Μια ανάποδη παιδεία για έναν ανάποδο λαό


Εδώ βλέπετε την Ελλάδα από μια άλλη οπτική γωνία

Διάβαζα τις προάλλες σε ένα βιβλίο ότι πολλά από τα «αυτονόητα» που μας έμαθαν στο σχολείο είναι απλά παραλογισμοί που έχουν μείνει ως αλήθειες τις οποίες αναπαράγουμε από γενιά σε γενιά. Ένα παράδειγμα που είχε γι’αυτό και μου έμεινε κι εμένα ως απορία είναι το γεγονός ότι στους χάρτες που μας έδειχναν στο σχολείο πάντα ο βορράς ήταν από πάνω, ο νότος από κάτω λες και ο πλανήτης έχει τον βόρειο πόλο καρφωμένο σε κάποιο αόρατο ταβάνι και κρεμόταν σαν ντίσκο μπάλα. Αντιθέτως με τη δική μας νοοτροπία, στην Αυστραλία υπάρχουν χάρτες που δείχνουν το Νότιο Πόλο στο επάνω μέρος και το Βόρειο Πόλο στο κάτω μέρος του χάρτη.

Θα μου πείτε είναι σπουδαίο λάθος αυτή η πληροφορία; Φυσικά και είναι διότι δημιουργεί λάθος απόψεις λόγω λάθος αντιλήψεων. Είναι το ίδιο σπουδαίο λάθος με την μεσαιωνική αντίληψη ότι ο κόσμος είναι επίπεδος.

Το πρόβλημα αυτό βέβαια βασίζεται στην λανθασμένη διαδικασία εκπαίδευσης, η οποία ικανοποιείται με την παπαγαλίστικη εκμάθηση γνώσεων και όχι αναζήτησης της γνώσης μέσω επιστημονικής μελέτης και αμφισβήτησης των ήδη υπαρχόντων πληροφοριών που έχουμε για τον κόσμο, τις επιστήμες, την ιστορία.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα από το μάθημα της ιστορίας είναι πως όλοι οι λαοί που κατέκτησαν οι αρχαίοι κάτοικοι της Ελλάδας ήταν απολίτιστοι και αμόρφωτοι και ΜΟΝΟΝ όταν υποδουλώθηκαν από αυτούς έγιναν πολιτισμένοι.. Επίσης όσοι κατέκτησαν τον ελλαδικό χώρο ήταν βάρβαροι και έκαναν επιδρομές, ενώ οι αρχαίοι έλληνες όταν κατακτούσαν ξένα μέρη – τα εκπολίτιζαν και τα απελευθέρωναν. Θα τρελαθούμε τελείως. Είναι δυνατόν όλοι οι λαοί να ήταν τόσο στόκοι ώστε να περιμένουν τους αρχαίους Έλληνες για να μορφωθούν; Δηλαδή οι πυραμίδες της Αιγύπτου, τα παλάτια της Μεσοποταμίας και τόσα άλλα έργα που έχουν αφήσει άλλοι λαοί δεν είναι αποδείξεις ότι είχαν πολιτισμό ισάξιο με αυτόν των αρχαίων ελλήνων;

Είναι και άλλα σοβαρά θέματα βέβαια, όπως των απαράδεκτων σχολικών εγκαταστάσεων, η έλλειψη εργαστηρίων, υπολογιστών, η έλλειψη συνεχούς εκπαίδευσης και αξιολόγησης των καθηγητών και δασκάλων, η παντελής έλλειψη βοήθειας για τα μαθήματα που αναγκάζει τον μαθητή να τρέχει σε φροντιστήρια πληρώνοντας πολλά χρήματα (δωρεάν παιδεία κατά τ’άλλα) και η διαφορά ποιότητας δημόσιων/ ιδιωτικών σχολείων που οδηγούν σε απόγνωση τόσο τους μαθητές όσο και τους γονείς τους.

Γι’αυτό και οι μαθητές θα είναι πάντα αδιάφοροι στο θέμα του σχολείου, γι’αυτό και θα μισούν το σχολείο και δεν θα θέλουν να ασχολούνται με τα θέματα της παιδείας έξω από το χώρο αυτό (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων). Κάποτε ελπίζω να αλλάξει αυτό και τα παιδιά να αγκαλιάσουν τον χώρο του σχολείου, τον χώρο της εκπαίδευσης γιατί όταν η μόρφωση δίνεται με τον τρόπο που πρέπει και είναι τεκμηριωμένη και υποκειμενική, βοηθά στα μέγιστα τα παιδιά να γίνουν συνειδητοποιημένοι πολίτες αυτού του κόσμου.

Και για να χαλαρώσουμε λίγο ας απολαύσουμε Άννα Βίσση και «Τα μαθητικά τα χρόνια»

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Μια ανάποδη παιδεία για έναν ανάποδο λαό

  1. Ε ναι μωρέ εντάξει, είναι πολύ σοβαρό το θέμα αλλά και το τραγούδι χτυπάει (τουλάχιστον σε μένα) σε ευαίσθητες χορδές και μου φέρνει μνήμες υπέροχες , γιατί μπορεί να μη μάθαμε τίποτα στο σχολείο – τούβλα πηγαίναμε τσιμεντόλιθοι γυρνούσαμε- αλλά κάναμε φοβερές παρέες , φοβερές πλάκες,φοβερές εμπειρίες – ζήσαμε πανέμορφα χρόνια εκεί..

Τα σχόλια είναι κλειστά.