Αφιέρωμα στον Salvador Felip Jacint Dalí Domènech (α’)

«Η ζωγραφική είναι η ειλικρινέστερη των τεχνών. Δεν υπάρχει τρόπος να παραπλανήσει. Είναι είτε καλή είτε κακή», Dalí

Ο Νταλί (πλήρες όνομα Salvador Felip Jacint Dalí Domènech) γεννήθηκε στις 11 Μαϊου, 1904 στην πόλη Φιγέρας (Figeures) της Ισπανίας και ανήκε σε μια οικονομικά ευκατάστατη οικογένεια. Χάρη κυρίως στην συμπαράσταση της μητέρας του, ο Νταλί παρακολούθησε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής στη Δημοτική σχολή σχεδίου της πόλης του. Tο 1916 φιλοξενήθηκε από την οικογένεια του τοπικού καλλιτέχνη Ramon Pichot, της πόλης Καδακές, στη διάρκεια θερινών διακοπών της οικογένειας Νταλί, όπου και ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με την μοντέρνα ζωγραφική.

Ο Νταλί μεγάλωσε με έντονη την επιρροή των γυναικών του περιβάλλοντός του όπως της μητέρας του, της αδερφής του Άννας Μαρίας, τις θείες του, και της γιαγιάς του που καλόμαθαν τον νεαρό ο οποίος σύντομα ανέπτυξε φοβίες, και ενοχές για τον θάνατο του αδερφού του, επίσης Σαλβαδόρ, που πέθανε στην ηλικία των δύο, εννέα μήνες προτού γεννηθεί ο Σαλβαδόρ που όλοι γνωρίζουμε.

Στην εφηβεία του και σας νέος ενήλικος ανέπτυξε πολλές φοβίες και άγχη, σχετιζόμενα με την σεξουαλικότητά του. Ήταν ένας αναρχικός, που είχε διαβάσει πολλά βιβλία γύρω από ττην ψυχολογία, ττην φιλοσοφία και την πολιτική.

Η πόλη Figueres όπου γεννήθηκε ο Dalí

Το 1921 έχασε την μητέρα του από καρκίνο και ένα χρόνο αργότερα εγκαταθίσταται στη Μαδρίτη όπου και ξεκινά τις σπουδές του στην Ακαδημία των Τεχνών (Academia de San Fernando).
Αυτή την περιόδο, ο Νταλί πειραματίζεται με τον κυβισμό, αν και οι γνώσεις του γύρω από το νέο αυτό κίνημα είναι αρχικά ελλιπείς και στη Μαδρίτη δεν υπάρχουν άλλοι κυβιστές καλλιτέχνες.

Επίσης, έρχεται σε επαφή με το ριζοσπαστικό κίνημα του ντανταϊσμού το οποίο θα επηρεάσει σημαντικά το έργο του σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Συνδέεται παράλληλα φιλικά με τον ποιητή Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και με τον σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ.

sdfasdfs
Από αριστερά προς τα δεξιά: Salvador Dali, Jose Moreno Villa, Luis Bunuel, Federico Garcia Lorca, Jose Antonio

Το 1926 αποβάλεται από την ακαδημία λίγο πριν τις τελικές του εξετάσεις, καθώς δηλώνει πως κανένας από τους καθηγητές του δεν είναι άξιος να τον κρίνει.(για την ακρίβεια όταν τον ρώτησαν οι καθηγητές του για τις γνώσεις που είχε για τον Ραφαήλ τους απήντησε “είναι αδύνατον να εξεταστώ για αυτό το θέμα ,  γιατί ξέρω περισσότερα για τον Ραφαήλ παρά για όλους εσάς» ). Την ίδια χρονιά, επισκέπτεται για πρώτη φορά το Παρίσι όπου συναντά τον Πικάσσο, ο οποίος είχε ήδη κάποια γνώση γύρω από το έργο του Νταλί. Μετά από δέκα χρόνια επισκέπτεται το Λονδίνο, όπου ο Stefan Zweig τον γνώρισε στον Σίγκμουντ Φρόυντ.
Τα επόμενα χρόνια, στα έργα του Νταλί αποτυπώνονται ισχυρές επιδράσεις από το έργο του Πικάσο αλλά ταυτόχρονα αρχίζει να διαφαίνεται ένα προσωπικό ύφος στους πίνακες του Νταλί. Οι εκθέσεις έργων του στη Βαρκελώνη προκαλούν αρκετές συζητήσεις αλλά και διαφωνίες μεταξύ των κριτικών τέχνης.

