Ημέρα: 25 Σεπτεμβρίου 2008

Συγκλονιστικά νέα! Άνεργα τα κουνελάκια του Playboy!

Σύμφωνα με έγκυρες δημοσιογραφικές πληροφορίες:

Θύμα της οικονομικής κρίσης έχει πέσει ακόμα και ο «κροίσος» Χιου Χέφνερ. Για να μπορέσει να διατηρήσει την πολλών εκατομμυρίων «αυτοκρατορία» του θα πρέπει να κάνει την καρδιά του πέτρα και να απολύσει, μεταξύ άλλων, και κάποια από τα πολλά «κουνελάκια» του.

Οικονομικοί σύμβουλοι του 83χρονου εκδότη, του είπαν ότι αν δεν προχωρήσει άμεσα σε περικοπές προσωπικού, θα οδηγηθεί με μαθηματική ακρίβεια, στην χρεωκοπία.

Οι μετοχές της εταιρείας σημείωσαν πτώση από τα 6,20 δολάρια στα 1, 55. Και σαν να μην έφταναν αυτά, φήμες θέλουν δύο από τα «κουνελάκια» να τον έχουν απατήσει. Η Χόλι Μάλινσον, που ήταν και η επίσημη αγαπημένη του Χέφνερ, λέγεται ότι έχει ερωτική σχέση με τον «μάγο» Κρις Έιντζελ και η Κέντρα Γουίλσον, φημολογείται ότι βγαίνει με ένα ποδοσφαιριστή.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΜΑΖΕΥΤΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΕΡΑΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΙΟΥ!

ΔΩΣΤΕ Ό,ΤΙ ΕΧΕΤΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΚΟΥΝΕΛΑΚΙΑ ΧΩΡΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙ!

ΔΕΝ ΤΑ ΛΥΠΑΣΤΕ ΤΑ ΚΑΗΜΕΝΑ? ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΛΑΓΟΥΜΙ ΚΑΙ ΚΑΡΟΤΑ?

ΔΗΛΑΔΗ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΙΚΟ ΝΑ ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΑΝΕΡΓΑ ΚΟΥΝΕΛΑΚΙΑ..

ΑΣΕ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΦΑΝΕ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΡΟΤΑ.. ΛΙΓΟ ΤΟ ΧΕΤΕ?

ΚΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΤΑΝΑΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΣΟΥΠ! ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΑΤΟΥΝ ΟΤΑΝ ΕΜΑΘΑΝ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ! ΤΑ ΑΠΙΣΤΑ ΚΟΥΝΕΛΙΑ! ΑΛΛΟΥ ΤΡΩΝ, ΑΛΛΟΥ ΠΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ ΠΑΝ’ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΝΟΥΝ.. ΒΡΕ ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ.. ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΤΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ..

ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ..ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΔΕΝ ΛΕΩ..

Advertisements

Στο ακρογιάλι των δακρύων μου..

Δάκρυ..

Απαραίτητο συστατικό της ζωής μας…

Αχώριστος και παντοτινός σύντροφος του χαμόγελου..

Κατά την ελληνική μυθολογία λέγεται πως όταν κάποια στιγμή ο Άδωνης πληγώθηκε από τον αντίζηλό του Άρη η θεά Αφροδίτη δάκρυσε και από κάθε δάκρυ της γεννιόταν και από ένα τριαντάφυλλο, ενώ από κάθε ρανίδα αίματος του Άδωνη φύτρωνε και μια ανεμώνη..

Υπάρχουν πολλά θλιβερά γεγονότα που συμβαίνουν απρόσμενα στην ζωή μας και μη έχοντας τρόπους αντιμετώπισής τους πάντα(είναι απίστευτο πόσο μικροί είμαστε μπροστά στις συγκυρίες της ζωής τελικά), ο καλύτερος τρόπος είναι ένα ξέσπασμα δακρύων έτσι για να καθαρίσει η θλίψη απ’ τα μάτια.. Άλλωστε πάντα μετά από μια βροχή βγαίνει ένα υπέροχο ουράνιο τόξο στο χρώμα των ονείρων μας..

