Το Επικούρειο Παράδοξο (Περί μη ύπαρξης θεού)

«Επιθυμεί ο Θεός να αποτρέψει το κακό, μα δεν είναι ικανός;

Τότε δεν είναι παντοδύναμος…

Είναι ικανός, αλλά δεν το επιθυμεί;

Τότε είναι μοχθηρός..

Είναι και ικανός και το επιθυμεί;

Τότε από πού προέρχεται το κακό;

Μήπως είναι και ανίκανος και δεν το θέλει;

Τότε γιατί τον αποκαλούμε Θεό; «

Μερικές από τις βασικότερες αρχές της φυσικής φιλοσοφίας του Επίκουρου θα μπορούσαν να συνοψιστούν ως εξής:

· Τίποτα δεν δημιουργείται ποτέ από το κενό

· Ο Κόσμος δεν δημιουργήθηκε από θεία παρέμβαση

· Ακόμα και αν υπάρχουν Θεοί, αυτοί δεν επιδρούν στον Φυσικό Κόσμο

· Η ύλη δεν καταστρέφεται. Υπάρχει δηλαδή η αρχή της διατήρησης της ύλης

· Πρωταρχικά στοιχεία της ύλης δεν είναι στοιχεία που μπορούμε να αντιληφθούμε (πυρ, αέρας, ύδωρ κτλ), αλλά μικρά αδιαίρετα άφθαρτα σωματίδια (τα άτομα)

· Τίποτα δεν μπορεί να γίνει αισθητό αν δεν έχει υλική υπόσταση. Τίποτα δεν υπάρχει εκτός από τα άτομα και το κενό ανάμεσά τους.

· Όλα τα σώματα είτε είναι άτομα, είτε προέρχονται από ένωση ατόμων.

· Το Σύμπαν είναι άπειρο. Δεν βρισκόμαστε στο κέντρο του σύμπαντος, αλλά είμαστε ένας από τους αναρίθμητους κόσμους ενός αχανούς Σύμπαντος.

· Τα άτομα βρίσκονται σε διαρκή κίνηση μέσα στο κενό. Μπορούν να συνεχίσουν σε ευθεία, να συγκρουστούν, να αλλάξουν κατεύθυνση, να ενωθούν με άλλα άτομα στη δημιουργία σύνθετων σωμάτων.

· Οι Κόσμοι και τα έμβια όντα δημιουργούνται από τυχαία γεγονότα λόγω της χαοτικής κίνησης των ατόμων.

· Αυτό που αποκαλούμε «ψυχή» είναι μία βιολογική οντότητα με υλικά χαρακτηριστικά, και δεν συνεχίζει να υπάρχει μετά τον θάνατο.

· Η αίσθηση είναι αξιόπιστη, διότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κάτι άλλο πιο αξιόπιστο από αυτήν.

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “Το Επικούρειο Παράδοξο (Περί μη ύπαρξης θεού)

  1. Δεν με ενοχλεί καθόλου να πιστεύει κάποιος σε έναν ‘αόρατο’ δημιουργό από τη στιγμή που αυτό δεν επηρεάζει τις ανθρώπινες σχέσεις και δεν δημιουργεί ρατσισμό. Από τη στιγμή όμως που ο θεός γίνεται μια καλή δικαιολογία για κονόμα μερικών,καταπίεση των μαζών και δημιουργία κλειστών ομάδων εκεί είναι που είμαι άκρως αντίθετος.

  2. Μάλλον ο Επίκουρος ήταν αυτό που λέμε σήμερα «ντεϊστής», δηλαδή αντιλαβανόταν το Θεό ως μια ανώτερη δύναμη που έφτιαξε τον κόσμο αλλά δεν επεμβαίνει στα κοσμικά πράγματα. Είχε πει πως «το να μην λατρεύεις τους θεούς είναι κάτι κακό, αλλά ακόμα χειρότερο είναι να τους λατρεύεις με τον τρόπο που το κάνει ο πολύς κόσμος». Προσωπικά δεν συμφωνώ με τον ντεϊσμό, αλλά είναι μια πολύ λογικότερη θεωρία από την χριστιανική, που θέλει το Θεό να επεμβαίνει διαρκώς στα ζητήματα των ανθρώπων και μάλιστα για το καλό τους πάντα…

  3. Μπορεί να μην ήταν άθεος, αλλά παρ’ όλα αυτά είχε μερικές σπουδαίες ιδέες που πρέπει να κρατήσουμε ως ιστορικό κειμήλιο. Φυσικά και δεν αποδέχομαι καμία άποψη περί ύπαρξης θεών.

  4. Θα ήθελα να προσθέσω οτι ο Επίκουρος δεν ήταν με την στενή έννοια του όρου «άθεος». Συχνά μέσα στα κείμενά του υποστηρίζει οτι ο σεβασμός προς τους θεούς είναι σπουδαία αρετή. Παρ’ολα αυτά, επικράτησε η άποψη στη θεοκρατική κοινωνία του Βυζαντίου οτι ήταν άθεος και πολέμιος της θρησκείας, κυρίως λόγω των προχωρημένων για την εποχή διδασκαλιών του για τη φυσική. Αυτός είναι ο λόγος που τα γραπτά του συστηματικά καταστράφηκαν ή αγνοήθηκαν, με αποτέλεσμα να σώζονται σήμερα ελάχιστα από τα περίπου 300 έργα του (τόσα γράφει ο Διογένης ο Λαέρτιος οτι σώζονταν τότε,τον 3ο αιώνα μ.Χ.)…

Τα σχόλια είναι κλειστά.