Μήνας: Μαΐου 2010

Οι..κωλογικές ανησυχίες

Ο σύγχρονος νεοέλλην μαϊμουδίζοντας τους υπόλοιπους ευρωπαίους θέλει να λέγεται οικολόγος..

Έλα όμως που αυτό το «ένδοξο» γονίδιο «Ελ» της βλακείας που κουβαλά δεν τον αφήνει να σκεφτεί ως δίποδο παρά συνεχίζει να σκέφτεται ως τετράποδο.

Διαβάστε εξυπνάδα που σκέφτηκαν κάποιοι στο Ψυχικό για να μην επιτρέψουν την δημιουργία ποδηλατοδρόμων:

Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έχει προσφύγει ο Σύλλογος Περιβαλλοντικής Προστασίας Ψυχικού και 11 κάτοικοι ζητώντας να ακυρωθεί απόφαση του περιφερειάρχη Αττικής και του δήμου για την κατασκευή των ποδηλατοδρόμων.

Υποστηρίζουν ότι η λειτουργία των ποδηλατοδρόμων :

α. υποβαθμίζει το περιβάλλον του Ψυχικού(!!),
β. επιβαρύνει τους όρους διαβίωσης των κατοίκων(!!!),
γ. μειώνει την αξία των ιδιοκτησιών τους(!!!),
δ. δυσχεραίνει την κίνηση των πεζών(!!!!)
ε. και αυξάνεται ο κίνδυνος των ατυχημάτων (!!!!!).
Ακόμη, οι κάτοικοι ισχυρίζονται ότι οι ποδηλατόδρομοι δημιουργούν προβλήματα στην ελεύθερη όδευση των πεζών και ιδιαίτερα των παιδιών και των ατόμων με ειδικές ανάγκες, αλλά και στους ίδιους τους ποδηλάτες, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να προσκρούσουν στη διαχωριστική τσιμεντοκολόνα που έχει κατασκευαστεί.

Μα πόσο Νεάντερταλ είστε εκεί στο Ψυχικό ρε παιδιά;; Πόσο;

O businessman Αρχιεπίσκοπος Κύπρου δήλωσε «δεν θα πάρετε γρόσι»

Κοιτάξτε τον «εκπρόσωπο του θεού» πως μιλά για τις επιχειρήσεις του. Είναι ο ίδιος που αρνείται να πληρώσει τους φόρους όπως κάνουν όλοι οι απλοί πολίτες. Φαίνεται πως η εκκλησία είναι ακόμη ο σουλτάνος που παίρνει τις αποφάσεις για τους πολιτικούς. Επίσης προσέξτε πως ο δημοσιογράφος φέρεται ως δούλος του.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα InBusinessNews.com :

Η Εκκλησία οφείλει το ποσό των 169 εκ. ευρώ. Το ποσό έχει να κάνει με συσσωρευμένα χρέη αρκετών χρόνων και συγκεκριμένα χρέη δεκαετιών. Επί της φορολόγησης η Εκκλησία δεν εξαιρείται από το φόρο κεφαλαιουχικών κερδών κα ακίνητης ιδιοκτησίας σύμφωνα με το γράμμα του νόμου. Επειδή υπήρχε αυτή η ιδιομορφία υπάρχει αντικειμενική δυσκολία στην είσπραξη των παλαιών ποσών. Έγινε προσπάθεια για ρύθμιση του θέματος το 2005 για να μπορέσει να εξευρεθεί μια λύση στο θέμα αυτό. Το ΤΕΠ παρείχε τεχική υποστήριξη στο ΥΠΟΙΚ και ετοιμάστηκε μάλιστα προσχέδιο 13 σημείων το οποίο θεωρούσαν ως μια καλή βάση το οποίο θα ερχόταν στη Βουλή για ψήφιση.