Standing by the window
Eyes upon the moon….
Hoping that the memory will leave her spirit soon
She shuts the doors and lights
And lays her body on the bed
Where images and words are running deep
She has too much pride to pull the sheets above her head
So quietly she lays and waits for sleep….

She stares at the ceiling
And tries not to think….
And pictures the chain
She’s been trying to link again..
But the feeling is gone….

And water can’t cover her memory
And ashes can’t answer her pain
God give me the power to take breath from a breeze
And call life from a cold metal frame….

In with the ashes
Or up with the smoke from the fire
With wings up in heaven…
Or here, lying in bed
Palm of her hand to my head…
Now and forever curled in my heart
And the heart of the world…

(«wait for sleep» by Dream Theater)

Τραγούδια που φέρνουν βροχή…

MSG, «Nightmare»

Dream Theater,»Wait for sleep»

Φιλαράκι, Σοφία Βόσσου

Scorpions, Moment in a Million Years

Φύλλα αλκαλικά, Μανώλης Λιδάκης

Βροχοποιός, Ξύλινα Σπαθιά

Nancy Ajram / «Enta Eih»

Ζω σ’ ένα κόσμο από χαρτί
Όταν χιονίζει, όλοι μαζεύουν κομφετί
Κι όταν ρωτάω πού θα σε βρω
Όλοι μου δείχνουνε το χάρτινο ουρανό..

Μια απ’ αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι μα δεν κοιμάσαι
Θ’ ανάψω μια φωτιά που θα τη δεις όσο μακρυά και να ‘σαι
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό…

Έτρεξα μέχρι το σταθμό
Έψαχνα σαν τρελός μέσα στο πλήθος να σε δω
Κάποιος μου είπε : «Μην αργείς,
Ίσως να είναι αυτή η τελευταία βραδιά της γης»

Μια απ’ αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι ασημένια τραίνα
Θ’ ανάψω μια φωτιά και θα τα δεις να τρέχουν δίχως φρένα
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό…

Βρήκα στην πόρτα μου χθες βράδυ κάτι λουλούδια από χαρτί

Χιονίζει πάλι στη χάρτινη πόλη
Στα χάρτινα σπίτια κοιμήθηκαν όλοι
Θα βάλω φωτιά στο χάρτινο αετό μου
Θα κάψω για πάντα τον παλιό ουρανό..

Μια απ’ αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι μα δεν κοιμάσαι
Θ’ ανάψω μια φωτιά που θα τη δεις όσο μακρυά και να ‘σαι
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό..

Μια απ’ αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι ασημένια τραίνα
Θ’ ανάψω μια φωτιά και θα τα δεις να τρέχουν δίχως φρένα
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό

Είδα να καίγεται χθες βράδυ μια πολιτεία από χαρτί…..

(Χάρτινος ουρανός, Ξύλινα σπαθιά)

Μερικές πολύ όμορφες ταινίες που κοσμούν την ταινιοθήκη μου …

«Η θαλασσα μέσα μου..» [Mar Adentro]

«Million Dollar Baby»

[http://www.youtube.com/watch?v=GYwSIhOJH-Q&feature=related]

«What dreams may come»

«The Fountain»

«Patch Adams»

«Requiem for a Dream»

Αυτό το άρθρο είναι η απάντησή μου στην πρόσκληση της enesoulas. Με τη σειρά μου καλώ αν θέλουν να μοιραστούν μαζί μας τις αναμνήσεις τους οι skouliki , emmy, anorthodoxos, aorati melani, και όποιον άλλον έχω στη blog list μου.

