Θα’θελα να ‘μουν σαν εσένα.. Ξύλινα σπαθιά

θα θελα να μουν σαν εσένα ..
ιστιοφόρο με τα πανιά του ανοιγμένα ..
αυτούς που μ’ οδηγούν στην καταιγίδα ..
σε καθε αμμουδιά να τους χαρίζω μια πατρίδα
..

θα θελα να μουν σαν εσένα ..
ενα δεντράκι με τα κλαδια του απλωμενα ..
να μην λυπάμαι να μην καταλαβαίνω ..
αυτούς που με πετάνε στη φωτιά να τους ζεσταίνω
..

θα θελα να μουν σαν εσένα
έρημος φάρος πάνω σε βράχια φαγωμένα ..
να ‘χει χρόνια να περάσει από μπροστά μου το καράβι ..
μα εγώ να αναβοσβήνω κάθε βραδυ ..


θα θελα να μουν σαν εσένα ..
περιστεράκι με τα φτερά του μαδημένα ..
να στέκομαι μετά τις Συμπληγαδες ..
και να κοιτάζω πως περνούν ..
του κόσμου οι φυγάδες..

Advertisements