Ο αρχιεπίσκος έκανε μια σειρά από δηλώσεις που δείχνουν την «σουλτανική» νοοτροπία που τον διακατέχει. «Εμείς πληρώνουμε τους φόρους μας και διεκδικούμε και αυτή τη γη η οποία ούτως ή άλλως ανήκει στο λαό … και που αν παραστεί ανάγκη θα τεθεί στη διάθεση του λαού» είπε [ παραδέχεται πως δεν είναι δική του η γη παρόλα αυτά όμως στο «όνομα του θεού» θέλει να την αρπάξει!! ]

Επίσης δήλωσε πως «Δεν είμεθα άτεγκτοι σε αυτό το θέμα αλλά αν ζητήσουν κάτι που για μας είναι απαράδεκτο σίγουρα δεν θα το δεχτούμε» σημείωσε [έτσι και πει κάτι τέτοιο ένας απλός πολίτης την επομένη κιόλας είναι φυλακή όμως ο «σουλτάνος του θεού» έχει ασυλία].

Η τρίτη προκλητική του δήλωση ήταν η εξής: «Για το επιμίσθιο, «και όχι μισθό», όπως διευκρίνισε, που δίνει η κυβέρνηση στους κληρικούς της υπαίθρου, η Εκκλησία έδωσε 15.500 σκάλες γης. Υπάρχει μια συμφωνία εδώ και 40 ολόκληρα χρόνια. Τώρα που το βρήκε η Γενική Ελέγκτρια του κράτους και το παρουσίασε απορώ και εξίσταμαι».  Μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει ΠΟΥ ΒΡΗΚΕ ΤΟΣΗ ΓΗ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ; ΕΡΓΑΣΤΗΚΕ ΠΟΤΕ; Ή ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΚΟΡΟΪΔΙΑ «ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ»; ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΕΧΕΙ ΤΟΣΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ Η ΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΤΗΣ; ΠΟΣΗ ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΠΙΑ;

Φυσικά δεν φταίει ο αρχιεπίσκοπος παρά οι άνθρωποι που τον στηρίζουν από τον πιο απλό φανατισμένο χριστιανό μέχρι τον διεφθαρμένο πολιτικό που για την «ψήφο του θεού» προσκυνά τον αιώνιο δικτάτορα της συνείδησης των πιστών. Η δουλοπρέπεια σε όλο της το μεγαλείο..

Διαβάστε:

http://www.sigmalive.com/inbusiness/news/financials/265491

http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1347

Επειδή η ιστορία πάντα επαναλαμβάνεται..

Η επαναστατική έκρηξη του 1968 δεν περιορίστηκε στον Γαλλικό Μάη. Αγκάλιασε όλο τον κόσμο: Ιαπωνία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία, Πολωνία, Λατινική Αμερική, ΗΠΑ και, φυσικά, τη γειτονική Ιταλία. Ο ιταλικός Μάης, εξαιτίας της φύσης της ιταλικής κοινωνίας, κράτησε περισσότερο και ήταν πιο εκρηκτικός: οι εργάτες κάνουν μαζικά «άγριες» απεργίες*, οι νέοι, οι φοιτητές, οι μαθητές, οι γυναίκες, οι φυλακισμένοι, οι ψυχασθενείς και όλοι οι «παρίες» της κοινωνίας ξεσηκώνονται. Πραγματοποιούνται μερικές θεσμικές αλλαγές- ο κόσμος, όμως, δεν αρκείται σ’ αυτές. Αρνείται ριζικά και μαζικά τις καθημερινές συνθήκες ζωής στην κοινωνία της μισθωτής εργασίας. Για ν’ αμυνθεί απέναντι στους φασίστες και την αστυνομία αρχίζει να εξοπλίζεται.

Ξεσπούν ταραχές στις φάμπρικες, στις φυλακές, στους δρόμους. Η κατάσταση ξεφεύγει απ’ τον έλεγχο του κράτους,αλλά και του ΚΚΙ και της συνδικαλιστικής γραφειοκρα- τίας.Μέσα στο 1969, οι αρχές παραπέμπουν στα δικαστήρια 10.000 εργάτες- οι δίκες, φυσικά, δεν γίνονται ποτέ. Στις 19 του Νοέμβρη, γίνεται στο Μιλάνο μεγάλη απεργία και συγκέντρωση για το ζήτημα των ενοικίων. Έχουν προηγηθεί συγκεντρώσεις, απεργίες και κάθε λογής εκδηλώσεις, που σκοπό έχουν να κάνουν τους ανθρώπους ν’ αποκτήσουν ξανά τον έλεγχο πάνω σ’όλες τις πτυχές της ζωής τους. Η κατάσταση φαίνεται καθαρά πως ξεφεύγει από τον έλεγχο του κράτος και των θεσμοθετημένων εξουσιών. Η Ιταλία οδεύει προς την επανάσταση.Το κράτος περνά στην επίθεση. Για να «παγώσει» τον κόσμο, πρέπει να προκαλέσει ένα απρόοπτο και τραυματικό γεγονός.

