Κατηγορία: επιστήμη

Οι τρεις θεωρίες για την δημιουργία του κόσμου

Υπάρχουν τρεις κύριες θεωρίες για την δημιουργία του κόσμου, τις οποίες εμπνεύσθηκαν φιλόσοφοι και οι αρχηγοί των θρησκειών. Αυτές είναι:

(1) Ένας κόσμος άπειρης διάρκειας

Ο Αριστοτέλης πίστευε πως ο κόσμος υπήρχε από πάντα. Κάποιοι φιλόσοφοι θεωρούσαν ότι αυτός ο κόσμος δεν είχε αλλάξει ποτέ, ότι ήταν σταθερός. Άλλοι πάλι, πίστευαν ότι περνούσε από διαφορετικά στάδια, αλλά στο τέλος πάντα θα επέστρεφε στο προγενέστερο στάδιο. Ωστόσο, κάθε τέτοια πίστη σε μια άπειρη ηλικία του κόσμου ποτέ δεν ήταν πολύ δημοφιλής. Φαίνεται ότι υπήρχε έντονη η επιθυμία να προσδιορισθεί η αφετηρία, να εξηγηθεί το ξεκίνημα.

Επίσης ο κόσμος για τον Ηράκλειτο δεν είναι αποτέλεσμα δημιουργίας ή γένεσης, αλλά προϋπάρχει προαιώνια και περιγράφεται ως ζωντανή φωτιά, η οποία εναλλάξ δυναμώνει και εξασθενεί, χωρίς ποτέ να σβήνει εντελώς.

(2) Ένας σταθερός κόσμος βραχείας διάρκειας

Αυτή ήταν φυσικά, η χριστιανική άποψη, όπως παρουσιάστηκε στη βίβλο. Υπήρξε η επικρατούσα άποψη στον δυτικό κόσμο κατά τον Μεσαίωνα και μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Βασιζόταν στην πίστη πως ένα υπέρτατο ον, ένας Θεός, ο οποίος είχε δημιουργήσει ολόκληρο τον κόσμο και τον άνθρωπο όπως περιγράφει η Δημιουργία στη βίβλο (γένεση).

Η πίστη ότι ο κόσμος έχει δημιουργηθεί από έναν παντοδύναμο θεό καλείται δημιουργισμός (creationism). Οι περισσότεροι από όσους πρεσβεύουν αυτή την πίστη, πιστεύουν επίσης ότι ο θεός σχεδίασε την δημιουργία του τόσο “σοφά” ώστε όλα τα ζώα και τα φυτά να είναι “τέλεια προσαρμοσμένα” μεταξύ τους και στο περιβάλλον τους. Καθετί στον κόσμο σήμερα εξακολουθεί να είναι όπως ήταν όταν δημιουργήθηκε. Κάτι τέτοιο φαίνεται λογικό αν εξετάσει κανείς τις γνώσεις που είχαν οι άνθρωποι την εποχή που γράφτηκαν οι ιερές γραφές των χριστιανών.

(3)Ένας εξελισσόμενος κόσμος

Σύμφωνα με αυτή την τρίτη άποψη, ο κόσμος είχε μεγάλη διάρκεια και συνεχώς μεταβάλλεται, εξελίσσεται. Παρότι μπορεί να μας φαίνεται παράξενο σήμερα, η έννοια της εξέλιξης ήταν αρχικά ξένη προς τη δυτική σκέψη. Η ισχύς του χριστιανικού φονταμενταλιστικού δόγματος ήταν τόσο δυνατή ώστε απαιτήθηκε μια μακρά σειρά από διαδικασίες αλλαγής και ανάπτυξης στον 17ο και 18ο αιώνα προτού γίνει πλήρως αποδεκτή η ιδέα της εξέλιξης.

Όσον αφορά την επιστήμη, η αποδοχή της εξέλιξης σήμαινε ότι ο κόσμος δεν μπορούσε πλέον να θεωρείται απλώς το κέντρο δράσης των φυσικών νόμων, αλλά έπρεπε να ενσωματώσει την ιστορία και το πιο σημαντικό τις παρατηρούμενες αλλαγές στον έμβιο κόσμο προϊόντος του χρόνου. Σταδιακά, ο όρος “εξέλιξη” κατέληξε να σημαίνει αυτές τις αλλαγές.

Μέσα στις αλλαγές αυτές υπάρχει και μια κατευθυντήρια συνιστώσα. Η μεταβολή αυτή ονομάζεται εξέλιξη. Η πρώτη ευρέως διαδεδομένη αίσθηση ότι ο κόσμος δεν είναι στατικός, όπως αφήνεται να εννοηθεί από τις ιστορίες περί Δημιουργίας, αλλά ότι μάλλον εξελίσσεται μπορεί να εντοπιστεί στον 18ο αιώνα. Τελικά έγινε αντιληπτικό ότι η στατική scala naturae μπορούσε να μετατραπεί σε ένα είδος βιολογικής κυλιόμενης κλίμακας, οδηγώντας από τους κατώτερους οργανισμούς σε όλο και ανώτερους και τελικά στον άνθρωπο. Όπως ακριβώς η βαθμιαία αλλαγή κατά την ανάπτυξη ενός συγκεκριμένου οργανισμού οδηγεί από το γονιμοποιημένο αυγό στο πλήρως ανεπτυγμένο ενήλικο άτομο, ομοίως πιστευόταν ότι και ο οργανικός κόσμος ως σύνολο μετακινούνταν από τους απλούστερους οργανισμούς σε όλο και πιο πολύπλοκους, με αποκορύφωμα τον άνθρωπο.

πηγή άρθρου:

Τί είναι η εξέλιξη – Ernst Mayr

Η κυριότερη διαφορά επιστήμης-ψευδοεπιστήμης

Επιστημονική πρόοδος είναι η σωρευτική ανάπτυξη, σε συνάρτηση με τον χρόνο, ενός συστήματος γνώσης στο οποίο τα χρήσιμα χαρακτηριστικά διατηρούνται και τα άχρηστα εγκαταλείπονται, βάσει της απόρριψης ή της επιβεβαίωσης της υπό έλεγχο γνώσης. Σύμφωνα με τον ορισμό αυτό, η επιστήμη- κατ’ επέκταση και η τεχνολογία- αποτελούν τις μοναδικές πολιτισμικές παραδόσεις που είναι προοδευτικές, όχι με ηθικολογική και ιεραρχική έννοια αλλά με μια σαφή και καλά ορισμένη σημασία. Είτε θεοποιημένη είτε υπό αμφισβήτηση, η επιστήμη είναι προοδευτική κατ’ αυτή τη σωρευτική έννοια. Αυτό κάνει την επιστήμη να ξεχωρίζει από όλες τις άλλες παραδόσεις, ειδικά από την ψευδοεπιστήμη.

__________________________________

πηγή: Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν σε παράξενα πράγματα

Με αφορμή τα 200στα γενέθλια του Δαρβίνου..

«Μόνον η επιστήμη μπορεί να λύσει τα προβλήματα της πείνας και της φτώχειας, της παραφροσύνης και του αναλφαβητισμού, της προκατάληψης και των ξεφτισμένων ηθών και εθίμων, των απέραντων πόρων που κατασπαταλούνται, ή μιας πλούσιας χώρας η οποία κατοικείται από πεινασμένους ανθρώπους.
Ποιός στ’αλήθεια θα είχε την πολυτέλεια να αγνοήσει την επιστήμη σήμερα; Σε κάθε στροφή είμαστε υποχρεωμένοι να γυρέψουμε τη βοήθειά της.. Το μέλλον ανήκει στην επιστήμη και σ’αυτούς που γίνονται φίλοι της»

Jawaharlal Nehru -πρωθυπουργός της Ινδίας 1962


Αμίαντος: Το ανθρώπινο κόστος της απληστίας των εταιρειών

«Ο αμίαντος είναι πρόβλημα του παρόντος και του μέλλοντος, όχι μόνο του παρελθόντος.» Bairbre de Brun, του κόμματος Sinn Fein Ιρλανδία

Ο αμίαντος δεν επηρεάζει μόνο την υγεία και την ασφάλεια όσων εκτίθενται άμεσα σε αυτόν στον χώρο εργασίας, αλλά προκαλεί επίσης ευρεία ατμοσφαιρική και περιβαλλοντική ρύπανση, η οποία επηρεάζει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.

