Ημέρα: 5 Οκτωβρίου 2008

Περί Θανάτου – Επίκουρος και Dawkins

..Μη σε στεναχωρεί ο θάνατος. Όσο είσαι ζωντανός δεν έχεις σχέση μ’αυτόν, μα κι όταν πεθάνεις, πάλι δεν έχεις να κάνεις μ’αυτόν, διότι τότε δεν θα’χεις να κάνεις με τίποτα.

«Ενα τίποτα είναι για μας ο θάνατος» λέει ο Επίκουρος, γιατί «όταν υπάρχουμε εμείς, ο θάνατος είναι απών, και όταν ο θάνατος είναι παρών, δεν υπάρχουμε εμείς». Ο θάνατος είναι πάντοτε άσχετος μ’εμάς αν και προκαλεί μεγάλη στενοχώρια σε πολλούς ανθρώπους για μεγάλο διάστημα της ζωής τους. Η έγνοια του θανάτου καλύπτει σαν πέπλο την εμπειρία της ζωής, είτε γιατί οι άνθρωποι προσβλέπουν σε μετά θάνατο ζωή και τρομοκρατούνται και εξευτελίζονται προκειμένου να κερδίσουν την εύνοια του Θεού, που θα μπορούσε κάλλιστα να τους τιμωρήσει για τις κακές τους πράξεις, είτε γιατί λυπούνται και τρομάζουν με την ιδέα ότι δεν θα υπάρχουν μετά το θάνατό τους.

Όμως δεν υπάρχουν θεοί που να μας απειλούν, μα ακόμα και να υπήρχαν, εμείς δεν θα είμασταν παρόντες για να μας τιμωρήσουν. Η ψυχή μας είναι ένα λεπτό πράγμα που διαλύεται όταν πεθαίνουμε, μα ακόμα κι αν το υλικό της ήταν τέτοιο που να επιβιώνει άθικτο, αυτό για μας πάλι δεν θα σήμαινε τίποτα, γιατί ό,τι έχει σημασία είναι η συνέχεια του βιώματος, η οποία όμως διαρρηγνύεται με τον χωρισμό της ψυχής από το σώμα. Είναι παράλογο να φοβάσαι την μη ύπαρξή σου, τη στιγμή που ήδη ξέρεις πώς είναι το να μην υπάρχεις, σκέψου την εποχή που δεν είχες ακόμα γεννηθεί: ήταν τόσο απαράδεκτη η ανυπαρξία σου; Είναι μεγάλο μπέρδεμα το να στεναχωριέσαι για τη θνητότητά σου, κι είναι αχαριστία να αγανακτάς με τους περιορισμούς της ζωής, σαν άπληστος συνδαιτυμόνας που έχει την απαίτηση να του σερβίρουν πιάτα επ’ αόριστον και αρνείται να σηκωθεί από το τραπέζι. (1)

________________________________________

Όλοι μας θα πεθάνουμε κι αυτό μας κάνει πολύ τυχερούς. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα πεθάνουν ποτέ, διότι δεν πρόκειται ποτέ να γεννηθούν. Ο αριθμός των ανθρώπων που θα μπορούσαν δυνητικά να βρίσκονται στη θέση μου, αλλά που στην πραγματικότητα δεν θα δουν ποτέ το φως της μέρας, είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των κόκκων της άμμου της Αραβίας. Προφανώς σ’αυτές τις αγέννητες ψυχές συγκαταλέγονται ποιητές μεγαλύτεροι από τον Κιτς και επιστήμονες σημαντικότεροι από το Νεύτωνα. Αυτό το γνωρίζουμε διότι ο συνδυασμός πιθανών ανθρώπων, των οποίων την ύπαρξη επιτρέπει το DNA μας, υπερβαίνει μαζικά τον αριθμό των πραγματικών ανθρώπων. Εσείς κι εγώ βρισκόμαστε εδώ ως κοινοί θνητοί στα δόντια τέτοιων εκπληκτικών αριθμών.
Η κλωστή των ιστορικών γεγονότων από τα οποία κρέμεται η ύπαρξή μας είναι απίστευτα λεπτή.

«Αν συγκριθεί με την άγνωστη σε μας χρονική διάρκεια, ω Βασιλιά, η τωρινή ζωή των ανθρώπων στη γη μοιάζει με το πέταγμα ενός σπουργιτιού μέσα στην αίθουσα όπου κάθεστε το χειμώνα με τους λοχαγούς και τους υπουργούς σας. Μπαίνοντας από μια πόρτα και βγαίνοντας από μια άλλη προστατεύεται από τη χειμωνιάτικη θύελλα όσο βρίσκεται εντός. Αλλά αυτό το σύντομο διάστημα ηρεμίας τελειώνει σε μια στιγμή και το σπουργίτι επιστρέφει στο χειμώνα απ’όπου ήρθε, και χάνεται απ’ τα μάτια σας. η ζωή του ανθρώπου είναι παρόμοια, το τί έπεται ή το τί προηγήθηκε, δεν το γνωρίζουμε καθόλου..» (The Venerable Bede, A History of the English Church and People)

Μετά από ύπνο εκατομμυρίων αιώνων ανοίξαμε τα μάτια μας σε ένα λαμπρό πλανήτη με λαμπερά χρώματα, που σφύζει από ζωή. Μέσα σε λίγες δεκαετίες πρέπει να κλείσουμε τα μάτια μας και πάλι. Δεν είναι άραγε ευγενής και φωτισμένος τρόπος να περνάμε το λίγο χρόνο μας κάτω από τον ήλιο στο να εργαζόμαστε για την κατανόηση του σύμπαντος και του πώς έτυχε να ξυπνήσουμε μέσα του;Αυτή είναι η απάντησή μου όταν με ρωτούν-πράγμα που συμβαίνει εκπληκτικά συχνά- γιατί κάνω τον κόπο να ξυπνήσω το πρωί. Ας το θέσω διαφορετικά: δεν είναι λυπηρό να καταλήξεις στον τάφο σου χωρίς ποτέ να αναρωτηθείς γιατί γεννήθηκες; Σ’ αυτή τη σκέψη ποιός δεν θα πεταγόταν απ’ το κρεβάτι πρόθυμος να συνεχίσει την ανακάλυψη του κόσμου και χαρούμενος που αποτελεί μέρος του;
Η Κάθλιν Ρέιν ποιήτρια και καθηγήτρια φυσικών επιστημών στο Κέμπριτζ, ειδικευμένη στη Βιολογία βρήκε σχετική παρηγοριά σαν νέα γυναίκα δυστυχισμένη στον έρωτα και ψάχνοντας απεγνωσμένα για ανακούφιση από τη λύπη:

Τότε ο ουρανός μου μίλησε με καθαρή λαλιά,
γνώριμη στην καρδιά, σαν την αγάπη κοντινά.
Ο ουρανός είπε στην ψυχή μου: «Έχεις εκείνο που ποθείς!»

——–
Να ξέρεις πως γεννήθηκες μαζί,
με σύννεφα ανέμους, άστρα και αεικίνητες θάλασσες,
και κατοίκους των δασών. Η φύση σου είναι αυτή…

———
Ύψωσε την καρδιά σου άφοβη ξανά,
κοιμήσου στον τάφο ή ανάπνευσε το ζωντανό αέρα,
μοιράζεσαι τον κόσμο αυτόν με το άνθος και την τίγρη..»
Passion (1943)

__________________________________________________

(1) Επίκουρος – Κείμενα πηγές της επικούρειας φιλοσοφίας και τέχνης του ζην

(2) Richard Dawkins – Υφαίνοντας το Ουράνιο Τόξο

Advertisements

Η δήθεν «ελληνική» Ανατολική Αυτοκρατορία της Ρώμης (Βυζάντιον κατά τους χριστιανούς)

«Πάψετε το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τα ‘αγια, [το γερανοοο]
παπάδες πάρτε τα γιερά και σεις κεριά σβηστήτε, [να φύγουμε όλοι νύχτα..]
γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει.. » [του Αλλάχ γιατί παίζει εντός έδρας]