Στις 12 Δεκέμβρη του 1969, το κράτος «ρίχνει την πρώτη κανονιά του εμφυλίου πολέμου» (Τζ. Σανγκουινέτι). Μια βόμβα εκρήγνυται στην Αγροτική Τράπεζα του Μιλάνου, στην Πιάτσα Φοντάνα: 9 νεκροί και 100 τραυματίες. Μια άλλη βόμβα, στην Εμπορική Τράπεζα, στην πλατεία της Σκάλας του Μιλάνου, δεν εκρήγνυται. Δυο βόμβες στη Ρώμη, μια στην Τράπεζα Εργασίας και μια στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, έχουν περί τους είκοσι τραυματίες.

Οι εκρήξεις αυτές των βομβών είναι πράξεις αμυντικής τρομοκρατίας (Τζ. Σανγκουινέτι). Σ’ αυτήν προσφεύγουν μόνο τα κράτη και αντικείμενο της είναι ο πληθυσμός στο σύνολο του. Υπεύθυνοι, κατά συνέπεια, για τις βόμβες είναι το ιταλικό κράτος και οι μυστικές του υπηρεσίες. Οι εκρήξεις βομβών που προηγήθηκαν, όπως λογου χάρη στις 25 του Απρίλη του 1969 (στο Πανηγύρι και στην Τράπεζα του Σταθμού του Μιλάνου) και τον Αύγουστο (στα τρένα), είναι «πρόβα τζενεράλε» πριν απ’ το φοβερό τούτο χτύπημα.

Giuseppe Pinelli, ο αποδιοπομπαίος τράγος του ιταλικού κράτους για τις βόμβες

Η αστυνομία συλλαμβάνει στο Μιλάνο τον «αναρχικό σιδηροδρομικό» Τζουζέπε Πινέλι, ή Πίνο όπως τον έλεγαν οι φίλοι του, έγγαμο με δυο θυγατέρες και πάει να του φορτώσει την ευθύνη για τις βόμβες. Οι αρχές «βασίζουν» την κατηγορία στο ότι είχε κάνει ένα αδικαιολόγητο ταξίδι στη Ρώμη τον Αύγουστο, τότε που είχαν τοποθετηθεί οι βόμβες στα τρένα. Ο Πινέλι έχει άλλοθι: έπαιζε χαρτιά με κάτι γέρους συνταξιούχους σ’ ένα καφενείο όλη τη μέρα στις 12 του Δεκέμβρη. Η μαρτυρία των συνταξιούχων χαρακτηρίζεται «αναξιόπιστη» και δε λαμβάνεται υπόψη.

Παράλληλα, συλλαμβάνεται στη Ρώμη ο «αναρχικός χορευτής» Πιέτρο Βαλπρέντα, που κατηγορείται κι αυτός για τη βόμβα της Πιάτσα Φοντάνα. Ένας ταξιτζής, τον αναγνώρισε δήθεν στο Μιλάνο και υποστηρίζει ότι τον πήρε ταραγμένο από την Πιάτσα Φοντάνα. Στις 15 του Δεκέμβρη, στις 12 παρά 3 τη νύχτα, η Διοίκηση της Αστυνομίας του Μιλάνου καλεί ασθενοφόρο. Στις 12 και 2, αυτόπτες μάρτυρες βλέπουν να ρίχνεται στην αυλή του κτιρίου από το τέταρτο πάτωμα ο Πινέλι. Τα στοιχεία δείχνουν ότι, στη διάρκεια της ανάκρισης, ο επιθεωρητής Καλαμπρέζε έδωσε στον Πινέλι μια κοφτή στο λαιμό και τον σκότωσε. Μες στην αναμπουμπούλα, κάποιος αστυνομικός κάλεσε ασθενοφόρο. Έπειτα, όμως, οι αστυνομικοί σκέφτηκαν να σκηνοθετήσουν «αυτοκτονία» του Πι- νέλι. Τον πέταξαν νεκρό στο κενό και υποστήριξαν ότι «πήδηξε μονάχος του απ’ το ανοιχτό παράθυρο».