Η πραγματικότητα της εξάπλωσης των ασθενειών που σχετίζονται με τον αμίαντο αντικατοπτρίζεται στις εκατοντάδες χιλιάδες τεθλιμμένων οικογενειών και κοινοτήτων σε ολόκληρη την ΕΕ. Κάθε θάνατος που οφείλεται σε ασθένεια που σχετίζεται με τον αμίαντο είναι άλλος ένας θάνατος που θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί.Ενώ η σχέση μεταξύ της αμιαντίασης και του κινδύνου καρκίνου του πνεύομα ανακαλύφθηκε ήδη το .. 1935, ενώ όλα τα είδη αμιάντου ταξινομήθηκαν ως καρκινογόνα από το Διεθνές Κέντρο Ερευνών κατά του καρκίνου ήδη από το 1977 και ενώ η ευρωπαϊκή οδηγία που προέβλεπε την απαγόρευση του αμιάντου εκδόθηκε το 1999, η οριστική απαγόρευση του αμιάντου σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση τέθηκε σε ισχύ μόλις την 1η Ιανουαρίου του 2005!


Όμως η μαζική χρησιμοποίηση αμιάντου κατά το παρελθόν θα συνεχίσει να προξενεί θανάτους κατά τα προσεχή έτη- ο αριθμός των θανάτων εξ αιτίας του αμιάντου αυξάνεται μάλιστα στην ευρώπη και υπάρχει κίνδυνος αυτό να συνεχιστεί ακόμη για δέκα έως δεκαπέντε έτη! Επίσης η παρακολούθηση της αποτελεσματικής εφαρμογής της νομοθεσίας, η προστασία των εργαζομένων που έχουν αναλάβει την αφαίρεση του αμιάντου, η αρωγή των πολυάριθμων ατόμων που έχει αποδειχθεί (ή θα αποδειχθεί) ότι αποτελούν θύματα του αμιάντου, καθώς και η πρόληψη κινδύνων ιδίως επαγγελματικών, εξακολουθούν να αποτελούν τομείς παρέμβασης κατά τα προσεχή έτη. Και τούτο χωρίς να ξεχνάμε την ευθύνη μας ως ευρωπαίων όσον αφορά τη λυπηρή πρακτική της εξαγωγής του κινδύνου προς τρίτες χώρες, ιδίως του νοτίου ημισφαιρίου.»

Francis Wurtz, Πρόεδρος της Συνομοσπονδιακής ομάδας της ευρωπαϊκής ενωτικής αριστεράς/ αριστεράς των πρασίνων των βορείων χωρών

Καρκίνος των πνευμόνων από αμιάντωση
Καρκίνος των πνευμόνων από αμιάντωση

Ο αμίαντος μπορεί να εντοπισθεί, μεταξύ άλλων, ως μονωτικό υλικό βιομηχανικών εγκαταστάσεων, στο αμιαντοτσιμέντο, στο γύψο και στις ρητίνες σε διάφορες οικοδομικές κατασκευές. Ο εντοπισμός μπορεί να γίνει αρχικά με οπτικό έλεγχο (ελενίτ), με τη βοήθεια σχεδίων και κατόψεων των εγκαταστάσεων και αναφορών για τα υλικά κατασκευής τους και στη συνέχεια με δειγματοληψία των ύποπτων υλικών και την εξέτασή τους σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.

Tο 1990 το Διεθνές Kέντρο για την Eρευνα του Kαρκίνου του Παγκόσμιου Oργανισμού Yγείας αποφάνθηκε πως η καρκινογονικότητα του αμιάντου δεν εξαρτάται από το εάν εισπνέεται ή καταπίνεται.

Προσωρινές λύσεις αποτελούν η επικάλυψη ή στεγανοποίηση των υλικών αμίαντου με ειδική διεισδυτική ουσία που τα σκληραίνει ή ο εγκλεισμός του υλικού σε άλλο σε άλλο υλικό που θα το απομονώσει από τον περιβάλλοντα χώρο. Όταν όμως υπάρχει κίνδυνος απελευθέρωσης ινών αμιάντου, λόγω ευθρυπτότητας του υλικού ή χαλαρής σύνδεσης με το συνδετικό υλικό, το υλικό με αμίαντο να αποξηλωθεί. Ο αμίαντος παραμένει η κύρια καρκινογόνος τοξίνη από την οποία επηρεάζονται οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι. Εκτός χώρου εργασίας, ο αμίαντος αποτελεί τη δεύτερη, μετά τον καπνό, περιβαλλοντική αιτία πρόκλησης καρκίνου. Τα αμιαντούχα προϊόντα στα ευρωπαϊκά σπίτια και εμπορικά κτίρια, καθώς και τα απόβλητα αμιάντου στο περιβάλλον μας, εξακολουθούν να προξενούν έναν άνευ προηγουμένου αριθμό ασθενειών και θανάτων στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο αμίαντος δεν αποτελεί μόνο ευρωπαϊκό αλλά παγκόσμιο πρόβλημα. Οι πολυεθνικές εξάγουν το κακό σε χώρες όπου η κοινωνική προστασία και η προστασία της υγείας δεν είναι τόσο ανεπτυγμένες όσο στην Ευρώπη.
«Με εξαίρεση την πυρίτιδα, ο αμίαντος αποτελεί την πλέον σκανδαλώδη ουσία με την οποία αναγκάστηκαν να εργαστούν οι άνθρωποι, οι σκοτεινές δυνάμεις που κερδοσκοπούν από τον αμίαντο χρησιμοποιούν ανενδοίαστα τον εκβιασμό, την εξαπάτηση και άλλες αδίστακτες μεθόδους προκειμένου να προασπίσουν τα συμφέροντά τους, θυσιάζοντας συνειδητά την υγεία των εργαζομένων στον βωμό των εταιρικών κερδών» Remi Poppe, πρώην ευρωβουλευτής σοσιαλιστικό κόμμα, Κάτω Χώρες

Τα είδη αμιάντου και η κατασκευή του αμιαντοτσιμέντου

Η χρήση του αμιάντου ήταν γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων κυρίως στους αρχαίους Έλληνες που τον χρησιμοποιούσαν ως φυτίλι στα λυχνάρια. Και τα δύο ονόματα asbestos και amiante, όπως είναι γνωστός παγκοσμίως είναι ελληνικής προέλευσης.
Asbestos από τη λέξη άσβεστος, επειδή δεν καιγόταν κατά τη χρήση του στα λυχνάρια, και αμίαντος από το ότι δεν «υφίστατο μίανσιν»

Τα είδη αμιάντου είναι έξι:

Χρυσότιλος (λευκός αμίαντος)

Ακτινόλιθος

Τρεμολίτης

Ανθροφυλίτης

Αμοσίτης (καφέ αμίαντος) και

Κροκιδόλιθος (μπλε αμίαντος), τα οποία χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τις σερπεντίνες και τους αμφίβολους.

Τα πιό διαδεδομένα στη χρήση είδη αμιάντου είναι τρία:

ο Χρυσότιλος (λευκός αμίαντος),

ο Αμοσίτης (καφέ αμίαντος)

ο Κροκιδόλιθος (μπλε αμίαντος).

