Για την ψήφο των γυναικών

«…Ορισμένα τινά Ελληνικά θήλεα ζητούν να δοθή ψήφος εις τας γυναίκας. Σχετικώς με το ίδιον τούτο θέμα διαπρεπέστατος επιστήμων είχεν άλλοτε αναπτύξει από του βήματος της Βουλής το επιστημονικώς πασίγνωστον, άλλως τε, γεγονός ότι παν θήλυ διατελεί εις ανισόρροπον και έξαλλον πνευματικήν κατάστασιν ωρισμένας ημέρας εκάστου μηνός… Νεώτεραι και ακριβέστεραι έρευναι καταδείκνυσιν ότι ου μόνον ωρισμένας ημέρας, αλλά δι’ όλου του μηνός τελούσιν άπαντα τα θήλεα εις πνευματικήν και συναισθηματικήν ανισορροπίαν, τινά δε μετρίαν, τα πλείστα δε σφοδροτάτην και ακατάσχετον, άτε και παντοιοτρόπως εκδηλουμένων και κλιμακουμένων συν τω χρόνω… Επειδή εν τούτοις αι ημέραι αύται, δεν συμπίπτουν ως προς όλα τα θήλεα, είναι αδύνατον να ευρεθή ημέρα πνευματικής ισορροπίας και ψυχικής γαλήνης όλων των θηλέων, ώστε την ευτυχή εκείνην ημέραν να ορίζονται αι εκάστοτε εκλογαί. Η γυναικεία συνεπώς ψήφος είναι πράγμα επικίνδυνον, άρα αποκρουστέον.»

(Εφημερίδα «Νέα Ημέρα», 20 Μαρτίου 1928.)
Την ίδια χρονιά, ωστόσο, η Αύρα Θεοδωροπούλου γράφει στον «Αγώνα της Γυναίκας»:
«Ζητούμε την ψήφο :
1) Γιατί είμαστε κι εμείς όπως και οι άντρες μέλη μιας δημοκρατίας που πρέπει να στηρίζεται στην ελεύθερη θέληση όλων των πολιτών, ανδρών και γυναικών.

2) Γιατί η ψήφος είναι το ισχυρότερο μέσο με το οποίο μπορούμε να υποστηρίζουμε τα ιδιαίτερά μας συμφέροντα ως γυναίκες.
3) Γιατί όλοι οι νόμοι που αφορούν το παιδί ρυθμίζονται ως τώρα σύμφωνα με την ανδρική αντίληψη…
4) Γιατί όλα τα οικονομικά ζητήματα που αποφασίζονται στη Βουλή συνδέονται στενότατα με την οικιακή οικονομία…

5) Γιατί με τα πολιτικά δικαιώματα θα αποκτήσει η γυναίκα την αντίληψη της κοινωνικής ευθύνης…

Οι πιέσεις για τη γυναικεία ψήφο γίνονται ολοένα και μεγαλύτερες και μπορούμε να πούμε ότι το πρώτο βήμα έγινε το 1930, όταν επί κυβερνήσεως Βενιζέλου, αναγνωρίστηκε το δικαίωμα ψήφου με τόσο περιοριστικούς όρους, όμως, που ήταν μάλλον δώρον άδωρον! Το δικαίωμα ψήφου ίσχυε μόνο για τις δημοτικές εκλογές, αφορούσε μόνο το δικαίωμα του εκλέγειν και όχι του εκλέγεσθαι, ίσχυε μόνο για τις
εγγράμματες Ελληνίδες και οπωσδήποτε άνω των 30 ετών.

Πράγματι, το 1934, οι γυναίκες καλούνται να ψηφίσουν στις δημοτικές εκλογές για πρώτη φορά. Πόσες όμως Ελληνίδες ήξεραν γράμματα; Το 70% ήταν αναλφάβητες. Κι έτσι, εκείνες που ψήφισαν σε ολόκληρη τη χώρα δεν ξεπερνούσαν τις 240!

