Αρχείο για Δεκέμβριος, 2008

Καθολική εκκλησία και σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων

Posted in θρησκεία on 31 Δεκεμβρίου, 2008 by stardust30

Σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα στον ελεύθερο τύπο :

Πορεία διαμαρτυρίας από το Κορκ μέχρι το Δουβλίνο αποφάσισε να κάνει ο 70χρονος Ιρλανδός Ρωμαιοκαθολικός ιερέας, Μάικλ Μάρναγκ, για να καταγγείλει την «αβάσταχτη ελαφρότητα» με την οποία διαχειρίζεται η Καθολική Εκκλησία της Ιρλανδίας τις καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων από ιερωμένους.

Αφορμή για την επίπονη αυτή διαμαρτυρία του ηλικιωμένου ιερέα – η απόσταση ανάμεσα στο Κορκ και στο Δουβλίνο είναι 225 χιλιόμετρα και αναμένεται να την καλύψει σε εννέα ημέρες – ήταν η αποκάλυψη ότι Επίσκοπος της περιοχής απέφευγε επί δέκα χρόνια, από το 1995 ως το 2005, να ενημερώσει την αστυνομία για καταγγελίες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών από δυο ιερείς του Κορκ.

Σύμφωνα πάλι με ένα άλλο άρθρο στις 05/09/08 :

Για 93 κατηγορίες που αφορούν σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, ενώ υπηρετούσε στο καθολικό σχολείο αρρένων του Αγίου Στανισλάου, 75 χιλιόμετρα δυτικά του Σίδνεϊ, παραπέμπεται να δικαστεί 65χρονος πρώην ιερέας της καθολικής Εκκλησίας.

Όπως ανακοίνωσε η αστυνομία της Νέας Νότιας Ουαλίας, ο πρώην ιερέας, το όνομα του οποίου δεν δημοσιοποιήθηκε, συνελήφθη και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για πράξεις που έλαβαν χώρα στο τέλος της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Εναντίον του 65χρονου, ο οποίος έχει αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση και θα παρουσιαστεί στο δικαστήριο στις 15 Σεπτεμβρίου, είχαν απαγγελθεί -το Μάιο- κατηγορίες για 33 αδικήματα, ενώ την Τετάρτη του απαγγέλθηκαν άλλες 60, οι οποίες σχετίζονται με τουλάχιστον 13 αγόρια, που φέρονται ως θύματα κακοποίησης.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της αστυνομίας, είναι το τέταρτο άτομο που συλλαμβάνεται από τη μονάδα της αστυνομίας, η οποία ερευνά ένα μεγάλο αριθμό σεξουαλικών επιθέσεων που έλαβαν χώρα σε ένα καθολικό και ένα αγγλικανικό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην πόλη του Μπάθχερστ, τη δεκαετία του 1970.

Στο παρελθόν η καθολική εκκλησία (Ιταλία, Αγγλία, Γερμανία) ευνούχιζε κυριολεκτικά κάποια αγόρια, για να συνεχίσουν να συμμετέχουν στις παιδικές χορωδίες ή να συμμετέχουν στις γυναικείες χορωδίες και μετά την εφηβεία τους. Η εκκλησία έδειξε απίστευτη υποκρισία με τα όργια των μοναχών και των καλογριών, την αρσενοκοιτία (ομοφυλοφιλία), τους κιναίδους και την παιδεραστία (σε μοναστήρια με νεαρούς δόκιμους και σε ορφανοτροφεία της εκκλησίας).

Ακόμα και τον αυνανισμό η εκκλησία τον θεωρούσε – και τον θεωρεί ακόμα – αμαρτία , ενώ η καθολική εκκλησία δεν δέχεται το προφυλακτικό και το αντισυλληπτικό χάπι, τις σεξουαλικές στάσεις τύπου «Κάμα-σούτρα» (δέχεται μόνον την «ιεραποστολική» στάση για τεκνοποιία) και απορρίπτει την άμβλωση – όπως και όλες οι χριστιανικές εκκλησίες (δηλαδή αν μια κοπέλα βιαστεί και μείνει έγκυος δεν επιτρέπει την έκτρωση, ούτε επιτρέπει την έκτρωση σε ενδεχόμενο ένα παιδί να γεννηθεί με κάποια κληρονομική ασθένεια ή αν το έμβρυο έχει σωματική ατέλεια).

Ο χριστιανισμός όλους αυτούς τους αιώνες «ευνούχισε» αφάνταστα τον κόσμο με τον ψευδοπουριτανισμό του και τις απόψεις των παπάδων ότι το γυμνό και το σεξ είναι αμαρτία, η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία κτλ. Φυσικά, πολλοί παπάδες επιδίδονταν οι ίδιοι σε σεξουαλικές διαστροφές και παρεκτροπές. Ακόμα και παιδοφιλία..

Όταν το αίμα κατακλύζει τους δρόμους..

Posted in ποίηση, πολιτισμός on 31 Δεκεμβρίου, 2008 by stardust30

Καθώς εκείνος που φέρνει ένα σπουδαίο γράμμα στη θυρίδα μετά τις ώρες εργασίας: κι η θυρίδα είναι πια κλειστή.
Καθώς εκείνος που πασχίζει να ειδοποιήσει μια πόλη για την πλημμύρα που ‘ρχεται: αλλά μιλάει ξένη γλώσσα. Και κανένας δεν τον καταλαβαίνει.
Καθώς ο ζητιάνος που ξαναχτυπάει την πόρτα που του’χε ανοίξει τέσσερις φορές: και την πέμπτη απομένει πεινασμένος.
Καθώς ο λαβωμένος που τρέχει το αίμα του όσο περιμένει το γιατρό: και το αίμα δε σταματάει να τρέχει.
Έτσι ερχόμαστε και ιστορούμε τα κακουργήματα που μας κάνανε.
Την πρώτη φορά που ιστορήσαμε πως αργοσφάζανε τους φίλους μας, κραυγή φρίκης αντήχησε. Ειχανε τότε σφάξει εκατό. Μα όταν σφάξαν χίλιους και η σφαγή δεν είχε τελειωμό, απλώθηκε σιωπή.
Όταν οι κακουργίες πέφτουν σαν βροχή, κανένας πια δε φωνάζει:
Σταματήστε!

Όταν σωρεύονται τα εγκλήματα, γίνονται αόρατα. Όταν οι πόνοι γίνονται αβάσταχτοι, δεν ακούγονται πια οι κραυγές. Και οι κραυγές πέφτουν κι αυτές σαν καλοκαιρινή βροχή.

(πηγή: Μπρεχτ , 1935)

Η Γάζα «στολίστηκε» με το αίμα των Παλαιστίνιων

Posted in πολιτισμός, πολιτική, συμπεριφορά on 29 Δεκεμβρίου, 2008 by stardust30

Ευθύνες στη Χαμάς για την ισραηλινή επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας επέρριψε η κυβέρνηση των ΗΠΑ, ενώ σε αντίθεση με την Ε.Ε. απέφυγε να ζητήσει κατάπαυση του πυρός. Η Μέση Ανατολή διαδηλώνει και οι κυβερνήσεις της περιοχής στρέφουν το βλέμμα τους στον Μπαράκ Ομπάμα. Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος, πάντως, προτίμησε να τηρήσει σιγήν ιχθύος (έτσι τον διέταξαν φαίνεται οι Ισραηλινοί αφέντες του).

Το πρώτο κύμα των 60 Ισραηλινών F-16, στην επίθεση με την κωδική ονομασία «Συμπαγές Μολύβι» χτύπησε περισσότερους από 100 στόχους της ισλαμικής οργάνωσης Χαμάς στην πυκνοκατοικημένη Λωρίδα της Γάζας, όπου περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο Παλαιστίνιοι ζουν αποκλεισμένοι τους τελευταίους 6 μήνες, καθώς η κυβέρνηση του Ισραήλ έχει κλείσει τα σύνορα μην επιτρέποντας τον εφοδιασμό της περιοχής με τρόφιμα και φάρμακα. Ακολούθησαν και άλλες αεροπορικές επιθέσεις και βομβαρδισμοί, την ώρα που στους δρόμους βρίσκονταν παιδιά που έφευγαν από το σχολείο συνοδευόμενα από τους γονείς τους. Μεταξύ των κύριων στόχων ήταν μια φυλακή, το κτίριο όπου εκείνη την ώρα ορκίζονταν νεαροί αστυνομικοί, πολλοί από τους οποίους σκοτώθηκαν, αλλά και τα υπόγεια τούνελ που επιτρέπουν τον ανεφοδιασμό της περιοχής από την πλευρά της Αιγύπτου με τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης και όπλα.

