Ημέρα: 15 Ιουνίου 2008

Μια ανάποδη παιδεία για έναν ανάποδο λαό


Εδώ βλέπετε την Ελλάδα από μια άλλη οπτική γωνία

Διάβαζα τις προάλλες σε ένα βιβλίο ότι πολλά από τα «αυτονόητα» που μας έμαθαν στο σχολείο είναι απλά παραλογισμοί που έχουν μείνει ως αλήθειες τις οποίες αναπαράγουμε από γενιά σε γενιά. Ένα παράδειγμα που είχε γι’αυτό και μου έμεινε κι εμένα ως απορία είναι το γεγονός ότι στους χάρτες που μας έδειχναν στο σχολείο πάντα ο βορράς ήταν από πάνω, ο νότος από κάτω λες και ο πλανήτης έχει τον βόρειο πόλο καρφωμένο σε κάποιο αόρατο ταβάνι και κρεμόταν σαν ντίσκο μπάλα. Αντιθέτως με τη δική μας νοοτροπία, στην Αυστραλία υπάρχουν χάρτες που δείχνουν το Νότιο Πόλο στο επάνω μέρος και το Βόρειο Πόλο στο κάτω μέρος του χάρτη.

Θα μου πείτε είναι σπουδαίο λάθος αυτή η πληροφορία; Φυσικά και είναι διότι δημιουργεί λάθος απόψεις λόγω λάθος αντιλήψεων. Είναι το ίδιο σπουδαίο λάθος με την μεσαιωνική αντίληψη ότι ο κόσμος είναι επίπεδος.

Το πρόβλημα αυτό βέβαια βασίζεται στην λανθασμένη διαδικασία εκπαίδευσης, η οποία ικανοποιείται με την παπαγαλίστικη εκμάθηση γνώσεων και όχι αναζήτησης της γνώσης μέσω επιστημονικής μελέτης και αμφισβήτησης των ήδη υπαρχόντων πληροφοριών που έχουμε για τον κόσμο, τις επιστήμες, την ιστορία.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα από το μάθημα της ιστορίας είναι πως όλοι οι λαοί που κατέκτησαν οι αρχαίοι κάτοικοι της Ελλάδας ήταν απολίτιστοι και αμόρφωτοι και ΜΟΝΟΝ όταν υποδουλώθηκαν από αυτούς έγιναν πολιτισμένοι.. Επίσης όσοι κατέκτησαν τον ελλαδικό χώρο ήταν βάρβαροι και έκαναν επιδρομές, ενώ οι αρχαίοι έλληνες όταν κατακτούσαν ξένα μέρη – τα εκπολίτιζαν και τα απελευθέρωναν. Θα τρελαθούμε τελείως. Είναι δυνατόν όλοι οι λαοί να ήταν τόσο στόκοι ώστε να περιμένουν τους αρχαίους Έλληνες για να μορφωθούν; Δηλαδή οι πυραμίδες της Αιγύπτου, τα παλάτια της Μεσοποταμίας και τόσα άλλα έργα που έχουν αφήσει άλλοι λαοί δεν είναι αποδείξεις ότι είχαν πολιτισμό ισάξιο με αυτόν των αρχαίων ελλήνων;

Είναι και άλλα σοβαρά θέματα βέβαια, όπως των απαράδεκτων σχολικών εγκαταστάσεων, η έλλειψη εργαστηρίων, υπολογιστών, η έλλειψη συνεχούς εκπαίδευσης και αξιολόγησης των καθηγητών και δασκάλων, η παντελής έλλειψη βοήθειας για τα μαθήματα που αναγκάζει τον μαθητή να τρέχει σε φροντιστήρια πληρώνοντας πολλά χρήματα (δωρεάν παιδεία κατά τ’άλλα) και η διαφορά ποιότητας δημόσιων/ ιδιωτικών σχολείων που οδηγούν σε απόγνωση τόσο τους μαθητές όσο και τους γονείς τους.

Γι’αυτό και οι μαθητές θα είναι πάντα αδιάφοροι στο θέμα του σχολείου, γι’αυτό και θα μισούν το σχολείο και δεν θα θέλουν να ασχολούνται με τα θέματα της παιδείας έξω από το χώρο αυτό (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων). Κάποτε ελπίζω να αλλάξει αυτό και τα παιδιά να αγκαλιάσουν τον χώρο του σχολείου, τον χώρο της εκπαίδευσης γιατί όταν η μόρφωση δίνεται με τον τρόπο που πρέπει και είναι τεκμηριωμένη και υποκειμενική, βοηθά στα μέγιστα τα παιδιά να γίνουν συνειδητοποιημένοι πολίτες αυτού του κόσμου.

Και για να χαλαρώσουμε λίγο ας απολαύσουμε Άννα Βίσση και «Τα μαθητικά τα χρόνια»

Advertisements

Χάπια διαίτης

Με αφορμή το άρθρο της daily news για ένα χάπι διαίτης του οποίου οι πωλήσεις πέφτουν λόγω των παρενεργειών θέλω να σχολιάσω λίγο για τη «μόδα» των χαπιών αυτών.


