Περί Αναρχισμού (από βιβλίο του Ραφαηλίδη)

Αντιγράφω μερικά κομμάτια από το βιβλίο του υπέροχου και αείμνηστου Βασίλη Ραφαηλίδη (Η μεγάλη περιπέτεια του μαρξισμού) που αφορούν το θέμα του αναρχισμού:

Η αναρχία είναι τόσο παλιά, όσο οι Στωικοί και κυρίως οι Κυνικοί φιλόσοφοι της αρχαίας Ελλάδας. Εμείς ξέρουμε τον Διογένη μόνο από το πιθάρι του ή το φανάρι του και όχι από συμπεριφορές πολύ πιο τυπικά αναρχικές, όπως για παράδειγμα η αδιάκοπη παρενόχληση των αρχόντων.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Διογένης είπε στον Μέγα Αλέξανδρο που πλησίασε να δει γιατί ο φιλόσοφος δεν εγκαταλείπει έστω για λίγο την ηλιοθεραπεία του, έστω από απλή περιέργεια να δει ποιός τέλος πάντων είναι αυτός ο σπουδαίος βασιλιάς από τη Μακεδονία, «Μη μου κρύβεις αυτό που δεν μπορείς να μου δώσεις» του είπε.. Έστω και σε μορφή ανεκδότου, η συμπεριφορά του Διογένη είναι τυπικότατα αναρχική. Η εξουσία πράγματι καταστρέφει τις φυσικές καταστάσεις.
Ένας άλλος βασιλιάς δεν τόλμησε να τιμωρήσει τον μεγαλοφυή αναρχικό Μπετόβεν όταν δεν έβγαλε το καπέλο του τη στιγμή που περνούσε από μπροστά του η βασιλική άμαξα-και αυτό δεν είναι ανέκδοτο αλλά γεγονός. Ρώτησαν τον Μπετόβεν γιατί έκανε κάτι τόσο παράτολμο κι αυτός απάντησε φυσικότατα: «Μα ο βασιλιάς πρέπει να βγάζει το καπέλο του όταν με βλέπει!».
Οι καλλιτέχνες είναι φύσει αναρχικοί. Η όποια εξουσία ασκούν με το ταλέντο τους είναι μια φυσική εξουσία και συνεπώς αυτονοήτως σεβαστή.
Οι Κυνικοί, που τους είπαν έτσι χλευαστικά γιατί η συμπεριφορά τους ήταν τόσο φυσική όσο και του σκύλου (κυνός) εμφανίζονται σε περίοδο παρακμής της Δημοκρατίας.Η κυνική φιλοσοφία, η πρώτη γνωστή μορφή αναρχισμού, δεν είναι παρά μια κριτική της Δημοκρατίας.
