Για την σταύρωση και τους λόγους του Ιησού

Για ποιό λόγο ο Χριστός ούτε στον αρχιερέα όπου τον οδήγησαν ούτε στον κυβερνήτη δεν είπε έναν άξιο σοφού και θείου ανθρώπου, έναν λόγο ικανό να τους ανοίξει τα μάτια και να τους κάνει καλύτερους, το δικαστή και τους υπόλοιπους παρευρισκόμενους; Παρά ανεχόταν να τον χτυπούν μ’ένα καλάμι, να τον φτύνουν και να του φορέσουν ακάνθινο στεφάνι. Μα ακόμα κι αν ήταν θεϊκή εντολή να υποστεί τα πάθη, ο χριστός οφειλε μεν να υπομείνει την τιμωρία, όχι όμως και να τα υποστεί όλα βουβός χωρίς να μιλήσει διόλου- θα έπρεπε να μιλήσει δυνατά και να πει λόγια σπουδαία και σοφά στον Πιλάτο τον δικαστή κι όχι ν’αφήνει να τον εξευτελίζουν σαν κανένα τιποτένιο του δρόμου.

Μα και κείνα τα λόγια του Ιησού προς τους μαθητές, γεμάτα ασάφεια και αμορφωσιά «μη φοβητείτε» , λέει «εκείνους που θανατώνουν το κορμί» κι ο ίδιο αγωνιά και μένει ξάγρυπνος προσμένοντας τα δεινά και προσεύχεται παρακαλώντας να μην το βρει το κακό και λέει στους δικούς του: «μείνετε ξυπνητοί και προσευχθητείτε, για να σας φύγει ο πειρασμός». Αυτά δεν είναι κουβέντες άξιες ενός γιού του θεού μα ούτε καν ανθρώπου σοφού που περιφρονεί τον θάνατο.

Κι ακόμη μου φαίνεται τελείως ανόητο εκείνο που είπε «αν πιστεύατε στον Μωυσή, θα πιστεύατε και μένα διότι ο Μωυσής για μένα έγραψε».  Όμως δεν σώζεται κανένα γραπτό του Μωυσή. Λένε πως όλα τα συγράματά του κάηκαν μαζί με το ναό. Όσα γράφτηκαν αργότερα επ’ ονόματι του Μωυσή, χίλια εκατόν ογδόντα χρόνια μετά το θάνατό του, τα συνέγραψαν ανακριβώς ο Έσδρα και οι άνθρωποί του. Μα ακόμα και να δεχτεί κανείς ότι ο γραπτός νόμος είναι το μωυσή, δεν μπορεί να υποδείξει κανένα σημείο όπου να αναφέρεται ο χριστός ως θεός ή λόγος του θεού ή δημιουργός. Και τελοσπάντων, από ποιόν είχε ειπωθεί πως ο χριστός θα σταυρωνόταν;

Δεν θα ήταν δίκαιο να θεράπευε από το κακό, όχι μόνο έναν και δύο ή τρεις και δεκατρείς, μα όλους τους ανθρώπους; πολύ περισσότερο που φημίζεται ότι γι’αυτό ακριβώς φροντίζει. Το να ελευθερώσει ένα άτομο από τα δεσμά του (μιλάει για το περιστατικό που έδιωξε τα δαιμόνια από κάποιον και αυτά μπήκαν σε ένα κοπάδι χοίρων), μεταφέροντας τα δεσμά αλλού με τρόπο αφανέρωτο και κάποιους να τους ελευθερώνει από τους φόβους αισίως, ενώ άλλους να τους περιβάλλει με φόβο, χωρίς κανένα λόγο, αυτό δεν είναι κατόρθωμα- και δεν θα ‘χαμε άδικο να του καταλογίσουμε δολιότητα.

Ας εξετάσουμε και μια φράση που είχε πει «πιο εύκολο είναι να περάσει καμήλα μέσα από βελόνα, παρά πλούσιος να κερδίσει τη βασιλεία των ουρανών». Αν ένας πλούσιος που δεν διαπράττει κανένα αδίκημα δεν πρόκειται να οδηγηθεί στην λεγόμενη «βασιλεία των ουρανών» τότε ποιό το όφελος να κάνουν δίκαιες πράξες οι δίκαιοι αν τυχαίνει να είναι πλούσιοι; Και τί έχουν να χάσουν οι φτωχοί αν διαπράττουν κάθε είδους κακούργημα; Αφού δεν είναι η αρετή που ανεβάζει τον άνθρωπο στους ουρανούς αλλά η πενία και η ένδεια. Γιατί εφ’όσον ο πλούτος αποκλείει τους πλούσιους από τους ουρανούς τότε κατ’αντίφαση, η φτώχεια ανοίγει το δρόμο στους φτωχούς. Με αυτή τη δικαιολογία ένας φτωχός μπορεί να μην ασχολείται με την αρετή αφού η πενία του φτάνει και του περισσεύει να μπει στον παράδεισο.

