Αρχείο για Απρίλιος, 2010

Ο «δημοκράτης» Καραμανλής στα χρόνια της Χούντας

Posted in πολιτισμός with tags , , , on 26 Απριλίου, 2010 by stardust30

Όλοι ξέρουμε πως ο Παπαγεωργόπουλος θέλει να τοποθετήσει ένα άγαλμα του Κων/νου Καραμανλή στην πλατεία Αριστοτέλους – ένα άγαλμα που κόστισε στους δημότες 250.000 ευρώ και το οποίο θα προσπαθήσει να δώσει το μήνυμα πως η Θεσσαλονίκη είναι συνδεδεμένη άρρηκτα με τον «δημοκράτη» πολιτικό. Μόνο που δεν βλέπω κανένα ίχνος από κανένα έργο που έκανε είτε στην Ελλάδα είτε στην Θεσσαλονίκη ειδικότερα. Ευτυχώς  υπήρξε άρνηση από τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, κ.Παύλου Γερουλάνου να επιτρέψει την ανέγερση αγάλματος προς τιμήν του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στην Πλατεία Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης. Ελπίζω το άγαλμα να μείνει στις αποθήκες ή ακόμη καλύτερα να χρησιμοποιηθεί ως οικοδομικό υλικό.

Βέβαια μπορεί κανείς να πει πως ο σημερινός δήμαρχος έχει προχωρήσει σε πολλά ατοπήματα σχετικά με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της πόλης και αυτό δεν είναι το πρώτο. Όμως με ενοχλεί αφάνταστα αυτή η «ειδωλοποίηση» ανθρώπων οι οποίοι ουδέποτε το άξιζαν και έγιναν άγαλμα μόνο και μόνο επειδή η συγκεκριμένη παράταξη διοικεί την Θεσσαλονίκη (θα με ενοχλούσε εξίσου ένα άγαλμα οποιουδήποτε πολιτικού αρχηγού). Ένα ενδιαφέρον άρθρο για τις δημοκρατικές αντιλήψεις του Καραμανλή μπορεί κανείς να διαβάσει στο Πρώτο Θέμα της περασμένη Κυριακής:

Από τον Μάιο του 1966 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με επιστολή του στον φίλο του και μετέπειτα Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τσάτσο έκανε λόγο για την ανάγκη να σχηματιστεί κυβέρνηση, ακόμη και με άρνηση της Βουλής, και να προχωρήσει σε αναθεώρηση του Συντάγματος. Οταν ο Κωνσταντίνος Τσάτσος του απάντησε ότι αυτό αποτελεί εκτροπή, λένε ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής του είπε πως δεν θα μπορέσουν να αποφύγουν την εκτροπή! Και ότι μια νίκη του Γεωργίου Παπανδρέου στις επόμενες εκλογές θα ανέτρεπε τα πάντα. Για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή λοιπόν κάποιοι ισχυρίζονται πως έπρεπε πάση θυσία να γίνει εκτροπή ώστε να τελειώσουν τον Γεώργιο Παπανδρέου. Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, αρχηγός της ΕΡΕ, με τη σκέψη λένε ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προτείνει εκτροπή και όχι εκλογές, του έστειλε επιστολή τον Σεπτέμβριο του 1966, στην οποία του περιέγραφε τις προσπάθειες που κάνει για να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές. Αλλά όχι μόνο αυτό. Και τον Κωνσταντίνο προσπάθησε να πείσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για να προχωρήσει σε εκτροπή. Οταν ο διευθυντής του γραφείου του βασιλιά, Δημ. Μπίτσιος, τον επισκέφθηκε στο Παρίσι και του  διαβίβασε πρόταση να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες, ο  Κωνσταντίνος Καραμανλής αρνήθηκε και πρότεινε εκτροπή. Οταν ο Δημ. Μπίτσιος επανήλθε τον Μάρτιο του 1967, λίγο πριν από το πραξικόπημα, έθεσε στον Κωνσταντίνο Καραανλή το ερώτημα: «Ποιος θα ηγηθεί μιας τέτοιας κυβέρνησης;». Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τότε του απάντησε: «Προχείρως θα μπορούσα να υποδείξω τον συνδυασμόν Μαρκεζίνην – Τσακαλώτου».

