Ημέρα: 17 Μαΐου 2009

Eurovision πανήγυρις τέλος

Για άλλη μια χρονιά το μουσικό κακόγουστο πανηγύρι της Eurovision έλαβε τέλος.

..Ευτυχώς δηλαδή γιατί δεν άντεχα άλλες αναλύσεις από «ειδικούς» σε εκπομπές από τις μεσημεριανές μέχρι και στα δελτία ειδήσεων. Μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι η όλη υπόθεση της Eurovision είναι χρήσιμη γιατί ενεργεί σε μερικούς ανθρώπους με «ευεργετικό» τρόπο στην ψυχοσύνθεσή τους  – όπως ακριβώς και με την λατρεία στα είδωλα (χριστιανικά και μη).

Όμως θεωρώ πως η όλη υπόθεση της Eurovision και η προβολή της από τα κανάλια είναι σκόπιμη μόνο και μόνο για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τα πραγματικά μας προβλήματα. Γι’αυτό και η κρατική τηλεόραση δίνει τόσα χρήματα (τα δικά μας) για να υπάρξει μια παροδική ψευδαίσθηση πως όλοι οι Έλληνες «πολεμάμε» έτσι ώστε η «ανωτερότητά της φυλής μας» να υπερισχύσει σε αυτό το καρναβάλι πολιτιστικής αμορφωσιάς.

Μα κατ’αρχήν δεν υπάρχει καμία ανωτερότητα των Ελλήνων (το αντίθετο θα έλεγα μάλιστα) για να την επιδείξουμε στους άλλους λαούς.

Κατά δεύτερον αυτός ο διαγωνισμός αναλώνεται περισσότερο στην επίδειξη ωραίων σωμάτων παρά στην επίδειξη φωνητικών ικανοτήτων ή μουσικών επιδεξιοτήτων.

Κατά τρίτον κανένας τραγουδιστής δεν πάει στην Εurovision για «την πατρίδα ρε γαμώτο». Όλοι τους πέρνουν αρκετές χιλιάδες ευρώ και ο προσωπικός τους στόχος είναι να γίνουν πανευρωπαϊκά γνωστοί ώστε να πουλήσουν μερικές χιλιάδες δίσκων.

Μου έκανε τρομερά άσχημη εντύπωση πως χθες το βράδυ 8 στις 10 καφετέριες στην παραλία της Θεσσαλονίκης είχαν αναρτήσει οθόνες και προβολείς για την προβολή αυτού του πολιτιστικού μειάσματος και οι θαμώνες παρακολουθούσαν με θρησκευτική προσήλωση το όλο σόου.

Βέβαια ένας λαός που έχει μάθει να προσκυνά πτώματα και είδωλα  και είναι εθισμένος σε «μεγάλες ιδέες» είναι εύκολο να φανατιστεί με την ιδέα της ανάδειξης των μουσικών του ικανοτήτων εις το παγκόσμιο υπερπέραν.

Και ένα τραγουδάκι αφιερωμένο σε όλους τους «μεγάλους έλληνες τραγουδιστές» και τους θαυμαστές τους από τις Τρύπες:

..Κύριε ευλόγησε τις ζόρικες καριέρες μας
Και τ’ ακριβά πολυτελή μας καταφύγια
Με δόξα στόλιζε τις νύχτες και τις μέρες μας
Να ξελογιάζουμε νεκρά ακροατήρια
Κύριε σήκωνε ψηλότερα τις μύτες μας
Κάνε τα μούτρα μας ν’ αστράφτουνε μυστήρια
Με χρήμα γέμιζε τις μέρες και τις νύχτες μας
Να ξελογιάζουμε νεκρά ακροατήρια..