Στο ακρογιάλι των δακρύων μου..

Δάκρυ..

Απαραίτητο συστατικό της ζωής μας…

Αχώριστος και παντοτινός σύντροφος του χαμόγελου..

Κατά την ελληνική μυθολογία λέγεται πως όταν κάποια στιγμή ο Άδωνης πληγώθηκε από τον αντίζηλό του Άρη η θεά Αφροδίτη δάκρυσε και από κάθε δάκρυ της γεννιόταν και από ένα τριαντάφυλλο, ενώ από κάθε ρανίδα αίματος του Άδωνη φύτρωνε και μια ανεμώνη..

Υπάρχουν πολλά θλιβερά γεγονότα που συμβαίνουν απρόσμενα στην ζωή μας και μη έχοντας τρόπους αντιμετώπισής τους πάντα(είναι απίστευτο πόσο μικροί είμαστε μπροστά στις συγκυρίες της ζωής τελικά), ο καλύτερος τρόπος είναι ένα ξέσπασμα δακρύων έτσι για να καθαρίσει η θλίψη απ’ τα μάτια.. Άλλωστε πάντα μετά από μια βροχή βγαίνει ένα υπέροχο ουράνιο τόξο στο χρώμα των ονείρων μας..

Standing by the window
Eyes upon the moon….
Hoping that the memory will leave her spirit soon
She shuts the doors and lights
And lays her body on the bed
Where images and words are running deep
She has too much pride to pull the sheets above her head
So quietly she lays and waits for sleep….

She stares at the ceiling
And tries not to think….
And pictures the chain
She’s been trying to link again..
But the feeling is gone….

And water can’t cover her memory
And ashes can’t answer her pain
God give me the power to take breath from a breeze
And call life from a cold metal frame….

In with the ashes
Or up with the smoke from the fire
With wings up in heaven…
Or here, lying in bed
Palm of her hand to my head…
Now and forever curled in my heart
And the heart of the world…

(«wait for sleep» by Dream Theater)

Τραγούδια που φέρνουν βροχή…

MSG, «Nightmare»

Dream Theater,»Wait for sleep»

Φιλαράκι, Σοφία Βόσσου

Scorpions, Moment in a Million Years

Φύλλα αλκαλικά, Μανώλης Λιδάκης

Βροχοποιός, Ξύλινα Σπαθιά

Nancy Ajram / «Enta Eih»

Ζω σ’ ένα κόσμο από χαρτί
Όταν χιονίζει, όλοι μαζεύουν κομφετί
Κι όταν ρωτάω πού θα σε βρω
Όλοι μου δείχνουνε το χάρτινο ουρανό..

Μια απ’ αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι μα δεν κοιμάσαι
Θ’ ανάψω μια φωτιά που θα τη δεις όσο μακρυά και να ‘σαι
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό…

Έτρεξα μέχρι το σταθμό
Έψαχνα σαν τρελός μέσα στο πλήθος να σε δω
Κάποιος μου είπε : «Μην αργείς,
Ίσως να είναι αυτή η τελευταία βραδιά της γης»

Μια απ’ αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι ασημένια τραίνα
Θ’ ανάψω μια φωτιά και θα τα δεις να τρέχουν δίχως φρένα
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό…

Βρήκα στην πόρτα μου χθες βράδυ κάτι λουλούδια από χαρτί

Χιονίζει πάλι στη χάρτινη πόλη
Στα χάρτινα σπίτια κοιμήθηκαν όλοι
Θα βάλω φωτιά στο χάρτινο αετό μου
Θα κάψω για πάντα τον παλιό ουρανό..

Μια απ’ αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι μα δεν κοιμάσαι
Θ’ ανάψω μια φωτιά που θα τη δεις όσο μακρυά και να ‘σαι
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό..

Μια απ’ αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι ασημένια τραίνα
Θ’ ανάψω μια φωτιά και θα τα δεις να τρέχουν δίχως φρένα
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό

Είδα να καίγεται χθες βράδυ μια πολιτεία από χαρτί…..

(Χάρτινος ουρανός, Ξύλινα σπαθιά)

Μερικές πολύ όμορφες ταινίες που κοσμούν την ταινιοθήκη μου …

«Η θαλασσα μέσα μου..» [Mar Adentro]

«Million Dollar Baby»

[http://www.youtube.com/watch?v=GYwSIhOJH-Q&feature=related]

«What dreams may come»

«The Fountain»

«Patch Adams»

«Requiem for a Dream»

Αυτό το άρθρο είναι η απάντησή μου στην πρόσκληση της enesoulas. Με τη σειρά μου καλώ αν θέλουν να μοιραστούν μαζί μας τις αναμνήσεις τους οι skouliki , emmy, anorthodoxos, aorati melani, και όποιον άλλον έχω στη blog list μου.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Στο ακρογιάλι των δακρύων μου..

  1. Eίναι όλα πολύ συγκινητικά, με κορυφαίες τις 2 πρώτες ταινίες, «η θάλασσα μέσα μου» και «million dolar babe»,που τις έχω ζήσει και live,στην εντατική, δυστυχώς και πάνω από μία φορά.:(
    Σ’ ευχαριστώ πολύ που έπαιξες!

Τα σχόλια είναι κλειστά.