Η ανόητη υπεροψία του Ευρωπαίου Homo Sapiens

Ένα πράγμα δεν μπορώ να χωνέψω κι αυτό είναι η υπεροψία του ηλίθιου είδους μας. Θεωρούνε οι ανόητοι άνθρωποι πως είναι εφευρέτες φοβεροί και τρομεροί, με iq πέραν κάθε ζώου ή φυτού και προικισμένοι με φοβερές εγκεφαλικές ικανότητες…

Κι όμως με ελάχιστα παραδείγματα μπορούμε να δούμε το ανυπόστατο αυτής της δήθεν ανωτερότητας..

Κατ’ αρχήν η υπόθεση πως οι Ευρωπαίοι είναι πιο έξυπνοι από τους Αβοριγίνες (ιθαγενείς κατοίκους της Αυστραλίας) και γι’ αυτό επικράτησαν έναντι αυτών είναι μια γελοιότης. Οι Αβοριγίνες «νικήθηκαν» γιατί πολύ απλά από την μία δεν είχαν άφθονη τροφή έτσι ώστε να δημιουργήσουν εξελιγμένες κοινωνίες με εξειδικευμένους εφευρέτες και επιστήμονες που θα τους έδιναν την γνώση και από την άλλη δεν ήταν τόσο πολεμοχαρής φυλή όσο οι Ευρωπαίοι άποικοι.  Επίσης στα μέρη που ζούσαν επικρατούν τελείως αφιλόξενες συνθήκες για τους Ευρωπαίους.Το ίδιο ισχύει και με τις φυλές των Ινδιάνων όπως και με τους Αζτέκους και τους Ίνκας (οι δύο τελευταίοι μπορεί να ήταν υπεράριθμοι αλλά ήταν ευάλωτοι στις ευρωπαικές ασθένειες από τις οποίες πέθανε το 50% και παραπάνω του πληθυσμού).

Κατά δεύτερον ακόμη και τα μικρότερα ζώα ή τα φυτά μπορεί να μην έχουν δημιουργήσει «πνευματικά έργα» αλλά στον αγώνα τους για επιβίωση έχουν προσαρμοστεί καλύτερα από την ανθρώπινη φυλή. Μερικά παραδείγματα γι’αυτό είναι το σύστημα ραντάρ που ανέπτυξαν οι νυχτερίδες για τον προσανατολισμό τους, η καλλιέργεια μυκήτων από τα μυρμήγκια μες τις φωλιές για τροφή, ακόμη και μικροσκοπικοί ιοί που έχουν τη δυνατότητα να επηρεάζουν την συμπεριφορά των ξενιστών τους (όπως αυτός της λύσσας που επηρεάζει το θύμα του ώστε να δαγκώνει για να μεταδώσει τον ιό και σε άλλα θύματα ή τον ιό των τρωκτικών που τα κάνει άφοβα ώστε να καταλήξουν στο στομάχι κάποιας γάτας –πράγμα επιθυμητό για τον ιό).

Μπορεί να έχουμε δημιουργήσει τεχνολογία αλλά τα ζώα είναι ένα βήμα μπροστά από μας. Αλλάζουν τον εαυτό τους ώστε να προσαρμοστούν στις συνθήκες που ζουν. Αν πάρετε έναν άνθρωπο και τον ρίξετε στην έρημο χωρίς εξοπλισμό θα πεθάνει σε λίγες ώρες – όμως υπάρχουν πολλά είδη που ζουν μια χαρά στην έρημο και μάλιστα τις εποχές που υπάρχουν βροχοπτώσεις αναπαράγονται ταχέως..

Επίσης μπορεί να μην έχει για μας πνευματική αξία όμως αν δούμε έργα κάποιων ζώων, όπως οι τερμίτες που ζουν σε φωλιές χτισμένες πάνω στο έδαφος με άψογη αρχιτεκτονική και εξαερισμό, οι άγριες μέλισσες που φτιάχνουν έργα τέχνης για κυψέλες, οι αράχνες με τους απίστευτους ιστούς, κάποια είδη πουλιών που φτιάχνουν φωλιές στολισμένες σαν ανάκτορα τότε μπορούμε να συλλάβουμε ένα μικρό κομμάτι της απίστευτης διανόησης που υπάρχει δίπλα μας και αρνούμαστε να της δώσουμε το σεβασμό που της αξίζει..

Δώστε σε κάθε τι ζωντανό το δικαίωμα για να ζήσει. Δεν χρειάζεται να σκοτώνουμε καμία μορφή ζωής επειδή διαφέρει από εμάς ή τα ιδανικά μας. Στο κάτω-κάτω κανένα ζώο δεν σκοτώνει κάποιο άλλο για διασκέδαση (όπως εμείς) και κανένα ζώο δεν είναι «άχρηστο» (όλα έχουν την δική τους θέση στην αλυσίδα του ζωικού βασιλείου).

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Η ανόητη υπεροψία του Ευρωπαίου Homo Sapiens

  1. Κατ’ αρχήν χαίρομαι που διαφωνούμε γιατί μόνο έτσι μπορούμε να βελτιώσουμε την κριτική μας σκέψη.
    Φυσικά μια μέλισσα ή οποιοδήποτε ζώο δεν θα έφτιαχνε ένα έργο τέχνης ηθελημένα (ή επειδή είχε καλλιτεχνικές ανησυχίες)- παρά μόνον αν του χρησίμευε στον αγώνα για επιβίωση.
    Βέβαια ίσως να μην αναγνωρίζει την αξία του ως «πνευματικό έργο» ή να το θαυμάζει όπως κάνουμε εμείς.Όμως εξυπηρετεί τον σκοπό του όπως εξυπηρετούν τον σκοπό τους τα ανθρώπινα καλλιτεχνικά έργα – ένας ζωγράφος δεν εκφράζει μόνο τις ανησυχίες του αλλά βγάζει και τα προς το ζην απ’ την πώληση των πινάκων του.