___________________________________________________

πηγή: Πορφύριος – Κατά Χριστιανών

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “Για την σταύρωση και τους λόγους του Ιησού

  1. Λίνα, κατ’ εμέ δεν «πρέπει» να έχουμε απτές αποδείξεις για οτιδήποτε.

    Κάθε άνθρωπος επιλέγει πώς θα ζήσει τη ζωή του. Επιλέγει αν θα ζητά αποδείξεις για τους ισχυρισμούς των άλλων ή αν θα τους δέχεται χωρίς αυτές. Επιλέγει ποιον θα εμπιστευτεί και με ποια κριτήρια.

    Αν κάποιος προτιμά να δέχεται χωρίς αποδείξεις εξωφρενικούς ισχυρισμούς περί ύπαρξης «υπερφυσικών» όντων, περί «θείας» φύσεως ορισμένων ανθρώπων, περί επίδρασης της θέσεως των αστερισμών στη ζωή και στο χαρακτήρα των ανθρώπων, και άλλα συναφή, με γεια και με χαρά του.

    Εγώ προσωπικά επιλέγω να ζητώ τεκμήρια πριν αποφασίσω να δεχτώ ως αληθινούς τέτοιους ισχυριχμούς, πριν δεχτώ να ζήσω την ζωή μου όπως μου υπαγορεύουν οι φορείς τέτοιων ισχυρισμών, και πριν ακουμπήσω τα ωραία μου λεφτά σε αυτούς.

    Ακόμη και στις προσωπικές σχέσεις, που βασίζονται στο συναίσθημα και όχι στην λογική, υπάρχει ανατροφοδότηση. Μπορεί να εμπιστευτείς αρχικά κάποιον άνθρωπο χωρίς να έχεις πάρα πολλές πληροφορίες για το άτομό του, αλλά θα περιορίσεις την εμπιστοσύνη σου σε λογικό βαθμό, μέχρι να τον γνωρίσεις καλύτερα. Και αν στην πορεία της σχέσης σας φανεί ναάξιος της εμπιστοσύνης σου, θα τον απομακρύνεις. Υπάρχει έλεγχος, υπάρχει λογική, υπάρχει συνέπεια.

    Ας φανούμε λογικοί και συνεπής σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

  2. Καλησπέρα γλυκιά μου!
    Να σου δώσω ένα παράδειγμα- αν σου πω ότι θέλω το αυτοκίνητό σου για το βράδυ θα πρέπει να είσαι σίγουρη για το τί άνθρωπος είμαι έτσι ώστε να μου το εμπιστευτείς.
    Έτσι λοιπόν και οι ιερείς των ορθοδόξων (δήθεν) εκπρόσωποι κάποιου εβραίου μαραγκού από τη Ναζαρέτ- ο οποίος ζήτησε από έναν διώκτη των χριστιανών να τον βοηθήσει να εξαπλώσει το κήρυγμα του σε κάποιο όνειρο που είχε (και όχι επειδή τον γνώριζε προσωπικά)- μας ζητάνε χρήματα,χρόνο αλλά και να αλλάξουμε τον φυσιολογικό τρόπο ζωής μας ώστε να εναρμονίζεται με τα πιστεύω και τα θέλω τους.
    Ε λοιπόν οι αποδείξεις που μέχρι τώρα έχω στα χέρια μου για την πίστη σε αυτό το πρόσωπο είναι ανύπαρκτες. Ακόμη και η ιστορία τους και οι «ιερές» δήθεν γραφές τους είναι παιδαριώδεις (και σε μερικά σημεία διαστροφικές όπως εκεί όπου γράφει για τον Λωτ που αφήνει έγκυες τις κόρες του) για έναν άνθρωπο μορφωμένο εν έτη 2009. Αν ήμουν βοσκός σε ένα ερημικό μέρος, αμόρφωτος και αγράμματος θα μου φαινόταν σίγουρα ειδυλλιακή..

  3. Ανεξαιρέτως των θρησκευτικών ή μη πεποιθήσεων μου έχω μια απορία..
    Γιατί πρέπει για όλα να έχουμε απτές αποδείξεις;

    *Καλησπέρα καλέ μου 🙂

Τα σχόλια είναι κλειστά.