Κέλτες στην Σκωτία- Ιστορική ανασκόπηση

Οι φυλς της Σκωτίας
Οι οικογένειες της Σκωτίας (πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)

Η κέλτικη γλώσσα, εκτός απ’ τη βρετανική περιλαμβάνει και μια δεύτερη γλωσσική ομάδα, που λέγεται γαελική. Πρόκειται για την σκωτική, την ιρλανδική και τη μανική (που μιλιέται στο νησί Μαν). Καμιά από τις παραπάνω πανάρχαιες κέλτικες διαλέκτους δεν είναι ακριβώς όμοια με την άλλη. Πάντως όλες κατάγονται απ’ την αρχαία κελτική γλώσσα. Η οποία ουδεμία εμφανή σχέση έχει με τη σημερινή αγγλική, που είναι ένα κράμα κελτικής, γερμανικής και γαλλικής, εξού και οι περιπλοκές της τόσο όσον αφορά την ορθογραφία, όσο και τη φθογγολογία.Σημειώστε πως η γαλλική πολύ λίγα πράγματα περισώζει απ’την αρχαία κελτική, παρότι οι Γαλάτες, που έδωσαν το ρωμαϊκό (Gallia) και το ελληνικό (Γαλλία)  όνομα στη χώρα δεν ήταν παρά νότιοι Κέλτες. Πρόκειται για έναν λαό εξαιρετικά εξαπλωμένο και διασπαρμένο. Έφτανε από τις ευρωπαϊκές ακτές της μεσογείου μέχρι τη Σκωτία και την Ιρλανδία αλλά και μέχρι το κέντρο της Μικράς Ασίας. Οι προς Γαλάτας επιστολές του Αποστόλου Παύλου απευθύνονται στους Γαλάτες (Κέλτες) της κεντρικής Μικράς Ασίας.

Scotish The Brave: Ένα υπέροχο εθνικό εμβατήριο με την παραδοσιακή γκάιντα

Οι Κέλτες που ήταν ας πούμε πρώτα ξαδέρφια των δικών μας Αχαιών, πέρασαν στο νησί Μεγάλη Βρετανία από δύο μεριές. Από τη γαλλική Βρετάνη και από την Ιρλανδία, όπου έφτασαν νωρίτερα πάλι απ’τη Βρετάνη. Το γεγονός συνέβει την εποχή του σιδήρου, δηλαδή γύρω στο 1000π.Χ.

Οι Κέλτες που πέρασαν απ’το νησί που λέγεται Ιρλανδία στο νησί που λέγεται Μεγάλη Βρετανία, εγκαταστάθηκαν στην Σκωτία κι αυτοί που πέρασαν απ’τη γαλλική Βρετάνη εγκαταστάθηκαν κατ’ αρχήν στην Κορνουάλη και στη συνέχεια στη γειτονική Ουαλία, λίγο βορειότερα. Πρέπει να πούμε πως στην Κορνουάλη, που τη γνώριζαν και οι Φοίνικες, υπάρχουν τα πλουσιότερα προϊστορικά αρχαιολογικά ευρήματα όλης της Ευρώπης, πράγμα που σημαίνει πως οι προϊστορικοί κάτοικοι του νησιού προτιμούσαν αυτή την πολύ εύφορη περιοχή, που είναι ο κύριος προμηθευτής σε οπωροκηπευτικά όλου του νησιού.

dfsadf
Το οικόσημο των Χαϊλάντερς

Οι Σκωτσέζοι είναι κέλτες κατά την καταγωγή. Όμως δεν ονομάζονταν έτσι πάντα, αλλά από τον 11ο μ.χ. αιώνα και έπειτα. Μέχρι τότε η Σκωτία είχε το ρωμαϊκό όνομα Καληδονία.

Πολύ αργότερα, θα προκύψει η ανάγκη για ένα μοίρασμα στα δύο των Σκωτσέζων. Πρόκειται για τους Χαϊλάντερς (ορεινοί Σκωτσέζοι) και τους Λόουλάντερς (πεδινοί Σκωτσέζοι). Οι βουνήσιοι και ολίγον τι πρωτόγονοι Χαϊλάντερς ακόμα και σήμερα θεωρούν τους εαυτούς τους γνήσιους κέλτες, ενώ οι πεδινοί, χωρίς κιλτ και γκάιντες, θεωρούν τους εαυτούς τους εγγλέζους.