Για το τέλος απολαύστε μια προκήρυξη με τίτλο «το Ράιχστανγκ καίγεται» που είχε κυκλοφορήσει στις 19 Δεκέμβρη του 1969 (η οποία είναι πάντα επίκαιρη):

«Μπροστά στο ανέβασμα του επαναστατικού κινήματος, παρόλες τις προσπάθειες των συνδικάτων και των γραφειοκρατών της παλιάς και της νέας αριστεράς να το επαναφομοιώσουν, η εξουσία οδηγείται μοιραία να παίξει αυτή τη φορά το ψεύτικο χαρτί της τρομοκρατίας… Η ιταλική αστική τάξη του 1969… δεν έχει πια ανάγκη από τα σφάλματα των παλιών αναρχικών για να βρει μια πρόφαση και να υλοποιήσει την ολοκληρωτική της φύση, παγιδεύοντας τους νέους αναρχικούς με μιαν αστυνομική σκευωρία…

Η  μ π ό μ π α τ ο υ  Μ ι λ ά ν ο υ έ σ κ α σ ε  ε ν α ν τ ί ο ν  τ ο υ  π ρ ο λ ε τ α ρ ι ά τ ο υ . Προορισμός της ήταν να χτυπήσει τα λιγότερο ριζοσπαστικοποιημένα στρώματα του πληθυσμού, ώστε να τα κάνει να συμμαχήσουν με την εξουσία, και να καλέσει σε συσπείρωση την αστική τάξη… :καθόλου τυχαία, σφαγή στους αγρότες (Αγροτική Τράπεζα   και μονάχα εκφοβισμός στους αστούς (μπόμπα που δεν έσκαοε στην Εμπορική Τράπεζα). Τα άμεσα όσο και τα έμμεσα αποτελέσματα που είχαν οι απόπειρες ή τ α ν σ κ ό π ι μ α…

Μα η ιταλική αστική τάξη είναι η πιο άθλια αστική τάξη της Ευρώπης. Ανίκανη σήμερα να τρομοκρατήσει ενεργητικά το προλεταριάτο, καταφεύγει στο μόνο όπλο που της απομένει: μεταδίδει στην πλειονότητα του πληθυσμού την παθητική της τρομοκρατία, τον φοβερίζει με τον μπαμπούλα του προλεταριάτου. Ανίσχυρη κι αδέξια, στην προσπάθεια της να εμποδίσει μ’αυτό τον τρόπο την ανάπτυξη του επαναστατικού κινήματος και συνάμα να δημιουργήσει για τον εαυτό της μια δύναμη που δεν έχει, κινδυνεύει ν’αποτύχει και στα δυο. Έτσι πρέπει να’ πεσαν στο λάθος οι πιο προχωρημένες φατρίες της εξουσίας (εσωτερικές ή παράλληλες…). Η υπερβολική αδυναμία ξαναφέρνει την ιταλική αστική τάξη στο έδαφος της αστυνομικής υπερβολής- καταλαβαίνει ότι η μόνη της δυνατότητα να βγει από ένα ψυχομαχητό δίχως τέλος είναι να διακινδυνεύσει να τερματίσει ευθύς το ψυχομαχητό της.

