Ημέρα: 12 Σεπτεμβρίου 2008

Η καταστροφή των αρχαίων ελληνικών ναών «πράξη πνευματικής ελευθερίας»

Ένα απόσπασμα από τον «Λόγο κατά την αγρυπνίαν επί τη ιερά μνήμη του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος  (από την ΜΟΝΗ ΑΣΩΜΑΤΩΝ – ΠΕΤΡΑΚΗ στις 16/17-02-2004)» που βρήκα στο site ethnikoi.org και όπου διαπιστώνει κανείς πως από τη μία οι ιερείς του αίσχους ομολογούν ότι οι καταστροφές των μνημείων και των ναών έγιναν για λόγους «πνευματικής απελευθέρωσης» και από την άλλη πως όσα μνημεία επιβίωσαν αυτό οφείλεται στο ότι οι χριστιανοί τα «προστάτεψαν»..

..Πρέπει λοιπόν, εν πρώτοις να τονίσουμε το γεγονός ότι πράγματι υπάρχουν τέτοια περιστατικά, καταστροφής των ειδώλων των ψευτοθεών εις τους βίους των Αγίων. Εάν όμως, τα μελετήσει κανείς εις την πληρότητά τους, διαπιστώνει ότι ουσιαστικώς η καταστροφή τους δεν είναι τίποτε άλλο από μια πράξη πνευματικής ελευθερίας. Τα είδωλα χρησιμοποιούνται από τους διώκτες των Χριστιανών ως σημεία αναφοράς εις την πνευματική καταπίεση, την οποία υφίσταντο οι άνθρωποι, οι οποίοι επί ποινή θανάτου υποχρεούνταν να αποδεχθούν την ψεύτικη λατρεία αυτών των ειδώλων. Όταν λοιπόν κάποιοι Χριστιανοί κατέστρεφαν τα είδωλα, δεν το έκαναν για να εξαφανίσουν μνημεία τέχνης και γνώσεως, αλλά για να σπάσουν τα ορατά δεσμά, τα οποία κρατούσαν χιλιάδες ανθρώπους υποταγμένους εις το ψεύδος του δωδεκαθέου, προσανατολίζοντάς τους ταυτοχρόνως εις έναν απάνθρωπο σύστημα ηθικής. Η λατρεία των θεών αυτών περιελάμβανε στοιχεία ανηθικότητος, βίας, θρησκοληψίας, μαγείας, σκοταδισμού. Όταν λοιπόν οι Χριστιανοί στρέφονταν εναντίον των ειδώλων, το έκαναν όχι από πνεύμα αντεκδικήσεως των διωκτών τους, αλλά ως μία απτή απόδειξη εις τα μάτια των συγχρόνων τους, ότι αυτό που πίστευαν και προσκυνούσαν για θεό δεν ήταν ικανό, όχι να τους βοηθήσει, αλλά ούτε τον ίδιο του τον εαυτό να προστατεύσει. Επομένως, ματαίως ήλπιζαν οι άνθρωποι ότι εις τα ξόανα θα εύρισκαν την ελπίδα και την παρηγορία, τη λύτρωση και τη σωτηρία.
Εξάλλου, πολλά από αυτά τα αγάλματα εντυπωσίαζαν τους ανθρώπους επιτελώντας σημεία και τέρατα ακριβώς διότι ήταν κατοικητήρια δαιμόνων. Εις το βίο της Αγίας Παρασκευής και πολλών άλλων Αγίων, διαβάζουμε ότι η Αγία διά της προσευχής της έκανε τα δαιμόνια που κατοικούσαν μέσα εις τα αγάλματα να ομολογήσουν την παγίδα, την οποία κατεργάζονται για τους ανθρώπους, και εις τη συνέχεια να προκαλέσουν παρουσία πλήθους τη συντριβή των αγαλμάτων χωρίς να τα αγγίξει ανθρώπινο χέρι. Έτσι, και πάλι τέτοια περιστατικά σημασιοδοτούν την πνευματική ελευθερία και νοηματοδοτούν την απαλλαγή του ανθρώπου από την καταπίεση των δαιμόνων και του σκοτεινού τους έργου.
Ας σκεφθούν όμως, όσοι εις τις ημέρες μας χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για αυτές τις δήθεν ‘καταστροφές’, πόσα τέτοια αγάλματα καταστράφηκαν από τους ίδιους τους θιασώτες της αρχαίας θρησκείας. Έτσι, είναι γνωστό ότι το ιερό του Δία εις την Ολυμπία καταστράφηκε από τους ίδιους τους ιερείς των ειδώλων, οι οποίοι μη έχοντας άλλη ύλη, χρησιμοποίησαν του κίονες και τις πέτρες του ναού για να κτίσουν αμυντικές οχυρώσεις προκειμένου να αποκρούσουν τις συνεχείς επιθέσεις πειρατών.
Αλλά, ας τονισθεί και το γεγονός ότι εάν έχουμε διασωθέντα μνημεία αρχαίας τέχνης, αυτά υφίστανται μέχρι σήμερα διότι Χριστιανοί τα διεφύλαξαν. Καυχόμαστε όσοι κατοικούμε εις την Αθήνα για το κατ’ εξοχήν σύμβολό της• την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα. Πώς διεσώθησαν όμως, τα μνημεία αυτά; Διεσώθησαν επειδή οι Χριστιανοί τα μετέτρεψαν εις Ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου της Αθηναιωτίσσης και έτσι, προκειμένου να τα χρησιμοποιούν, τα συντηρούσαν εκ παραλλήλου. Η μεγάλη καταστροφή των μνημείων αυτών επήλθε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, οπότε οι Τούρκοι κατακτητές αφαίρεσαν το Ναό από τους Ορθοδόξους και τον μετέτρεψαν εις πυριτιδαποθήκη, οπότε εις μιαν επιδρομή των πειρατών του Μοροζίνη μια οβίδα ανετίναξε το όλο κτίσμα και απέμεινε έτσι όπως το βλέπουμε σήμερα.

