Μπαλάντα της σταγόνας στον ωκεανό [Μπρεχτ]

1. Φτάνει το καλοκαίρι, κι ο καλοκαιρινός ουρανός
λάμπει και για σας.
Το νερό είναι ζεστό και στο ζεστό νερό πλαγιάζετε και σεις.
Στα πράσινα λιβάδια έχετε στήσει τις σκηνές σας. Οι δρόμοι
ακούσαν τα τραγούδια σας. Το δάσος σας καλωσορίζει. Δηλαδή
τέλειωσε η μιζέρια; Το φαΐ είναι ανθρωπινό;
Σας νοιάζεται κανένας; Έχετε ξένοιαστο μυαλό;
Το αύριο λέτε τάχα να’ναι πιο καλό;
Όχι: αυτά δεν είναι παρά σταγόνες στον ωκεανό.


2. Το δάσος καλωσόρισε τους κατατρεγμένους. Ο όμορφος ουρανός πάνω σ’απελπισμένους λάμπει. Στις καλοκαιρινές σκηνές μένουν όσοι δεν έχουν άλλη στέγη. Αυτοί που στο ζεστό νερό πλαγιάζουν δεν έχουνε να φάνε. Κι αυτοί που στους δρόμους περπατάνε ατέλιωτα πορεύονται ψάχνοντας δουλειά να βρούνε.
Δεν τέλειωσε η μιζέρια. Το φαΐ δεν είναι ανθρωπινό
Για σας δε νοιάζεται κανένας. Δεν έχετε ξένοιαστο μυαλό.
Το αύριο λέτε τάχα να’ναι πιο καλό;
Όχι: αυτά δεν είναι παρά σταγόνες στον ωκεανό.

Σας φτάνει ο λαμπερός μονάχα ουρανός;
Απ’το ζεστό νερό δε θα βγήτε πια;
Το δάσος θε να σας κρατήσει εντός του;
Έχετε να φάτε; Έχετε παρηγοριά;


Ο κόσμος τις διεκδικήσεις σας προσμένει
χρειάζεται την οργή σας, και τις λύσεις σας.
Ο κόσμος βλέπει σε σας τη στερνή του ελπίδα.
Καιρός να πείτε: Φτάνουν ως εδώ τέτοιες σταγόνες στον ωκεανό.

__________________________________________________________________

πηγή: Μπρεχτ, Ποιήματα

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: