Οι χώρες με τους λιγότερους γιατρούς και κλίνες ανά κάτοικο

Παρόλο που σε κάποιες χώρες υπάρχουν γιατροί με ειδικότητα σε κάθε πιθανό κλάδο της Ιατρικής, υπάρχουν ορισμένα μέρη του πλανήτη όπου ένας γιατρός στην κυριολεξία φροντίζει ολόκληρες κοινότητες. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, αυτές είναι οι χώρες με τους λιγότερους γιατρούς ανά κάτοικο το 2004:

Χώρα

Γιατροί ανά 1.000 ασθενείς

Τουρκία

1,2

Νότιος Κορέα

1,3

Μεξικό

1,7

Ηνωμένο Βασίλειο

1,8

Ιαπωνία

1,9

Καναδάς

2,1

Ιρλανδία

2,3

Πολωνία

2,3

Νέα Ζηλανδία

2,3

Αυστραλία

2,5

Και αυτές με τις λιγότερες κλίνες:

Χώρα

Κλίνες ανά 1.000 ασθενείς

Μεξικό

1,1

Τουρκία

2,6

ΗΠΑ

3,6

Σουηδία

3,7

Καναδάς

3,9

Πορτογαλία

4,0

Ηνωμένο Βασίλειο

4,1

Ισπανία

4,1

Δανία

4,5

Ελλάδα

4,9

Βέβαια από το 2004 είμαι σίγουρος πως τα πράγματα θα έχουν χειροτερέψει τουλάχιστον για την χώρα μας..

Advertisements

8 σκέψεις σχετικά με το “Οι χώρες με τους λιγότερους γιατρούς και κλίνες ανά κάτοικο

  1. @ο …μάλλον άνθρωπος
    Θα σε παραπέμψω στην ιστοσελίδα http://www.simerini.com/nqcontent.cfm?a_id=262691
    όπου και θα βρεις το προσδόκιμο ζωής των Ευρωπαίων (που για μένα είναι ο καλύτερος δείκτης υγείας που μπορείς να βρεις) και θα δεις πως και στις γυναίκες και στους άνδρες είμαστε στις τελευταίες θέσεις (γιατί άραγε; )

  2. Το συγκεκριμένο θέμα πάντως δεν έχει να κάνει ΜΟΝΟΝ με την χώρα μας και ο σκοπός του άρθρου ήταν να καταδείξει την κατάντια του «υπαρκτού καπιταλισμού» να προσφέρει σε πολίτες πλούσιων χωρών όπως η ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου την περίθαλψη που τους αρμόζει.
    Τουλάχιστον εδώ για την χώρα μας έχουμε το ελαφρυντικό πως είμαστε μια σχετικά φτωχή χώρα, στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο τί ελαφρυντικό έχουν;

  3. @ ο …μάλλον άνθρωπος,
    Αν μπορείς να με βοηθήσεις στη συλλογή αυτών των στοιχείων θα σου ήμουν υπόχρεος.
    Το θέμα με τον «δείκτη υγείας σώματος αλλά και μυαλού» νομίζω πως είναι ξεχωριστό ζήτημα και βασίζεται καθαρά στην παιδεία που ΔΕΝ έχουμε ως κράτος.
    Όταν δεν έχουμε παιδεία για σωστή οδηγική συμπεριφορά θα έχουμε παιδεία για σωστή χρήση φαρμάκων και επισκέψεων σε γιατρούς; Ας μη γελιόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας..
    Επίσης το ζήτημα των επισκέψεων σε γιατρούς και σε νοσοκομεία δεν έχει ξεκάθαρα όρια μιας και η έλλειψη του «οικογενειακού γιατρού» – που θα διατηρεί ένα ιστορικό βάσει του οποίου θα κρίνεται η σοβαρότητα μιας περίπτωσης και άρα της αναγκαιότητας της εισαγωγής στο νοσοκομείο- δημιουργεί ένα «πέπλο ομίχλης» γύρω από το θέμα.
    Εγώ θα σου προσθέσω και ένα ακόμη δείκτη – αυτόν της σωστής διατροφής, της κατάχρησης αλκοόλ , τσιγάρων, της έλλειψης άθλησης και γενικά όλων των ανθυγιεινών συνηθειών του νεοέλληνα.
    Στοιχεία για «συμπληρώματα διατροφής» και ντόπες γενικά δεν νομίζω να υπάρχουν για την Ελλάδα αν και θα κοιτάξω στο μέλλον μήπως βρω κάτι.
    Αν κανείς φίλος έχει τέτοια στοιχεία στην κατοχή του και του είναι εύκολο ας μου στείλει ένα ε-μαιλ και γω θα τα δημοσιεύσω.

  4. Υ.Γ.
    Ειδικά για την κατανάλωση φαρμάκων, σημαντικότατο νομίζω θα ήταν να μετρούνται ΧΩΡΙΣΤΑ τα φάρμακα που παίρνονται με συνταγή γιατρού από όσα παίρνονται ΧΩΡΙΣ συνταγή.
    Και βέβαια όλες οι παντός είδους «βελτιωτικές» ντόπες και «συμπληρώματα διατροφής» {όλα ντόπες είναι…}φάρμακα είναι!!!