    Όταν ομιλώ για «έργα τέχνης» το λέω από την δική μου πλευρά, την ανθρώπινη και ίσως καθαρά προσωπική. Φυσικά δεν περιμένω να συμμερίζεσαι την άποψή μου. Μπορεί για σένα να μην είναι αποτέλεσμα λογικής σκέψης η καλλιέργεια μύκητων για τροφή, παρ’ όλα αυτά δεν παύει να είναι μια φοβερά δύσκολη τεχνική για να την αναπτύξει ένα είδος που δεν έχει την δική μας ιδιοφυία. Σκέψου μόνο πως η τεχνική αυτή απ’ τη στιγμή που δημιουργήθηκε μεταφέρθηκε γονιδιακά μέσω της βασίλισσας στις επόμενες γενιές. Φαντάζεσαι να μεταφέρονταν μέσω γονιδίων οι γνώσεις μας αλλά και των προηγούμενων γενιών;

    Σκέψου όμως πόσο υπέροχο είναι που δεν είμαστε οι μόνοι που κάνουμε ανακαλύψεις ή χρησιμοποιούμε εργαλεία στο ζωικό βασίλειο. Τις προάλλες έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ όπου ένα είδος μυρμηγκιών το οποίο αφαίρεσε τη γλίτσα από ένα σαλιγκάρι με τη χρήση χώματος. Πώς «γνώριζαν» την τεχνική αυτή; Το γεγονός πως το έκαναν λόγω γονιδιακής κληρονομιάς και όχι λόγω της ιδιοφυίας τους το κάνει μήπως λιγότερο σπουδαίο; Στο κάτω-κάτω ο όρος «διανόηση» είναι άδικος από την άποψη πως συγκρίνουμε τα υπόλοιπα είδη σύμφωνα με τα δικά μας μέτρα. Πιστεύω πως πρέπει να συγκρίνουμε τα είδη σύμφωνα με τα δικά τους μέτρα και σταθμά. Εκεί βρίσκεται και η αδικία μέχρι σήμερα και αγνοούμε την καταστροφή τόσο των υπολοίπων ειδών όσο και των οικοσυστημάτων που αυτά επιβιώνουν.

    Η υπεροψία μας πηγάζει από το γεγονός πως θεωρούμε τα λοιπά όντα αυτού του κόσμου «υποδεέστερα» επειδή δεν έχουν «πολιτισμό» με τους δικούς μας όρους. Επειδή δεν έχουν γραφή ή ομιλία. Κι όμως πολλοί βιολογικοί οργανισμοί επικοινωνούν μεταξύ τους, ίσως να μην ανταλλάσουν απόψεις ή ιδέες ή ίσως να μην έχουν επίγνωση του εαυτού τους πολλά απ’ αυτά (κάποια έχουν και με το παραπάνω) όμως εμείς δεν μπορούμε να είμαστε οι κριτές που θα αποφασίσουμε αν θα ζήσουν ή όχι.

    Ο άνθρωπος έχει εξελιχθεί μεν ως ένα σημείο αλλά πλέον αντί να εξελιχθεί ο ίδιος μέσω της φυσικής επιλογής αλλάζει το περιβάλλον του -με καταστρεπτικούς τρόπους για τους υπόλοιπους οργανισμούς βραχυπρόθεσμα και για τον ίδιο μακροπρόθεσμα-έτσι ώστε να επιβιώνει καλύτερα. Το ερώτημά μου είναι τί είδους εξέλιξη μπορούμε να έχουμε ως είδος όταν πλέον η καρέκλα είναι η φυσική μας προέκταση, το αμάξι αντικατέστησε τα πόδια μας, η διατροφή μας είναι βιομηχανοποιημένη και δεν χρειάζεται κανένας σωματικός μόχθος για να την αποκτήσουμε και γενικά ο τρόπος ζωής αποτρέπει την οποιαδήποτε βελτίωση μας;

  2. Λυπάμαι, αλλά παρότι συμφωνώ με τα γενικά ηθικά διδάγματα αυτού του άρθρου, δεν συμφωνώ καθόλου με τη λογική που χρησιμοποιείς για να φτάσεις σε αυτά. Αποδίδεις αυθαίρετα σε όρους έννοιες που ουδεμία σχέση έχουν με αυτούς, μιλάς π.χ. για «έργα τέχνης» που φτιάχνουν οι μέλισσες τη στιγμή που ο ορισμός του «έργου τέχνης» δεν συμπεριλαμβάνει οτιδήποτε θα μπορούσε να φτιάξει μία μέλισσα, (παρά μόνο κατά παρομοίωση,) και μιλάς για «διανόηση» αναφερόμενος σε πράγματα που εξ’ορισμού στερούνται διανόησης. Κάνεις επίσης και λογικές ατασθαλίες, όπως το παράδειγμα της προσαρμογής στο περιβάλλον: τα ζώα που ζουν στην έρημο το κατορθώνουν επειδή προσαρμόστηκαν μέσω της διαδικασίας της εξέλιξης, και δεν μπορείς να κάνεις οποιαδήποτε αναλογία με τον άνθρωπο αν δεν δώσεις και σε αυτόν μερικές δεκάδες εκατομμύρια χρόνια για να πράξει το ίδιο.

Τα σχόλια είναι κλειστά.