Αφού λοιπόν οι σημερινοί Ιταλοί, πλην των φασιστών και των φασιζόντων, δεν χαρακτήρισαν ποτέ ιταλική τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, γιατί εμείς χαρακτηρίζουμε ελληνική την «Βυζαντινή» ;

Διότι ψάχνουμε για ιστορικά ερείσματα προκειμένου να στηρίξουμε το καινοφανές στην εποχή του ιδεολόγημα του Κων.Παπαρρηγόπουλου για τη «συνεχή τρισχιλιετή ιστορία του ελληνικού έθνους», άποψη που κανείς πριν απ’ αυτόν ούτε καν τη διανοήθηκε. Όμως όταν οι ίδιοι οι λαοί δεν έχουν συνείδηση της ιστορικής τους συνέχειας, πώς γίνεται να έχουν οι μελετητές; Γίνεται και παραγίνεται, αρκεί το ιδεολόγημα να βολεύει την εξουσία προκειμένου αυτή να διατηρήσει τεχνητά τη συνοχή του «ποιμνίου». Απ’ το 1830 που υπάρχει το νεοελληνικό κράτος και μέχρι σήμερα, οι εξουσιαστές μας αντιμετωπίζουν μάλλον σαν ορθόδοξο ποίμνιο (σ.σ.: μπεεεεε!!) παρά σαν εθνότητα με ευδιάκριτα και τα άλλα εθνολογικά χαρακτηριστικά. Και το γεγονός πως μιλάμε νεοελληνικά (όχι ελληνικά, ελληνικά μιλούσαν μόνον οι αρχαίοι Έλληνες) δεν έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ το γεγονός πως όλοι οι σημερινοί Ιταλοί, που ξέρουν πως είναι μια πανσπερμία λαών, μιλούν νεολατινικά.

Οι ιταλοί ιστορικοί δεν αντιμετωπίζουν την ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σαν μέρος της ιστορίας της Ιταλίας. Ελληνικού τύπου ιστορικές λαθροχειρίες στην Ιταλία αποκλείονται εντελώς. Διότι η ύπαρξη ιστορικών τεκμηρίων δεν επιτρέπει την αντικατάστασή τους με ιδεολογήματα και μυθεύματα. Στην Ελλάδα, τα στερούμενα συγκεκριμένων ιστορικών τεκμηρίων χρονικά διαστήματα της «ελληνικής» ιστορίας καλύπτονται με τη φαντασία. Στην Ιταλία δεν υπάρχουν τέτοια κενά και συνεπώς η φαντασία δε μπερδεύει τη δουλειά των ιστορικών. Η επιστημονική φαντασία δεν έχει θέση στην ιταλική ιστοριογραφία, όχι γιατί οι ιταλοί ιστορικοί είναι λιγότερο ευφάνταστοι απ’ τους έλληνες συναδέλφους τους, και κυρίως τον Παπαρρηγόπουλο, αλλά διότι κάθε μύθευμα για τους «ένδοξους προγόνους» και άλλα τέτοια ηχηρά ανατρέπεται εύκολα από την επιστημονική έρευνα. Ενώ στην Ελλάδα, το χριστιανικό «πίστευε και μη ερεύνα» περνάει ανετότατα από την ορθοδοξία στην ορθοδοξίζουσα ιστορική έρευνα. Και τούτο διότι, για χρονικό διάστημα χιλίων ετών περίπου δεν υπάρχει στην Ελλάδα πολύ συγκεκριμένο ιστορικό αντικείμενο για πολύ συγκεκριμένη ιστορική έρευνα. Εκτός και αν θεωρήσουμε το Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος σαν ελληνικό δημιούργημα, οπότε το κενό καλύπτεται αυτομάτως.

Αλλά πριν από τον Κων.Παπαρρηγόπουλο, κανείς δε διανοείται να αντιμετωπίσει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία σαν αποκλειστικό δημιούργημα των Ελλήνων, παρά μόνο στο μέτρο που η ελληνική, που για αιώνες είναι η μόνη επίσημη γλώσσα του χριστιανισμού (αργότερα προστίθεται και η λατινική) γίνεται επίσημη γλώσσα της Αυτοκρατορίας απ’ τα μέσα περίπου της ζωής της και μέχρι το θάνατό της.

