Ημέρα: 30 Αυγούστου 2008

Φωτογραφίες από το Ειδυλλιακό Ιράκ/ Photos from Glamorous Iraq

Ορίστε τα αποτελέσματα της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ, Παιδιά 10 χρονών με όπλα μεγαλύτερα από το μπόι τους.

Αυτό σημαίνει «αμερικανική ελευθερία».

These are the results of the american intrusion in Iraq,Kids 10 years old playing with guns bigger than them.

That’s the «american freedom».

Εδώ φαίνεται η ελευθερία που πρόσφεραν οι αμερικανοί στους Ιρακινούς. Τους έφτιαξαν ένα Γκουαντανάμο στα μέτρα τους.

Here you can see clearly the freedom that Iraq won from the war. They have been built a Gouantanamo for living in it.

Οι Ευχαριστίες των Ιρακινών προς τους Αμερικάνους..

«Όταν η ζωή είναι κάτι που μπορεί το χρήμα να αγοράσει, ο πλούσιος θα ζήσει και ο φτωχός θα πεθάνει» – γραμμένο από αμερικανό στρατιώτη σε πόρτα τουαλέτας που βρίσκεται σε αμερικανική βάση στο Κουβέιτ. Άραγε να εννοεί μόνο τους στρατιώτες ή μήπως και τους ίδιους τους Ιρακινούς;

«Το να πολεμάς για την ειρήνη είναι σαν να πηδάς για την παρθενιά.. » Από αμερικανό στρατιώτη γραμμένο σε τοίχο τουαλέτας σε βάση στο Κουβέιτ

Ήρθαν οι αμερικανοί «απελευθερωτές» μας..

Οι «φίλοι μας» οι Αμερικάνοι δεν διστάζουν να βάλουν τα δελφίνια να δουλέψουν για το τίποτα. Ποιά είναι η δουλειά των δελφινιών; Να βρίσκουν νάρκες.

no war to iraq

Περισσότερες φωτογραφίες θα βρείτε εδώ.

Advertisements

Οι μάρτυρες αρχαίοι φιλόσοι και η κληρονομιά που μας άφησαν

Ο Σωκράτης, τρανό παράδειγμα, ο οποίος κατηγορήθηκε πως «διέφθειρε» τους νέους (ενώ τους φώτιζε) και τους βοηθούσε να απαλλαγούν από τη θεοκρατία , «εισήγαγε καινά δαιμόνια» τον κατηγόρησε το ιερατείο.

Ο Αριστοτέλης που έφυγε από την Αθήνα όταν ο όχλος ήταν έτοιμος να τον εκτελέσει, ο Αισχύλος σώθηκε αφού αυτοεξορίστηκε στη Σικελία, ο Θεμιστοκλής σώθηκε χάρη στην προστασία που του πρόσφερε ο «βάρβαρος» Πέρσης βασιλιάς, ο Παυσανίας, βασιλιάς της Σπάρτης, αφού κατασυκοφαντήθηκε πέθανε από πείνα πολιορκούμενος από όχλο, ο Πρωταγόρας, ο Φειδίας, ο Μιλτιάδης, ο Πυθαγόρας του οποίου την σχολή κατέστρεψε ο όχλος του Μεταποντίου, ο Ερμόδωρος ο άριστος των πολιτών εξορίστηκε από την Έφεσο και μετανάστευσε στην Ρώμη όπου συνέταξε την πολιτειακή νομοθεσία της «Δωδεκαδέλτου» κ.α.

Ο Πλάτων βλέποντας την απαράδεκτη αυτή συμπεριφορά του όχλου, είπε κάποτε την αλήθεια «στη δημόσια ζωή ο κάθε άνθρωπος αντιπροσωπεύει έναν εχθρό για τον εαυτό του, κι απ’ όλες τις μάχες που μπορεί κανείς να κερδίσει η πρώτιστη, η πιο ένδοξη, είναι εκείνη που κερδίζει απέναντι στον εαυτό του, ενώ η πιο επαίσχυντη από τις ήττες, η πιο άνανδρη είναι το να ηττηθείς από τον ίδιο τον εαυτό σου».