Το πραξικόπημα έγινε λίγες εβδομάδες μετά. Κι ενώ όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί έκαναν δηλώσεις καταδικαστικές, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κρατούσε θετική στάση και μάλιστα έδινε και συμβουλές στον πρωθυπουργό της χούντας, Κ. Κόλια. Δείτε ένα μικρό απόσπασμα από την επιστολή που του είχε στείλει: «Με ικανοποίηση έλαβον γνώσιν των τελευταίων δηλώσεών σας προς την επιτροπήν αναθεωρήσεως του Συντάγματος. Επιβεβαιώνουν την θέλησιν της κυβερνήσεως όπως αποκαταστήσει την ομαλότητα και μάλιστα επί υγιέστερων βάσεων διά του εκσυγχρονισμού του πολιτεύματος της χώρας.»

Και συνέχιζε: «Δεν αμφιβάλλω ότι οι πρωτοστατήσαντες εις την εκτροπήν κινήθησαν με αγαθάς προθέσεις»! Και το κορυφαίο: «Η επανάστασις, ως γνωστόν εξεδηλώθη ως αντίδρασις κατά της υφισταμένης αθλιότητας της εν Ελλάδι καταστάσεως, την αθλιότητα της οποίας συνομολογούν όλοι οι Ελληνες». Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σε όλη τη διάρκεια της χούντας απέφυγε κάθε ανάμιξη σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανατροπής της. Ενδεικτική είναι και η στάση του όταν αρνήθηκε να βοηθήσει το Κίνημα του Ναυτικού.

Οπως αναφέρει στο βιβλίο του ο αντιναύαρχος Γκορτζής «Νίκος Παππάς, το βέλος στην καρδιά της δικτατορίας», ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κατηγορηματικά αρνήθηκε να προσφέρει κάθε βοήθεια στους επαναστάτες. Αυτή είναι η πραγματική στάση του Κωνσταντίνου Καραμανλή μάλιστα μέσα από τα δικά του αρχεία.

_________________________________________________

πηγές άρθρου:

Πρώτο θέμα,  τεύχος 270

Η εποχή του απόλυτου Τίποτα

Posted in πολιτική with tags , , on 25 Απριλίου, 2010 by stardust30

Αυτή την εποχή στην Ελλάδα διανύουμε την εποχή του απόλυτου Τίποτα. Ο απόλυτα ανίκανος πρωθυπουργός George Papandreou (για να μην ξεχνάμε τις american roots του) παρέδωσε τα κλειδιά της χώρας σε μια χούφτα τραπεζικών υπαλλήλων(με τους περισσότερους από τους οποίους ήταν συμφοιτητής) που σκοπό έχουν να αποκομίσουν κέρδος απομυζώντας από τις ζωές των πολιτών ό,τι έχουν και δεν έχουν.

Στην προσπάθεια αυτή και για να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη έχουν στήσει ένα σώου σε συνεργασία με την αστυνομία που λέγεται «πιάνω τον κακό αιμοβόρο τρομοκράτη». Μόνο που είναι ηλίου φαεινότερον πως η οικονομική τρομοκρατία που έχουν επιβάλλει ο George και η παρέα του είναι κατά πολλές φορές χειρότερη αν αναλογιστούμε πως ένας δολοφόνος μπορεί να σκοτώσει λίγους ενώ η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης οδηγεί σε σίγουρη αυτοκτονία χιλιάδες συμπολίτες μας.

Πριν το σώου με την δήθεν τρομοκρατία υπήρξε το σώου «φορολόγηση της εκκλησίας» το οποίο όμως απέτυχε παταγωδώς από τη στιγμή που ο μητροπολίτης Αθηνών έτριξε τα δόντια του στον George. Βλέπετε πως η θρησκεία του απόλυτου Τίποτα- ο χριστιανισμός- ζει και βασιλεύει στο βασίλειο του απόλυτα Τίποτα, όπου οι πολίτες του αρέσκονται στο να ονειρεύονται τον παράδεισο όταν πεθάνουν, ενώ όσο είναι σίγουροι πως ζουν αρέσκονται στο να παριστάνουν τα πτώματα έτσι ώστε οι ιερείς και οι πολιτικοί να τους τσαλαπατούν για να έχουν ζωές της απόλυτης χλιδής.

