Η Ιλιάδα των Ρωμαίων και οι ευαγγελιστές του ελληνικού πολιτισμού

Βεβαίως η καταφανώς επηρεασμένη απ’ την ελληνική, ρωμαϊκή μυθολογία, έχει διαφορετική άποψη για την καταγωγή των Ρωμαίων. Που όταν θα γίνουν ένδοξοι θ’ αρχίσουν κι αυτοί να ψάχνουν δώθε κείθε για ενδόξους προγόνους. Και θα τους ανακαλύψουν στον Όμηρο, όχι πάντως στο στρατόπεδο των Ελλήνων, αλλά των Τρώων, που είναι Θράκες, για να μη λεν οι επιγενόμενοι πως όλα οι Ρωμαίοι τα πήραν κατ’ ευθείαν απ’ τους Έλληνες. Πράγμα που είναι εν μέρει μόνο σωστό. Γιατί οι Λατίνοι είχαν πάρει ήδη πάρα πολλά απ’ τους Ετρούσκους, λαό εξαιρετικά πολιτισμένο και εν πολλοίς μυστηριώδη ακόμα. Άλλωστε, και οι Έλληνες πήραν πολλά απ’ τους Ετρούσκους, ο πολιτισμός των οποίων είναι προγενέστερος του ελληνικού.

Ο Αινείας ο διασημότερος μετά τον Έκτορα γιος του Αγχίσου και της θεάς Αφροδίτης, ήταν ο σώφρον εκείνος Τρώας που συμβούλευσε τους συμπατριώτες του να δώσουν την ωραία Ελένη στους Έλληνες και να πάει στο καλό της, ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα. Επειδή ο Αινείας δεν σκοτώνεται απ’ τον Όμηρο στην Ιλιάδα, επειδή είναι λογικός άνθρωπος και κυρίως επειδή είναι γιος θεάς, οι Ρωμαίοι είπαν να τον φέρουν στο Λάτιο ποιητική αδεία, ώστε να βρει παρεπιπτόντως και ο Βιργίλιος ένα σωστό πρότυπο για να γράψει τη λατική Ιλιάδα που λέγεται Αινειάδα, γύρω στο 29π.Χ. Ένας λαός που καλπάζει προς τη δόξα δεν μπορεί να μην έχει το Όμηρό του και τα έπη του.

Οι Ρωμαίοι άριστοι μαθητές των Ελλήνων, πάρα πολύ καλύτεροι απ’ όσο εμείς οι «απόγονοί» τους, ξέρουν πως το Δωδεκάθεο, που το υιοθετούν κι αυτοί σαν επίσημη θρησκεία του κράτους, δεν έχει ιερά κείμενα, κι αυτό είναι κάτι το εντελώς εκπληκτικό. Και φροντίζουν, κάπως καθυστερημένα, να δώσουν στους Ρωμαίους μια «βίβλο» την Αινειάδα, μιμούμενοι τους Έλληνες , στους οποίους η Ιλιάδα και η Οδύσσεια λειτουργούσαν σαν ιερά κείμενα.Τί ωραία που θα ‘ταν αν όλα τα ιερά κείμενα σε τούτον τον βασανισμένο κόσμο τα έγραφαν ποιητές και όχι ευαγγελιστές ή προφήτες! Που κι αυτοί πάντως είναι ποιητές με τον τρόπο τους, άσχετα αν τα ποιήματά τους εκλαμβάνονται σαν ιερά κείμενα. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, τι θα μας εμπόδιζε να ανακηρύξουμε ευαγγελιστές, ας πούμε τον Σολωμό, τον Κάλβο και τον Καβάφη;

_____________________________________________________________

απόσπασμα από το «Λαοί της Ευρώπης» – Βασίλης Ραφαηλίδης

Advertisements