Επίσης εδώ θα δείτε βίντεο με τον Χριστόδουλο (τον συγχωρεμένο..) να παραδέχεται την καταστροφή των αρχαίων ελληνικών ναών ως πράξη ‘εξαγιασμού’..

Τα συμπεράσματα δικά σας..

Advertisements

Η κατάντια του Νεοέλληνα..

Αυτό το γράμμα στάλθηκε στην εκπομπή του Κούλογλου, με αφορμή ένα ρεπορτάζ για τα ναρκωτικά και την αντίδραση των κατοίκων της Εξοχής, ενός χωριού κοντά στη θεσσαλονίκη στην ίδρυση χώρων αποτοξίνωσης:

Sent: Wednesday, May 11, 2005 5:12 PM

Αγαπητέ κ. Κούλογλου, χαίρετε.
Μην απορείτε για την αντίδραση των κατοίκων της Εξοχής Θεσσαλονίκης. Εδώ πάρα πολλοί συμπατριώτες μας δε θέλουν να νοικιάσουν τα σπίτια τους σε οικογένειες με μικρά παιδιά (ακόμα και ένα) για να έχουν την ησυχία τους, λες και δε βγήκαν αυτοί από κοιλιά μητέρας ή δεν υπήρξαν ποτέ τους παιδιά!

Πως λοιπόν να δεχθούν οι κάτοικοι της Εξοχής χρήστες στην περιοχή τους; Σας παρακαλώ πολύ μην τους βάζετε δύσκολα και μην τους ζητάτε να είναι καλύτεροι Έλληνες από τους υπόλοιπους! Δεν φταίξανε σε τίποτα να σηκώσουν αυτοί οι καημένοι το βάρος της ανθρωπιάς των Ελλήνων τη στιγμή που οι υπόλοιποι κάνουν χειρότερα. Δικαιοσύνη ζητούν οι άνθρωποι, δεν το καταλάβατε;
Συγχαρητήρια για τις εκπομπές σας.