Όπως περιγράφει αυτόπτης μάρτυρας, οι δρόμοι γέμισαν με βαριά τραυματισμένους ανθρώπους, πολλοί από τους οποίους είχαν ακρωτηριαστεί, οι οποίοι προσεύχονταν, έκλαιγαν ή ούρλιαζαν «Βοήθεια!». Χιλιάδες έσπευσαν στα νοσοκομεία αναζητώντας τους οικείους τους και πολλοί γονείς λιποθυμούσαν καθώς αναγνώριζαν τα πτώματα των παιδιών τους. Κάποια πτώματα δεν έγινε δυνατόν να αναγνωριστούν διότι είχαν αποκεφαλιστεί, ενώ πολλοί από εκείνους που πήραν τα πτώματα των δικών τους για να τα θάψουν, δεν βρήκαν χώρο στα νεκροταφεία και αναγκάστηκαν να τα επιστρέψουν στα νοσοκομεία.

«Μας λείπουν τα πάντα, μας λείπει ιατρικός εξοπλισμός, αναισθητικά, επίδεσμοι ακόμα και βενζίνη για τα ασθενοφόρα, μας λείπουν φάρμακα, δεν έχουμε τίποτα», φώναζε ο Μουαγιά Χασανεϊν επικεφαλής του τμήματος επειγόντων περιστατικών του κεντρικού νοσοκομείου. Εκατοντάδες κάτοικοι της Λωρίδα της Γάζας άνοιξαν τρύπες στο τείχος προς την Αίγυπτο και προσπάθησαν να περάσουν στη γειτονική χώρα για να γλυτώσουν. Δεν έλειψαν οι συμπλοκές με Αιγύπτιους αστυνομικούς που άνοιξαν πυρ εναντίον τους, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας από τους αστυνομικούς.

Η ανταπόκριση του BBC

Υποτονικές αντιδράσεις στον αραβικό κόσμο

Θα περίμενε κανείς πως μετά το κύμα των μαζικών βομβαρδισμών στην Λωρίδα της Γάζας, θα υπήρχαν έντονες αντιδράσεις στην Τεχεράνη, την Δαμασκό και το Νότιο Λίβανο αφού αυτό είναι το μέρος του συστήματος που εμπλέκεται άμεσα στο πάζλ των εξελίξεων. Στην Τεχεράνη παρατηρήθηκε μία σχετική πολιτική νωχέλεια στην καταδίκη των ισραηλινών βομβαρδισμών. Στο Νότιο Λίβανο η οργάνωση «Χεζμπολάχ» δεν αντέδρασε ακόμη. Στην Δαμασκό επικρατεί μία «άκρα του τάφου σιωπή».

Στις 10:00 το πρωί της Δευτέρας χερσαίες δυνάμεις του Ισραήλ άρχισαν να κινούνται με αργούς ρυθμούς σε 7 σημεία στα σύνορα με την Λωρίδα της Γάζας. Η εκδήλωση της επίθεσης ήταν πλέον ζήτημα ωρών. Η οργάνωση «Χαμάς» που κυριαρχεί πολιτικά στην Γάζα έχοντας εξορίσει την Φατάχ αποκλειστικά στην Δυτική Όχθη, υπέστη σημαντικό πλήγμα στις υποδομές της από τους ισραηλινούς πυραύλους.