Περί Ελλήνων (αποσπάσματα από Βασίλη Ραφαηλίδη)

Μερικά πολύ ενδιαφέροντα σημεία που μιλάει για εμάς ο απίστευτος Βασίλης-απ’ το βιβλίο «Λαοί της Ευρώπης: Καταγωγή και Χαρακτηριστικά» (το βιβλίο είναι του 1996):

«..Και μην ξανακούσω να γίνεται λόγος για «καθαρό ελληνικό αίμα» γιατί εγώ, ως Έλλην, καθαρός ή ακάθαρτος μου είναι εντελώς αδιάφορο απ’ τη στιγμή που γνωρίζω και αγαπώ τον ελληνικό πολιτισμό, θα στεναχωρηθώ πολύ αν μας πετάξουν απ’ την ΕΟΚ λόγω βλακείας. Κι αν μας πετάξουν ,τότε να δεις αιματολογική καθαρότητα! Καθαρή σαν την πιο καθαρή βλακεία των αιματολόγων σοβινιστών! Επιτέλους, το να εξαφανίσουν τούτη τη χώρα οι κλέφτες, νοείται. Να την εξαφανίσουν όμως και οι βλάκες παρέα με τους αγράμματους, έ όχι κύριοι, δεν θα σας το επιτρέψουμε..»

«..Το 1820, τον καιρό δηλαδή που η Ελλάδα πασχίζει να γίνει κράτος. Ακόμα δεν τα κατάφερε, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία γουέστερν, ολίγον φουστανελλοειδής, τύπου «Γκόλφω» και ολίγον μελό τύπου «Μάνα μου παραστράτησα» (κι αντί να πάω κατά τη δύση, πήγα κατά την ανατολή). Το διαστημικό γουέστερν πάντως δεν μοιάζει να αφορά τους Έλληνες. Που είναι πολύ απασχολημένοι με την κατάκτηση της.. Ελλάδας. Το ένα κόμμα διώκει τ’ άλλο για κλοπές, και όλα μαζί προσπαθούν μονίμως να κατακτήσουν το δημόσιο ταμείο. Οι Έλληνες δεν είμασταν ποτέ αποικιοκράτες, διότι τα βολεύουμε με την εσωτερική αποικιοκρατία: Οι μισοί Έλληνες κατακτούν στις εκλογές τους άλλους μισούς εναλλάξ..»

«..Οι αρχαίοι Έλληνες, για παράδειγμα, ήταν φυλετικό κράμα των τεσσάρων ελληνικών ινδοευρωπαϊκών φύλων που ήρθαν στην περιοχή απ’το 2.000 και μετά (Αχαιοί, Ίωνες, Αιολείς και Δωριείς) και των προελληνικών λαών που δεν ξέρουμε από πότε ήταν εγκατεστημένοι εδώ όταν ήρθαν οι πολύ δραστήριοι, όπως όλοι οι βάρβαροι, Έλληνες. Οι Πελασγοί, οι Θράκες, οι Λέλεγες και οι Κάρες είναι προελληνικά, και μάλλον μη ινδοευρωπαϊκά φύλα. Που καθώς αναμείχτηκαν με τους καινουργιοφερμένους συναποτέλεσαν έναν λαό, τους Έλληνες, όπως θα ονομαστεί τελικά το φυλετικό κράμα απ’ το όνομα όχι μιας ελληνικής ινδοευρωπαϊκής φυλής, αλλά μιας μικρής ομάδας Ινδοευρωπαίων, που ανήκε μάλλον στους περί την Δωδώνη Δωριείς. Υπάρχουν και άλλες εκδοχές για το όνομα Έλληνες που είναι έτσι κι αλλιώς συμβατικό. Όπως και να ονομάσουμε αυτόν τον λαό δεν θα πάψει να είναι ο ίδιος λαός που δημιούργησε τον πιο λαμπρό πολιτισμό σ’ ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία. Το όνομα είναι μια ταμπέλα, μια επιγραφή. το θέμα είναι να καταλάβει κανείς αν η ετικέτα του μπουκαλιού του καλού και παλιού κρασιού βρίσκεται κολλημένη σε μπουκάλι που πράγματι έχει μέσα καλό και παλιό κρασί. Γιατί αλλιώς, καλά κρασιά, συνέλληνες, μεθυσμένοι από την προγονική δόξα!