Θερμή παράκληση, να κάνετε περισσότερες εκπομπές που να αναδεικνύουν την ξεφτίλα της Ελληνικής νοοτροπίας σε πολλά κοινωνικά θέματα, μήπως και διδαχθούν οι νεότεροι.

Σε αυτό το γράμμα (που δημοσιεύθηκε στο site http://www.rwf.com και είναι παλιό μεν επίκαιρο δε) φαίνεται ο ‘ωχαδερφισμός’ και η πλήρης αδιαφορία του νεοέλληνα, ο οποίος ζητάει από έναν καταξιωμένο δημοσιογράφο να μην ανεβάζει ψηλά τον πήχυ των ‘ιδανικών’ και της ‘ηθικής’ των κατοίκων ενός χωριού (όχι μόνο πληθυσμιακά αλλά και με χωριάτικη αντίληψη) με τη γελοία δικαιολογία ‘πως και οι άλλοι Έλληνες το ίδιο καθίκια είναι’.

Με λίγα λόγια ζητάνε το ‘δικαίωμα’ να είναι όσο απάνθρωποι και βιαστές ψυχών είναι και οι υπόλοιποι νεοέλληνες. Γιατί δηλαδή; Μόνο οι υπόλοιποι θα πηδάνε τους αδύναμους; Θέλουν και αυτοί το δικαίωμα στο πήδημα! Και μετά την Κυριακή μπορούν να εξομολογηθούν την ‘αμαρτία’ και από Δευτέρα ξαναρχίζουν το πήδημα..

Δηλαδή οι κακόμοιροι και αιχμάλωτοι χρήστες να βρουν χώρους για αποτοξίνωση μακριά από τον πολιτισμό (ίσως πάνω σε κανένα βουνό παρέα με τις αρκούδες) έτσι ώστε να μην ‘ενοχλούνται’ οι φτωχοί πλην τίμιοι κάτοικοι ενός χωριού.

Ρε δεν ντρεπόμαστε λέω εγώ που θέλουμε να λεγόμαστε και ‘Ευρωπαίοι’..

Περί χριστιανικών αφορισμών

Ο Πατριάρχης Ιωάννης ΙΔ΄ Καλέκας το 1337 αφορίζει τον κόμη Ζακύνθου Ιωάννη Α Ορσίνι. Στην τελετουργία της εκφώνησης του αφορισμού, οι ιερείς φορούν τις ιερατικές τους στολές και κρατούν τα ιερά σκεύη. Το 1616 ο Πατριάρχης Τιμόθεος Β΄ αφορίζει το Μιχαήλ Καρύκη και συγγενείς του, ανήκοντες στη μητρόπολη Αθηνών, για ιδιοποίηση κερδών, τα οποία όφειλαν να μοιραστούν με τον εμπορικό συνεταίρο του Νικόλαο Λατίνο. Το 1634 ο Πατριάρχης Κύριλλος Α΄ Λούκαρις συνοδεύει τον αφορισμό του πρώην Πατριάρχη Αθανασίου Β΄ Πατελάρου και άλλων συνεργατών του με κατάρες «…και να σχίση η γη και να τους καταπίη ως τον Δαθάν και τον Αβειρών και να κληρονομήσουν την λέπραν του Γιεζή και την αγχόνην του Ιούδα, τρέμοντες και στένοντες ως τον Κάιν». Ο Πατριάρχης Παϊσιος Β΄, το 1727 αφορίζει το μοναχό Χριστόφορου, επειδή καταχράστηκε ελεημοσύνες υπέρ του Παναγίου Τάφου: «αι πέτραι και ο σίδηρος λυθήσονται, αυτός δε ουδαμώς, κληρονομήσειε τηνλέπραν». Το 1805 ο Πατριάρχης Καλλίνικος Ε΄ με επιστολή του προς το μητροπολίτη Δημητσάνας αφορίζει τη δράση των ενόπλων σωμάτων των κλεφτών και των αρματολών, ενώ το 1819 ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ αφορίζει τους επαναστάτες της Μολδοβλαχίας και τον Αλέξανδρο Υψηλάντη.