Έτσι, η εξουσία πρέπει να κάψει απ’την αρχή κιόλας το τελευταίο χαρτί,που θα μπορούσε να παίξει πριν από τον εμφύλιο πόλεμο, ή πριν από ένα πραξικόπημα για το οποίο είναι ανίκανη, δηλαδή το διπλό χαρτί του ψεύτικου «αναρχικού κινδύνου» (για τη δεξιά) και του ψεύτικου «φασιστικού κινδύνου» (για την αριστερά), με σκοπό να μασκαρέψει και να κάνει δυνατή την αντεπίθεση της εναντίον του αληθινού κινδύνου: του προλεταριάτου. Επιπλέον, η πράξη που μ’ αυτήν η αστική τάξη προσπαθεί σήμερα να ξορκίσει τον εμφύλιο πόλεμο είναι στην πραγματικότητα η πρώτη πράξη του εμφυλίου πολέμου… Επομένως, για το προλεταριάτο το θέμα δεν είναι πια να τον αποφύγει ούτε να τον αρχινίσει, αλλά να τον κερδίσει….

Έχει αρχίσει πια να καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να τον κερδίσει με τη μερική βία, αλλά με την ολική αυτοδιαχείριση της επαναστατικής βίας και με το γενικό εξοπλισμό των εργαζομένων, που οργανώνονται στα Εργατικά Συμβούλια. Το προλεταριάτο, λοιπόν, ξέρει πια πως πρέπει ν’ απορρίψει μια για πάντα, κάνοντας την επανάσταση, τόσο την ιδεολογία της βίας όσο και τη βία της ιδεολογίας…. Σύντροφοι, μην αφήσετε να σας σταματήσουν εδώ… Ζήτω η απόλυτη εξουσία των Εργατικών Συμβουλίων!»
____________________________________________________________

πηγές άρθρου:

Ο θάνατος ενός  αναρχικού – Ντάριο Φο

http://en.wikipedia.org/wiki/Giuseppe_Pinelli

This is not our aristera said the Prophet..

Ένα αστείο ομολογουμένως άρθρο από τον Τάσο Μπάρλα της εφημερίδας του Βήματος διάβασα αυτές τις ημέρες.

Αντιγράφω μόνο το τελευταίο κομμάτι όπου μπορείτε να σχηματίσετε μια εικόνα για το τί θέλει να πει ο Προφήτης:

Οι καταστάσεις έρχονται όμως μερικές φορές έτσι που δεν πρέπει να σπρώχνονται κάτω από το χαλί αλλά να λέγονται με το όνομά τους. Η ελληνική ανανεωτική αριστερά, έμαθε στην μεγαλύτερη πλειοψηφία της, να ζει μέσα στην ανοχή και στο «δεν βαριέσαι». Το «τι να κάνουμε και αυτά παιδιά είναι» έχει ακουστεί χιλιάδες φορές από τα κομματικά της στελέχη. Εχουν στην πλειοψηφία τους, την άποψη ότι όλοι έχουν δικαιώματα αλλά καμμία υποχρέωση.

Αυτό όμως όσο και να το επιθυμούν δεν είναι και δεν μπορεί να είναι αριστερό. Γιατί δεν μπορεί να θεωρείται αριστερά αυτή που κάνει διαχωρισμούς μεταξύ κόκκινων και μαύρων μολότοφ, κόκκινων και μαύρων σφαιρών και βάζει στην ίδια ζυγαριά τον θάνατο τριών νέων παιδιών με μια κινητοποίηση, όσο μεγάλη και δίκαιη αν είναι, στο κέντρο της Αθήνας.

Δεν είναι η δική μας αριστερά αυτή που ψάχνει ψήφους στις μολότοφ και την αναρχία. Γιατί όσους ψήφους και να κερδίσει από αυτή την πλευρά χάνει εκατονταπλάσιους από την άλλη. Τα λάθη του Δεκέμβρη του 2008 δεν έγιναν μάθημα τον Μάιο του 2010.