Τα μεγαλύτερα κοιτάσματα Χρυσότιλου βρίσκονται στη Ρωσία και τον Καναδά. Ο χρυσότιλος αποτελεί το 95% του παραγόμενου αμιάντου. Τα υπόλοιπα 5% είναι αμοσίτης και κροκιδόλιθος. Η Ελλάδα κατείχε την 7η θέση παραγωγής αμιάντου, με σημαντικότερα τα ορυχεία στο νομό Κοζάνης. Πηγές αναφέρουν ότι το υλικό ήταν γνωστό από την αρχαιότητα π.χ. οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν ακατέργαστο ύφασμα από ίνες αμιάντου για να προστατέψουν τα βαλσαμωμένα σώματα των Φαραώ. Η ευρεία χρήση του αμιάντου ξεκίνησε το 1880 όταν ανακαλύφθηκαν στον Καναδά μεγάλα κοιτάσματα υψηλής ποιότητας. Από τότε μέχρι πριν την απαγόρευσή του, ο αμίαντος κυριάρχησε στην βιομηχανία και έγινε ένα από τα πρώτα σε χρήση βιομηχανικά ορυκτά.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Ludwig Hatschek εφύρε μια μέθοδο συνδυασμού ινών αμιάντου με τσιμέντο για την παραγωγή αμιαντοτσιμέντου (ΑΤ), ενός υλικού με εξαιρετικές τεχνικές ιδιότητες που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ευρύ φάσμα εφαρμογών. Καθώς ο αμίαντος θα «διαρκούσε για πάντα», ο εφευρέτης του έδωσε στη διαδικασία το όνομα «Eternit», από το eternal (αιώνιο) και πρέβη στην πώληση των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας σε εταιρείες σε όλο τον κόσμο, πολλές εκ των οποίων ονομάστηκαν «Eternit» (στην Θεσσαλονίκη το αντίστοιχο εργοστάσιο ονομάζεται Elenit).

Ποσοστά θανατού καπνιστών που εκτίθενται σε αμίαντο
Ποσοστά θανατού καπνιστών που εκτίθενται σε αμίαντο

Η βιομηχανία παραγωγής του επεκτάθηκε ραγδαία και γνώρισε τεράστια επιτυχία. Η παγκόσμια παραγωγή έφθασε στο αποκορύφωμά της το 1975, έτος μετά το οποίο οι πωλήσεις στον αναπτυγμένο κόσμο άρχισαν να σημειώνουν πτώση. Φόβοι για τους κινδύνους που ενέχει ο αμίαντος για την υγεία εκφράζονταν επανειλημμένως όσο περνούσαν τα χρόνια, καθώς υπήρχαν ενδείξεις ότι οι λεπτές ίνες αμιάντου μπορούσαν να εισέλθουν εύκολα δια της εισπνοής στον οργανισμό και προκαλούσαν διάφορες αναπνευστικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης μιας οξείας ίνωσης των πνευμόνων, η οποία ονομάζεται αμιάντωση. Έρευνες επιβεβαίωσαν ότι η έκθεση στην ουσία μπορεί να προκαλέσει εξαιρετικά επικίνδυνο είδος καρκίνου στα όργανα της θωρακικής και της κοιλιακής κοιλότητας. Εκτιμάται ότι 100.000 άνθρωποι πεθαίνουν ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΛΟΓΩ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΜΙΑΝΤΟ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΜΕΣΟΘΗΛΙΩΜΑ, Η ΑΜΙΑΝΤΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΚΑΡΚΙΝΟΙ.

Καθώς στις αναπτυγμένες χώρες επιβλήθηκαν περιορισμοί στην κατανάλωση αμιάντου, καλλιεργήθηκαν νέες αγορές στις αναπτυσσόμενες οικονομίες. Τα τελευταία χρόνια, οι πωλήσεις προϊόντων αμιαντοτσιμέντου στην ινδία, το Πακινστάν, την Ινδονησία και την Ταϊλάνδη αυξήθηκαν σημαντικά. Παρόλο που είναι γνωστό ότι η έκθεση στον αμίαντο μπορεί να προκαλέσει ασθένειες που οδηγούν σε αναπηρίες και στον θάνατο, οι παραγωγοί του υλικού αυτού εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι η χρήση αμιάντου είναι ασφαλής και αρνούνται την ύπαρξη ασφαλέστερων εναλλακτικών λύσεων.

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Το 1990, ο έλληνας καθηγητής Ε.Βελονάκης υπολόγισε ότι ο συνολικός αριθμός των ελλήνων εργαζομένων που είχαν εκτεθεί σε αμίαντο ανερχόταν σε 150.000. Το 1993, μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε από τον καθηγητή Μ.Κογεβίνα υπολόγισε ότι 10.000 εργαζόμενοι βίωναν επικίνδυνες εκθέσεις στον αμίαντο ετησίως. Έως το 1995, η Ελλάδα συγκαταλεγόταν στους επτά μεγαλύτερους προμηθευτές αμιάντου στον κόσμο, παράγοντας 100.000 τόννους χρυσότιλου ετησίως, ενώ εώς 300.000 τόνοι ελληνικού και εισαγόμενου αμιάντου ετησίως τύγχαναν επεξεργασίας στα εργοστάσια αμιαντοτσιμέντου:

– Στη Νέα Λάμψακο στην Εύβοια, όπου τα 250 μέλη του εργατικού δυναμικού αντιμετώπιζαν κίνδυνο επαγγελματικής έκθεσης σε αμίαντο από το 1961 έως το 1990.
– Στη Θεσσαλονίκη, όπου τα 416 μέλη του προσωπικού αντιμετώπιζαν κίνδυνο επαγγελματικής έκθεσης σε αμίαντο από το 1968 έως το 2003.
– Στην Πάτρα, όπου 150 εργαζόμενοι αντιμετώπιζαν κίνδυνο έκθεσης σε αμίαντο από το 1969 έως το 2000.

Στην Ελλάδα παρασκευάζονταν επίσης φρένα και πυρίμαχα υλικά που περιείχαν αμίαντο. Το 1993, η χρήση κυανού αμίαντου (κροκιδόλιθου) απαγορεύθηκε δια νόμου (άρθρο 1154/93) και στις 31 Δεκεμβρίου 2004 η Ελλάδα αποτέλεσε το τελευταίο από τα 15 κράτη-μέλη της ΕΕ που απαγόρευσε τη χρήση όλων των μορφών αμιάντου σύμφωνα με την οδηγία της Ε.Ε.

Καρκίνος λόγω αμιάντου
Καρκίνος λόγω αμιάντου

Η συχνότητα εμφάνισης ασθενειών που σχετίζονται με τον αμίαντο υποτιμάται από τις ελληνικές κρατικές υπηρεσίες. Οι αριθμοί των κρουσμάτων αμιάντωσης που αναφέρθηκαν από το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ήταν: τρία το 1994, πέντε το 1995, τρία το 1996, τέσσερα το 1999, τρία το 2000 και ένα το 2001. Ο δρ.Πατενταλάκης, ειδικός σε αναπνευστικές ασθένειες, ο οποίος εργάζεται σε ένα νοσοκομείο που εξειδικεύεται στις πνευμονικές παθήσεις ανέφερε τη διάγνωση 456 κρουσμάτων αμιάντωσης και 22 κρουσμάτων μεσοθηλιώματος κατά την περίοδο 1994-2002. Στις ομάδες με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών που σχετίζονται με τον αμίαντο περιλαμβάνονται:

– οι κάτοικοι της περιοχής του Μετσόβου όπου παρουσιάζονται υψηλά ποσοστά μεσοθηλιώματος λόγω των περιβαλλοντικών εκθέσεων

– τα πληρώματα των εμπορικών και των πολεμικών πλοίων και ιδιαίτερα οι μηχανικοί, οι οποίοι κατά παράδοση εκτίθενται κατ’επανάληψη και σε μεγάλο βαθμό στον αμίαντο κατά την άσκηση των καθηκόντων τους στα πλοία.

Παρόλο που το μεσοθηλίωμα του περιτοναίου αναγνωρίζεται ως επαγγελματική ασθένεια στην Ελλάδα, δεν ισχύει το ίδιο και για το μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα. Η κυβέρνηση αν και έχει επίγνωση της αντίφασης, παραμένει άπραγη. Το 2001, ένας 52χρονος ελασματουργός διαγνώστηκε με μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα και χάρη στις εντατικές προσπάθειες των γιατρών του, η ασθένειά του αναγνωρίστηκε ως επαγγελματική.

Από αυτοψίες που πραγματοποίησε ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ) σε 23 νομούς της χώρας αποκαλύφθηκαν 230 σχολεία που περιέχουν αμίαντο ως δομικό υλικό. Από αυτά τα 27 κτίρια θα κατεδαφιστούν ή κατεδαφίστηκαν ήδη και αφορούν κυρίως σε νηπιαγωγεία και μονοθέσια που βρίσκονται, μεταξύ άλλων και στο νομό Kαρδίτσας. Σε αυτά οι στέγες και οι καμινάδες των σχολείων περιέχουν αμίαντο σε ποσοστό έως και 15% και το δάπεδο έως και 8%. Επίσης, σε άλλα 203 σχολικά κτίρια, εντοπίσθηκε αμίαντος στους τοίχους, τις οροφές και τις στέγες και θα γίνουν οι απαραίτητες επισκευαστικές εργασίες, όπως βάψιμο των επικίνδυνων τμημάτων. Τα περισσότερα από τα σχολεία αυτά είναι παλαιά, προκατασκευασμένα κτίρια που, κατά βάση, χρονολογούνται από τις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70, όταν η χρήση του αμιάντου ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη. Ο προϋπολογισμός του ΟΣΚ για την απομάκρυνση αμιάντου από τα σχολεία υπολογίζεται στα 30 εκατ. ευρώ.

Από τη διεξαγωγή του Πανελληνιου σεμιναρίου για τον αμίαντο στην Αθήνα το 2002 και έπειτα βρίσκεται σε εξέλιξη ένας διάλογος με την ελληνική κυβέρνηση για ζητήματα που αφορούν τον αμίαντο. Σε διάσκεψη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα την 21η Σεπτεμβρίου 2005, ο Υπουργός Εργασίας επιβεβαίωνε την απόφαση να συσταθεί Εθνική Επιτροπή του Υπουργείου Εργασίας και κοινωνικών ασφαλίσεων για τη διαχείριση των κινδύνων που σχετίζονται με τον αμίαντο. Σε συνεργασία με το τμήμα επαγγελματικής και περιβαλλοντικής ιατρικής του Imperial college του Λονδίνου, μελετώνται μέτρα για την κατάρτιση ενός μητρώου των κρουσμάτων μεσοθηλιώματος στην Ελλάδα και αργότερα ενός μητρώου των κρουσμάτων όλων των ασθενειών που σχετίζονται με τον αμίαντο. Καταρτίζονται σχέδια για τη μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση των εργαζομένων στον οικοδομικό τομέα και το Υπουργείο Παιδείας αναπτύσσει ένα πρόγραμμα για την αντιμετώπιση του αμιάντου στα σχολεία, το οποίο θα περιλαμβάνει και μέτρα για προστασία των εργαζομένων κατά την αφαίρεση του αμιάντου από τα μολυσμένα σχολικά κτίρια, εκτός από τα μέτρα για την προστασία των χρηστών των κτιρίων.

Το χειροκρότημα των θυμάτων από καρκίνο λόγω αμιάντου
Το χειροκρότημα των θυμάτων από καρκίνο λόγω αμιάντου

______________________________________________________________________________________________________

πηγή: Αμίαντος: Το ανθρώπινο κόστος της απληστίας των εταιρειών, φυλλάδιο της Ε.Ε.(GUE/NGL :Ευρωπαϊκή ενωτική αριστερά/ βόρεια πράσινη αριστερά / ευρωπαϊκή κοινοβουλευτική ομάδα)

Χρήσιμοι σύνδεσμοι

International Ban Asbestos Secretariat (www.ibas.btinternet.co.uk)

Merseyside Asbestos Victims Support group-UK (www.asbestosdiseases.org.uk)

The International Federation of Building and Wood Workers (IFBWW) (WWW.IFBWW.ORG)

Hazards (www.hazards.org)

European Trade Union Confederation (www.etuc.org)

Περισσότερες πληροφορίες για τον αμίαντο και τις ασθένειες που προκαλεί:

http://emesotheliomainformation.com/blog/page/2/

http://www.lungcancerallall.com/asbestos-lung-cancer-risks

http://lamianews.blogspot.com/2008/06/4-800.html

http://www.s-ol-ar.gr/images/par_ktirion/amiantos_karditsa3.pdf (το πρόβλημα του αμιάντου στα σχολικά κτίρια από μια ημερίδα που έγινε στην Καρδίτσα το 2006)

http://politics.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1787&Itemid=387

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=78572

http://www.ecocrete.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=4232&Itemid=0

Σύνδρομο άπνοιας ύπνου

Ο ύπνος αποτελεί ζωτική ανάγκη και απαραίτητη προϋπόθεση για καλή υγεία τόσο σωματική όσο και ψυχική. Είναι μια ιδιαίτερα ευεργετική και απολαυστική διαδικασία κατά την οποία το σώμα μας ξεκουράζεται και ο εγκέφαλός μας ανασυγκροτείται. Δεν είναι λοιπόν ο ύπνος μια αδρανής κατάσταση, αλλά μια πολύπλοκη λειτουργική οντότητα. Κατά μέσο όρο, ένας ενήλικας έχει ανάγκη από 7 έως 8 ώρες ύπνου.

Η έγερση του ατόμου μετά τον ύπνο συνοδεύεται φυσιολογικά από αίσθημα ευχαρίστησης και διάθεση για ανάληψη δραστηριοτήτων. Ωστόσο, η αλήθεια για πολλούς ανθρώπους (9-11%), ηλικίας κυρίως άνω των 45 ετών, είναι πολύ διαφορετική: η αφύπνιση δεν συνοδεύεται από αίσθημα ξεκούρασης και ευεξίας. Αντίθετα υπερισχύουν η κόπωση, η υπνηλία, ο πονοκέφαλος, η κακοδιαθεσία.

Μια πολύ συχνή αιτία πρόκλησης των παραπάνω συμπτωμάτων είναι το Σύνδρομο Απνοιών κατά τον Ύπνο (ΣΑΥ). Το σύνδρομο αυτό είναι μία διαταραχή που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια πλήρους ή μερικής απόφραξης των ανώτερων αεραγωγών κατά τη διάρκεια του ύπνου, που οδηγούν σε διακοπή (άπνοια) ή σημαντική ελάττωση (υπόπνοια) της ροής του αναπνεόμενου αέρα. Αυτά τα επεισόδια διαταραχής του αερισμού συνήθως συνοδεύονται από έντονο ροχαλητό, υποξαιμία και πολλές φορές καταλήγουν σε αφυπνίσεις με αποτέλεσμα κατακερματισμό του ύπνου.

