Ημέρα: 24 Ιανουαρίου 2010

«Ο λαοπλάνος» (Ανδρέας Λασκαράτος)

Μιας και αυτήν την εποχή οι ακροδεξιές σειρήνες προσπαθούν να μας πείσουν για την φιλοπατρία τους,(ζητώντας την ψήφο για να σώσουν το έθνος από τους «ξένους») είναι σειρά μας να υπενθυμίσουμε τα λόγια μεγάλων ανδρών οι οποίοι έβαζαν στην θέση τους κάτι τέτοιους κατεργαρέους.. Απολαύστε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Λασκαράτου «Ιδού ο άνθρωπος» όπου περιγράφει τον χαρακτήρα του λαοπλάνου (σας θυμίζει κάποιους; ).

Ο λαοπλάνος, αφού έβαλε σημάδι στους σκοπούς του την εξουσία και την ύψωσήν του, τα οποία δεν ημπορεί να απολαύσει χωρίς τη βοήθεια του ψηφοφόρου όχλου, κανονίζει τη διαγωγή του σε τρόπον, ώστε να γίνει αρεστός στον όχλο, να γίνει ο αγαπητός του, ακολούθως ο διαθέτης του.

Και τότε να τον κάμει ποδοστάσι.

Ν’ανέβει, να ψηλώσει, να εξουσιάσει.

Γνωρίζει πολύ καλά ως από ενστίγματος ότι «όμοιος τον όμοιον αγαπά» και θεληματικώς και σκοπίμως καταβιβάζει τον εαυτόν του έως εις τον ύστερον χυδαίον και πασχίζει να γίνεται όμοιος καθ’όλα με αυτόν, μιμούμενος και το λεκτικό του, δια να απολαύσει την αγάπη του.

– Γειά σου αδελφέ. Μωρ’τί διάολο τρώμε σήμερα πρώτη μέρα; (πρώτη της σαρακοστής).

Παραδέχεται τις προλήψεις, δισειδαιμονίες και άλλες εσφαλμένες ιδέες και πεποιθήσεις του όχλου τις οποίες όλες τις υιοθετεί και τις κάνει δικές του, ως εκείνον όπου υιοθετεί παιδί ξένο και πασχίζει να το πείσει και να πεισθεί κι εκείνος πως είναι δικό του.

-Ήθελε αρχίσω σήμερα μα είναι Τρίτη και την Τρίτη δεν αρχίζω δουλειά. Τόχω από τον πατέρα μου.

Συκοφαντεί και διαβάλλει κάθε τίμιον άνθρωπον κατασταθέντα δυσάρεστον εις τον όχλο, δια την φιλαληθείαν και ελευθεροστομίαν του στα θρησκευτικά.. Και είναι κάνοντας έτσι που παίρνει θέση υπερασπιστού και προστάτου της θρησκείας ανάμεσα στους χυδαίους.

Απολύεται από κάθε κοινωνική ανασκοπή και θυσιάζει απέναντι της χρείας του ν’αρέσει εις τον όχλον, κάθε αίσθημα ευγενικό, την εντροπή του προσώπου του και την ανθρωπιά του.

Ο άξιος λαοπλάνος βάνει απάνου και εφημερίδα. Και τότε γίενται φοβερός εις την κυβέρνηση, και αγαπητότατος εις τον όχλο. Τα δε αισθήματα και φρονήματα του δια τον όχλον είναι:

«Την υπόληψη σου να’χω, κι ας σε πάρει ο διάολος»

Αλλά ο δυστυχής όχλος δεν εννοεί τον προδότη του λαοπλάνο και σε πρώτη περίσταση νομίζει να βραβεύει ευεργέτην του χειροτονώντας τον δήμαρχόν του, βουλευτήν του ή ό,τι άλλο.

Αν δε ο λαπλάνος, ελέω οχλανοησίας, φθάσει και στις ύψιστες θέσεις και γίνει και υπουργός- Άι, τότε έχει την ευκαιρία να παστρέψει τον ορίζοντά του από τους εναντίους του και να μείνει κύριος ανενόχλητος της εξουσίας.

Όσους τον χρησιμέψουν ως θύματά του, δια να πατήσει απάνω τους να ψηλώσει, τότε δεν τους ενοχλεί πλέον-επειδή δεν τους εχθρεύεται διόλου όταν τους κατέστρεφε, και μόνον τους θυσίαζε για να κάνει δουλειά του. Ως εμείς, σκοτώνοντες τα ορνίθια, δεν τα σκοτώνουμε ως εχθροί προς αυτά, αλλά διότι μας χρειάζεται το ζουμί τους.

Ο λαοπλάνος έχει πολλούς απατημένους όπου του είναι φίλοι, αλλά αυτός δεν είναι κανενός από αυτούς φίλος. Προάγει τους αγαπώντας τον, εν όσω η προαγωγής τους τον ωφελεί. Αλλά τους παρατάει όταν δεν βρίσκει πλέον ωφέλεια εις αυτούς. Έτοιμος και να τους χαντακώσει αν τούτο τον συμφέρει.

Κι ένα βίντεο για να κάνετε την σύγκρισή σας με το κείμενο..

Advertisements