Μεσολαβεί ο πόλεμος, η Κατοχή, ο Εμφύλιος. Η Ελλάδα άλλοτε παραπαίει από τη γάγγραινα των κατακτητών και άλλοτε ψυχορραγεί δέσμια του αλληλοσπαραγμού. Όλα μένουν πίσω. Όταν η υπόλοιπη Ευρώπη ξαναγεννιέται από την τέφρα της, σαν τον Φοίνικα, εμείς τρώμε τις σάρκες μας. Θα περάσουν πολλά χρόνια ακόμα για να αποκτήσουν οι Ελληνίδες σωστό δικαίωμα ψήφου, ισότιμο με το αντρικό. Για πρώτη φορά ο θηλυκός πληθυσμός θα προσέλθει στις κάλπες στις βουλευτικές εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου 1956.

_______________________________________________________

Αυτό το κείμενο το παρουσιάζω για δύο λόγους:

1. Για να καταλάβουμε ΟΛΟΙ πως τα δεδομένα δικαιώματα που έχουμε σήμερα έγιναν μετά από ΑΓΩΝΕΣ.

2. Για να καταλάβετε με τί γελοίες δικαιολογίες στερούσαν το δικαίωμα της ψήφου στις γυναίκες.

πηγή: http://www.inarcadia.gr/news/arthra/istorika/psifos-gynaik.pdf

συγγραφέας: Χριστιάννα Λούπα (15-3-06)

Advertisements

15 σκέψεις σχετικά με το “Για την ψήφο των γυναικών

  1. Sas efharisto poly.
    Tin pigi tin eida, den ehei omos link.
    Dystyhos ehei dimiourgi8ei megalo 8ema me ayto to ar8ro, dioti to oikeiopoii8ike mia poly eponymi kyria politikou kommatos, vazondas apo kato tin ypografi tis. To 8ema ehei parei tin dikastiki odo, alla ego eho apoktisei megali evais8isia s’ ayto to 8ema.
    Sas efhomai kali syneheia kai kalo vrady.
    Christianna Loupa

  2. Αυτό ξαναπές το.. Το ότι υπάρχει τόσος κόσμος που τους ψηφίζει και τους θεωρεί καλούς όμως είναι ακόμη πιο επικίνδυνο… Θα μου πεις τόσα χρόνια «καλλιέργιας» έχει δώσει τα ανάλογα «φυτά».

  3. @ Ιοκάστη μου δυστυχώς εκείνη την εποχή επικρατούσαν συνθήκες μεσαίωνα στην μόρφωση του κόσμου. Οι πολιτικοί που έχουμε είναι οι πλέον επικίνδυνοι και ανίκανοι για την διαχείριση της εξουσίας.

  4. Δεν φτάνει που ψοφάμε στον πόνο μας την λένε κι όλας.. Λες και το κάνουμε επίτηδες (βέβαια υπάρχει καμιά φορά μια ανισόρροπη και έξαλλη πνευματικήν κατάστασιν κατά την περίοδο αλλά σιγά, οι πολιτικοί μας είναι έτσι συνεχώς και δεν το κάνουμε και θέμα…)

  5. @ φίλε ανορθόδοξε, νομίζω πως οι βουλευτίνες που αναφέρεις είναι ανδρείκελα όπως και οι περισσότεροι βουλευτές.
    @ Λίνα μου, δυστυχώς έτσι είναι πάντοτε..

  6. Είναι κρίμα που για τα αυτονόητα πρέπει να δίνονται μάχες..
    Μα, αν το σκεφτεί κανείς σωστά, σε όλους τους τομείς της ζωής δεν συμβαίνει αυτό;

  7. Φίλη Αόρατη
    Για να το διακωμωδήσω λίγο το θέμα, η ισότητα των δυο φίλων στην Ελλάδα αντικατοπτρίζεται και στην πολιτική. Απέναντι στους υψηλού επιπέδου άντρες (Κωστάκης, Γιωργάκης, Καρατζαφέρης, Πάγκαλος, Γιακουμάτος) οι γυναίκες πολιτικοί δεν… πάνε πίσω (Κανέλλη, Δαμανάκη, Παπακώστα, Μαριέττα)!!

