Η αλήθεια για την ύπαρξη του θεού στα αστέρια

Διαβάζοντας την «Γκέμμα» του Λιαντίνη , αυτού του εξαίσιου ανθρώπου, μου γεννάται μια απορία για όλους αυτούς τους δογματικούς πιστούς όλων των θρησκειών. Απάντηση δεν πιστεύω πως θα πάρω (μακάρι να με διαψεύσουν) αλλά εγώ θα την εκθέσω..

Κοιτάζοντας λοιπόν τα αστέρια με το τηλεσκόπιό μου, αισθανόμουν πάντα ένα δέος με τις εικόνες άλλων πλανητών, οι οποίοι είναι τελείως διαφορετικοί από ό,τι η γη μας, σε μέγεθος, σε σύσταση, σε θερμοκρασία, σε ατμόσφαιρα. Και όλοι αυτοί οι πλανήτες και τα αστέρια για να τα επισκεφθεί κανείς από κοντά θα ήθελε  άπειρα σχεδόν χρόνια ζωής. Όταν λοιπόν έχω μπροστά μου αυτή την εικόνα και αντιλαμβάνομαι πως τα μεγέθη των πλανητών και του σύμπαντος γενικότερα είναι θηριώδη μεγαλύτερα από το μέγεθος της ύπαρξής μου (είτε την μετρήσει κανείς σε ύψος είτε σε χρόνια ζωής) πως είναι δυνατόν να θεωρώ πως υπάρχει μια ανώτερη ύπαρξη η οποία αφού έπλασε όλο αυτό το σύστημα ήρθε στην γη και ζήτησε από τα μικροσκοπικά όντα της να ακολουθούν συγκεκριμένο τρόπο ζωής γιατί μόνον έτσι θα ευχαριστηθεί; Πόσο εγωιστικό  είναι να θεωρεί ένα πλάσμα που δεν ζει ούτε καν ένα δέκατο του δευτερολέπτου σε σχέση με την ηλικία του σύμπαντος πως τα πάντα δημιουργήθηκαν για το ίδιο από έναν αόρατο παντοδύναμο;

Χριστιανοί, μουσουλμάνοι, ιουδαίοι, ή οποιασδήποτε άλλης θρησκείας πιστοί ανοίξτε τα μάτια σας και αντιληφθήτε πως κανένα άλλο είδος στο ζωικό βασίλειο δεν αφιέρωσε ούτε ένα δευτερόλεπτο από τον χρόνο της ζωής του σε κάποια ανώτερη και αόρατη ύπαρξη, φτιαγμένη καθ’εικόναν και ομοίωση του. Και εσείς που είστε τόσο περισσότερο έξυπνοι από αυτά, που έχετε την ικανότητα της αυτοσυνείδησης, που μπορείτε πλέον να δείτε την εικόνα από μακρινούς γαλαξίες πως μπορείτε να θεωρείτε πως υπάρχει κάποιος θεός ή θεά που θα ‘κανε παζάρια μαζί σας για μια ευτυχισμένη ζωή τώρα και μια μεταθανάτια;

Γι’αυτό κοιτάξτε ψηλά στον ουρανό απόψε το βράδυ, αντιληφθείτε την μηδαμινότητά σας σε σχέση με το σύμπαν, και αρχίστε να πιστεύετε στους ανθρώπους γύρω σας και όχι στους ιερείς που αντιπροσωπεύουν αόρατους παντοδύναμους θεούς και ζητούν τα πάντα μα δεν προσφέρουν τίποτε άλλο παρά κύβδηλες υποσχέσεις για ευτυχισμένη μεταθανάτια ζωή.

16 σκέψεις σχετικά με το “Η αλήθεια για την ύπαρξη του θεού στα αστέρια

  1. Ο θεός δεν έχει κάνει τίποτε για μας..
    Μόνον οι άνθρωποι θυσιάζουν για την εκάστοτε θεότητα..