Αν όμως δούμε την ιστορία μόνο από τη γλωσσική της παράμετρο τότε οι Έλληνες που σήμερα γνωρίζουν καλά την αγγλική και μέσω αυτής επηρεάζονται από τον αγγλικό και τον αμερικανικό πολιτισμό, δεν μπορεί να παρά να είναι είτε Άγγλοι, είτε Αμερικάνοι. Η λογική όταν παραβιάζεται πρέπει να παραβιάζεται με .. λογική.

Όσο για την ορθοδοξία, μόνον ο θεός των ελλήνων ξέρει πως έγινε εκκλησιαστική και μεταφυσική αποκλειστικότητα των Ελλήνων, όταν μάλιστα όλοι γνωρίζουμε πως στη συντριπτική πλειοψηφία των ορθοδόξων την αποτελούν οι Ρώσοι.

____________________________________________________________________________________

(από το βιβλίο  «Λαοί της Ευρώπης»  του Βασίλη Ραφαηλίδη)

Αφροδίσια σεξουαλικά νοσήματα(ή αλλιώς γιατί πρέπει να είμαστε ισορροπημένοι στην σεξουαλική μας ζωή)

Διαβάζω ένα άκρως ενδιαφέρον βιβλίο αυτόν τον καιρό (σαν διάλειμα ανάμεσα στα άλλα) του Βαλέριου Κασιμάτη που ασχολείται με τα α.σ.ν. (αφροδίσια σεξουαλικά νοσήματα). Διαβάζω την συμπτωματολογία πολλών α.σ.ν. και οφείλω να ομολογήσω πως έχω σοκαριστεί! Μερικά από αυτά σε συντομία:

1. Στείρωση (στον άντρα)

2. Καρκίνος μήτρας

3. Θάνατος ή εγκεφαλικές βλάβες του νεογνού (εφόσον μολυνθεί κατά την γέννα)

4. Βλάβες στην καρδιά, στα αγγεία, στα κόκαλα στον εγκέφαλο και στα σπλάχνα

5. Έντονοι πονοκέφαλοι, πόνος στις αρθρώσεις, αϋπνίες, αλωπεκία (προσωρινή πτώση των μαλλιών)
Η χειρότερη α.σ.ν. βέβαια είναι το AIDS (Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσοποιητικής Ανεπάρκειας) η οποία είναι η σύγχρονη μάστιγα – η ποιό σιωπηλή και γι’αυτό ύπουλη η οποία μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο.

Γι’ αυτούς τους λόγους λοιπόν πέραν της προσοχής που πρέπει να δείχνουμε στην επιλογή του συντρόφου μας είναι καλύτερο να επιλέγουμε μόνιμους συντρόφους και να χρησιμοποιούμε προφυλακτικό (μην ξεγελιέστε πως γνωρίζετε τον άλλον ακόμη κι αν είστε από παιδιά μαζί) παρά να κάνουμε ευκαιριακές σχέσεις (το προφυλακτικό δεν είναι πάντα ασφαλές- μπορεί να σπάσει).

Προσωπική μου επιλογή είναι η αποφυγή one night stand και η γνωριμία του άλλου καιρό πριν προχωρήσει το θέμα στην σεξουαλική του πλευρά (και φυσικά πάντα με χρήση προφυλακτικού).

Τα δέκα απαγορευτικά ΜΗ για τα α.σ.ν. :