  8. @ Φίλε Αμετανόητε, η συγκεκριμένη υπουργός μάλλον σκέφτεται ως άντρας παρά ως γυναίκα.. Γιατί αν σκέφτονταν ως γυναίκα και μάνα δεν πιστεύω πως θα ενέκρινε την εκτέλεση αθώων παιδιών ή των γονιών τους..
    @ Φίλε Newton, δυστυχώς και οι γυναίκες της τότε εποχής έπεφταν θύματα της ανδρικής προπαγάνδας- και ήταν λογικό γιατί η μόρφωσή τους δεν ήταν επαρκής για να προστατευθούν. Το κακό είναι όμως πως ακόμη και σήμερα -με τις ίσες ευκαιρίες για μόρφωση- πολλές γυναίκες πέφτουν ακόμη θύματα της σεξιστικής μανίας των εταιρειών.
    @ Ανορθόδοξε, ούτε εγώ δεν ήξερα τί να κάνω όταν το διάβασα πίστεψέ με..
    @ Αόρατη Μελάνη μου, μόνο οφέλη θα έβλεπα σε μια κυβέρνηση όπου μια γυναίκα θα ήταν πρόεδρος.
    Καλά οι πολιτικοί που αναφέρεις είναι απλώς η «αφρόκρεμα» της γελοιότητας.
    Δυστυχώς ο ρατσισμός δεν αφορά μόνο ανθρώπινες φυλές ή κράτη, αλλά αφορά και τα δύο φύλα.
    Ελπίζω η νέα γενιά των γυναικών να συστρατευθεί ενάντια στον φαλλοκρατισμό και να κατακτήσει την θέση που πραγματικά της αξίζει σε όλους τους τομείς. Βέβαια σε αυτό θα βοηθήσει και η δική μας ψήφος για την εισαγωγή περισσότερων γυναικών στο κοινοβούλιο.

  9. Διάβασα πρόσφατα ότι η Σιμόν Βέιλ (αν θυμάμαι καλά) είπε πως άντες και γυναίκες θα είναι ίσοι μόνο σε μια χώρα όπου ο πρόεδρος της κυβέρνησης θα είναι μια γυναίκα ηλίθια.

    Πράγματι, παρά την κατακραυγή, όλοι θεωρούμε λίγο έως πολύ φυσικό να εμφανίζεται ως πρόεδρος των ΗΠΑ ένας καραγκιόζης όπως ο Μπους υιός ή ως προθυπουργός της Ελλάδας ένας μπούλης σαν τον Κωστάκη μας.

    Από τις γυναίκες όμως αναμένονται επιδόσεις κατά πολύ υψηλότερες από αυτές που αναμένονται από τους άντρες, προκειμένου να θεωρηθούν άξιες για να κάνουν τις ίδιες δουλειές με εκείνους.

  10. Φίλε stardust,
    Το είχα διαβάσει το δημοσίευμα της εφημερίδας πριν λίγο καιρό κάπου και έφρηξα, βέβαια με τον πατριαρχισμό που επικρατούσε λογικό ήταν να σκέφτονταν έτσι οι δημοσιογράφοι. Ακόμα και οι ίδιες οι γυναίκες δεν τολμούσαν να φανταστούν ότι μπορούν και πρέπει να ψηφίζουν! Τα συμπεράσματά σου στο τέλος είναι πολύ σωστά και, ειδικά το πρώτο φέρει μεγάλη βαρύτητα. Αυτά που σήμερα θεωρούμε δεδομένα δεν μπορούμε να φανταστούμε από ποιους αγώνες πέρασαν, αλλά και τι αγώνες θέλει ώστε να αλλάξουμε κάποια άλλα που δεν είναι σωστά σήμερα!

  11. Αμάν! Ποτέ δεν μου είχε περάσει από το μυαλό πως η περίοδος αποτελεί «ανισόρροπον και έξαλλον πνευματικήν κατάστασιν».
    Δηλαδή εκείνη η υπουργός Επίθεσης του Ισραήλ η Λίβνι που τελεί διαρκώς εις «ανισόρροπον και έξαλλον πνευματικήν κατάστασιν» θα πρέπει να έχει χρυσοπληρώσει τις σερβιέτες 🙂

Τα σχόλια είναι κλειστά.