  2. Αν οι άνθρωποι δεν ήμασταν εγωιστές και αντί να κάναμε πυραύλους κάναμε σχολειά, εκκλησιές ,ιατρεία, κ.τ.λ.,
    θα μαθαίναμε περισσότερο τα παιδιά μας να ήταν κοντά στο θεό,
    αν καταλάβουμε ότι οι ζωές όλων μας είναι ένα ταξίδι απέναντι στο θεό
    και δείχναμε περισσότερο αγάπη στους συνανθρώπους μας ,σαν επιβάτες στο ταξίδι με οδηγώ το θεό να μας προστατεύει κάθε στιγμή κάθε λεπτό,
    τότε οι άξια της ζωής και της υπαρχής μας έχει νόημα,
    ένα βήμα στο θεό δέκα στην όμορφη ζωή,
    ίσως λέω ίσως κάποια μέρα να ξυπνήσουμε όλοι μας και να δούμε καθαρά γύρω μας
    τη έχει κάνει ο θεός για εμάς ,
    άγνωστος ποιητής.

  3. Bromisteraki μου καλημέρα! Τους ιούς δεν τους βλέπουμε με γυμνό μάτι αλλά τους βλέπουμε με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο- άσε που οι ιοί δεν ζητάνε νηστεία και προσευχή για να μην αρρωστήσουμε από δαύτους.. 😀
    Συμφωνώ με το συμπέρασμά σου και αυτό ήθελα να πω στον φίλο Jim- πως από τη στιγμή που η ζωή μου μέσα από την διαρκή αναζήτηση «φιλικής» θεότητας δεν θα βελτιωθεί γιατί να χάνω τον χρόνο μου;

  4. Jim Adams και stardust30 την προχοράτε λίγο στραβά την κουβέντα μου φαίνεται.
    Jim Adams λες για «τα περί κβαντικής αναιτιοκρατίας, που δίνουν σημαντικές πιθανότητες και στην εναλλακτική υπόθεση ανυπαρξίας γενεσιουργού αιτίου».
    Επείδή οι σύνθετες κουβέντες με μπερδεύουν… τι εννοείς? Διότι αυτό το «ανυπαρξία γενεσιουργού αιτίου» το αντιλαμβάνομαι σαν «προ της μεγάλης έκρηξης τίποτα» και διόρθωσέ με αν κάνω λάθος αλλά οι κβαντικοί δεν είναι οπαδοί της μεγάλης έκρηξης και της ανυπαρξίας πριν από αυτήν. Η μεγάλη έκρηξη είναι πολύ πιο συμβατή με την έννοια ενός παντοδύναμου που φτιάχνει από το τίποτα ύλη.
    Τες πα, αν μπορείς χρησιμοποίησε περισσότερο την λεπίδα του Όκαμ όσον αφορά τον λόγο σου ώστε να γίνεσαι πιό κατανοητός.

    Stardust30 τους ιούς δεν τους βλέπουμε αλλά υπάρχουν 😉 Αυτό βέβαια δεν υπονοεί την ύπαρξη θεού 😉

    Η όλη κουβέντα σας μου θυμίζει μία από τις ιστορίες του Κύριου Κόυνερ του Μπρεχτ που ρωτάει κάποιος τον Κ.Κόυνερ αν υπάρχει θεός και ο Κ.Κόυνερ απαντάει ότι, αν η γνώση αυτή ΔΕΝ σε κάνει να αλλάξεις συμπεριφορά τότε δεν έχει σημασία αν υπάρχει ή όχι. Αν πάλι σε κάνει να αλλάξεις τότε έχεις αποφασίσει ότι χρειάζεσαι έναν θεό. (κάπως έτσι…δεν το καλοθυμάμαι απ’έξω…)