«.. Η «γερμανική» Ευρώπη για τον Χίτλερ, η Αγιά Σοφιά για μας τους χριστιανούς ορθόδοξους, που ακόμα δεν καταφέραμε να προσδιορίσουμε τα όρια ανάμεσα στην ορθοδοξία και τον ελληνισμό και για να ξεμπερδεύουμε στα γρήγορα φτιάξαμε την πιο αστεία και ανιστόρητη σύνθετη λέξη που θα μπορούσε να υπάρξει, τον ελληνοχριστιανισμό, που είναι κάτι σαν το πεισματάρικο και άγονο μουλάρι: Διασταύρωση ίππου με όνο. Εντάξει να είναι δικιά μας πάλι με χρόνια με καιρούς η Πόλη. Ποιος θα έλεγε όχι; Όμως διάολε, πώς είναι δυνατόν να σκέφτεστε βρε ηλίθιοι την αναβίωση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όταν κρατάτε την Ελλαδίτσα στη ζωή με τονωτικές ενέσεις που προμηθεύεστε υπό μορφή δανείων απ’ την Ευρώπη; Φτου σας, καραγκιόζηδες και απατεώνες εθνοκάπηλοι. Ούτε ο Χίτλερ δεν μπόρεσε να σας μάθει τίποτα; Δηλαδή σας χρειάζεται και δεύτερος Σαγγάριος; Άντε πνιγείτε λοιπόν σ’ όποιο ποτάμι βρείτε μπροστά σας κι αφήστε μας να μελετάμε την ιστορία των λαών και όχι των κρετίνων σοβινιστών. ..»

«Πάντως σαν κυρίως ειπείν ελληνικό καντόνι, ο Καποδίστριας θεωρούσε την Πελλοπόνησο, πράγμα που δεν απέχει πολύ απ’ τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα, αφού η Πελλοπόνησος παραμένει δυναστικά, η καρδιά της Ελλάδας. Ουσιαστικά, αυτή είναι που διοικεί τα άλλα ελληνικά «καντόνια» (περιοχές σαφώς καθορισμένες γεωγραφικά) όπως η Ρούμελη, εχθρά της Πελλοπονήσου από παράδοση κι όπως η διακριτικά καταπιεζόμενη από τους Νοτιοέλληνες Μακεδονία (είμαι Μακεδόνας και συνεπώς δυσμενώς προκατειλημμένος έναντι των Νοτιοελλήνων).»

Δεν έχω τελειώσει την ανάγνωση του βιβλίου οπότε θα αλλάζω τον τίτλο του ποστ σε τυχόν ενημέρωση..

Η επανάσταση της Κροστάνδης(Kronstadt) στην ΕΣΣΔ το 1921

«Θα νικήσουμε όχι για να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του παρελθόντος και ν’αφήσουμε την τύχη μας σε κάποιους νέους ηγέτες, αλλά για να την πάρουμε στα χέρια μας και να ζήσουμε τις ζωές μας σύμφωνα με τη δική μας θέληση και σύμφωνα με το πώς αντιλαμβανόμαστε την αλήθεια». – Νέστωρ Μάχνο 1918

Χάρτης της Κροστάνδης
Χάρτης της Κροστάνδης

Τον Φεβρουάριο του 1921,οι εργάτες της Πετρούπολης στην Ε.Σ.Σ.Δ. κατέβηκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν. Οι μπολσεβίκοι επέβαλλαν απαγόρευση της κυκλοφορίας και κήρυξαν στρατιωτικό νόμο. Η ναυτική βάση κοντά στην Κρονστάνδη έστειλε αντιπροσώπους να ενωθούν με τους εργάτες. Τον Μάρτιο, οι ναύτες της στασίασαν. «Εν όψει του γεγονότος ότι τα παρόντα Σοβιέτ δεν εκφράζουν τη θέληση των εργατών και των αγροτών», μοίρασαν ένα πρόγραμμα 15 θέσεων για να αναζωογονηθεί η επανάσταση:

  1. Νέες εκλογές στα Σοβιέτ με μυστική ψηφοφορία και ελεύθερο προεκλογικό αγώνα για όλους τους εργάτες και τους αγρότες
  2. Ελευθερία του λόγου και του τύπου για όλους τους εργάτες και αγρότες, για του αναρχικούς και τα αριστερά σοσιαλιστικά κόμματα
  3. Ελευθερία συγκεντρώσεων στα εργατικά συνδικάτα και στις αγροτικές συγκεντρώσεις
  4. Σύγκληση μιας εξωκομματικής συνδιάσκεψης των εργατών, των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού και των ναυτών της Πετρούπολης, της Κρονστάνδης και της επαρχίας της Πετρούπολης.
  5. Απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων των σοσιαλιστικών κομμάτων καθώς και όλων των εργατών,αγροτών,στρατιωτών και ναυτών που φυλακίστηκαν εξ αιτίας των εργατικών και αγροτικών κινημάτων.
  6. Εκλογή μιας επιτροπής η οποία θα επανεξετάσει όλες τις περιπτώσεις των κρατουμένων σε φυλακές ή σε στρατόπεδα συγκέντρωσης
  7. Κατάργηση όλων των πολιτικών τμημάτων στις ένοπλες δυνάμεις. Κανένα κόμμα δεν θα πρέπει να έχει ειδικά προνόμια ή να λαμβάνει κρατική οικονομική ενίσχυση για να προπαγανδίζει τις ιδέες του. Αντ’ αυτού να ιδρυθούν μορφωτικές και εκπαιδευτικές επιτροπές που θα εκλέγονται κατά τόπους και θα χρηματοδοτούνται από το κράτος.
  8. Κατάργηση όλων των μπλόκων στους δρόμους που συνδέουν τις πόλεις και την ύπαιθρο
  9. Ίση προμήθεια τροφίμων για όλους, πλην εκείνων που κάνουν ανθυγιεινές εργασίες
  10. Κατάργηση όλων των κομμουνιστικών αποσπασμάτων σε όλες τις μονάδες του στρατού, καθώς και των κομμουνιστικών φρουρών στα εργοστάσια και στους μύλους. Σε περίπτωση που κριθεί αναγκαία η ύπαρξη τέτοιων φρουρών ή αποσπασμάτων, θα ορίζονται στο στρατό από τους στρατιώτες και στα εργοστάσια από τους εργάτες.
  11. Πλήρης ελευθερία δράσης των αγροτών όσον αφορά στη γη τους, και δικαίωμα να έχουν ζώα υπό τον όρο ότι θα τα συντηρούν με δικά τους μέσα και δεν θα προσλαμβάνουν μισθωτούς εργαζομένους
  12. Να ζητηθεί από όλες τις στρατιωτικές μονάδες, συμπεριλαμβανομένων των ευελπίδων, να εγκρίνουν το πρόγραμμά τους
  13. Να δοθεί από τον τύπο ευρεία δημοσιότητα στο πρόγραμμά τους
  14. Να οριστούν περιοδεύουσες εργατικές επιτροπές ελέγχου
  15. Να επιτραπεί η βιοτεχνική παραγωγή, χωρίς τη χρήση μισθωτής εργασίας

Η απάντηση του Τρότσκι ήταν άμεση: μια αεροπορική επιδρομή, την οποία ακολούθησαν ημέρες άγριων κανονιοβολισμών και ακόμα περισσότερων βομβών. Η φρουρά και οι πολίτες της Κρονστάνδης απάντησαν με μανία στα πυρά και ετοιμάζονταν να αντιμετωπίσουν την επικείμενη σφοδρή επίθεση του Κόκκινου στρατού.

Η επίθεση ξεκίνησε στις 8 Μαρτίου. Δύο τάγματα του 561ου Συντάγματος προωθήθηκαν κατά μήκος του πάγου, αλλά καθώς έφταναν στις γραμμές των επαναστατών παραδόθηκαν, αφήνοντας τους αξιωματικούς τους να επιστρέψουν μόνοι τους. Στη συνέχεια, το Σύνταγμα της Ορχάνα αρνήθηκε να επιτεθεί. Και όταν ακόμη δύο συντάγματα προτίμησαν να στασιάσουν και να μην προχωρήσουν αφοπλίστηκαν δια της βίας.

