Ημέρα: 30 Ιουνίου 2008

Αν Εσύ Μ’ Αγαπάς.. Παπαρίζου

Το φεγγάρι βουτάει σ΄ασημένια νερά
μεσ΄το φως με ξυπνάει η ζωή ξεκινά
δε με νοιάζει το χτες απ΄το πριν στο μετά
με μια σου αναπνοή στο πρώτο σου φιλί
σε παλάτια ψηλά σ΄έχω εγώ βασιλιά στα όνειρά μου
Νιώθω πια δυνατή στης ζωής τη πηγή
την ουσία να βρω φτάνει να σ΄έχω εδώ
αγιασμός η βροχή διψασμένη μου γη
θα παλεύω για μας αν εσύ μ΄αγαπάς
αν εσύ μ΄αγαπάς…

Στους εφτά ουρανούς τα σκαλιά θ΄ανεβώ
με στρατιώτες χρυσούς θησαυρούς να σου βρω
στη μικρή μου καρδιά καλοκαίρι ξανά
εσύ αν μ΄αγαπάς εσύ αν μ΄αγαπάς
κάνω εγώ προσευχές ό΄τι θέλω να θες στα όνειρά μου

Νιώθω πια δυνατή στης ζωής τη πηγή
την ουσία να βρω φτάνει να σ΄έχω εδώ
αγιασμός η βροχή διψασμένη μου γη
θα΄ναι η τύχη με μας αν εσύ μ΄αγαπάς
παρελθόν συννεφιά και φιλιά αδιάφορα
ήρθες κι έφερες φως ο δικός μου Θεός
αγκαλιά μου εσύ ξεκινάει η γιορτή
θα΄ναι η τύχη με μας αν εσύ μ΄αγαπάς
αν εσύ μ΄αγαπάς αν εσύ μ΄αγαπάς…

Advertisements

Αν θυμηθείς το ονειρό μου- Πάριος

Στην αγκαλιά μου κι απόψε σαν άστρο κοιμήσου
δεν απομένει στον κόσμο ελπίδα καμιά
τώρα που η νύχτα κεντά με φιλιά το κορμί σου
μέτρα τον πόνο κι άσε με μόνο στην ερημιά..

Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου
σε περιμένω να ‘ρθεις
μ’ ένα τραγούδι του δρόμου να ρθεις όνειρό μου
το καλοκαίρι που λάμπει τ’ αστέρι με φως να ντυθείς..
Με φως να ντυθείς..

Ήθελα να πω πως πήγα στις 14 Φλεβάρη φέτος στον Πάριο (ήταν σε ένα κέντρο στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης) ήταν φοβερός – απίστευτος, δεν σας κρύβω πως δάκρυσα σε μερικά κομμάτια του, και ένα από αυτά ήταν και αυτό. Μάλιστα ο Πάριος δεν καταχράστηκε καθόλου το ονομά του για να πει 1-2 κομμάτια και να φύγει, μάλιστα όταν έφυγε κάποια στιγμή έλειψε για καμιά ώρα περίπου, ξαναγύρισε και μας δήλωσε πως «απόψε θα φύγουμε μόνο αν μας κλείσουν» και όντως έτσι έγινε – μας έκλεισε η αστυνομία κατά τις 4.00-4.30 το πρωί ! Μοναδική εμπειρία..

Παπαρίζου – Η καρδιά σου πέτρα

Στην ψυχή αγκάθι τ’ όνειρό μου
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώ
ήθελα να σ’ έχω στο πλευρό μου
σύμμαχο αγάπης κι όχι εχθρό

Δες με πώς έχω γίνει
τι έχει απομείνει
είμαι ένας άνθρωπος μισός
σιωπή και απουσία
μες στο μυαλό θηρία
είμαι ένας άνθρωπος τρελός

Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώ
μόνο εγώ να αγαπώ..

Νύχτες που ‘θελα να δώσεις
μα δεν είχες
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρες
να πεθαίνω για ν’ αναστηθώ
Μέρες που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρες
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρες
που ΄σουν χίμαιρα παράθυρο κλειστό

Να παρακαλάω για το φιλί σου
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώ
σ’ ένα Γολγοθά ως το κορμί σου
καταδίκη να ‘χω το σταυρό

Δες με πώς έχω γίνει
τι έχει απομείνει
είμαι ένας άνθρωπος μισός
σιωπή και απουσία
μες στο μυαλό θηρία
είμαι ένας άνθρωπος τρελός

Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώ
μόνο εγώ να αγαπώ..

Νύχτες που ‘θελα να δώσεις
μα δεν είχες
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρες
να πεθαίνω για ν’ αναστηθώ
Μέρες που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρες
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρες
που ΄σουν χίμαιρα παράθυρο κλειστό