    Τέτοια στοιχεία υπάρχουν, φίλτατε Stardust;;;

  5. Οι στατιστικές καλές είναι ως εργαλείο διαμόρφωσης γνώμης {και πολιτικής}, όταν όμως είναι πλήρεις.
    Αλλοιώς είναι είτε λένε την «μισή» αλήθεια είτε την κρύβουν εντελώς.
    Στην περίπτωσή μας, χωρίς να διαφωνώ με τον «ανορθόδοξο» ή την «ενεσούλα», {πολύ περισσότερο με τον χαμένο παράδεισο …της αστρόσκονης ως προς το τί πρέπει να ΜΗΝ ψηφίζουμε}νομίζω ότι θα σχηματίζαμε σωστή συνολική εικόνα αν είχαμε τις αντίστοιχες στατιστικές γιά:
    1. Πόσο παραϊατρικό προσωπικό αντιστοιχεί σε 1000 κατοίκους
    2. Πόσες φορές στη ζωή του κάθε κάτοικος επισκέπτεται γιατρό και πόσες εισάγεται σε νοσοκομείο – ένα δείκτη υγείας δηλαδή {υγείας σώματος αλλά ΚΑΙ μυαλού…}
    3. Πόσα φάρμακα καταναλίσκονται κατ’ άτομο
    4. Πόσες εργαστηριακές εξετάσεις, ακτινογραφίες κλπ γίνονται κατ’ άτομο.

    Έχω άδικο;

  6. @ Ανορθόδοξε,
    Απαξίωση υπάρχει μόνο από το κράτος της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης (σκέψου πως υπάρχουν πολλοί πολίτες που ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ καν ότι τα νοσοκομεία είναι τριτοβάθμια υγιειονομική περίθαλψη.. Αυτό που επίσης δεν γνωρίζουν οι Έλληνες είναι τα δικαιώματά τους – και ένα από αυτά είναι στην υγεία. Αλλά γι’αυτό πάλι φταίει το κράτος που ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να τους ενημερώσει.
    Τί μπορούμε να κάνουμε εμείς σαν πολίτες; Να τους καταψηφίσουμε όταν έρθει η ώρα τους για να δηλώσουμε με αυτόν τον τρόπο πως διαφωνούμε με τις απόψεις που έχουν για την υγεία.. Ψηφίστε μικρά κόμματα όποιο ο καθένας θέλει.. Όχι όμως άλλο δικοματισμό!

    @ ενεσούλα
    Ξέρω πως είναι τα νοσοκομεία. Έχω περάσει αρκετό καιρό εκεί. Θα σου στείλω κ αναλυτικό μέηλ..
    Και κάτι άσχετο: είδατε πως και η αρχιεπισκοπάρα (μας) ο χριστόδουλας όταν αρρώστησε στην Αμερική έτρεχε για να κάνει μεταμόσχευση..Γιατί δεν πήγε στο Θεαγένειο εδώ στη θεσσαλονίκη;;

  7. Συμφωνώ με τον @ανορθόδοξο!
    υπάρχει μια απαξίωση της κυβέρνησης για το ΕΣΥ, που μήνα με το μήνα μεγαλώνει, στην προσπάθειά τους να στρέψουν τον κόσμο στα ιδιωτικά.
    Και, ναι, έχουμε υπερβολικά πολλούς γιατρούς στη χώρα μας, που όμως αξιοποιούνται λάθος και γι αυτό οι καλύτεροι ή οι πιο «δυνατοί» φεύγουν τελείως από τη χώρα.
    Όσο για τα νοσοκομεία…αυτά «φυτοζωούν» με ελάχιστο προσωπικό και πόρους και τεράστια έλλειψη κρεβατιών, κυρίως σε ζωτικής σημασίας πόστα, όπως τα χειρουργεία, η Εντατική και τα ογκολογικά τμήματα.
    Δυστυχώς, αυτή είναι, επίσης «εκ των έσω» η εικόνα της δημόσιας περίθαλψης στην Ελλάδα του 2008.

  8. Θα κάνω μια τοποθέτηση «εκ των έσω» του συστήματος υγείας. Για τρούς στην Ελλάδα έχουμε υπερβολικά πολλούς. Ο κυριότερος λόγος είναι το κόμπλεξ του νεοέλληνα να δει το παιδί του «ντόκτορα»… Αν τώρα η περίθαλψη στα δημόσια νοσοκομεία πάει κατά διαόλου, γι’ αυτό ευθύνονται άλλοι παράγοντες. Το σημαντικότερο είναι η απαξίωση από το κράτος και τους πολίτες της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας υγειονομικής πρίθαλψης, δηλαδή των αγροτικών ιατρείων και των κέντρων υγείας. Όταν με το παραμικρό ο κάθε κάτοικος του χωριού πέρνει το αμάξι και πάει στο νοσοκομείο (τριτοβάθμια φροντίδα), είναι λογικό να επικρατεί πανζουρλισμός! Δεν φταίει όμως μόνο αυτός, αφού τα κέντρα υγείας στερούνται ικανού προσωπικού και σύγχρονου εξοπλισμού. Για τα αγροτικά ιατρεία δε σχολιάζω καν…

Τα σχόλια είναι κλειστά.