  5. Αν θες να γνωρίζεις υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να υπάρχουν εξωγήινοι παρά κάποια «ανώτερη διάνοια» η οποία είναι «ασύλληπτη» από τις αισθήσεις μας και από την σύγχρονη τεχνολογία.
    Εφόσον λοιπόν δεν θέλεις να την λατρέψεις και γενικά να έχεις ένα interaction μαζί της τότε γιατί να την ψάχνουμε; Δεν είναι καλύτερα να ξοδεύουμε αυτό τον χρόνο της αναζήτησης για να γνωρίσουμε τους γύρω μας που τους βλέπουμε;

    Αν οι αισθήσεις μας ήταν παραπλανητικές τότε μάλλον θα είμασταν νεκροί φίλε μου! Οι αισθήσεις μας είναι αρκετές για να επιβιώσουμε (σε αυτό δεν πιστεύω να διαφωνείς; ) κι από εκεί και έπειτα αν υπάρχει κάτι ‘άλλο’ τότε για να μην το έχουμε δει το πιθανότερο είναι να ΜΗ θέλει να εμφανιστεί. Οπότε γιατί να το ψάχνουμε;

    Τίποτε δεν είναι «μια σκιά» όπως το αποκαλείς- διότι ακριβώς η φυσική και η επιστήμη γενικότερα καθημερινά κάνει άλματα και μπορεί να εξερευνήσει το σύμπαν τόσο μακροκοσμικά όσο και μικροκοσμικά.
    Για το γεγονός πως δεν συμφωνώ με τον Πλάτωνα σου υπόσχομαι πως θα αναρτήσω σύντομα τα επιχειρήματα μου.
    Πάντως αλλίμονο κι αν πίστευα τυφλά τα λόγια του οποιουδήποτε (είτε είναι Πλάτων είτε οποιοσδήποτε) χωρίς να γνωρίζω πως έχουν επαληθευτεί και από άλλες έγκυρες πηγές. Σκεπτικιστής σημαίνει πιστεύω κάτι που έχει επαληθευτεί επανειλλημένα – ένα παράδειγμα να σου δώσω για να καταλάβεις – πιστεύω πως η γη είναι στρόγγυλη γιατί έχω δει την καμπυλότητά της από ψηλά όπως έχω δει και άπειρες φωτογραφίες και βίντεο από το διάστημα- όχι γιατί «έτσι μου μάθαν από το σχολείο ή επειδή έτσι μου είπαν οι γονείς μου».

  6. «με το να πιστεύει κανείς» – δε μίλησα για πίστη, η πίστη συνεπάγεται βεβαιότητα , ενω εγω μιλάω πάντα με πιθανότητες.
    «ο χρόνος και οι πόροι που θα πρέπει να καταναλώσει για την λατρεία ενός θεού» – το να θεωρείται σημαντική η πιθανότητα να υπάρχει ένα απρόσιτο πρωτογενές γενεσιουργό αίτιο δε συνεπάγεται κατά κανένα τρόπο το να το ..λατρεύεις. Τι να λατρέψεις άλλωστε;
    » αν υπήρχε θα το βλέπαμε – τα πράγματα είναι πολύ απλά». Ευτυχώς ή δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά. Η σύχχρονη φυσική έχει αποδείξει πως είναι το οτιδήποτε αντιλαμβανόμαστε με τις ατελέστατες και παραπλανητικές αισθήσεις μας δεν είναι παρά μια σκιά (πόσο δικαιώνεται ο Πλάτωνας), ένα ολόγραμμα αυτού που υπάρχει στην πραγματικότηττα. Μόνος δρόμος για την αλήθεια είναι η φυσική (με όχημα τα μαθηματικά). Αυτό που λέω είναι ότι θα πρέπει να έχουμε την επίγνωση ότι ίσως και να μας περιμένουν απρόσμενες εκπλήξεις, οπότε δεν έχουμε κανένα λόγο να είμαστε απόλυτοι σε τίποτε.