Η πιο γνωστή πολιτική χρήση του αφορισμού στη νεώτερη Ελλάδα είναι το ανάθεμα εναντίον του Ελευθερίου Βενιζέλου, στις 12 Δεκεμβρίου 1916. Το ανάθεμα αυτό ήταν αποτέλεσμα της έντονης πολιτικής κρίσης των Νοεμβριανών, καθώς και η σημαντικότερη επιβολή επιτιμίου κατά τον 20ο αιώνα.

Ο Βενιζέλος είδες πως η περιουσία είχε συσσωρευτεί από την εκκλησία οπότε αποφασίζει να τα πάρει απο τα μοναστήρια και απο μερικούς τσιφλικάδες και να τα μοιράσει με κλήρους στους ακτήμονες με την υποχρέωση αυτών να καλλιεργήσουν την γή για επτά τουλάχιστον χρόνια και μετα έναντι κάποιου προαποφασισμένου τιμήματος να γίνει δική τους.(να πώ εδώ ότι το τίμημα αυτό, ο ονομαστός εποικισμός ,καταβλήθηκε πολλές φορές μέχρι σήμερα γιατί όποτε οι κυβερνούντες δεν είχαν χρήματα έβγαζαν έναν νόμο που έκρινε ότι το ήδη καταβεβληθέν ποσό ήταν μικρό και ξαναζητούσαν και άλλα λεφτά.)

Το Ανάθεμα, θεωρείται από τις μελανότερες σελίδες της ιστορίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Το Δεκέμβριο του 1916, οι μητροπολίτες και οι κληρικοί πολλών περιοχών της Ελλάδας προχώρησαν στο ανάθεμά τους κατά του Βενιζέλου, που νωρίτερα είχε ταχθεί με το κίνημα Εθνικής Αμύνης το οποίο υποστήριζαν οι συμμαχικές δυνάμεις.

Ολα ξεκίνησαν το Σεπτέμβριο του 1916 οταν Βενιζέλος μεταβαίνει στα Χανιά, όπου και σχηματίζει προσωρινή κυβέρνηση με αρχικά μέλη το ναύαρχο Κουντουριώτη και τον στρατηγό Δαγκλή. Η προσωρινή κυβέρνηση μεταβαίνει στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη και κηρύττει τον πόλεμο στην «κυβέρνηση των Αθηνών».

Στο κλίμα αυτό, οργανώνεται στην πρωτεύουσα μια ογκώδης αντιβενιζελική πορεία που, με την Ιερά Σύνοδο στην κορυφή της, κατευθύνεται στο Πεδίο του Άρεως για να αναθεματίσει τον Σατανά της πολιτικής ζωής του τόπου. Εκεί, ο καθένας ρίχνει μια πέτρα και επαναλαμβάνει την κατάρα του Αθηνών Θεόκλητου κατά του Βενιζέλου: «Κατά Ελευθερίου Βενιζέλου φυλακίσαντος αρχιερείς και επιβουλευθέντος την βασιλείαν και την πατρίδα ανάθεμα έστω» Αντρες, γυναίκες, παιδιά, κυρίες και κύριοι του λεγομένου «καλού κόσμου», αλλά και αγράμματοι ανθρωποι παρασυρμένοι απο τους παππάδες πήγαν φορτωμένοι πέτρες μεγάλες και μικρές και τις έριξαν, μάζα άμορφη, στο Πεδίον του Άρεως, αναθεματίζοντας, το «Βελζεβούλ», τον «προδότη».

Ο Eλευθέριος Βενιζέλος αναθεματίστηκε από διάφορες κοινότητες την περίοδο του έθνικού διχασμού.

