Περί αδέσποτων ζώων και έλλειψη συνειδήσεων..

« Οι διακοπές.. κοντεύουν. Το ίδιο και οι εγκαταλείψεις. Κάθε χρόνο, χιλιάδες άνθρωποι αφήνουν έναν σκύλο ή μια γάτα σε κάποιο πάρκο, σε ένα δάσος ή στον δρόμο.» (από τις Γνώμες-σχόλια των Νέων είναι η παράγραφος)
Σε αυτό φταίει η θεώρηση του ανθρώπου που θεωρεί τα κατοικίδια ζώου ως είδος παιχνιδιών και όχι ως ζωντανούς οργανισμούς που έχουν συναισθήματα όπως αγάπη, μίσος, θλίψη, χαρά .. Όταν πιστεύεις πως έχεις κάθε δικαίωμα να πετάξεις – όπως ένα άδειο μπουκάλι γάλακτος στα σκουπίδια – τον σκύλο ή τη γάτα στον δρόμο τότε υπάρχει σοβαρή ψυχολογική διαταραχή στον εαυτό σου. Πώς θα επιβιώσει το ζωντανό μόνο του στους 5 δρόμους; Στο κάτω κάτω όταν το πήρες στην κατοχή σου για να το φροντίζεις δεν σκέφτηκες πως κάποτε θα το βαριόσουν; Με την ίδια λογική θα παρατούσε κανείς το παιδί του στα σκουπίδια όταν είχε βαρεθεί να το φροντίζει; Μα θα πει κανείς πως το παιδί δεν έχει την ίδια σημασία με ένα σκυλί – κι όμως το παιδί σου αύριο μεθαύριο θα μπορεί ΜΟΝΟ του να φροντίζει τον εαυτό του – το σκυλί όμως ΠΑΝΤΑ θα έχει την ανάγκη σου, την φροντίδα σου, την αγάπη σου.
Και ειλικρινά όταν βλέπω αδέσποτα στο δρόμο μου ‘ρχεται να τα πάρω όλα σπίτι, να τα ταΐζω και να τα φροντίζω, αλλά δυστυχώς με το πρόγραμμα που έχω δεν προλαβαίνω να φροντίσω εμένα, πόσο μάλλον ένα ακόμη κατοικίδιο..

Advertisements