Η καθαρά στρατιωτική απάντηση των δυνάμεών της  ήταν σχεδόν αμελητέα και οι λίγες ρουκέτες που έπληξαν ισραηλινές περιοχές, πυροδοτήθηκαν προφανώς. για τα μάτια του κόσμου.  Η Αίγυπτος από τον Νότο απαγόρευσε στους Παλαιστινίους να διαφύγουν εντός των εδαφών της. Βομβαρδίστηκαν οι κατακόμβες μέσω των οποίων πραγματοποιείται ένα μεγάλο μέρος του λαθρεμπορίου αγαθών μεταξύ Αιγύπτου και Λωρίδας της Γάζας, μετά την επιβολή ολοκληρωτικού εμπάργκο από το Ισραήλ στην τροφοδοσία της περιοχής. Με λίγα λόγια το στρατιωτικό πλήγμα του Ισραήλ ήταν τεχνικά καίριο όπως δείχνουν οι εξελίξεις.

Ο Αραβικός κόσμος αντέδρασε σε δύο επίπεδα. Οι συντηρητικές αραβικές κυβερνήσεις δεν είχαν ούτε μία κουβέντα να εκφράσουν για τη στήριξη της «Χαμάς». Το ρόλο αυτό ανέλαβαν οι διαδηλωτές που κατέβηκαν στους δρόμους των αραβικών πρωτευουσών. Ο Αραβικός Σύνδεσμος  που συνεδρίασε επιτέλους σήμερα Δευτέρα , κρατά χαμηλά τους τόνους . Η συνεδρίαση των μελών του σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών  καταδεικνύει την πρόθεση να διατηρηθούν οι αποστάσεις από την «Χαμάς» και να περιοριστεί η αντίδραση στην καταγγελία κατά του Ισραήλ για ανθρωπιστικούς λόγους.

Πηγές:

http://www.zougla.gr/news.php?id=18288

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4494213

Ορίζοντας τα θεμέλια της ηθικής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (Alain Badiou)

Posted in πολιτική on 27 Δεκεμβρίου, 2008 by stardust30

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλαίν Μπαντιού γεννήθηκε το 1937 στο Μαρόκο. Ως φιλόσοφος ανέπτυξε ζωηρό ενδιαφέρον για τα μαθηματικά και την τυπική λογική. Ως συγγραφέας είναι δύσκολο να ταξινομηθεί. Ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1960 δημοσιεύοντας μυθιστορήματα, τα οποία ακριβέστερα θa περιγράφονταν ως «εκτεταμένα ποιητικά πεζά». Στη συνέχεια εγκαταλείπει τη λογοτεχνία της «μυθοπλασίας» για να αφοσιωθεί στη λογική και τη φιλοσοφία.
Την ίδια εποχή η πολιτική καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της ζωής του και της κριτικής σκέψης του. Λαμβάνει ενεργό μέρος στα γεγονότα του Μάη του ’68, παθιασμένος από τη μαοϊκή Κίνα, και ασχολείται επίσης με τις διάφορες μορφές του εργατικού κινήματος.

Διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον Antoine Vitez, ο οποίος σκηνοθέτησε την Echarpe rouge . ΄Έχει γράψει πολλά δοκίμια για το θέατρο που δημοσίευσε στο Rhapsodie pour le theatre και στο Beckett , l’increvable desir .
Είναι επίσης διευθυντής προγράμματος στο Coll e ge International de Philosophie. Το πολύπλευρο φιλοσοφικό έργο του συμπυκνώνεται στο βιβλίο του L’Etre et l’evenement, που κυκλοφόρησε το 1988.

Tα τελευταία χρόνια έχει εντείνει τη θεατρική του δραστηριότητα. Aπό το 1994, που ανέβηκε στο Φεστιβάλ της Aβινιόν το έργο του Ahmed le subtil ou Scapin 84, συνεργάζεται με τον Christian Schiaretti και την Comedie de Reims.
Aκολούθησαν οι παραστάσεις Ahmed philosophe, Ahmed se fache και τέλος, Les Citrouilles, που βασίζεται στους Βατράχους του Αριστοφάνη.
Επιστρέφει το 1997 στο χώρο της μυθιστορηματικής πρόζας με το βιβλίο Calme bloc ici-bas, το οποίο έχει ως σημείο εκκίνησης τους Άθλιους του Ουγκώ.
Δίδαξε επί τριάντα χρόνια, ως λέκτορας και στη συνέχεια ως καθηγητής, στο Πανεπιστήμιο Paris-VIII (πειραματικό πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε αμέσως μετά τον Mάη του ’68). Σήμερα είναι διευθυντής του Tμήματος Φιλοσοφίας της Ecole Normale Superieure.