Στο μεταξύ το πυροβολικό του Τρότσκι συνέχιζε να σφυροκοπά την Κρονστάνδη. Καίτοι «αναδιοργανωμένο» το 561ο Σύνταγμα αρνήθηκε και πάλι να πολεμήσει «ενάντια στα αδέρφια μας».Μερικές μονάδες του Κόκκινου Στρατού έχασαν τους μισούς άνδρες από φίλια πυρά-πίσω τους έβαλαν πολυβόλα «για να εμποδίσουν την παράδοσή τους στους αντάρτες».
Αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο ανταρσίας, οι μπολσεβίκοι έστειλαν «αξιόπιστα» στρατεύματα από την Κιργισία και το Μπασκίρ προτού ο διοικητής τους Τουχασέφσκι ετοιμαστεί για την τελική επίθεση στους εξαντλημένους απ’ την πολιορκία εξεγερμένους.
Στις 16 Μαρτίου ένα τετράωρο μπαράζ του πυροβολικού, που συνοδεύτηκε με επίθεση από αέρος, ξεκίνησε την επίθεση. Τα μεσάνυχτα προέλασε ο Κόκκινος Στρατός. Χρειάστηκαν πέντε ώρες για να καταφέρει να μπει στην πόλη, και 24 ώρες σφοδρών και τρομέρων οδομαχιών προτού μπορέσουν να καταβάλουν την πολιτοφυλακή των ναυτών και των εργατών.
Τα επίσημα στοιχεία μιλάνε για τουλάχιστον 5.000 νεκρούς και τραυματίες από την πλευρά της κυβέρνησης. Δεν θα μάθουμε ποτέ τις απώλειες των επανστατών. Χιλιάδες πέθαναν ή εξαφανίστηκαν στα «επαναστατικά δικαστήρια» που ακολούθησαν.
Οκτώ χιλιάδες άτομα διέφυγαν πάνω από τον πάγο απ’ την Κρονστάνδη στην Φινλανδία και δεκαπέντε χιλιάδες εκδιώχτηκαν από τον στόλο.
Ένα νέο κύμα συλλήψεων σάρωσε τη χώρα. Στις 21 Σεπτεμβρίου η Τσεκά εκτέλεσε τον αναρχικό ποιητή Λεβ Τσέρνι. Όσοι διέφυγαν τη σύλληψη εγκατέλειψαν την πατρίδα τους και έζησαν εξόριστοι.
Ανάμεσά τους η Έμμα Γκόλντμαν και ο Αλεξάντερ Μπέρκμαν ο οποίος έγραψε:
«Γκρίζες είναι οι μέρες που πέρασαν.. Μία προς μία οι φλόγες της ελπίδας έσβησαν.. Ο τρόμος και ο δεσποτισμός συνέτριψαν τη ζωή που γεννήθηκε τον Οκτώβρη.. Τα συνθήματα της επανάστασης αποκηρύχθηκαν, τα ιδανικά της πνίγηκαν στο αίμα του λαού.. Η πνοή του χθες καταδικάζει εκατομμύρια σε θάνατο. η σκιά του σήμερα κρέμεται σαν μαύρο σύννεφο πάνω απ’ τη χώρα. Η δικτατορία ποδοπάτησε τις μάζες. Η επανάσταση είναι νεκρή το πνεύμα της κλαίει στην ερημιά.. Έχω αποφασίσει να φύγω από τη Ρωσία»

Ο Πρίγκιπας Πέτρος (Πιοτρ) Αλεξέγιεβιτς Κροπότκιν (Ρώσικα Пётр Алексеевич Кропоткин) (Μόσχα, 9 Δεκεμβρίου 1842 – Ντμιτρόφ, 8 Φεβρουαρίου 1921) ήταν εξέχων Ρώσσος αναρχικός και ένας από τους πρώτους θεωρητικούς του αναρχοκομμουνισμού.