Το ΣΑΥ είναι μια συχνή πάθηση καθώς φαίνεται να αφορά πάνω από 4% των αντρών και 2% των γυναικών μέσης ηλικίας, χωρίς βέβαια να αποκλείονται και άλλες ηλικιακές ομάδες. Οι ασθενείς με ΣΑΥ αναφέρουν κυρίως τα συμπτώματα της νόσου κατά τη διάρκεια της μέρας, ενώ οι σύντροφοί τους παραπονούνται για τα συμπτώματα κατά τη διάρκεια της νύχτας (ιδιαίτερα για το έντονο ροχαλητό!).

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του ΣΑΥ

Το κύριο πρόβλημα ασθενών με ΣΑΥ είναι η απόφραξη του φαρυγγικού αυλού, η οποία εμφανίζεται χαρακτηριστικά κατά την είσοδο στον ύπνο. Ως αποφρακτική άπνοια χαρακτηρίζεται η κατάσταση εκείνη κατά την οποία εκδηλώνεται παροδική και επαναλαμβανόμενη εισπνευστική κυρίως αλλά και εκπνευστική απόφραξη του φάρυγγα (σύμπτωση των τοιχωμάτων του φαρυγγικού αυλού κατά τη διάρκεια του ύπνου). Συγκεκριμένα, οι μύες της μαλθακής υπερώας, της σταφυλής, της γλώσσας και της αμυγδαλής χαλαρώνουν, στενεύοντας τους αεραγωγούς σε βαθμό τέτοιο που να αποφράσσονται. Ως εκ τούτου, η αναπνοή σταματά για λίγα δευτερόλεπτα, η παροχή οξυγόνου στο σώμα διακόπτεται και η αποβολή διοξειδίου του άνθρακα αναστέλλεται.

Λόγω αυτού, ‘ξυπνάει για λίγο ο εγκέφαλος’, ανοίγουν ξανά οι αεραγωγοί και ενεργοποιείται εκ νέου η αναπνοή. Αυτό συμβαίνει πολλές φορές μέσα σε μία βραδιά στα άτομα με ΣΑΥ και δεν τους επιτρέπει να κοιμούνται σωστά.

Κύριο χαρακτηριστικό της κατάστασης αυτής είναι το βαρύ ροχαλητό, το οποίο διακόπτεται για κάποιο χρονικό διάστημα, με επάνοδο της αναπνοής με ‘βίαιο’ και θορυβώδη τρόπο αλλά και με αφύπνιση.

Ως κεντρικής αιτιολογίας άπνοιες χαρακτηρίζονται -απλουστευμένα- αυτές που προκύπτουν από ένα πρόβλημα ενεργοποίησης των αναπνευστικών μυών από τον εγκέφαλο. Το είδος αυτό της άπνοιας γίνεται αντιληπτό με τη διακοπή της ροής αέρος με σύγχρονη καταστολή των αναπνευστικών κινήσεων ή εκδήλωση περιοδικής αναπνοής.

Ως μικτού τύπου χαρακτηρίζεται η άπνοια που αρχίζει ως κεντρικού και καταλήγει ως αποφρακτικύ τύπου.
Όπως προαναφέρθηκε, στην υπόπνοια η ροή του αέρα δεν διακόπτεται τελείως, αλλά μειώνεται σε ποσοστό άνω του 50%. Επειδή οι συνέπειες της υπόπνοιας στον πάσχοντα είναι παρόμοιες, υιοθετήθηκε ο Δείκτης Άπνοιας – Υπόπνοιας (ΑΗΙ), που θεωρείται παθολογικός όταν το άθροισμα των επεισοδίων άπνοιας – υπόπνοιας είναι μεγαλύτερο των 10 ανά ώρα (ΑΗΙ>10/ώρα) και διάρκειας άνω των 10sec.

Παράγοντες που το προκαλούν

Υπάρχουν διάφοροι προδιαθεσικοί παράγοντες όπως

  • η αύξηση του σωματικού βάρους
  • οικογενής προδιάθεση
  • το αλκοόλ
  • η ρινική απόφραξη
  • υπερτροφία αμυγδαλών και αδενοειδών εκβλαστήσεων
  • διάφορα φάρμακα (ηρεμιστικά κλπ.)
  • κρανιο-προσωπικές «δυσμορφίες» (μικρογναθία, μακρογλωσσία κλπ)
  • ενδοκρινικές και μεταβολικές διαταραχές (υποθυρεοειδισμός , ακρομεγαλία , σύνδρομο Cushing)
  • λαρυγγομαλακία
  • διαταραχές του κινητικού νευρώνα κά.

Συνέπειες του συνδρόμου

Οι συνέπειες είναι πολλές και σοβαρές

  • κίνδυνος αιφνίδιου θανάτου κατά τον ύπνο
  • αρτηριακή υπέρταση
  • εγκεφαλικό επεισόδιο
  • διαταραχές καρδιαγγειακού συστήματος
  • τροχαία ή εργατικά ατυχήματα (πολλά από τα τροχαία ατυχήματα οφείλονται στο σύνδρομο αυτό)
  • ψυχολογικές και ενδοκρινολογικές διαταραχές

Θεραπεία

Για τον καθορισμό της θεραπείας λαμβάνονται υπόψη η βαρύτητα της κλινικής εικόνας, τα ευρήματα της πολυπαραμετρικής μελέτης, τα συνυπάρχοντα προβλήματα υγείας (ΧΑΠ, καρδιαγγειακές νόσοι, ενδοκρινοπάθειες -με πιο χαρακτηριστική τη μεγαλακρία-) και οι πιθανές ανατομικές ανωμαλίες της περιοχής.
Τα συντηρητικά μέτρα που συστήνονται σε κάποιον που πάσχει από ήπια μορφή ΣΑΥ είναι συμβουλές για μείωση σωματικού βάρους, αποφυγή κατασταλτικών του ΚΝΣ (οινόπνευμα, υπναγωγά φάρμακα), αποφυγή καπνίσματος, αποφυγή βαριών δείπνων προ της κατάκλισης, κατάληψη πλάγιας θέσης στον ύπνο.

Η θεραπεία περιλαμβάνει:

  • απώλεια σωματικού βάρους,
  • απαγόρευση χρήσης αλκοόλ ειδικά πριν τον ύπνο,
  • πλάγια θέση σώματος κατά την διάρκεια του ύπνου.

Ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης μέτριου και σοβαρού ΣΑΥ είναι η εφαρμογή συνεχούς θετικής πίεσης στους ανώτερους αεραγωγούς (CPAP). Ειδικότερα, εφαρμόζεται στη μύτη μια προσωπίδα που παρέχει αέρα υπό πίεση, παρεμποδίζοντας τη σύμπτωση των φαρυγγικών τοιχωμάτων. Στόχος της CPAP είναι η κατάργηση των επεισοδίων άπνοιας – υπόπνοιας αλλά και του ροχαλητού σε όλες τις φάσεις και τις θέσεις του ύπνου. Η επιτυχής εφαρμογή της θεραπείας αυτής έχει άμεσα αποτελέσματα (κατάργηση απνοιών, υπνηλίας, ροχαλητού) αλλά και απώτερα (προστασία καρδιαγγειακού, αναπνευστικού συστήματος κ.α).

Στο νοσοκομείο, τη ρύθμιση της πίεσης του παρεχόμενου αέρα αναλαμβάνει εξειδικευμένος νοσηλευτής, ενώ όταν ο ασθενής πάρει τη συσκευή στο σπίτι του, η ρύθμιση γίνεται από πριν.