Τον 4ο μ.χ. αιώνα έρχονται στην περιοχή της σημερινής Σκωτίας και νεότεροι εξ Ιρλανδίας Κέλτες, οι Πίκτοι. Που το 860 ο βασιλιάς των Σκωτσέζων Κέννεθ θα τους υποτάξει και θα τους εξαφανίσει ως ευδιάκριτη εθνότητα.  Οι Ρωμαίοι ωστόσο πολύ νωρίτερα τα βρίσκουν μπαστούνια με τους άγριους Σκωτσέζους. Ωστόσο, ο στρατηγός Ιούλιος Αγκρίκολα τους νικάει το 84π.χ., τη χρονιά που οι ρωμαίοι κατακτητές φτάνουν μέχρι τη Σκωτία. Όμως δεν κατάφεραν να καθυποτάξουν αυτόν τον πολεμικό λαό, γι’αυτό κι ο Αδριανός χτίζει το 120μ.χ. το περίφημο τείχος που φέρει το όνομά του, κόβοντας την Μεγάλη Βρετανία στα δύο ώστε να μην περνούν οι σκωτσέζοι στη γειτονική Αγγλία κάθε τόσο.

Τον 8ο μ.χ. αιώνα κανείς δεν ξέρει ποιός κυνηγάει ποιόν στην Σκωτία. Σκώτοι, Πίκτοι, Αγγλοσάξονες, Λατίνοι απόγονοι των ρωμαίων που ξέμειναν εκεί όλοι έχουν γίνει μαλλιά κουβάρια.  Όμως από το 843 που ο βασιλιάς Κέννεθ ιδρύει το βασίλειο της Σκωτίας, όλα ηρεμούν σιγά σιγά και η Σκωτία γίνεται με τον καιρό μια νοικοκυρεμένη χώρα, χάρη στις εξαιρετικές επιδόσεις των Σκωτσέζων στην οικονομία. Εξού και η παροιμιώδης τσιγγουνιά τους. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει άλλωστε, πως ο δημιουργός της επιστήμης της πολιτικής οικονομίας ο Άνταμ Σμιθ ήταν σκωτσέζος.

Έτσι δίπλα στην πρώτη βασιλική δυναστεία των Κέννεθ, έρχεται και κολλάει στα γρήγορα μια δεύτερη, των Ντάνκαν. Η ιστορία των απογόνων και των δύο δυναστειών θα αποτελέσει την αφορμή για να γραφεί το σπουδαιότερο λογοτεχνικό κείμενο πάνω στο πρόβλημα της λύσσας για εξουσία: ο Μάκβεθ του Σαίξπηρ, μια τραγωδία βουτηγμένη σε σκωτσέζικο αίμα απ’την πρώτη μέχρι την τελευταία αράδα.  Η πραγματική ιστορία της τραγωδίας αναφέρεται στον ομώνυμο σκωτσέζο βασιλιά που ήταν γιός του ηγεμόνα του Μορέμπ, τον δολοφόνησε ο ανιψιός του το 1020, του πήρε το στέμμα και βασίλευσε ως Μάλκομ Β’. Το 1040 τον δολοφόνο διαδέχεται ο Ντάνκαν-τον οποίο όμως ο Μάκβεθ γιος του δολοφονηθέντος θα τον σκοτώσει ως εκδίκηση και θα του πάρει το στέμμα. Τελικά μετά από την προσπάθεια υφαρπαγής του στέμματος από 5-6 βασιλιάδες ο γιός του Ντάνκαν θα σκοτώσει τον Μάκβεθ και θα γίνει ο επόμενος βασιλιάς με το όνομα Μάλκομ Γ’.

Σκωτσζικο σύμβολο της αγάπης
Σκωτσέζικο σύμβολο της αγάπης

Στην εποχή της βασιλείας του δολοφόνου του Μάκβεθ, του Μάλκομ Γ’ οι σκωτσέζοι υιοθετούν την αγγλική γλώσσα καθώς και τα αγγλικά ήθη των γερμανικής καταγωγής γειτόνων τους, ενώ μέχρι τότε μιλούσαν κελτικά.

Το 1745 οι Χαϊλάντερς επαναστατούν διεκδικώντας τη σκωτσέζική τους γνησιότητα και φυσικά την ανεξαρτησία τους αν και λίγο νωρίτερα το 1707 τα δύο βασίλεια της Σκωτίας και Αγγλίας είχαν ενωθεί σε ένα – το Ενωμένο βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας. Αργότερα βέβαια με την προσάρτηση του Ώλστερ (βόρεια Ιρλανδία) θα πάρει το πλήρες σημερινό όνομα: Ενωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

Αξίζει να σημειωθεί πως η ένωση των δύο βασιλείων, της Αγγλίας και της Σκωτίας, έγινε από τη βασίλισσα Άννα Στιούαρτ, που αν και Σκωτσέζα ήταν βασίλισσα της Αγγλίας πριν από την ένωσή της με την Σκωτία.

Επίσης άξιο αναφοράς είναι το γεγονός πως τον 9ο αιώνα οι Σκωτσέζοι ζητούν τη βοήθεια των Σαξόνων για να αντιμετωπίσουν τους Πίκτες, που ήτα κέλτες όπως και οι Σκωτσέζοι! Κυνηγημένοι οι κέλτες Πίκτες από τους κέλτες Σκωτσέζους, που μάχονται παρέα με τους γερμανούς Σάξονες καταφεύγουν στα βουνά. Πιθανόν οι βουνήσιοι σημερινοί Χαϊλάντερς να είναι απόγονοι των Πικτών και οι Λόουλάντερς των αρχαίων Σκωτσέζων.