____________________________________________________

Περί ηθικού προσανατολισμού

Όταν οι υποστηρικτές της σύγχρονης ηθικής ιδεολογίας διακηρύσσουν ότι η επιστροφή στον Άνθρωπο και στα δικαιώματά του μας απάλλαξε από τις «θανατηφόρες αφαιρέσεις» που γεννούσαν οι «ιδεολογίες» κοροϊδεύουν τον κόσμο. Θα είμασταν ευτυχείς αν βλέπαμε σήμερα ένα τόσο σταθερό ενδιαφέρον για τις συγκεκριμένες καταστάσεις, μια τόσο έντονη και τόσο υπομονετική προσοχή στραμμένη στο πραγματικό, τόσο πολύ χρόνο αφιερωμένο στη δραστήρια έρευνα κοντά στους πιο διαφορετικούς ανθρώπους και τους πιο απομακρυσμένους φαινομενικά, απο το συνηθισμένο περιβάλλον των διανοουμένων σαν αυτά που ζήσαμε ανάμεσα στο 1965 και το 1980.

Στην πραγματικότητα, αποδείχθηκε στην πράξη ότι η θεματική του «θανάτου του Ανθρώπου» είναι συμβατή με την εξέγερση, με τη ριζική δυσαρέσκεια απέναντι στην κατεστημένη τάξη και με την πλήρη στράτευση στο πραγματικό των καταστάσεων, ενώ το θέμα της ηθικής και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι σαφώς συμβατό με  τον αυτάρεσκο εγωισμό των ευκατάστατων δυτικών, την εξυπηρέτηση των ισχυρών και την διαφήμιση. Αυτά είναι τα γεγονότα.

Η διαλεύκανση των γεγονότων απαιτεί να περάσουμε από την εξέταση των θεμελίων του «ηθικού προσανατολισμού».

Τα θεμέλια της ηθικής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Η ρητή αναφορά αυτού του προσανατολισμού στο corpus της κλασικής φιλοσοφίας είναι ο Καντ. Η σημερινή συγκυρία συνίσταται σε μία ευρεία «επιστροφή στον Καντ», που οι λεπτομέρειες και η ποικιλομορφία της είναι στ’αλήθεια δαιδαλώδεις. Εδώ δεν θα λάβω υπόψην μου παρά τον «μέσο όρο» αυτών των θεωριών.

Εκείνο που ουσιαστικά συγκρατούν από τον Καντ (ή από μια εικόνα του Καντ, ή καλύτερα από τους θεωρητικούς του «φυσικού δικαίου») είναι ότι υπάρχουν επιτακτικές απαιτήσεις, τυπολογικά παραστάσιμες, και οι οποίες δεν χρειάζεται να υπαχθούν σε εμπειρικές θεωρήσεις ή σε εκτιμήσεις της κατάστασης- ότι αυτές οι επιτακτικότητες αφορούν τις περιπτώσεις προσβολής, εγκλήματος, Κακού-σε αυτά προσθέτουν ότι ένα δίκαιο εθνικό και διεθνές, οφείλει να τις επικυρώνει-ότι κατά συνέπεια οι κυβερνήσεις είναι υποχρεωμένες να συμπεριλάβουν στη νομοθεσία τους αυτές τις επιταγές και να τους προσδώσουν όλη την πραγματικότητα που απαιτούν- ότι στην αντίθετη περίπτωση, νομιμοποιείται κανείς να τους υποχρεώσει να το κάνουν (δικαίωμα ανθρωπιστικής παρέμβασης ή παρεμβατικό δικαίωμα του δικαίου).