Σε όλη τη διάρκεια του χριστιανικού Μεσαίωνα η αναρχική ιδέα θα πάρει τη μορφή του σατανά και θα χωθεί στις ψυχές των μαγισσών, που τολμούν και απειθαρχούν στις εντολές των επί της γης τοποτηρητών της Υπέρτατης Εξουσίας.Ας είναι καλά εκεί στην κόλαση που βρίσκονται αυτές οι υπέροχες γυναίκες που ενστικτωδώς κατάλαβαν πως αν δεν ξεσφίξεις τα πόδια σου για να αφήσεις να περάσει από την τρύπα ο σατανάς και να σε κατακυριεύσει, αναρχική, δηλαδή επαναστατική διάθεση είναι δύσκολο να αποκτήσεις. Όπως έλεγαν οι «σενσιμονιστές», τα δικαιώματα της σάρκας είναι φυσικά και άρα αναρχικά δικαιώματα. Το κρεβάτι ένα αντικείμενο τριπλής χρήσεως, όταν δεν το έχεις μόνο για να κοιμάσαι ή να πεθαίνεις σε οριζόντια θέση, είναι πρώτης τάξεως τόπος για ασκήσεις λυτρωτικού αναρχισμού.
Σημειώστε πως η ορθοδοξία είναι αναρχική εκ κατασκευής. Στην καθαρή της μορφή δεν αποδέχεται κανενός είδους εξουσία, ούτε καν του μητροπολίτη, ούτε καν του πατριάρχη. Αν δεν αποδεχόταν και την απ’ ευθείας στη συνείδηση του πιστού δρώσα θεϊκή εξουσία, θα ήταν ένας τέλειος αναρχισμός. Ο τολστοϊσμός, που παραλίγο θα γινόταν κάποτε χριστιανική αίρεση είναι μια πιο ριζοσπαστική μετακίνηση της ορθοδοξίας προς τη μεριά του αναρχισμού.
Θέλω να πω πως ο χριστιανισμός και ειδικότερα η ορθοδοξία, η πιο παλιά μορφή χριστιανισμού, διατηρεί ακόμα την προκωνσταντινική ανάμνηση των αναρχομεταφυσικών αγώνων της κατά της ρωμαϊκής εξουσίας και της εξουσίας των πλουσίων. Ο τολστοϊσμός είναι μια απόπειρα απαγκίστρωσης της ορθοδοξίας από το εξουσιαστικό φορτίο που της έβαλε στην ράχη η Ιστορία για να κάνει την δουλειά της με το παπαδαριό και την τρομοκρατία της κόλασης. Κι εσείς μου μιλάτε για τρομοκράτες εντελώς της πλάκας αν τους συγκρίνεις με τον αρχιτρομοκράτη Θεό, τον μόνο που διατηρεί το δικαίωμα όποτε θέλει να αγαπά και όποτε θέλει να μισεί τον πλησίον του, όπως λέει ο είρων Λαμπίς.

