Το έγκλημα των γονιών με παχύσαρκα παιδιά..

Βλέπω καθημερινά πολλά παχύσαρκα παιδιά και στεναχωριέμαι. Μα είναι δυνατόν νέα παιδιά με έναν μεταβολισμό που δουλεύει ρολόι, ένα σώμα που μπορεί να χάσει κιλά σε χρόνο ρεκόρ, που μπορεί να βάλει μυικό ιστό σε χρόνο ρεκόρ να γίνεται πλαδαρό; Πόσο ανεύθυνος γονιός πρέπει να είσαι για να το επιτρέπεις αυτό στο παιδί σου;

Το να συμπεριφέρεσαι στο παιδί σου λες και εκτρέφεις γουρούνι για σφάξιμο είναι εγκληματικό, αν όχι παρανοϊκό.. Ψάχνω να βρω τις αιτίες μιας τέτοιας συμπεριφοράς και η μόνη –αβάσιμη- δικαιολογία που υπάρχει είναι ο υπερπροστατευτισμός του γονέα. Το να κάθεται το παιδί να «σαβουριάζει» ό,τι του κατέβει και μετά να κάθεται στο πλέυστεισιον, στο νιντέντο ή στον υπολογιστή και να χωνεύει σαν το φίδι με τις μέρες..

Το να είναι παχύσαρκος ένας άνθρωπος στην μικρή ηλικία σημαίνει πως μεγαλώνοντας ακόμη κι αν αδυνατήσει θα συναντήσει πολλά προβλήματα υγείας. Φυσικά αυτό εξαρτάται από παράγοντες όπως πόσα κιλά υπέρβαρος είναι, για πόσο χρονικό διάστημα και αν αυτό αλλάξει στο μέλλον. Η κακή διατροφή και η ακινησία είναι παράγοντες που συσσωρευτικά βγάζουν προβλήματα στο μέλλον. Μπορεί σήμερα να φας μία πίτσα ολόκληρη και μετά από 10 δέκα χρόνια να εκδηλώσεις υπέρταση, διαβήτη – αυτό δεν θα οφείλεται βέβαια 100% στην πίτσα αλλά σίγουρα και η πίτσα θα έχει το μερίδιό της σε αυτό.

Εδώ να ξεκαθαρίσω πως δεν είναι κακό το να τρως κάτι ανθυγιεινό μία φορά στις 15 με 20 ημέρες παράλληλα με την καθημερινή γυμναστική αλλά είναι σίγουρα ανθυγιεινό να τρως κάθε μέρα ή μέρα παρά μέρα φαγητά τηγανισμένα ή προτηγανισμένα (πολλές πατάτες σε φαστ-φουντάδικα είναι έτσι) σε λάδια χειρίστης ποιότητας (ηλιέλαια, καλαμποκέλαια) που πολλές φορές χρησιμοποιούνται για περισσότερα από 7-8 τηγανίσματα και μετά αντί να πηγαίνεις για τρέξιμο, ποδήλατο, κολύμβηση, γυμναστήριο να κάθεσαι σε μια καρέκλα που σκοτώνει.

Advertisements