Η ηθική εδώ νοείται ταυτόχρονα ως α priori ικανότητα διάκρισης του Κακού (διότι σύμφωνα με τη σύγχρονη ρήση της ηθικής, το Κακό-ή το αρνητικό προηγούνται: υποτίθεται η συναίνεση για το τί είναι βάρβαρο) και ως έσχατη αρχή της κρίσης, ιδιαίτερα της πολιτικής κρίσης: είναι καλό ό,τι εμφανώς εναντιώνεται σ’ένα α priori ταυτοποιημένο Κακό. Το ίδιο το δίκαιο είναι πρωτίστως το δίκαιο «εναντίον» του κακού. Αν απαιτείται ένα «κράτος δικαίου» είναι επειδή αυτό μόνο επιτρέπει ένα χώρο ταυτοποίησης του Κακού (η «ελευθερία της γνώμης», στο πλαίσιο της ηθικής θεώρησης, είναι πρωτίστως ελευθερία να υποδείξει κανείς το Κακό) και παρέχει τα μέσα διαιτησίας, όταν το πράγμα δεν είναι σαφές (μηχανισμός δικαστικών προφυλάξεων).

Οι προϋποθέσεις αυτού του πυρήνα πεποιθήσεων είναι σαφείς:

1) Υποθέτει κανείς ένα γενικό ανθρώπινο υποκείμενο, τέτοιο που οποιοδήποτε κακό του συμβεί να είναι οικουμενικά ταυτοποιήσιμο (αν και αυτή η οικουμενικότητα συμβαίνει συχνά να αποκαλείται μ’ένα εντελώς παράδοξο όνομα, «κοινή γνώμη»), κι έτσι το εν λόγω υποκείμενο είναι ένα παθητικό, ή δέσμιο του πάθους, ή αυτοπαθές υποκείμενο: εκείνο που υποφέρει-και ταυτόχρονα, ένα υποκείμενο κρίσης, ή ενεργό ή προσδιοριστικό: εκείνο που, ταυτοποιώντας την οδύνη, ξέρει ότι πρέπει να την αναστείλει με όλα τα διαθέσιμα μέσα.

2) Η πολιτική υπάγεται στην ηθική, από τη μόνη οπτική γωνία που μετράει γι’αυτή την θεώρηση των πραγμάτων: την συμπονετική και αγανακτισμένη κρίση του θεατή των περιστάσεων.

3) Το Κακό είναι η αφετηρία για τον προσδιορισμό του Καλού και όχι το αντίθετο.

4) Τα «ανθρώπινα δικαιώματα» είναι τα δικαιώματα στο μη-Κακό: να μη δέχεται κανείς προσβολή και κακομεταχείριση ούτε στη ζωή του (αποτροπιασμός του φόνου και της εκτέλεσης), ούτε στο σώμα του (αποτροπιασμός των βασανιστηρίων, της κακοποίησης και του λιμού), ούτε στην πολιτιστική του ταυτότητα (αποτροπιασμός του εξευτελισμού των γυναικών, των μειονοτήτων κλπ).
Η δύναμη αυτής της θεωρίας έγκειται, ευθύς εξαρχής,στον προφανή χαρακτήρα της -γνωρίζουμε πράγματι εκ πείρας ότι ο πόνος φαίνεται. Ήδη οι θεωρητικοί του 18ου αιώνα είχαν αναγάγει τον οίκτο-ταύτιση με την οδύνη του έμβιου όντος-σε βασικό μοχλό της σχέσης με τον πλησίον.

