Ημέρα: 1 Ιουνίου 2008

Η διαστροφή στα ήθη των μουσουλμάνων

Ενα στα τέσσερα κορίτσια στην Υεμένη παντρεύονται σε ηλικία 10-14 ετών, παρότι ως νόμιμη ηλικία γάμου ορίζονται τα 15 χρόνια. Ο μέσος όρος ηλικίας των κοριτσιών την ημέρα του γάμου τους είναι 14,7, ενώ αντίστοιχα για τους άντρες 21,5.

Περισσότερα από τα μισά κορίτσια κάτω των 18 ετών υποχρεούνται από την οικογένειά τους να παντρευτούν συνήθως κάποιον συγγενή, που δίνοντας ένα μικρό ποσό ως «αντάλλαγμα», επί της ουσίας αγοράζει ένα πειθήνιο αντικείμενο σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Το ίδιο συνέβη και σε ΕΝΑ ΟΚΤΑΧΡΟΝΟ ΠΑΙΔΙ την Νουτζούντ. Ο πατέρας της ήταν σχεδόν άπορος και έπρεπε να θρέψει 14 παιδιά και δύο συζύγους.

Ο μέλλων σύζυγος (το μέγα κάθαρμα) ήταν ένας μακρινός συγγενής που εργαζόταν ως οδηγός μηχανής και κέρδιζε τα προς το ζην. Το μικρό κορίτσι δεν γνώριζε καν τον 30χρονο εξάδελφό της, αλλά δεν έφερε αντίρρηση όταν της είπαν ότι θα παντρευτεί, επειδή κανείς δεν την πληροφόρησε τι ακριβώς σημαίνει αυτό.

Στο μυαλό του 8χρονου παιδιού ένας γάμος σήμαινε ότι θα φορέσει ένα όμορφο λευκό φόρεμα, θα φάει κάτι διαφορετικό από πατάτες και μακαρόνια, θα χορέψει και μετά θα επιστρέψει στο σπίτι των γονιών της. Η Νουτζούντ παντρεύτηκε φορώντας ένα δανεικό καφέ φόρεμα, χωρίς χορούς και πανηγύρια και με μόνο δώρο ένα φθηνό άρωμα. Και μόλις φόρεσαν τις βέρες, ο σύζυγός της την πήρε μαζί του, στον δικό του μακρινό τόπο κατοικίας, όπου το κορίτσι διαπίστωσε ήδη από το πρώτο βράδυ ποια είναι τα συζυγικά της καθήκοντα.

Ως ανήλικη η Νουτζούντ δεν είχε το δικαίωμα να υποβάλει μήνυση ή να ζητήσει διαζύγιο, και ο πατέρας της διατηρούσε βάσει νόμου το δικαίωμα να την παντρέψει. Ο δικαστής παρέκαμψε τη νομοθεσία, υπέβαλε ο ίδιος μήνυση και διέταξε να συλληφθούν ο σύζυγος και ο πατέρας της Νουτζούντ, έτσι ώστε το παιδί να μην πέσει θύμα εκδίκησης ή εγκλήματος τιμής μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης. Το κορίτσι έμεινε μαζί με την οικογένεια ενός δικαστικού.

Βοήθεια δεν βρήκε ούτε από την ίδια της την οικογένεια και έτσι αποφάσισε να απευθυνθεί μόνη της στο δικαστήριο.

Ο δικαστής που άκουσε την αφήγησή της ήξερε ότι για να βοηθήσει το παιδί που στεκόταν τόσο θαρραλέα μπροστά του, έπρεπε να εναντιωθεί σε ριζωμένες πεποιθήσεις και συνήθειες και να παλέψει με ένα κατεστημένο που συντηρείται στην Υεμένη από φύλαρχους, ιερείς και πολιτικά πρόσωπα.

Ο δικαστής γνώριζε καλά ότι για να αποφευχθούν οι δυσάρεστες συνέπειες, θα έπρεπε να προχωρήσει σε μια συμβιβαστική λύση. Ετσι απεφάνθη ότι ο γάμος είναι άκυρος, αλλά ότι θα καταβληθεί αποζημίωση στον γαμπρό, ύψους 500 ευρώ.

Το ποσό ήταν υπέρογκο για την οικογένεια της Νουτζούντ, που ζει με 50 ευρώ τον μήνα, οπότε ο δικαστής κατέβαλε ο ίδιος τα χρήματα. Την ημέρα διεξαγωγής της δίκης το δικαστήριο ήταν γεμάτο γυναίκες που υποστήριζαν το μικρό κορίτσι.

Στο πλευρό της ήταν και η μητέρα της, η οποία, όπως και οι περισσότερες γυναίκες στην Υεμένη, έζησε τη μοίρα από την οποία κατάφερε να ξεφύγει η Νουτζούντ. Η μητέρα της είχε 19 εγκυμοσύνες, εκ των οποίων επέζησαν τα 9 παιδιά.

Ομως η μητρότητα είναι το μοναδικό πράγμα που δίνει υπόσταση στις γυναίκες της Υεμένης, τους δίνει μια κοινωνική θέση και τις βγάζει από την ανυπαρξία.

Δύο στις τρεις γυναίκες στην Υεμένη είναι αναλφάβητες και δεν είναι σε θέση να διεκπεραιώσουν ούτε τις πιο απλές εργασίες, εκτός σπιτιού και ανατροφής των παιδιών.
πηγή:http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11381&subid=2&tag=8400&pubid=1060477

Ιδού άλλη μια απόδειξη των αποτελεσμάτων της θρησκευτικής διαπαιδαγώγησης και της τυφλής υπακοής στους δήθεν θεϊκούς νόμους . Ένα ανήλικο παιδάκι παντρεύεται (φυλακίζεται) έναν τριαντάχρονο γιατί έτσι θέλουν οι ιερές γραφές, έτσι επιβάλλουν τα ήθη και έθιμα που πηγάζουν από τη θρησκεία.

Αν γινόταν κάτι τέτοιο στη δική μας χώρα τότε ο βιαστής αυτός θα ήταν πίσω από τα σίδερα για πάντα (μέχρι να τον φάνε οι άλλοι κρατούμενοι-αν και καλύτερα θα ήταν μια ηλεκτρική καρέκλα). Αντιθέτως εκεί θεώρησαν τον γάμο άκυρο και επέβαλλαν πρόστιμο στην μικρή! Ζώα ε ζώα!

Αυτή η παράδοση του να παντρεύονται τα παιδιά ενώ είναι ανήλικα προστατεύεται και καλλιεργείται από την συγκεκριμένη θρησκεία η οποία ελέγχει την κρατική εξουσία σε αυτό και άλλα μουσουλμανικά κράτη. Ενώ αν το κράτος είχε κοσμικούς νόμους δεν θα είχε καμία προστασία. Αν το κράτος δεν είχε θρησκευτικές αντιλήψεις τότε δεν θα συνέβαιναν τέτοια φαινόμενα.

Advertisements