει να’ πεσαν στο λάθος οι πιο προχωρημένες φατρίες της εξουσίας (εσωτερικές ή παράλληλες…). Η υπερβολική αδυναμία ξαναφέρνει την ιταλική αστική τάξη στο έδαφος της αστυνομικής υπερβολής- καταλαβαίνει ότι η μόνη της δυνατότητα να βγει από ένα ψυχομαχητό δίχως τέλος είναι να διακινδυνεύσει να τερματίσει ευθύς το ψυχομαχητό της.

Έτσι, η εξουσία πρέπει να κάψει απ’την αρχή κιόλας το τελευταίο χαρτί,που θα μπορούσε να παίξει πριν από τον εμφύλιο πόλεμο, ή πριν από ένα πραξικόπημα για το οποίο είναι ανίκανη, δηλαδή το διπλό χαρτί του ψεύτικου «αναρχικού κινδύνου» (για τη δεξιά) και του ψεύτικου «φασιστικού κινδύνου» (για την αριστερά), με σκοπό να μασκαρέψει και να κάνει δυνατή την αντεπίθεση της εναντίον του αληθινού κινδύνου: του προλεταριάτου. Επιπλέον, η πράξη που μ’ αυτήν η αστική τάξη προσπαθεί σήμερα να ξορκίσει τον εμφύλιο πόλεμο είναι στην πραγματικότητα η πρώτη πράξη του εμφυλίου πολέμου… Επομένως, για το προλεταριάτο το θέμα δεν είναι πια να τον αποφύγει ούτε να τον αρχινίσει, αλλά να τον κερδίσει….

Έχει αρχίσει πια να καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να τον κερδίσει με τη μερική βία, αλλά με την ολική αυτοδιαχείριση της επαναστατικής βίας και με το γενικό εξοπλισμό των εργαζομένων, που οργανώνονται στα Εργατικά Συμβούλια. Το προλεταριάτο, λοιπόν, ξέρει πια πως πρέπει ν’ απορρίψει μια για πάντα, κάνοντας την επανάσταση, τόσο την ιδεολογία της βίας όσο και τη βία της ιδεολογίας…. Σύντροφοι, μην αφήσετε να σας σταματήσουν εδώ… Ζήτω η απόλυτη εξουσία των Εργατικών Συμβουλίων!»
____________________________________________________________

πηγές άρθρου:

Ο θάνατος ενός  αναρχικού – Ντάριο Φο

http://en.wikipedia.org/wiki/Giuseppe_Pinelli