Το ότι η διαφθορά, η αδιαφορία ή η ωμότητα των πολιτικών ιθυνόντων είναι οι μείζονες αιτίες της αναξιοπιστίας τους είναι κάτι που το είχαν ήδη διαπιστώσει οι έλληνες θεωρητικοί της τυρρανίας. Το ότι ευκολότερα διαμορφώνεται συναίνεση για το τί είναι κακό παρά για το τί είναι καλό είναι κάτι με το οποίο είναι εξοικειωμένες οι εκκλησίες: τους ήταν πάντα ευκολότερο να υποδυκνείουν τί δεν πρέπει να κάνει κανείς και μάλιστα να τους αρκεί η αποχή από αυτό , παρά να ξεκαθαρίζουν τί πρέπει να κάνει. Είναι βέβαιο επιπλέον ότι κάθε άξια λόγου πολιτική έχει για αφετηρία τις διαμορφωμένες παραστάσεις των ανθρώπων για τη ζωή τους και τα δικαιώματά τους.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε: ιδού ένα σύνολο από προφανή δεδομένα, ικανά να θωρακίσουν μια πλανητική συναίνεση και να βρουν τη δύναμη να την επιβάλουν. Εντούτοις, πρέπει να υποστηρίξουμε ότι δεν είναι καθόλου έτσι, ότι ετούτη η «ηθική» είναι ασυνεπής και ότι η απολύτως εμφανής πραγματικότητα συνίσταται στην αποχαλίνωση των εγωισμών, στην εξαφάνιση ή την ακραία αβεβαιότητα των πολιτικών χειραφέτησης, στον πολλαπλασιασμό των «ηθικών» βιαιοτήτων και στην οικουμενικότητα του άγριου ανταγωνισμού.
__________________________________________________________________________
πηγή: «L’ ethique. Essai sur la consience du Mal » (Η ηθική- Δοκίμιο για τη συνείδηση του Κακού)

Ο Χατζηγάκης και η βολευτική ασυλία

Posted in πολιτική on 26 Δεκεμβρίου, 2008 by stardust30

xatzigakis-vampire-copy

Σύμφωνα με το zougla.gr:

Διπλή πρόκληση από τον υπουργό Δικαιοσύνης στη Βουλή. Ο Σωτήρης Χατζηγάκης, κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού, έθεσε ούτε λίγο, ούτε πολύ, θέμα κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, ζητώντας μάλιστα διακομματική συναίνεση!

«Έχουν μετατρέψει το άσυλο ιδεών ορισμένων πανεπιστημίων σε εργαστήρια και ορμητήρια παρανομίας. Σε άσυλο ανομίας. Θεωρώ ότι ήρθε η ώρα να αλλάξουμε αυτή την εσφαλμένη διαχρονική πολιτική, για την οποία ευθύνονται όλα τα κόμματα και το κράτος να επιβάλλει το νόμο», υπογράμμισε ο κ. Χατζηγάκης και πρόσθεσε: «Το έγκλημα, η βία και οι καταστροφές περιουσιών δεν έχουν σχέση με την πολιτική. Ο καθένας -και κυρίως τα κόμματα και οι οργανώσεις- θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στην οργανωμένη βία».

Όμως, οι προκλήσεις του υπουργού Δικαιοσύνης δε σταμάτησαν εδώ, αφού στη συνέχεια και παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, έθεσε και ζήτημα… ήπιας τιμωρίας του πιστολέρο φρουρού, που εκτέλεσε το 15χρονο.

Επικαλέστηκε το παράδειγμα της εν ψυχρώ δολοφονίας του νεαρού Βραζιλιάνου στο μετρό του Λονδίνου από Βρετανούς αστυνομικούς, οι οποίοι πρόσφατα επανήλθαν στην υπηρεσία τους.

«Το δικαστήριο, αφού επέκρινε τη στάση τους, επέτρεψε στο κράτος την επάνοδό τους. Δε λέω ότι δεν πρέπει να τιμωρηθεί ο δράστης, αλλά τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να ισχύουν το ίδιο προς όλες τις κατευθύνσεις», κατέληξε ο υπουργός Δικαιοσύνης, καταπλήσσοντας ακόμη και τους βουλευτές της ΝΔ, που απέφυγαν να τον χειροκροτήσουν…

Την δική σας «βολευτική» ασυλία πότε θα την καταργήσετε κύριε υπουργέ;

Που ορισμένοι βουλευτές την χρησιμοποιούν ως ασπίδα για να καρπώνονται την δημόσια περιουσία και να κλείνουν συμφωνίες εκατομμυρίων με εταιρείες (βλέπε Siemens) δρώντας ως παράσιτα γι’αυτόν τον τόπο;

Για κάτι τέτοιους  πολιτικούς βγήκε η φράση «φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης»!!