O Dali με την μούσα του και σύντροφο της ζωής του

Το 1929, ο Νταλί συνεργάζεται με τον Λουίς Μπουνιουέλ για τη δημιουργία της ταινίας μικρού μήκους Ανδαλουσιανός Σκύλος. Ο Νταλί βοηθά ουσιαστικά στο σενάριο της ταινίας, η οποία αποτελεί έως σήμερα την πιο καθαρή εφαρμογή του υπερρεαλισμού στον κινηματογράφο. Παράλληλα, ο Νταλί γνωρίζει την μελλοντική σύζυγο του και μούσα του, Ελένα Ντμτρίεβνα Ντελούβινα Ντιακόνοβα, ρωσικής καταγωγής, περισσότερο γνωστή ως Γκαλά (από το όνομα Γαλάτεια). Την ίδια περίοδο, γίνεται και επίσημα μέλος του υπερρεαλιστικού κινήματος, αν και το υπερρεαλιστικό στοιχείο υπάρχει στα έργα του ήδη λίγα χρόνια νωρίτερα.

Ένα διασκεδαστικό βίντεο παρμένο από ένα τηλεπαιχνίδι του 1950, «what’s my line» όπου εμφανίστηκε ο Νταλί

Στις αρχές της δεκατίας του 1930, ο Νταλί επινοεί επιπλέον την παρανοϊκο-κριτική μέθοδο, όπως ο ίδιος την αποκαλεί, που αποτελεί ένα είδος υπερρεαλιστικής τεχνικής με σκοπό την πρόσβαση στο ασυνείδητο προς όφελος της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ο Νταλί στηρίζει την μέθοδο αυτή στην ικανότητα του ανθρώπου να λειτουργεί συνειρμικά, συνδέοντας εικόνες ή αντικείμενα που δεν συνδέονται μεταξύ τους κατ’ ανάγκη λογικά. Συνδέεται άμεσα με τον υπερρεαλιστικό αυτοματισμό και τις φροϋδικές θεωρίες γύρω από τα όνειρα.

Το μουσείο Dalí στις Figueres

διαβάστε επίσης:

http://www.boheme-magazine.net/php/modules.php?name=News&file=article&sid=260

http://dali.urvas.lt/pictures.html

http://www.salvador-dali.org/en_index.html

http://salvadordalimuseum.org/home.html

http://www.virtourist.com/europe/figueres/07.htm

http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=165

Advertisements

9 σκέψεις σχετικά με το “Αφιέρωμα στον Salvador Felip Jacint Dalí Domènech (α’)

  1. @Άθεε, κρύβε λόγια φίλε μου.. Μας έχουν πάρει χαμπάρι μέχρι και οι Ισπανίδες :PP

    @ Ανορθόδοξε στα έλεγα εγώ ότι θα σοβαρευτώ κάποια στιγμή (μετά θάνατον)..

  2. Υπάρχει ήδη ένα άρθρο με φωτογραφίες από έργα του Gaudi δες εδώ https://stardust30.wordpress.com/2008/08/02/a-tribute-to-antoni-gaudi-architect/ και νομίζω πως πρέπει να οργανώσω ένα ακόμη καλύτερο και πληρέστερο άρθρο όσον αφορά τον μεγάλο αυτό ισπανό αρχιτέκτονα.
    Ναι αυτό τον καιρό όντως έχω πάθει μια ισπανομανία- αλλά θα την χαρακτήριζα πως είναι μανία για την ομορφιά των δημιουργικών ανθρώπων από όποια χώρα κι αν αυτή προέρχεται. Άλλωστε αφού τελειώσω με τους Ισπανούς καλλιτέχνες και φιλοσόφους σκέφτομαι να ασχοληθώ και με άλλες χώρες.

Τα σχόλια είναι κλειστά.