  7. @ Jim, κάποιος που θεωρεί σημαντική την πιθανότητα της ύπαρξης ενός δημιουργού είναι ένθεος και όχι άθεος- είναι βέβαια άθρησκος πράγμα στο οποίο με βρίσκεις σύμφωνο αλλά και με το να πιστεύει κανείς δεν διαφωνώ αρκεί να μην καταπιέζει τους γύρω του να πιστέυουν στα ίδια αλλιώς του κόβουν την καλημέρα.
    Ένας άθεος (μιλώντας για τον εαυτό μου πάντα) καταλήγει στο συμπέρασμα πως ο χρόνος και οι πόροι που θα πρέπει να καταναλώσει για την λατρεία ενός θεού είναι καλύτερο να αποδοθούν σε άλλες ασχολίες. Δεν χρειάζεται επιστημονική διατριβή για να καταλάβει κανείς πως κανένας θεός από όλες τις γνωστές μας θρησκείες δεν υπήρξε ποτέ. Το αν υπάρχει κάτι ή όχι εγώ το κρίνω με τη σκέψη κι όχι με την καρδιά- αν υπήρχε θα το βλέπαμε – τα πράγματα είναι πολύ απλά.

  8. Κάποιος ο οποίος θεωρεί σημαντική την πιθανότητα να υπάρχει ένα πρωτογενές γενεσιουργό αίτιο της δημιουργίας των πάντων -πλήρως άγνωστο επιστημονικά και πιθανότατα εντελώς απρόσιτο-, έστω επειδή βιωματικά σαν άνθρωποι αισθανόμαστε την ανάγκη του αιτίου (έχοντας όμως και υπόψιν τα περί κβαντικής αναιτιοκρατίας, που δίνουν σημαντικές πιθανότητες και στην εναλλακτική υπόθεση ανυπαρξίας γενεσιουργού αιτίου), θεωρείται άθεος ή όχι;
    Αν όχι, πώς μπορεί ένας άθεος να καταλήξει στο ότι είναι στατιστικά σημαντική η εναλλακτική υπόθεση ανυπαρξίας γενεσιουργού αιτίου;

  9. Ωραίο ποστ και σωστή η λογική σου!σε προσκαλώ στο blog μου για να συμμετέχεις γενικά αλλά και τώρα που έχουμε ένα παρόμοιο ποστ.θέλουμε την άποψή σου

  10. Πάνο, καλημέρα
    ναι και το αστείο είναι ότι τον έπλασαν με διαχρονική εικόνα, πράγμα που ανατρέπει την ομοιότητά του με εμάς. Θα το πετύχαιναν, ίσως, αν δεν του έβαζαν ρούχα και γένια. Τέλος πάντων είναι πραγματικά αστείο. Όσο για την ικανότητα αυτοσυνείδησης.. θα έλεγα ότι δεν μας διακρίνει από τα υπόλοιπα όντα. Ή καλύτερα ότι είναι τόσο εμβρυική ώστε να καταφεύγουμε σε θρησκείες. Ας αντιληφθούμε λοιπόν τη μηδαμινότητά μας κοιτάζοντας τα αστέρια και όχι μόνο σε σχέση με το μέγεθος αλλά και σε σχέση με το χρόνο. Ας κοιτάξουμε μόνο αυτούς που βλέπουμε δίπλα μας. Που μπορούμε να τους βλέπουμε επειδή είναι στην ίδια χρονική διάσταση με εμάς. Τότε θα καταλάβουμε πόσο μηδαμινοί είμαστε. Γιατι τ΄ αστέρια τα ορατά σε εμάς, ως γνωστόν, έχουν χαθεί προ πολλού.
    Ωραίο ταξιδάκι σκέψης και προβληματισμού:)
    Καλημέρα

  11. Κάποιος είχε πει «αν τα άλογα είχαν θεό, αυτός σίγουρα θα είχε μορφή αλόγου». Έτσι και ο δικός μας θεούλης έχει μύτη, στόμα, γένια και μοιάζει καταπληκτικά με το αρχέτυπο του σοφού γέροντα που όλοι έχουμε στο μυαλό μας!

Τα σχόλια έχουν κλείσει.