Καλά Χριστούγεννα !

Posted in χιούμορ, Uncategorized on 25 Δεκεμβρίου, 2008 by stardust30

Γράμματα παιδιών στο θεό..

Posted in χιούμορ on 24 Δεκεμβρίου, 2008 by stardust30

Με συγχωρείς που δεν σου έγραψα νωρίτερα. Μόλις αυτή τη βδομάδα έμαθα να γράφω.

Μάρθα

Αγαπητέ Θεέ, γιατί πρέπει να προσεύχομαι αφού έτσι κι αλλιώς ξέρεις τι θέλω; Αν όμως σ’ ευχαριστεί αυτό θα προσεύχομαι.

Σιού

Αγαπητέ Θεέ,αν ζούμε μετά το θάνατό μας,τότε γιατί να πεθάνουμε;
Ρόν

Αγαπητέ Θεέ,το αντρόγυνο στο διπλανό διαμέρισμα τσακώνεται για τα καλά όλη την ώρα.Θα έπρεπε ν’αφήνεις να παντρεύονται μόνο οι πολύ καλοί φίλοι.

Νάν

Αγαπητέ Θεέ,πώς έγινε και δεν εφεύρες κανένα καινούργιο ζώο  τελευταία; Έχουμε πάντα τα ίδια τα παλιά.
Τζόννυ

baby1

Αγαπητέ Θεέ,ξέρω που λέει να γυρίζεις και το άλλο σου μάγουλο, τι γίνεται όμως αν η αδερφή σου σε χτυπήσει στο μάτι; Με αγάπη
Τζέρεσσο

Αγαπητέ Θεέ,αν δεν πάρεις πίσω το  μωρό,δεν θα καθαρίσω το δωμάτιό  μου.

Τζόυ

Αφού δεν θέλεις οι άνθρωποι να λένε κακά λόγια,γιατί τα εφεύρες;

Ευγένιος

baby2

Αγαπητέ Θεέ,ο Ντόναλντ έσπασε τη γυάλα, όχι εγώ. Τώρα πια το έχεις και γραφτό.
Τζαίην

Αγαπητέ Θεέ ήθελες πράγματι η καμηλοπάρδαλη να είναι έτσι,ή μήπως έκανες λάθος;
Νόρμα

Αγαπητέ Θεέ,θα μπορούσες να γράψεις μερικές ακόμα ιστορίες; Τις διαβάσαμε όλες αυτές που έγραψες και τις ξαναρχίσαμε.

Με ευγνωμοσύνη
Έμιλυ

baby3

Διαβάσαμε ότι ο Θωμάς  Έντισον ανακάλυψε το φως. Εγώ νόμιζα ότι το είχες ανακαλύψει εσύ!
Ντόνα

Αγαπητέ Θεέ,είσαι πλούσιος ή μόνο διάσημος;
Στήβεν

Πώς ήξερες ότι ήσουνα Θεός;
Τσάρλυ

Αγαπητέ Θεέ,στις απόκριες θα ντυθώ διάβολος. Σε πειράζει;
Μάρνιε

Αγαπητέ Θεέ,η δασκάλα λέει ότι  οι μέρες άλλοτε μικραίνουνκι άλλοτε μεγαλώνουν.Δεν μπορείς να καταλήξεις σε μια απόφαση;
Μίντυ

Αντί ν’ αφήνεις τους ανθρώπους να πεθαίνουν και να φτιάχνεις άλλους,γιατί δεν κρατάς αυτούς που έχεις τώρα;
Τζέην

Αγαπητέ Θεέ,είναι καλύτερα τ’ αγόρια από τα κορίτσια;Ξέρω πως είσαι αγόρι,αλλά προσπάθησε να είσαι δίκαιος.
Σύλβια

Αγαπητέ Θεέ,ελπίζω να μην έχουν καμιά ιδιαίτερη αξία τα μυρμήγκια, γιατί τα πατάω όλη την ώρα.
Ντένις