Αυτή τη στιγμή στο Εργαστήριο Ύπνου του Αγίου Παύλου παρακολουθούνται 7.500 άτομα που χρησιμοποιούν τη συσκευή CPAP. Βέβαια, η χρήση της συσκευής γίνεται για πολλά χρόνια και όταν η πίεση του ασθενούς πέσει στο 4, τότε μόνο μπορεί να σταματήσει η χρήση της. Ωστόσο, δεν επέρχεται πλήρης θεραπεία, ενώ καλό είναι ο έλεγχος της πορείας της υγείας του ασθενούς να συνεχίζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Η χειρουργική θεραπεία αποτελεί δεύτερης γραμμής τρόπο αντιμετώπισης του ΣΑΥ και δεν έχει τόσο θεαματικά αποτελέσματα σε σύγκριση με τη CPAP. Το ροχαλητό καταργείται (ικανοποιημένος ο σύντροφος!), όχι όμως και οι άπνοιες κατά τον ύπνο.

Αξίζει, τέλος, να σημειώσουμε ότι:

  • Η αναγνώριση και η αντιμετώπιση του ΣΑΥ είναι αναγκαίες για την αποφυγή σοβαρών επιπτώσεων στην καθημερινή ζωή του πάσχοντος και του περιβάλλοντός του. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ένας μεγάλος αριθμός τροχαίων ατυχημάτων που οφείλονται στην υπνηλία του οδηγού, θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν είχε γίνει έγκαιρη διάγνωση του ΣΑΥ.
  • Επίσης χειριστές μηχανημάτων, οδηγοί και άλλοι επαγγελματίες θα ήταν σκόπιμο να εξεταστούν για ΣΑΥ, αξιολογώντας τη σχετική συμπτωματολογία που τυχόν παρουσιάζουν, με σκοπό την πρόληψη ατυχημάτων.

__________________________________________________________________________________________________

Πηγές :

http://www.anapnoi.net/SAS.htm

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=4419

http://www.pneumonologist.gr/pages/Greek/kyria_nosimata/sleepapnea.html

Ποιός σκότωσε το ηλεκτρικό αυτοκίνητο;

Η ιστορία του

1834 Ο Thomas Davenport ανακάλυψε το ηλεκτρικό αυτοκίνητο χρησιμοποιώντας μη-επαναφορτιζόμενες μπαταρίες
1859 Gaston Plante ανακαλύπτει τις επαναφορτιζόμενες μπαταρίες. οξέος-μολύβδου
1889 Thomas Edison κατασκευάζει ένα ηλεκτρικό όχημα χρησιμοποιώντας μπαταρίες αλκαλικές
1890 William Morrison κατασκευάζει ένα ηλεκτρικό όχημα στο Des Moines που μπορεί να ταξιδεύει για 13 ώρες με μία ταχύτητα 14mph.
1895 Ο πρώτος αγώνας αυτοκινήτων στην Αμερική, νικητή βρήκε το Electrobat II, ένα ηλεκτρικό όχημα
1896 Η εταιρεία του Andrew Riker αρχίζει την κατασκευή των ηλεκτρικών οχημάτων
1987 Το πρώτο όχημα με υδραυλικό τιμόνι εμφανίζεται. Είναι ηλεκτρικό όχημα
1899 Το όχημα του Camille Jenatzy’s «Jamais Contente’ (ποτέ ικανοποιημένος) θέτει το πρώτο ρεκόρ των 66mph(106χλμ/ώρα) σε ένα αεροδυναμικό όχημα που είχε δύο μοτέρ των 12 volt
1900 Το πρώτο ρεκόρ απόστασης μπαίνει από το όχημα της εταιρείας BGS. Οδηγείται για 180 μίλια(289,68χλμ) με μία φόρτιση. Από όλα τα οχήματα που φτιάχνονται αυτή τη χρονιά το 33% ήταν με ατμό, 33% με ηλεκτρισμό, και 33% με βενζίνη.
1903 Το πρώτο πρόστιμο για υψηλή ταχύτητα δίδεται σε οδηγό ηλεκτρικού οχήματος
1903 Ο Krieger κατασκευάζει το πρώτο υβριδικό. Ένα εμπροσθοκίνητο όχημα με ηλεκτρισμό και βενζίνη που είχε υδραυλικό τιμόνι.
1930 Η τεχνολογική πρόοδος των ηλεκτρικών οχημάτων έρχονται σε ξαφνικό τερματισμό. Η εισαγωγή του κινητήρα με βενζίνη της Ford, εσωτερικής καύσης , Model T ουσιαστικά εξάλειψε τις εταιρείες ηλεκτρικών οχημάτων.

Ηλεκτρικό όχημα της δεκαετίας του 1910
Ηλεκτρικό όχημα της δεκαετίας του 1910

Ποιός είναι ύποπτος για την εξόντωσή του;

Η βιομηχανία του πετρελαίου

Γιατί οι εταιρείες πετρελαιοειδών πολέμησαν τόσο σκληρά για να σταματήσει η χρηματοδότηση των δημόσιων σταθμών φόρτισης; Γιατί η Mobil πλήρωσε για ολοσέλιδες διαφημιστικές καταχωρήσεις σε εθνικές εφημερίδες κριτικάροντας τα προσόντα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων; Γιατί οι λομπίστες των πετρελαϊκών εταιρειών πίεσαν τους νομοθέτες; Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα μπορεί να μην ήταν μια βραχυπρόθεσμη απειλή, όμως αν συνέχιζαν, τότε σίγουρα θα γίνονταν.

Οι βιομηχανίες πετρελαίου πουλούν σχεδόν 3 δις βενζίνης ανά εβδομάδα στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με την Επιτροπή Περιβαλλοντικής Προστασίας, οι καθημερινοί ταξιδιώτες μόνο ξόδεψαν πάνω από $60 δις σε βενζίνη το 2004. Καθώς η παγκόσμια ζήτηση για μεταφορικά καύσιμα αυξάνουν, η τύχη των εναλλακτικών κρατάει τις τιμές και την κερδοσκοπία να ανεβαίνουν.
Συνδυασμένα κέρδη της Εxxon-Mobil, Chevron-Texaco, Conoco-Philips
2003: $33 δις
2004:$47 δις
2005: $64 δις

Διαφημιστικό φυλλάδιο για το ηλεκτρικό αμάξι
Διαφημιστικό φυλλάδιο για το ηλεκτρικό αμάξι

Η αυτοκινητοβιομηχανία

GM,Ford,Honda,Chrysler,Nissan, Toyota όλοι ανέπτυξαν προγράμματα ηλεκτρικών αυτοκινήτων σε ανταπόκριση της εντολής της πολιτείας της Καλιφόρνια για «μηδέν εκπομπές ρύπων». Ακόμη κι αν ξεκίνησαν τα προγράμμα τους όμως, αυτές υπονόμευσαν την επιτυχία των προγραμμάτων σε κάθε βήμα της διαδικασίας. Γιατί;

Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι απειλή για την κερδοφορία της συμβατικής βενζινοκίνητης αυτοκινητοβιομηχανίας. Η GM δήλωσε πως ξόδεψε πάνω από $1 δις για την αγορά και την ανάπτυξη του EV1. Ένα επιτυχημένο πρόγραμμα ηλεκτρικού αυτοκινήτου όχι μόνο θα «κανιβάλιζε» τις πωλήσεις των συμβατικών οχημάτων, αλλά κοστίζει στην αυτοκινητοβιομηχανία και με άλλους τρόπους: ελλείψη κινητήρα, γλυτώνει τον οδηγό από το κόστος των αναλώσιμων, λιπαντικά, φίλτρα και μπουζί. Το EV1 αναγεννητικό σύστημα φρεναρίσματος, στο οποίο πολλά ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχουν πόση ισχύς χρειάζεται για να σταματήσει το αυτοκίνητο, εξοικονομεί το μηχανικό σύστημα φρεναρίσματος από την φθορά. Τα συστήματα φρένων και επισκευής τους είναι μια βιομηχανία αξίας δις από μόνη της. Η αποδοτικότητα του EV1 ήταν νίκη για τους πελάτες και ήττα για τις αυτοκινητοβιομηχανίες.

