Η ανήθικη πλευρά της εκπαίδευσης:Βαθμολογία

Ο κύκλος των χαμ�νων ποιητών
Από την ταινία "Ο κύκλος των χαμένων ποιητών"

Κατά την διάρκεια των ετών που ένας άνθρωπος εκπαιδεύεται, δεν θα πρέπει να τιμωρείται όταν δεν αποδίδει το μέγιστο των ικανοτήτων του γιατί με αυτόν τον τρόπο καθοδηγείται στην απαξίωση της γνώσης αλλά και της μόρφωσης γενικότερα. Η τιμωρία αυτή είναι μέσω της βαθμολογίας και μάλιστα της βαθμολογίας που δημοσιοποιείται σε όλους ανεξαιρέτως.

Αυτού του είδους το σύστημα εκπαίδευσης αχρηστεύει την διαδικασία εκμάθησης αλλά και τα οφέλη από την απόκτηση των γνώσεων. Δεν μπορούμε να κάνουμε ένα παιδί να μισεί την εκπαίδευση. Με τον τρόπο που γίνεται όμως αυτό είναι το αποτέλεσμα και αυτός είναι ακόμη ένας λόγος που η νεολαία μας γίνεται περισσότερο αδιάφορη για τη γνώση γενικότερα.

Όταν κάποιο παιδί δεν τα καταφέρνει καλά στα μαθήματά του τότε ο σωστός τρόπος είναι η παρότρυνση και όχι να λέμε ότι πήρε την τάδε βαθμολογία η οποία ήταν χειρότερη από του τάδε φίλου. Ιδίως στα παιδικά χρόνια ένα παιδί που διαμορφώνει χαρακτήρα νιώθει ασφυκτικά και αγχώνεται υπέρ του δέοντος όταν πέρνει τη βαθμολογία του, λες και η βαθμολογία θα καθορίσει το μέλλον του. Αυτό ισχύει στο πανεπιστήμιο κι όχι στο Δημοτικό,στο Γυμνάσιο ή στο Λύκειο. Όταν όμως αποθαρρυνθεί σε μικρή ηλικία τότε δεν πρόκειται να φτάσει σε ανώτερη βαθμίδα εκπαίδευσης.

Ένα εκπαιδευτικό σύστημα θα είχε όλους τους μαθητές ως ίσους, και οι καλύτεροι θα ξεχώριζαν στο Πανεπιστήμιο όπου θα υπήρχαν εξετάσεις στο πρώτο εξάμηνο για να εισαχθούν.

Τώρα αν υπάρχει βαθμολογία και αυτή γνωστοποιείται μόνον στους γονείς των μαθητών τότε αυτή είναι μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση. Βέβαια και πάλι μπορούμε να το βελτιώσουμε βάζοντας μόνον 2 βαθμίδες (άριστος,μέτριος) έτσι ώστε όσοι είναι μέτριοι να προσπαθήσουν περισσότερο.

Βέβαια το σάπιο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης που έχουμε είναι σκόπιμα έτσι φτιαγμένο ώστε το ιδιωτικό να κερδίζει πελατεία. Όταν το κέρδος γίνεται σκοπός του κράτους, τότε η μόρφωση από ανθρώπινο δικαίωμα και αξία μετατρέπεται σε ένα εμπόρευμα που οδηγεί σε ταχεία αποσάρθρωση των κοινωνιών, του πολιτισμού και της ελευθερίας των ανθρώπινων μαζών.

Από την άλλη οι βαριεστημένοι μαθητές ενδιαφέρονται μόνο για τις εκδρομούλες τους, για τις καταλήψεις με ανόητες δικαιολογίες, για την καταστροφή της περιουσίας των σχολείων αντί να βγουν στους δρόμους και να φωνάξουν για τα πολλά άλυτα προβλήματα της εκπαίδευσης. Αλλά βλέπεις ο «ωχαδερφισμός» είναι κληρονομικό «χάρισμα» του σημερινού νεοέλληνα.. Ελπίζω πάντως να δούμε κάποια στιγμή μια οργανωμένη αντίδραση -για τους σωστούς λόγους- από πλευράς μαθητών που θα ξεφεύγει από την καθοδήγηση «μεγάλων» και θα τιμωρεί τους ανάλγητους αυτού του κράτους που θέλουν να κάνουν την παιδεία «σούπερ μάρκετ πτυχίων».

Φυσικά για την εκπαίδευση έχουμε να πούμε χιλιάδες πράγματα.. Ας αρχίσουμε λοιπόν με αυτό το post ως πρόγευμα..

3 σκέψεις σχετικά με το “Η ανήθικη πλευρά της εκπαίδευσης:Βαθμολογία

  1. Η παιδεία θα πρέπει να την βλέπουν οι μαθητές ως ένα δώρο – γιατί είναι ένα μεγάλο εφόδιο όχι μόνο για την επαγγελματική αποκατάσταση αλλά και για τις ανθρώπινες σχέσεις και για τον ανθρώπινο πολιτισμό γενικά.
    Δεν μπορεί μερικοί καρεκλοκένταυροι να παίζουν παιχνίδια εις βάρος της αυριανής γενιάς. Δεν είναι η παιδεία το «τσιφλίκι» τους ούτε το κληρονόμησαν από τον μπαμπά τους.. Αλλα θα’ρθει η ώρα που θα αλλάξουν τα πράγματα..

  2. πολύ σωστά.
    Η ψυχολογική κατάσταση πριν από την ενασχόληση με το οτιδήποτε, καθώς και η επιφορτισμένη ψυχολογία του ατόμου πριν και κατά την ενασχόλσησή του με το συγκεκριμένο αντικείμενο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, και θα πρέπει να σμιλεύεται με ορθολογικά κριτήρια, ήτοι να αποτελεί παροτρυντικό μέσο. Αυτό θα επιφέρει πολύ σημαντικές αλλαγές στις ψυχολογικές ισορροπίες του ατόμου με αποτέλεσμα το αντικείμενο να γίνεται πιο προσφιλές στην ιδεολογία του ατόμου και κατ’ επέκταση το άτομο να θέλει να ασχοληθεί περεταίρω μ’αυτό.

Τα σχόλια είναι κλειστά.