Προκατειλημένη Δικαιοσύνη: «Ανθρωπινοδικαιωματισμός» και το Παγκόσμιο Δικαστήριο Εγκλημάτων για την πρωην Γιουγκοσλαβία

Συγγραφέας : Robert M. Hayden, Associate Professor of Anthropology and Law and Director of the Center For russian and East European Studies at the University of Pittsburg

North America Terrorist Organisation
North America Terrorist Organisation

Το πιο ενδιαφέρον ίσως κομμάτι του άρθρου είναι το παρακάτω:

Το ερώτημα λοιπόν παραμένει: Γιατί οι υπερασπιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα αδιαφόρησαν για τις δράσεις του ΝΑΤΟ και από το ICTY (Παγκόσμιο Δικαστήριο για τα Εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία) ενώ θα τις καταδίκαζαν αν αυτοί που τις πραγματοποιούσαν ήταν ας πούμε, η Κίνα, η Ρωσία, ή η Ινδία;

Με το ερώτημα αυτό καταπιάνεται άμεσα ένα ιδιοφυές και γενναίο άρθρο που περιλαμβάνεται στην Συνταγματική Αναθεώρηση της Ανατολικής Ευρώπης (# 97, 1999) από την Dimitrina Πετρόβνα, εκτελεστική διευθύντρια του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δικαιωμάτων των Ρομά στη Βουδαπέστη. Η Πετρόβνα αναγνωρίζει ότι η ίδια ήταν υπέρ της επέμβασης του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο έως ότου είδε, αμέσως μετά τη βομβιστική επίθεση που ξεκίνησε, ότι ήταν χειροτέρευση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους στην καταστροφή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, εντός του Κοσσυφοπεδίου και της Σερβίας. Σωστά παρατήρησε ότι «από μια εκστρατεία για την υπεράσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου, [ο πόλεμος] μεταμορφώθηκε σε κάτι άλλο: το τέρας του κλιμακώμενου πολέμου.» Ενώ η ίδια η Πετρόβνα στη συνέχεια απηύθυνε έκκληση για άμεσο τερματισμό των βομβαρδισμών και μια διαπραγμάτευση της ειρήνης, πολύ λίγοι απ’ την κοινότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έπραξαν το ίδιο. Η εισηγήτρια διαπιστώνει ότι για την Ανατολική Ευρώπη, τα ανθρώπινα δικαιώματα των εργαζομένων, η κατάσταση και η χρηματοδότηση θα μπορούσε να είχε τεθεί σε κίνδυνο από την κριτική του ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ χώρες που είναι , μετά από όλα, οι χρηματοδότες των πιο σημαντικών ανθρωπιστικών φορέων στην Ανατολική Ευρώπη. Σε δυτικές χώρες κυρίως, όμως, οι λόγοι είναι πιο ανησυχητικοί. Εκεί, η ίδια σημειώνει, «τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνονται δυσδιάκριτα από την επίσημη πολιτική ιδεολογία,» παράγοντας «ένα σταδιακό σφετερισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων-πολιτισμού από τις κυρίαρχες δυνάμεις, και η ίδια η επιχειρηματολογία για τα ανθρώπινα δικαιώματα μετατρέπεται σε εκθειασμό για το παγκόσμιο status quo , όλα προς το συμφέρον αυτών των εξουσιών » .

Από τα στοιχεία των ενεργειών του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο και του ICTY της μεταχείρισης των κατηγορουμένων, αυτή η μεταμόρφωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αντιστρέφει την έννοια, από τη μία αρχή σχετικά με την προστασία των ατόμων από τη βία των κρατών, σε μία νομιμοποίηση της εφαρμογής της μαζικής βία από τα πιο ισχυρά κράτη κατά των ασθενέστερων. Με αυτό το μετασχηματισμό, τα ανθρώπινα δικαιώματα προδίδουν τις δικές τους αρχές και με τον τρόπο αυτό γίνονται παρωδία:»ανθρωποδικαιωματισμός» .

Όλο το άρθρο θα το βρείτε στα αγγλικά εδώ.

Αλήθεια γιατί οι αποστολές του ΝΑΤΟ λέγονται «ειρηνευτικές» ή «ανθρωπιστικές» ενώ έχουν πολεμικό σκοπό; Πώς γίνεται ένας βομβαρδισμός να είναι «ανθρωπιστικός» ή μια ένοπλη οργάνωση που έχει καταλάβει ξένες χώρες (όπως το Αφγανιστάν, το Ιράκ, το Κόσσοβο κ.α.) να λέγεται «απελευθερωτική» κι όχι «κατοχική» ;

Δηλαδή ένας «ανθρωπιστικός» τρομοκράτης είναι καλύτερος από τον απλό τρομοκράτη; Σκοτώνει πιο «απαλά»; Βιάζει υπέροχα; Κλέβει με τρόπο μαγευτικό; Σε σκοτώνει για να σε απελευθερώσει; Ή σε απελευθερώνει για να σε σκοτώσει;

Κι όλα αυτά γίνονται ΚΑΙ με τα δικά μας χρήματα..

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Προκατειλημένη Δικαιοσύνη: «Ανθρωπινοδικαιωματισμός» και το Παγκόσμιο Δικαστήριο Εγκλημάτων για την πρωην Γιουγκοσλαβία

Τα σχόλια είναι κλειστά.