  1. Για τα αφροδίσια νοσήματα ΜΗ συμβουλεύεσθε φίλους, γείτονες ή τον φαρμακοποιό της γειτονιάς σας. Είναι πολύ πιθανόν να κάνουν λάθος. Απευθυνθείτε σε γιατρό. Είναι ο μόνος που μπορεί να σας συμβουλεύσει και να σας κατευθύνει σωστά.
  2. Μην πλένετε ποτέ τα γεννητικά σας όργανα με τα «ευγενή» σαπούνια που διαφημίζει η τηλεόραση ή με ισχυρά αντισηπτικά σαπούνια ή διαλύματα, που παίρνετε από το φαρμακείο
  3. Μην πλένεσθε πολλές φορές , μη χρησιμοποιείτε καυτό νερό, χρησιμοποιείτε μόνο παγωμένο νερό, χαμομήλι και ελαφρά ουδέτερα σαπούνια
  4. Εάν παρουσιασθεί στα γεννητικά σας όργανα ένα σπυρί ή νιώσετε κάποιο ερεθισμό, μην τα βάζετε πάντα με το σεξουαλικό σας σύντροφο. Υπάρχουν πολλές ασθένειες, που μπορούν να παρουσιασθούν στα γεννητικά σας όργανα όπως και σε κάθε άλλο μέρος του σώματος άλλωστε, και που γι’αυτές να μη φταίει σε τίποτα απολύτως ο σύντροφός σας.
  5. Εάν εμφανίσετε αφροδίσιο νόσημα μην πανικοβάλεσθε, μη βιασθείτε να πάρετε φάρμακα στην τύχη για να προλάβετε την εξέλιξη της ασθένειας, δεν έχει καμία σημασία για τη θεραπεία σας και θα γίνετε σίγουρα καλά εάν κάνετε τη σωστή αγωγή έστω κι αν περάσουν μερικές μέρες καθυστέρησης μέχρι να την αρχίσετε. Σημασία έχει πάνω από όλα να εφαρμοστεί μια καλή και σωστή διάγνωση. Διότι αν αρχίσουμε θεραπεία στην τύχη, καλύπτουμε όπως λέμε την εικόνα και μετά είναι πολύ δύσκολο να γίνει η σωστή διάγνωση και θεραπεία.
    Γενικά συμβουλευθείτε γιατρό και μην αρχίζετε βιαστικά θεραπεία μόνοι σας.
  6. Αν σας τύχει μια «καλή ευκαιρία» στο δρόμο, στο αυτοκίνητο στο τρένο ή σε κάποιο ταξίδι: Προσέχετε πολύ καλά, γιατί την άλλη μέρα ίσως ψάχνετε για γιατρό. Μην κάνετε ευκαιριακές σχέσεις εύκολα
  7. Εάν είχατε μια «ευκαιριακή σχέση»: μην πάτε την άλλη μέρα και με το μόνιμο σύντροφό σας. Αφήστε να περάσει ένα διάστημα ασφάλειας 7-10 ημερών. Ίσως αυτό σας φανεί πολύ ωφέλιμο. Απευθυνθείτε στο γιατρό σας για προληπτικό έλεγχο.
  8. Αν σας παρουσιαστεί ένα α.σ.ν.: μην πανικοβάλεσθε ότι θα κολλήσετε το περιβάλλον σας ή τους συγγενείς σας, απλώς και μόνον επειδή αυτοί ζουν στον ίδιο χώρο με εσάς. Αυτό είναι πάρα πολύ σπάνιο η και αδύνατο. Συνήθως για να μεταδοθεί ένα α.σ.ν. χρειάζεται σεξουαλική πράξη ή πολύ στενή σωματική επαφή.
  9. Σε περίπτωση κατά την οποία η σεξουαλική επαφή γίνεται χωρίς να έχετε εγγυήσεις για τη σεξουαλική ταυτότητα του συντρόφου, μην κάνετε το σφάλμα. Χρησιμοποιείτε πάντοτε προφυλακτικό.
  10. Εάν η σεξουαλική σας επαφή δεν είναι από τη φυσιολογική οδό, μην ξεγελιέστε. Η παραφύση σχέση, ο στοματικός έρωτας ή και ακόμα ένα δυνατό δαγκωτό φιλί, που μπορεί να προκαλέσει μια μικρή αιμορραγία στο στόμα, μπορούν να μεταδώσουν και αυτά ένα αφροδίσιο νόσημα.

Και μερικές συμβουλές αποκλειστικά για μας τους άντρες (γιατί πολλές φορές φταίμε εμείς):

ΜΗ σκέφτεστε πάντα με το κάτω κεφάλι..

ΜΗΝ κάνετε «μικρές απιστίες» εντός της σχέσης σας – δεν σας φταίει η σύντροφός σας να κολλήσει ο,τιδήποτε επειδή εσείς είστε ανώριμοι