Ολο τον Δεκέμβρη του 1916 πέτρες μεταφέρονται στην Αθήνα και ρίχνονται στο Πεδίο του Αρεως, στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται το άγαλμα της Αθηνάς. Έκτοτε κανείς δεν είχε ασχοληθεί ουσιαστικά μαζί τους.

Διαβάστε περισσότερα:

http://www.politis-thrakis.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1029&Itemid=4

Είμαστε παιδιά των αστεριών..

Ο πιο κοντινός μας συγγενής είναι τα αστέρια αγαπητοί φίλοι. Ο σίδηρος που περιέχει η αιμοσφαιρίνη του αίματός μας προέρχεται από την καρδιά των αστεριών που έχουν σβήσει εδώ και χιλιάδες χρόνια τώρα.

Ιδού η πηγή κάθε πηγής ζωής στον πλανήτη μας

Η έκρηξη υπερκαινοφανούς δημιουργεί ένα κύμα στον γύρω χώρο, αφήνοντας ένα είδος νεφελώματος που είναι γνωστό ως υπόλειμμα υπερκαινοφανούς. Οι εκρήξεις σουπερνόβα είναι η κύρια πηγή όλων των βαρύτερων του οξυγόνου στοιχείων, και η μοναδική πηγή πολλών σημαντικών στοιχείων. Για παράδειγμα, όλο το ασβέστιο στα κόκαλά μας και όλος ο σίδηρος του οργανισμού μας έχουν παραχθεί σε κάποια έκρηξη υπερκαινοφανούς, εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Η έκρηξη μεταφέρει αυτά τα βαριά στοιχεία στο μεσοαστρικό χώρο, εμπλουτίζοντας τα μοριακά νέφη (αστρική σκόνη ή αστρόσκονη) που αποτελούν την πρώτη ύλη για τον σχηματισμό των αστέρων και των πλανητών. Αυτή η διαδικασία εμπλουτισμού είναι που καθόρισε τη σύνθεση του Ηλιακού Συστήματος πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, και τελικά έκανε εφικτή τη χημεία της ζωής στη Γη. Κάθε άτομο του σώματός μας, κάθε μόριο του αέρα που αναπνέουμε δημιουργήθηκαν σ’ ένα άστρο κι έφτασαν ως εδώ με μια έκρηξη υπερκαινοφανούς. Κατά μια έννοια, είμαστε κυριολεκτικά «παιδιά των αστεριών».

Nova στα λατινικά σημαίνει «νέα» και αναφέρεται σε αυτό που μοιάζει να είναι ένα πολύ φωτεινό νέο αστέρι (το ουσιαστικό stella στη Λατινική, που σημαίνει αστέρας, είναι θηλυκό) στην ουράνια σφαίρα. Οι αστρονόμοι του Μεσαίωνα, μη γνωρίζοντας ότι παρατηρούσαν μια έκρηξη, θεωρούσαν ότι επρόκειτο για την εμφάνιση ενός νέου αστεριού, εξ ου και το όνομα, που πρωτοχρησιμοποιήθηκε απ’ τον Τύχο Μπράχε.

Το πρόθεμα «υπερ-» («Super») ξεχωρίζει αυτό το γεγονός από τους απλούς καινοφανείς αστέρες ή νόβες (novae), που είναι αστρικές εκρήξεις οι οποίες επίσης σχετίζονται με την αύξηση της φωτεινότητας ενός είδους διπλού αστέρα, αλλά σε μικρότερη κλίμακα και μέσω ενός διαφορετικού μηχανισμού. Παρ’ όλα αυτά είναι λάθος να θεωρούμε τη σουπερνόβα ένα νέο αστέρι, επειδή στην πραγματικότητα είναι ο θάνατος ενός αστεριού (η τουλάχιστον η ριζική μετατροπή του σε κάτι τελείως διαφορετικό, ένα αστρικό πτώμα).