Όσο ο κόσμος δεν αντιδρά δυναμικά ενάντια σε αυτούς τους επικίνδυνους ανθρώπους τόσο χειρότερα θα γίνονται τα πράγματα. Φυσικά υπάρχουν και αυτοί που βαρέθηκαν να βλέπουν τόση σαπίλα σε αυτόν τον τόπο και πήραν των ομματιών τους για να βρουν την δική τους πατρίδα, μακριά από την πατρίδα του απόλυτου Τίποτα, με τους τρομοκράτες πολιτικούς και τους τρομολάγνους και μοιρολάτρες υπηκόους του. Το να φύγει κανείς το βρίσκω ιδανικό, αφού σταματά να πληρώνει τους απάνθρωπους φόρους στα καύσιμα, το απαράδεκτο 21% στα προϊόντα, και γλυτώνει από την συνεχή παρακολούθηση του κινητού του και της ζωής του λες και είμαστε όλοι ύποπτοι τρομοκρατίας οπότε το κράτος πρέπει να ξέρει τα κινητά μας, για να γνωρίζει κάθε στιγμή πού είμαστε και τί κάνουμε. Γλυτώνει τέλος και από το κυνήγι των αποδείξεων- μια γελοία οδηγία η οποία έχει διπλό στόχο- γλυτώνει από κόπο τους έφορους και από την άλλη το κράτος έχει ένα «ημερολόγιο» με την καθημερινή σας ζωή.

Θα πρέπει ο κόσμος να ζητήσει την παραδειγματική τιμωρία όσων είναι υπεύθυνων για το σημερινό χάλι της οικονομίας. Θα πρέπει ο κόσμος να ζητήσει την παρέμβαση των τίμιων εισαγγελέων και των τίμιων αστυνομικών ώστε ο τόπος να ξεβρωμίσει από την μπόχα. Να γίνει κατάσχεση όλων των περιουσιακών στοιχείων των πολιτικών που αποκτήθηκαν μέσα από τις μίζες των διάφορων σκανδάλων (Siemens, Daimler κλπ.) αλλά και την φυλάκιση τόσο των ιδίων όσο και της οικογενείας τους οι οποίοι αποδέχτηκαν προϊόντα κλοπής.

Δεν γνωρίζω ποιός θα πρέπει να κυβερνήσει στην θέση όλων των απατεώνων πολιτικών (κανείς από όσους βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη βουλή πάντως), θεωρώ πάντως προτιμότερη την δημιουργία θεσμών όπως το δημοψήφισμα- αποτέλεσμα της πραγματικής δημοκρατίας- από την εκλογή  απατεώνων δήθεν αντιπροσώπων οι οποίοι εκπροσωπούν τα συμφέροντα μόνο μιας μικρής ελίτ.

Κλείνοντας θα ήθελα να πω πως την εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στον ελλαδικό χώρο οι διάφοροι σουλτάνοι συμπεριφέρθηκαν καλύτερα στους υπηκόους τους παρά οι σύγχρονοι «έλληνες» κυβερνήτες μας (Papandreou, Kara Aman Ali, Karajaf κλπ.) κάτι το οποίο δείχνει πως η επανάσταση του ’21 απέτυχε παταγωδώς στον κυριότερο σκοπό της- να δώσει ανεξαρτησία και ελευθερία σε όλους όσους ήθελαν μια κοινωνία ανθρώπων με υψηλά ιδανικά.

Οι άθλιοι του Μουσείου Ακρόπολης

Posted in πολιτισμός with tags , on 17 Απριλίου, 2010 by stardust30

Στην τριτοκοσμική μας χώρα άλλο ένα επεισόδιο ήρθε να δείξει πόσο ανήθικοι είναι αυτοί που έχουν την εξουσία στα χέρια τους. Μία τυφλή ισπανίδα φιλόλογος ήρθε να επισκεφθεί το νέο μουσείο και απαγόρευσαν την είσοδο στο σκύλο της! Live your myth in Greece..  Διαβάστε όμως αναλυτικότερα την περιπέτειά της. Άραγε θα απολύσει κανείς τον διευθυντή του μουσείου που δυσφήμησε με αυτόν τον απαίσιο τρόπο τόσο το νέο μουσείο όσο και ολόκληρη την χώρα;

Γύρισε όλα τα μουσεία του κόσμου με τη βοήθεια του πιστού της σκύλου-οδηγού. Από το Λούβρο μέχρι το Μουσείο του Βατικανού και το Πάνθεον ουδείς απαγόρευσε την είσοδο στην τυφλή Ισπανίδα φιλόλογο Antonia Pons Losada και τον σκύλο της. Ουδείς, εκτός από τους υπευθύνους στο νεότευκτο Μουσείο της Ακρόπολης.