Να τονίσω πως δεν είμαι υπέρ της χρήσης βίας αλλά υπέρ ενός αναρχισμού μη-βίας όπως ακριβώς τον εκδήλωσε ο Μαχάτμα Γκάντι στην δική του επανάσταση κατά των Βρετανών στην Ινδία.

Αν ο Γκάντι μπορούσε να μιλήσει σε όλον τον κόσμο..

Όλο το κείμενο μπορείτε να το βρείτε εδώ:

http://www.scribd.com/doc/2224553/-

Επίσης άλλα e-books σχετικά με την αναρχία μπορείτε να διαβάσετε εδώ:

Η κοινωνία ενάντια στο Κράτος (Πιερ Κλαστρ) http://www.scribd.com/doc/2224582/-?from_related_doc=1

Η επικαιρότητα του αναρχισμού στην σύγχρονη κοινωνία -Σαμ Ντόλγκοφ) http://www.scribd.com/doc/2224591/-?from_related_doc=1

Advertisements

8 σκέψεις σχετικά με το “Περί Αναρχισμού (από βιβλίο του Ραφαηλίδη)

  1. Άσχετα από τις πεποιθήσεις καθενός, ιστορικά αναφέρω ότι η Ορθοδοξία είναι η αρχαιότερη μορφή του χριστιανισμού, κατά το ότι διατηρεί όλα τα στοιχεία του αρχαίου χριστιανισμού, ενώ ο Καθολικισμός μετέβαλε στην πορεία τα περισσότερα. Γι’ αυτό και αρκετοί καθολικοί, ερευνώντας τις πηγές, αλλάζουν και γίνονται ορθόδοξοι, όπως μερικοί εδώ: http://www.oodegr.com/oode/ierapostoli/ierapostoli.htm#empeiries (βλ. ενότητα «Παπικών» – ενν. «εμπειρίες μεταστροφής»).
    Ο αρχαίος χριστιανισμός είχε ιερείς και επισκόπους. Όχι όμως ως «αφεντικά» αλλά ως διακόνους (=υπηρέτες) του λαού. Όμως τέτοιοι ιερείς και επίσκοποι υπάρχουν σε όλες τις εποχές, και σήμερα.
    Στην Ορθοδοξία είναι άγνωστη η ιδέα ότι ο παπάς είναι «αντιπρόσωπος του Θεού». Είναι ιδέα του καθολικισμού. Ο Θεός δε χρειάζεται «αντιπρόσωπο», γιατί δεν είναι απών, αλλά (πανταχού) Παρών. Αποστολή του ιερέα είναι να βοηθήσει τον άνθρωπο να έρθει αυτοπροσώπως σε ενότητα με το Θεό, όχι «μέσω του ιερέα». Ο ρόλος του ιερέα στην Ορθοδοξία είναι βοηθητικός, και μάλιστα θεραπευτικός – όπου πνευματική πρόοδος & υγεία = αγάπη και ενότητα με όλους και όλα τα όντα, δηλ. αγιότητα.
    Μια σχετική παραπομπή για τυχόν ενδιαφερόμενους: http://www.oodegr.com/oode/psyxotherap/psyxotherap.htm.
    Και περί ορθόδοξων αναρχικών (αγίων): http://father-k.blogspot.com/2009/08/holy-anarchists-by-th-i-riginiotes.html.
    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία. Καλή συνέχεια.

  2. Φίλε, όλες αυτές οι ιστορίες της Παλαιάς Διαθήκης είναι διανθισμένες με μύθους που αντικατοπτρίζουν τον τρόπο με τον οποίο με τον οποίο οι αρχαίοι Ιουδαίοι αντιλαμβάνονταν τον Θεό, δεδομένου ότι η πίστη τους βασιζόταν στον φόβο και τον τρόμο. Έτσι, και οι συγγραφείς στόχευαν να εγείρουν την πίστη των ανθρώπων με το να προκαλούν αυτά τα συναισθήματα. Ο χριστός όμως θέλησε να μας παρουσιάσει μια καινούρια αντίληψη του θείου ως πατέρα απείρως φιλεύσπλαγχνου που λυπάται και δεν οργίζεται με τις ανθρώπινες αδυναμίες. Τελοσπάντων, δε θέλω να μετατρέψω το blog σε συζήτηση περί του Χριστιανισμού, ούτε να επιβάλλω την αποψή μου. Άλλωστε, ο αναρχισμός, που με γοητεύει ως τρόπος σκέψης, δε θεμελιώνεται πάνω στη σχέση του με τον Χριστιανισμό! Όσο για το άρμα του ιερατείου που λες, δυστυχώς με βρίσκεις σύμφωνο…

  3. @ Κώστα, σέβομαι την πίστη σου αλλά δυστυχώς το δόγμα του χριστιανισμού δεν βλέπω να υπάρχει περίπτωση να ξεφύγει ποτέ από το άρμα του ιερατείου.
    Κατά τη γνώμη μου βέβαια δεν πιστεύω πως ο χριστιανισμός είναι αναρχικό δόγμα από τη στιγμή που παρουσιάζει μέσα στην αγία γραφή πολλές ιστορίες όπου ο άνθρωπος τιμωρείται από τον ίδιο θεό πριν καν πεθάνει.