Όταν η GM εισήγαγε το EV1, ήταν χρόνια μπροστά από τον αμερικάνικο και γιαπωνέζικο ανταγωνισμό. Στα ερχόμενα έτη θα μπορούσε να κεφαλαιοποιήσει αυτή την πρωτιά με την ανάπτυξη αυτών των οχημάτων και εξελιγμένων υβριδικών. Σε αντίθεση η GM και άλλες εταιρείες αυτοκινήτων θα εστίαζαν στη μάχη με την Πολιτεία της Καλιφόρνιας για να σκοτώσουν τα ηλεκτρικά οχήματα. Οι συνέπειες των αποφάσεων αυτών αντανακλώνται σήμερα.

Η κυβέρνηση

Τον Οκτώβριο του 2002, η διοίκηση του Μπους ενώθηκε με τους αυτοκινητοβιομήχανους και τους πωλητές αυτοκινήτων στην μήνυσή τους εναντίον του Οργανισμού Διαχείρισης Αέριων Πόρων  της Καλιφόρνια για την εντολή περί μηδενικής έκκλησης ρύπων, αμφισβητώντας την και υποστηρίζοντας πως ισοδυναμούσε με προσπάθεια να ρυθμίσει την οικονομία των καυσίμων, που μόνο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είχε την εξουσία να κάνει.
Ο ανταγωνισμός της διοίκησης του Μπους στο ηλεκτρικό όχημα είναι πιθανώς αβέβαιος, εμφανίζοντας τις συνδέσεις του με τις βιομηχανίες πετρελαίου και αυτοκινήτων. Για παράδειγμα, ο πρώην αρχηγός του προσωπικού Andrew Card ήταν αντιπρόεδρος της GM και πρόεδρος και CEO του συνδέσμου Αμερικανικών Αυτοκινητοβιομηχανιών κατά την εξέλιξη του νόμου ZEV (μηδέν εκπομπών ρύπανσης) από την Καλιφόρνια.

Η τελευταία φορά που η εξοικονόμηση καυσίμων ήταν ομοσπονδιακή προτεραιότητα ήταν κατά την διοίκηση του Carter ως αποτέλεσμα του εμπάργκο του ΟΠΕΚ. Κάτω από τα πρότυπα της Εταιρικής Μέσης Οικονομίας Καυσίμου , η εξοικονόμηση καυσίμων αυξήθηκε περισσότερο από 50% μεταξύ 1975 εώς 1985. Τότε πίσω στα ’80ς, η τιμή των καυσίμων έπεσε κατακόρυφα. Κάποιοι είδαν αυτή την κίνηση ως εσκεμμένη στρατηγική από τους Σαουδάραβες και τον ΟΠΕΚ ώστε να εξασφαλίσουν την Αμερικανική εξάρτηση από το πετρέλαιο. Με φθηνό πετρέλαιο η διοίκηση του Ρήγκαν ήταν, κατά το βέλτιστο, αδιάφορη για συντήρηση (αξιοσημείωτο ήταν το γεγονός πως ξήλωσε τα ηλιακά πάνελ που εγκατέστησε ο Τζίμυ Κάρτερ στην στέγη του Λευκού Οίκου), η ανάπτυξη στην οικονομία καυσίμου σταμάτησε τελείως. Η οικονομία καυσίμου και οι εναλλακτικές λύσεις για το πετρέλαιο ήταν πολιτικά αδιάφορες έννοιες από τότε.

Ακόμη και κάτω από την διοίκηση του Κλίντον, τα πρότυπα παρέμειναν χωρίς αλλαγές. Ο Κλίντον ρίσκαρε σε ένα πρόγραμμα «Συνεργασίας για τη νέα γενιά των οχημάτων» (PNGV), μία δημόσια-ιδιωτική συνεργασία όπου αναμιγνύονταν αυτοκινητοβιομηχανίες, πανεπιστήμια και η ομποσπονδιακή κυβέρνηση. Η PNGV έδωσε $1,5 δις για την ανάπτυξη, έως το 2004, ενός οικογενειακού μεγέθους οχήματος που μπορούσε να κάνει 80 μίλια(1 μίλι=1,61χλμ) ανά γαλόνι (1 γαλόνι=3,79 λίτρα). Τον Ιανουάριο 2002, με τον Μπους στην εξουσία, το πρόγραμμα του Κλίντον τερματίστηκε και αντικαταστάθηκε από την FreedomCAR (Σύνδεσμος Έρευνας Αυτοκινήτου), ένα ομοσπονδιακό πρόγραμμα που επιδοτεί την ανάπτυξη της τεχνολογίας υδρογόνου.

Η Ιαπωνία εντωμεταξύ, συνέχισε την αλματώδη πρόοδο με την υβρική τεχνολογία οχημάτων και η Τoyota και η Honda πήραν το πρώτο μερίδιο από την αγορά υβριδικών, με την αμερικανική έναρξη του Toyota Prius το 2000 και το Honda Insight το 1999. Οι αμερικανικές εταιρείες ανταποκρίθηκαν στην επιτυχία του Toyota Prius αναπτύσσοντας δικά τους υβριδικά, όμως έμειναν πολύ πίσω. Στην εξοικονόμηση καυσίμου, τα αμερικανικά υβριδικά σημειώνουν μια ισχνή βελτίωση από ότι τα συμβατικά.
Με τον πόλεμο στο Ιράκ η διοίκηση του Μπους σημείωσε μια αλλαγή πολιτικής την 31 Ιανουαρίου, 2006 σε μια ομποσπονδιακή ομιλία του. Ο πρόεδρος Μπους ζήτησε την ανάπτυξη της έρευνας για καλύτερες μπαταρίες για τα υβριδικά και ηλεκτρικά οχήματα και για την ανάπτυξη εναλλακτικών πηγών για τα οχήματα.
_____________________________________________________________________________________________________________

Διαβάστε περισσότερα:

http://www.sonyclassics.com/whokilledtheelectriccar/electric.html

Savant Syndrome: Το σύνδρομο του «σοφού»..

Ο όρος σύνδρομο του Σαβάντ (αγγλ. savant, σοφός) χρησιμοποιείται ως περιγραφή του χαρακτηριστικού γνωρίσματος ενός προσώπου που φέρει μια σοβαρή αναπτυξιακή ή διανοητική αναπηρία σε συνδυασμό με μια εξαιρετική διανοητική ικανότητα σε ένα ορισμένο πεδίο.

Χαρακτηριστικά, η νοημοσύνη (IQ) ενός τέτοιου ανθρώπου είναι χαμηλότερη από το μέσο όρο νοημοσύνης, ενώ ταυτόχρονα είναι πολύ υψηλή σε έναν ή περισσότερους τομείς, πολύ περιορισμένους. Οι ικανότητες αυτών των ανθρώπων περιλαμβάνουν εντυπωσιακούς άθλους αποστήθισης, υπολογισμού αριθμητικής, ή και ασυνήθιστες δυνατότητες στην τέχνη και τη μουσική. Ο σύντομος όρος για αυτούς τους ανθρώπους είναι Σαβάντ χωρίς καμιά υποτιμητική έννοια. Ένας αυτιστικός Σαβάντ τελικά συνδυάζει και τον αυτισμό και το σύνδρομο Σαβάντ.

Το σύνδρομο του Σαβάντ αναγνωρίζεται συνήθως κατά τη διάρκεια της πρόωρης παιδικής ηλικίας αφού συνοδεύεται και από άλλες αναπτυξιακές ανωμαλίες. Σε πολλές περιπτώσεις εμφανίζεται σε παιδιά με αυτισμό. Στα αγοράκια εμφανίζεται περίπου έξι φορές συχνότερα από ότι στα κοριτσάκια.