_____________________________________________________________________________________________________

πηγή: Λαοί της Ευρώπης – Βασίλης Ραφαηλίδης

Advertisements

8 σκέψεις σχετικά με το “Κέλτες στην Σκωτία- Ιστορική ανασκόπηση

  1. Οι Κέλτικες Γλώσσες ανήλουν στο αρχαιότερο τμήμα των Αρίων Γλωσσών(Ινδοευροπαϊκές).Περιλαμβάνουν δυο κλάδους:α)το Γοϊδελικό και
    β)το Βρυθονικό.Ο πρώτος κλάδος αποτελείται από τη Γαελική(Ιρλανδική Γαελική και Σκοτική Γαελική) και την Μανξ,τη γλώσσα του Νησιού Μαν.Ο δεύτερος κλάδος περιλαμβάνει την Βρετονική,την Ουαλική(η γλώσσα των Βρετανών της ρωμαϊκής εποχής) και την Κορνική,τη γλώσσα της Χερσονήσου της Κορνουάλης,η οποία και έχει εξαφανιστεί.Η Ουαλική γλώσσα αποτελεί μια από τις παραλλαγές των Αρχαίων Γαλατικών(Νοτίων και Αλπικών Κέλτικών Γλωσσών) και της Αρχαίας Βελγικής(Βορείων Κελτικών)και συγγενεύει με τα Κελτικά, της Αρμορικής(της σημερινής Βρετάνης).Οι Κέλτικες Γλώσσες ανάγονται πολύ πιο παλαιά από τους επίσημους πολιτισμούς του Χάλστατ και του Λα Τεν(τους οποίους η επίσημη ιστορία αναφέρει).Η ρίζα τους εντοπίζεται στην Αρχαία Σουμερία,στη Φοινίκη και το απώτατο παραλθόν της χάνεται στην Ατλαντίδα.Η Βραχμανική Ινδία είναι μια ένδοξη επίσημη Κελτική Προϊστορία!Σίγουρα πάντως προϋπήρχαν όλων των Ευρωπαϊκών-Αρίων Γλωσσών και ίσως αποτελούν και το μητρικό γλωσσικό σημείο αναφοράς στην Ευρασιατική Γη!

  2. Σωστή η Iokaste. Είναι εκπληκτικός ο τρόπος που η Σκώτικη παράδοση, όπως και η Ιρλανδική, μπερδεύει την μυθολογία και την ιστορία της με νεράιδες και ξωτικά. 🙂

    *Καλημέρα και πάλι 🙂

  3. Το κάστρο των McCleod, των Χαϊλάντερ της ταινίας, είναι τέλειο! Έχει τους πιο τέλειους κήπους και μια απίστευτη θέα. Και η ιστορία τους είναι πολύ ωραία. Έχουν εκεί το faery flag, για το οποίο υπάρχουν πολλές εκδοχές, πάντως όλες λένε πως τους έκανε άτρωτους στην μάχη, εξού και η αθανασία, και στις περισσότερες είναι μπλεγμένες και ξωτικά.

    Είναι μαγική χώρα η Σκωτία.

    Ανορθόδοξε δεν το ήξερα αυτό και ο Σκρουτζ είναι από τις αδυναμίες μου, όπως τον διαμόρφωσε ο Karl Barks βέβαια.

  4. Πολύ ενδιαφέρον θέμα πράγματι, και πολύ καλά ανεπτυγμένο.
    Με εξέπληξε το γεγονός ότι το έργο του Σαιξπηρ Μακβεθ, ήταν πραγματική ιστορία. Δεν το γνώριζα.
    Όσο για την ας την πω «διαμάχη» μεταξύ Χαϊλαντερς και Λοουλαντερς αυτή καλά κρατεί ακόμη και στις μέρες μας.

    *Καλημέρα καλέ μου stardust30 🙂

  5. Πολύ ενδιαφέρον! Πιστεύω οτι ο Ντίσνεϋ ταύτισε το θείο Σκρουτζ και τους Σκωτσέζους γενικότερα με την τσιγγουνιά, με σκοπό να παραπλανήσει το κοινό από το να κάνει τη σύγκριση του Σκρουτζ με τους Εβραίους, που είναι οι πιο γνωστοί τσιγκούνηδες!

    Α, ο Ντίσνεϋ ήταν φανατικός Ιουδαίος, αφού σχεδίαζε τους χαρακτήρες του με 4 δάκτυλα αντί για 5, σεβόμενος την εβραϊκή δεισιδαιμονία για το οτι δεν πρέπει να κατασκευάσεις ομοίωμα ανθρώπου!

Τα σχόλια είναι κλειστά.