  4. Ο ορθόδοξος χριστιανισμός είναι αναρχικός εκ κατασκευής γιατί επιδιώκει την απαλλαγή του ανθρώπου από κάθε μορφής εξουσία εσωτερική και εξωτερική. Με αυτό εννοώ ότι ο συνειδητοποιημένος χριστιανός προσπαθεί να απαλλαγεί από τα εξουσιαστικά πάθη που βασανίζουν διαρκώς την ψυχή του όπως είναι οι παράλογες παρορμήσεις, οι επιθυμίες και τα σκέψεις που διαβρώνουν την ψυχή του, ενώ παράλληλα δεν αναγνωρίζει καμία επί της γης ασκούμενη εξουσία, δεδομένου ότι θεωρεί όλους τους ανθρώπους ίσους. Στην ουσία ο Θεός στον Χριστιανισμό δεν είναι αφέντης, ούτε εξουσιαστής αλλά πατέρας όπως ο ίδιος ο Χριστός δήλωσε στην επί του όρους ομιλία όταν ανέφερε τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να προσευχόμαστε στον Θεό: ΄΄Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς…΄΄ Η αντίληψη ότι ο Θεός είναι μία μορφή εξουσίας είναι μία τραγική παρεξήγηση, που οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι παπάδες επικαλούνται την οργή του Θεού για να αφυπνίσουν τους χριστιανούς, αλλά και στο ότι εμείς οι ίδιοι δε γνωρίζουμε ουσιαστικά τον Χριστιανισμό. Προσεγγίζοντας τον Θεό, ο άνθρωπος μπορεί να πραγματώσει την πλήρη ηθική και πνευματική του δυναμική και να απαλλαγεί ή έστω να περιορίσει σημαντικά τα εσωτερικά του πάθη που αποτελούν και την πιο δεινή μορφή εξουσίας. Άλλωστε και οι ιδέες της ισότητας , της αλληλεγγύης, της ελευθερίας και της δικαιοσύνης που αποτελούν τη βαση του αναρχισμού εκφράζονται με μοναδικό τρόπο στη διδασκαλία του Χριστιανισμού.

  5. Φυσικά και δεν είναι κτήμα της ορθοδοξίας μόνο.
    Όσο για το γενικότερο μήνυμα που θέλει να περάσει – θα διαβάσω πρώτα όλο το βιβλίο του (το βρήκα και το’χω ήδη στα χέρια μου) και μετά θα βγάλω μια σούμα πάνω στην οποία ίσως μπορούμε να ξεδιαλύνουμε κάποια πράγματα.
    Τα δικά μας μυαλά είναι μια χαρούλα, κάποιων άλλων που είναι γεμάτα με δόγματα και ιστορίες για αγρίους να δεις πως είναι!

  6. Μωρέ σωστά όλα αυτά που λες και τα ξέρω και συμφωνώ, αλλά δεν είναι κτήμα της ορθοδοξίας μόνο, είναι κτήμα της παράδοσης του χριστιανισμού γενικά, γιατί συνέβησαν τα πρώτα χρόνια μετά το θάνατο του Γιαχσού ή Ιησού ή όπως θέτε πέστε τον. Εξ ου και η αντίρρησή μου.

    Τελικά η λέξη «αναρχομεταφυσικές» είναι πραγματικά αρκετά εύστοχη σαν περιγραφή εκείνων των πρώτων χριστιανικών ομάδων (αν και για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω και πολλά για τη δομή τους, ότι ακούω και αρπάζω από κουβέντες εδώ κι εκεί).

    Μια διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων πάντα είναι τροφή για σκέψη, συμφωνώ αναφανδόν.

    Όσο για τις πηγές της ιδεολογίας σου, κι εγώ κάτι τέτοιους ανατρεπτικούς διάβασα και άκουσα κι έγινε το μυαλό μου έτσι όπως έγινε!