«Ηταν εξευτελιστικό» τόνισε η καθηγήτρια για την περιπέτειά της Πριν από λίγες μέρες και συγκεκριμένα στις 3 Απριλίου η κ. Λοσάντα βρέθηκε στην Ελλάδα μαζί με τον άντρα της και μια δεκαμελή παρέα Ισπανών. Ηταν η τέταρτη επίσκεψή της στη χώρα μας, την οποία επισκέπτεται συχνά και λόγω των σπουδών της (κλασική φιλολογία, ελληνική και λατινική). Οπως κατήγγειλε στην «Ε», όταν έφτασαν στην είσοδο του μουσείου ένας από τους εργαζομένους στην ασφάλεια του μουσείου τής είπε ότι τα σκυλιά δεν επιτρέπονται. Του εξήγησε ότι δεν είναι απλός σκύλος και ότι πρόκειται για ειδικά εκπαιδευμένο σκύλο-οδηγό τυφλών, αλλά ο υπάλληλος επέμεινε. Το ίδιο είπε και ο επικεφαλής της ασφάλειας, ο οποίος κλήθηκε από την ίδια.

Η κ. Λοσάντα ζήτησε να μιλήσει και με τον διευθυντή του μουσείου, ο οποίος διά τηλεφώνου κράτησε την ίδια στάση. «Τελικά εμφανίστηκε ένας αρχαιολόγος και μου πρόσφερε ένα αναπηρικό καροτσάκι λέγοντας ότι ο σκύλος δεν μπορεί να μπει μέσα. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πώς αισθάνθηκα, πόσο ντράπηκα. Απλώς δεν μπορώ να δω, δεν έχω κάποια αναπηρία. Ηταν τόσο εξευτελιστικό… Και εγώ και οι φίλοι μου επιμείναμε ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι σαφής και επιτρέπει την είσοδο των σκύλων-οδηγών παντού, αλλά όλοι ήταν ανένδοτοι».

Σύμφωνα πάντα με την κ. Λοσάντα, η δικαιολογία που προέβαλαν ήταν ότι ο σκύλος θα μπορούσε να δαγκώσει κάποιον, να σπάσει κάτι ή να δημιουργήσει πρόβλημα σε κάποιον επισκέπτη αλλεργικό στους σκύλους. «Ζήτησα τη φόρμα παραπόνων του μουσείου και τη συμπλήρωσα. Θα καταγγείλω το γεγονός και στη Βουλή της Καταλονίας όπου και ζω. Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τον σκύλο μου σε όλο τον κόσμο. Είχα λίγα προβλήματα και στο Μουσείο της Βεργίνας στη Θεσσαλονίκη, αλλά τους εξήγησα και με άφησαν να μπω με τον σκύλο μου. Στο Μουσείο της Πέλλας μάλιστα οι υπάλληλοι ήταν ιδιαίτερα ευγενικοί μαζί μου και δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα εξαρχής».

Η «Ε» απευθύνθηκε στον Δημήτρη Παντερμαλή, πρόεδρο του Οργανισμού Ανέγερσης του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, ο οποίος είπε ότι προτάθηκε στην τυφλή επισκέπτρια να αφήσει τον σκύλο απ’ έξω και να τη συνοδέψει κάποιος αρχαιολόγος μέσα στο μουσείο. «Το κοινό δεν μπορώ να το ελέγξω. Μπορεί κάποιος να αντιδρούσε, να δημιουργούνταν πανικός και να έπεφτε ένα βάθρο με κάποιο έκθεμα. Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω… Η ευθύνη μας είναι τεράστια απέναντι στον πολιτιστικό θησαυρό. Η διάθεσή μας είναι απολύτως φιλική απέναντι σ’ αυτούς τους ανθρώπους και μάλιστα σκοπεύουμε να φτιάξουμε και ένα μικρό μουσείο αφής».

Από τα παραπάνω προκύπτουν κάποια εύλογα ερωτήματα. Το Μουσείο του Λούβρου, της Περγάμου, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Ελσίνκι, το Μουσείο των Συρακουσών ή ο αρχαιολογικός χώρος της Ταορμίνα, στα οποία επετράπη ανενόχλητα η είσοδος του σκύλου-συνοδού, δεν έχουν τόσο σημαντικά εκθέματα όσο τα δικά μας; Οι επισκέπτες του Μουσείου της Ακρόπολης είναι τόσο απαίδευτοι που θα πανικοβάλλονταν στη θέα ενός ήρεμου σκύλου-οδηγού, ειδικά εκπαιδευμένου ώστε να μην αποπροσανατολίζεται και να μην αντιδρά στην πολυκοσμία;
____________________________________________________________________________________
πηγή:
Της ΛΙΑΝΑΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
http://www.enet.gr
16-4-2010