Δεν μπορώ να καταλάβω πως σκέφτονται μερικοί άνθρωποι όπως ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος. Αναφέρει στο άρθρο του πως η αριστερά θα πρέπει να ξεσηκώνεται κάθε φορά που πεθαίνει κάποιος απο μια δολοφονική ενέργεια. Όταν πέθανε ο μικρός μετανάστης από την βομβιστική ενέργεια θα ‘πρεπε να ξεσηκωθεί η αριστερά ή τώρα που πέθαναν οι τέσσερις αθώοι στην τράπεζα- και εγώ ρωτάω γιατί μόνον σε αυτή την περίπτωση και όχι σε κάθε θάνατο από δολοφονική ενέργεια;
Τί είναι η αριστερά αγαπητέ δημοσιογράφε; Μια οργάνωση που πρέπει να θρηνεί για κάθε Έλληνα που πεθαίνει από κάποιον εγκληματία; Το αστείο είναι πως ενώ κατηγορεί την αριστερά για «αναισθησία» ποτέ κανείς δεν κατηγόρησε την δεξιά που δεν έχει κάνει ποτέ καμία διαδήλωση για τέτοιες καταστάσεις- τί στο διάολο; Η δεξιά δικαιούται να είναι αναίσθητη ενώ η αριστερά όχι;
Φυσικά το ψευδο-επιχείρημα για το «κάλεσμα για θρήνο» από την αριστερά είναι γιατί ακριβώς κατηγορεί την αριστερά ως υπεύθυνη για τους θανάτους εμμέσως πλην σαφώς.
Σκέφτεται ο δημοσιογράφος «αν κάποιος δεξιός σκοτώσει κάποιον αριστερό τότε ολόκληρη η δεξιά το ήθελε και ολόκληρη η δεξιά φταίει γι’αυτό«- λες και η δεξιά ή η αριστερή ιδεολογία ενθαρρύνει τις εγκληματικές ενέργειες. Μόνο που με αυτόν τον απλοϊκό τρόπο σκέψης ο συγκεκριμένος διαπράττει ένα ασυγχώρητο ολίσθημα- ενοχοποιεί τις πολιτικές ιδέες για τις πράξεις ορισμένων ανθρώπων οι οποίοι όμως δεν ξέρουμε καν σε τί πρεσβεύουν. Αλλά ακόμη κι αν ξέραμε μήπως οι πολιτικές ιδέες των ανθρώπων τους μετατρέπουν σε δολοφόνους ή μήπως η εγωιστική μανία τους για εξουσία;
Αλλά έτσι είναι πάντα στο μυαλό των φανατισμένων ανθρώπων- οι κακοί είναι οι πάντα οι «διαφορετικοί από εμάς»(όλοι όσοι πιστεύουν σε άλλη πολιτική, σε άλλο θεό, σε άλλη ομάδα) γιατί «εμείς» είμαστε πάντα οι «σωστοί» και «ηθικοί» . Σαχλαμάρες..

Ευτυχώς που υπάρχει και η εκκλησία να μας βοηθήσει στα χρέη!

Κι ενώ η φασιστική κυβέρνηση παίρνει τα μέτρα για τα φέρετρα των ελλήνων η εκκλησία δια του στόματος του εκπροσώπου της δήλωσε τα εξής:

«Με αφορμή τα δύσκολα μέτρα και την κρίσιμη κατάσταση που διέρχεται η πατρίδα μας, αισθάνομαι την ανάγκη να διατρανώσω προς πάσα κατεύθυνση ότι η Εκκλησία μας, όπως πάντοτε το έπραττε άλλωστε, θα σταθεί δίπλα στον κλυδωνιζόμενο λαό μας συμπάσχοντας μαζί του και συνδράμοντάς τον ακόμη και από το υστέρημά της», τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος και πρόσθεσε:

«Είναι αδήριτη όμως ανάγκη να σταθούμε ενωμένοι, να αντλήσουμε δύναμη από την πίστη μας στον Θεό που πάντοτε βοηθούσε και βοηθά αυτόν εδώ τον τόπο. Η ελπίδα μας για πρόοδο και ανάπτυξη πρέπει να παραμείνει άσβεστη και μαθαίνοντας από τα λάθη μας, όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά, να προχωρήσουμε ενωμένοι, δυνατοί και αισιόδοξοι. Ο Θεός ας είναι βοηθός μας».

Ευτυχώς δηλαδή! Θα μας δώσουν μερικά εκατομμύρια σε ευχές και με αυτές θα ξεχρεώσουμε από όλα μας τα δάνεια!

Ε ρε κατάσχεση που πρέπει να γίνει στην περιουσία που έχετε μαζέψει από όλο τον απλό κόσμο που αναζητά μια ελπίδα από την κάλπικη θρησκεία σας..