  7. Να σου πω θα ήταν ωραία αν μπορούσε να μας τα εξηγήσει ο ίδιος. Δυστυχώς όμως αυτή τη στιγμή είναι απησχολημένος στην Κόλαση των Άθεων (εκεί που θα πάω κι εγώ ) τον βασανίζουν στα καζάνια.. Στην αρχή το κομμάτι με την ορθοδοξία σκέφτηκα να το αφαιρέσω (μιας και δεν ταιριάζει στα πιστεύω μου) αλλά από την άλλη πιστεύω πως μια διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων είναι πάντα ιδανική τροφή για σκέψη.
    «Ορθοδοξία στην καθαρή της μορφή» εγώ προσωπικά το αντιλαμβάνομαι με την έννοια πως δεν υπάρχει «ιεραρχία» στη σχέση του πιστού με την «ανώτερη αδυναμία» παρά μόνον η απευθείας (σύμφωνα με τις γραφές). Δεν αναφέρει δηλαδή κάπου στις γραφές ότι διορίζεται ‘οικουμενική σύνοδος’ ή υπάρχουν εκτελεστικά όργανα του ‘από πάνω’. Η μόνη επαφή με το θεϊκό στοιχείο είναι αυτή μέσω της προσευχής – κι όχι μέσω εξομολόγησης ή κάποιας λειτουργίας σε ναό. Οι μαθητές του Γιαχσού πάλι ήταν απλά κήρυκες και όχι ‘μητροπολίτες’ ή ιερείς του.
    Την εποχή των πρώτων χριστιανών (αν δεν με απατά η μνήμη μου) υπήρχαν κοινωνίες στις οποίες έμεναν μαζί πολλοί πιστοί. Περιουσία προσωπική δεν είχαν και ό,τι είχαν τα μοιράζονταν με τους υπολοίπους της κοινότητας, τέλος πρέπει να είχαν τους δικούς τους νόμους και δεν πρέπει να αναγνωριζαν άλλες κρατικές εξουσίες. Φυσικά όλες αυτές διαλύθηκαν..
    Επίσης κατά την προσωπική μου άποψη το κήρυγμα του Γιαχσούς ήταν ένα κήρυγμα κατά των ρωμαϊκών αρχών και υπέρ της ίδρυσης μιας ενιαίας εβραϊκής κοινότητας – δηλαδή καλούσε τους εβραίους να ξεσηκωθούν ενάντια στον τοπικό ρωμαίο διοικητή – και αν αυτό έχει συμβεί τότε είναι απολύτως λογικό να τιμωρηθεί με σταύρωση. Διαφορετικά δεν είχαν κανέναν λόγο οι Ρωμαίοι να τιμωρήσουν κάποιον που έλεγε πως ήταν ‘βασιλιάς των ουρανών’.
    Όσο για την ιδεολογική-πολιτική μου τοποθέτηση είναι άκρως ακίνδυνη όσο κοντά κι αν είναι, μιας και πιστεύει στο καθεστώς μη-βίας. Έχει γαλουχηθεί με αρχές από ηγέτες και φιλόσοφους όπως ο Μαχάτμα Γκάντι, Ερνέστο Γκεβάρα, Καζαντζάκη, Σωκράτη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Ντώκινς, Τσόμσκυ και άλλους..

  8. Ωραία μας τα λέει ο Ρσφαηλίδης, εκεί προς το τέλος όμως μετην ορθοδοξία μου τα χάλασε… Έχω πολλά ερωτήματα, ας πούμε από πού κι ως που η ορθοδοξία είναι η «πιο παλιά» μορφή χριστιανισμού (μέχρι το σχίσμα μία ήταν η εκκλησία, μετά χωρίστηκε στα δύο, και οι δύο εκκλησίες συγχρόνως δημιουργήθηκαν), τι στην ευχή θα πει «ορθοδοξία στην καθαρή της μορφή» και πώς διάβολο συμπεραίνουμε ότι είναι αναρχική μια δομή όπου ακόμη και ο απλός ιερέας έχει εξουσία (την εξουσία του αποκλειστικού αντιπροσώπου του θεού επί γης), πότε και πώς θεωρεί ότι κατασκευάστηκε η ορθοδοξία για να είναι «εκ κατασκευής αναρχική», πώς στην ευχή ο αγώνας των πρώτων χριστιανών (σκέτων χριστιανών, όχι «ορθοδόξων») κατά της εξουσίας βαφτίζεται αίφνης «αναρχομεταφυσικός» και άλλα παρόμοια.

    Ως προς την ιδεολογική-πολιτική σου τοποθέτηση, αγαπητέ Αστρόσκονη, θα έλεγα ότι βρίσκεται επικινδύνως κοντά στη δική μου (άντε πάνε πιο εκεί, θα πιάσουμε κορέους!)

Τα σχόλια είναι κλειστά.