Πόσο ένοχοι είναι οι γονείς του παιδιού;

Κατ’ αρχήν το συγκεκριμένο χάπι αυτό που κάνει είναι να αποτρέπει το λίπος των τροφών να απορροφάται από τον οργανισμό. Με λίγα λόγια κάνει αυτό που θα έπρεπε ο έρμος ο άνθρωπος να κάνει χωρίς τα χημικά: να τρώει τροφές με λιγότερα λιπαρά. Δηλαδή γιατί θα πρέπει να φας μια πίτσα και μετά να πάρεις ένα χημικό κοκτέιλ για να μην απορροφήσει ο οργανισμός όλα τα λίπη της; Δεν μπορείς να βάλεις ένα όριο 1-2 κομματιών και από εκεί και πέρα να φας μια σαλάτα;

Κατά δεύτερον οι παρενέργειες του χαπιού μερικές από τις οποίες είναι διάρροια, αέρια, συχνές επισκέψεις στην τουαλέτα και καμιά φορά ανεξέλεγκτες, γλειώδης υφή στα κόπρανα κ.α.

Το καλύτερο σημείο του άρθρου είναι το εξής: «Alli pamphlets stress that those using it must commit to healthy eating for it to work and to avoid bad side effects.» – μετάφραση : «Το φυλλάδιο του Alli (Alli είναι η ονομασία του χαπιού) τονίζει στους χρήστες ότι πρέπει να ακολουθούν υγιεινή διατροφή για να δουλέψει σωστά το χάπι και να αποφύγουν τις δυσάρεστες συνέπειες». Δηλαδή για να αδυνατίσεις πρέπει να ακολουθείς σωστή και υγιεινή διατροφή – ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ ΤΟ ΚΩΛΟΧΑΠΙ ΕΦΟΣΟΝ ΤΡΕΦΕΣΑΙ ΥΓΙΕΙΝΑ; Και να φανταστείς ότι αυτό το χάπι κάνει θραύση στην Αμερική (αν κυκλοφορήσει στην Ελλάδα επίσης θα κάνει θραύση είμαι σίγουρος).

Αντί λοιπόν οι γονείς μας, η παιδεία μας να φροντίζει να μας μάθει υγιεινή διατροφή από μικρά παιδιά, μεγαλώνουμε, φαρδαίνουμε όμως επειδή η παχυσαρκία έχει πολλές παρενέργειες ψάχνουμε τρόπους να την αντιμετωπίσουμε αφού αποκτήσουμε τις παρενέργειες (διαβήτης, υπέρταση, καρδιακά προβλήματα κα) και όχι πριν την αποκτήσουμε. Η ανόητη έκφραση «τα πάχη μου, τα κάλη μου» είναι ένα πέπλο καπνού που μπορεί να καλύπτει το πρόβλημα από τα μάτια μας, δεν καλύπτει όμως τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος ούτε από τη ζωή μας και την υγεία μας, ούτε από τις οικονομικές της προεκτάσεις λόγω των χρόνιων προβλημάτων που επιφέρει στον άνθρωπο που πάσχει και ξοδεύει χρόνο και χρήμα για κάτι που πολύ εύκολα μπορούσε να προληφθεί από πριν.

Επίσης με αφορμή το θέμα των χαπιών θα ήθελα να καταγγείλω για ακόμη μια φορά τα ΜΜΕ για τις διαφημίσεις των παχυντικών και ανθυγιεινών τροφίμων (γλυκά διαφόρων ειδών, χάμπουργκερ, προτηγανισμένες πατάτες κ.α.) που πλασάρουν σε όλες τις ηλικίες, μα περισσότερο στα μικρά παιδιά τα οποία καλλιεργούν ένα λανθασμένο πρότυπο διατροφής στο μυαλό τους. Είναι ένοχα τα κανάλια που προωθούν αυτήν την νοοτροπία και μην ακούσω μαλακίες του στυλ «μα δεν μπορεί να έχει ηθικές αναστολές ένα κανάλι από την στιγμή που το κέρδος μέσω των διαφημίσεων είναι ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει» – γιατί την ίδια δικαιολογία μπορεί να έχει και ένας έμπορος ναρκωτικών «μα είναι ο μόνος τρόπος για να βγάλει λεφτά και να ζήσει». Όπως ένας άνθρωπος κρίνεται από τις ηθικές του αρχές έτσι κρίνεται και μια εταιρεία, μία εφημερίδα, ένα κανάλι. Γι’αυτό και πρέπει να τιμωρούμε τα κανάλια που έχουν ανήθικες πρακτικές στο θέμα της υγείας και της διατροφής των τηλεθεατών τους.

Συμπαθώ τους παχύσαρκους ανθρώπους, είχα και σχέσεις μάλιστα με κοπέλες που ήταν «αφρατούλες» και προσπάθησα να αλλάξω τον τρόπο σκέψης και διατροφής τους. Όσα λέω τα λέω γιατί μισώ τις εταιρείες που παράγουν και προωθούν την παχυντική διατροφή για να βγάλουν κέρδη εις βάρος της υγείας των καταναλωτών τους. Η λύση για το πρόβλημα αυτό είναι απλή – όπως λέει και η αγαπημένη μου τραγουδίστρια Χαρούλα Αλεξίου σε ένα τραγούδι της (Όλα είναι στο μυαλό) «Μάτια μου σ’αγαπώ, τί να φοβάσαι πια, όλα είναι στο μυαλό πόνος και γιατρειά.. »