Οι περισσότεροι αυτιστικοί Σαβάντ έχουν σημαντικές διανοητικές δυνατότητες. Μια εκτενής ματιά είναι αρκετή για να αποστηθίζουν γεγονότα, αριθμούς, πινακίδες κυκλοφορίας, χάρτες, εκτενείς καταλόγους
αθλητισμού και καιρικών στατιστικών, πράγματα που συχνά θυμούνται μετά για πάντα. Μερικοί Σαβάντ μπορούν να αποτυπώσουν στην μνήμη τους και και έπειτα να επαναλάβουν χωρίς λάθος μια πολύ μεγάλη ακολουθία μουσικής, αριθμών, ή ομιλίας. Άλλοι, που λέγονται διανοητικοί επεξεργαστές, μπορούν να κάνουν τεράστιες και πολύπλοκες αριθμητικές πράξεις με το μυαλό και με αφάνταστη ταχύτητα. Άλλες δεξιότητες περιλαμβάνουν τον ακριβή υπολογισμό αποστάσεων και της γεωμετρικής γωνίας από τη θέα και μόνο, τον υπολογισμό της ακριβούς ημέρας της εβδομάδας για οποιαδήποτε δεδομένη ημερομηνία πέρα από την έκταση δεκάδων χιλιάδων ετών, και την μέτρηση της διάβασης του χρόνου με
ακρίβεια και χωρίς ρολόι. Συνήθως οι αυτιστικοί Σαβάντ έχουν μια μόνο χαρακτηριστική ειδική ικανότητα, ενώ σπάνια παρουσιάζεται και πολλαπλή ειδική δεξιοτεχνία.

Γιατί και πώς οι αυτιστικοί σοφοί είναι ικανοί αυτών των καταπληκτικών άθλων δεν είναι αρκετά γνωστό. Μερικοί Σαβάντ έχουν κάποια προφανή νευρολογική ασθένεια, που μπορεί να διαγνωσθεί από τη
ιατρική, πολλές φορές παρατηρείται στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου.

Το savant syndrome πρωτοαναγνωρίστηκε από τον J. L. Down, (γνωστό και από το άλλο σύνδρομο που πήρε το όνομά του: σύνδρομο Down). Αυτός χρησιμοποίησε τον όρο idiot savant του οποίου το πρώτο συνθετικό δηλώνει χαμηλή νοημοσύνη, ενώ το δεύτερο (από το γαλλικό ρήμα savoir) σημαίνει γνώστης ή σοφός, για να περιγράψει κάποιον που είχε εξαιρετική μνήμη αλλά μειωμένη συλλογιστική ικανότητα. Ο όρος αυτός ελάχιστα χρησιμοποιείται σήμερα λόγω των αρνητικών συνδηλώσεών του και χρησιμοποιείται ο όρος savant syndrome ενώ το πάσχον άτομο με το ουσιαστικό savant.

Οι άνθρωποι που εμφανίζουν το σύνδρομο αυτό (savants) είναι συνήθως αυτιστικοί, αλλά έχουν μερικές εξαιρετικές δεξιότητες, που όμως αυτές δεν δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό τους ως σοφών (savant). Μάλλον ο αγγλικός όρος δίνεται «κατ΄ευφημισμό».

Οι χρησιμοποιούμενες ελληνικές αποδόσεις π.χ. (από Ίντερνετ): σύνδρομο σαβάντ, σύνδρομο ευφυΐας, σύνδρομο ιδιοφυΐας και άλλες προτάσεις όπως: σύνδρομο υπεραναπληρωτικής ιδιοφυΐας, σύνδρομο υπεραναπληρωτικής νοημοσύνης, σύνδρομο αναπληρωτικής υπερνοημοσύνης ή απλώς σύνδρομο υπεραναπλήρωσης απορρίφθηκαν, δεδομένου ότι οι ικανότητες/δεξιότητες αυτών των ατόμων έχουν ευρύ φάσμα, μερικές μάλιστα δεν έχουν σχέση με την ευφυΐα αυτήν καθεαυτήν.

Κρίθηκε, έτσι, προτιμότερο να ακολουθηθεί, κατ’ αναλογίαν, ο ευφημισμός του αγγλικού όρου, δηλαδή το σύνδρομο του «σοφού», με τοποθέτηση μάλιστα του «σοφού» σε εισαγωγικά. Η απόδοση αυτή, ενώ σαφώς δεν έχει τις αρνητικές συνδηλώσεις του αρχικού όρου idiot savant, υποδηλώνει έμμεσα την ενυπάρχουσα αντίφαση με τον ευφημισμό. Αργότερα, όταν διευκρινιστεί ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός του συνδρόμου, οι νευρολόγοι ενδέχεται να βρουν επιτυχέστερο όρο.

Ενδιαφέρον παράδειγμα musical savant αποτελεί η περίπτωση του NP, όπως καταγράφηκε από την επιστημονική ομάδα του καθηγητή John Sloboda (Sloboda, Hermelin, & O’Connor, 1985; Sloboda, 2005). O NP είναι αυτιστικός, με χαμηλή νοημοσύνη και σύνδρομο ιδιοφυΐας (autistic-savant). Συγκεκριμένα, παρουσιάζει ισχυρότατη μουσική μνήμη. Ο NP ήταν 22 χρονών όταν μελετήθηκε η περίπτωσή του. Είναι χαρακτηριστικό ότι είχε τη δυνατότητα να απομνημονεύσει ένα ολόκληρο, εκτενές μέρος σονάτας, αφού το είχε ακούσει 2 ή 3 φορές. Στο πείραμα του Sloboda και της ομάδας του, ο NP άκουσε 4 φορές ένα κομμάτι του Grieg (Melodie, opus 47 no 3), αρχικά ολόκληρο και κατόπιν σε τμήματα. Η εκτέλεσή του ήταν σχεδόν τέλεια, με ποσοστό λάθους 8% όσον αφορά τις συνολικές νότες του κομματιού.

Αντίθετα, το δεύτερο κομμάτι που άκουσε τον δυσκόλεψε πολύ περισσότερο. Πρόκειται για την «Κλίμακα ολοκλήρων τόνων» του Bartók (βιβλίο 5), ένα κομμάτι σαφώς μικρότερο σε έκταση, με απλή ρυθμική και μορφολογική δομή. Το ποσοστό λάθους αυτή τη φορά ήταν 63%. Μελετώντας τα λάθη του, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο NP δυσκολευόταν να λειτουργήσει έξω από το πλαίσιο που προσφέρει η παραδοσιακή τονική αρμονία. Η εξαιρετική του ικανότητα περιοριζόταν στη βαθιά γνώση που είχε της δομής της Δυτικής Ευρωπαϊκής τονικής αρμονίας, και τα λάθη του ήταν συνήθως πιθανές λύσεις σε αρμονικές ακολουθίες της τονικής αρμονίας. Με άλλα λόγια, η ιδιαίτερη αυτή ικανότητα του NP βασιζόταν στη γνώση και κατανόηση της δομής κάθε μουσικού κομματιού. Άλλωστε, ο NP είχε περάσει ατέλειωτες ώρες καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, προσηλωμένος απόλυτα και επίμονα σε ένα ραδιόφωνο που έπαιζε Δυτική Ευρωπαϊκή τονική μουσική και στο πιάνο του.

Ταλαντούχοι Σαβάντ

Υπάρχουν περίπου 50-100 αναγνωρισμένοι ταλαντούχοι Σαβάντ στον κόσμο.[3]

____________________________________________________________________________________________________________

Πηγή:

http://musitses.blogspot.com/2008/08/musical-savants.html

http://sfr.ee.teiath.gr/htmSELIDES/Technology/Orogramma/Or091.pdf