Αριστοκρατικής καταγωγής, εγκατέλειψε τα προνόμιά του και έζησε στην Αγγλία, τη Γαλλία και την Ελβετία όπου εργάστηκε για τη διάδοση των αναρχικών ιδεών. Πριν φύγει για την Ρωσία έγραψε ένα γράμμα στους The Times του Λονδίνου όπου ευχαριστούσε τον αγγλικό λαό για την φιλοξενία του κατά την διαμονή του εκεί. Επέστρεψε στη Ρωσία τον Ιούνιο του 1917 όπου τον υποδέχτηκαν ο Αλεξάντερ Κερένσκυ και ένα πλήθος 60.000 ατόμων. Ο Κερένσκυ μετά από κάποιο διάστημα πρότεινε στον Κροπότκιν να αναλάβει το υπουργείο Παιδείας, πρόταση την οποία απέρριψε αμέσως. Ο Κροπότκιν αρχικά ενθουσιάστηκε από την νέα κατάσταση μετά την Ρωσική Επανάσταση, μετέπειτα όμως άσκησε σκληρή κριτική κυρίως μέσω επιστολών που έστελνε στον Λένιν.

Ένα κρυολόγημα στα μέσα Ιανουαρίου του 1921, επιδείνωσε τη βρογχίτιδα από την οποία έπασχε, η οποία εξελίχθηκε σε πνευμονία. Ο Λένιν όταν πληροφορήθηκε ότι ο Κροπότκιν αρρώστησε, έστειλε ειδικό τραίνο με γιατρούς και τρόφιμα στο Ντμιτρόφ. Η υγεία του όμως ήταν αρκετά επιβαρυμένη και συνεχώς χειροτέρευε. Το πρωί της 8ης Φεβρουαρίου του 1921 πέθανε. Η κηδεία του ήταν η τελευταία μαζική συγκέντρωση αναρχικών στην Ρωσία.

Στις 8 Φεβρουαρίου του 1921, ο Πιοτρ Κροπότκιν πέθανε από πνευμονία. Η πρόταση του Λένιν να γίνει η κηδεία δημοσία δαπάνη αγνοήθηκε και 20.000 άνθρωποι πορεύθηκαν πίσω από το φέρετρό του, στην τελευταία πορεία αναρχικών που έγινε στην Μόσχα. Κρατούσαν μαύρα πανό που διακήρυσσαν το μίσος τους για τη νέα τάξη πραγμάτων: «Όπου υπάρχει εξουσία, δεν υπάρχει ελευθερία» και «Η απελευθέρωση της εργατικής τάξης είναι έργο των ίδιων των εργατών». Καθώς η πομπή περνούσε μπροστά από τη φυλακή Μπουτύρκι οι κρατούμενοι τραγουδούσαν αναρχικά τραγούδια, χτυπώντας τα κάγκελα των κελιών τους.

Ever reviled, accursed,-n’er understood,
Thou art the grisly terror of our age.
«Wreck of all order,» cry the multitude,
«Art thou, and war and murder’s endless rage.»
O, let them cry. To them that ne’er have striven,
The truth that lies behind a word to find,
To them the word’s right meaning was not given.
They shall continue blind among the blind.
But thou, O word, so clear, so strong, so pure,
That sayest all which I for goal have taken.
I give thee to the future! -Thine secure
When each at last unto himself shall waken.
Comes it in sunshine? In the tempest’s thrill?
I cannot tell……but it the earth shall see!
I am an Anarchist! Wherefore I will
Not rule, and also ruled I will not be!

-John Henry Mackay.

Οι αναρχικοί επηρέασαν πολύ την λαϊκή επανάσταση, γιατί οι στόχοι τους συνέπιπταν με την επιθυμία του λαού να σαρωθεί το κράτος και το κεφάλαιο.

Για ένα σύντομο χρονικό διάστημα φαινόταν πιθανό ότι μια κοινωνική επανάσταση θα κατέστρεφε κάθε εξουσία και θα δημιουργούσε μια αποκεντρωμένη κοινωνία, εθελοντικά συνεργαζόμενων ελεύθερων ατόμων. Όμως η προειδοποίηση των αναρχικών ότι η εξουσία διαφθείρει όλους όσους την ασκούν, ότι η εξουσία καταπνίγει το επαναστατικό πνεύμα και στερεί την ελευθερία των ανθρώπων αγνοήθηκε..

http://www-personal.umich.edu/~mhuey/

http://dwardmac.pitzer.edu/Anarchist_Archives/kropotkin/KropotkinCW.html