Ο Ηράκλειτος που είχε πει πως «αξίζει στους Εφέσιους να πάνε να κρεμασθούν όλοι από έφηβοι και μεγαλύτεροι και να παραδώσουν την πόλιν στους προέφηβους» και πέθανε αφού κυνηγήθηκε στο κτήμα του, από τον ίδιο απρόσωπο όχλο και φαγώθηκε από σκυλιά..

Όμως αν έλειπαν αυτοί οι μάρτυρες της Επιστήμης, της Σκέψης, της Τέχνης, αυτά τα καταδιωκόμενα πρόσωπα-ήρωες του Πολιτισμού τί θα είχαμε σήμερα από την αρχαία Ελλάδα, από τις κοινωνίες της, τις πολιτείες της, την ομαδικότητα και συλλογικότητά της;

Ακόμη και η ελληνική πολιτική κληρονομιά σήμερα δεν προέρχεται από την ομάδα και την οργάνωσή της αλλά από την Πολιτική ως επιστήμη, όπως την έστησαν και την τελειοποίησαν οι μεγάλοι πολιτικοί στοχαστές-θύματα της πολιτικής του εξουσιάζειν και εξουσιάζεσθαι, ο Αριστοτέλης, ο Πλάτων, που την έφτυσε και αποσύρθηκε στον Κολωνό και τόσοι άλλοι.

Στην Ελλάδα της παιδείας, που παρείχαν ιδιώτες στοχαστές στις σχολές τους (τέτοιες σχολές δεν ίδρυσε ποτέ καμία πόλις), και στους παραγόμενους απ’ αυτές τις σχολές επιστήμονες, γιατρούς, μαθηματικούς, καλλιτέχνες, σ’αυτή την Ελλάδα των προσωπικοτήτων-δημιουργών οφείλει η ανθρωπότητα ό,τι έχει λάβει ως ευεργεσία που την έκανε πολιτισμένη. Στην Ελλάδα της ομάδας δεν οφείλει τίποτε, απαράλλακτα όπως δεν οφείλει τίποτε και στον ασιατικό μαζισμό, ο οποίος δεν ανέδειξε ποτέ το πρόσωπο, αλλά το εξαφάνισε κάτω από τον όγκο της εξουσίας-πολιτικής ή θρησκευτικής.

Όμως αυτές οι γυμνές αλήθειες, που προέκυψαν από την ίδια την ζωή του αρχαίου Ελληνισμού (και προκύπτουν από τη ζωή κάθε ομάδας), αλήθειες που οι πολλοί τις έζησαν και τις «υπέστησαν» θα λέγαμε αλλά μόνο πρόσωπα που πέτυχαν την ένδοξη νίκη απέναντι στον εαυτό τους τις συνειδητοποίησαν, τις εξέφρασαν και τις παρέδωσαν σε εμάς, αυτές οι αλήθειες ίσως αποτελούν το μόνο αντικείμενο μιας πολιτικής του σήμερα: της πολιτικής που δημιουργεί την προσωπικότητα δια της παιδείας και γενικότερα δια του διαφωτισμού, που υποστηρίζει την δημιουργικότητα της προσωπικότητας, εγγυάται την ανάδειξή της και την επιβραβεύει και προστατεύει από την καταστρεπτική έως φονική ορμή της απρόσωπης μάζας.

(Από το περιοδικό «Δαυλός» τεύχος 303)

Γιατί ακόμη και στις μέρες μας η πλειοψηφία ενός λαού παραμένει αμόρφωτη – όχι επειδή η ίδια το θέλησε αλλά επειδή της το επέβαλε η ‘ελίτ’- μιας και η παιδεία παραμένει το φονικότερο όπλο κατά των διακρίσεων, του ρατσισμού, της ανισότητας και της ολιγαρχίας. Έτσι η ολιγαρχία μπορεί να την χαλιναγωγεί ανάλογα με τους σκοπούς της και να την υπνωτίζει ώστε να καταστέλλει το δημιουργικό πνεύμα που κρύβει μέσα της.