Αρχείο για 29 Μαΐου, 2008

Το Πιστεύω των ΟΛΥΜΠΙC GAMES

Posted in αθλητισμός with tags , , on 29 Μαΐου, 2008 by stardust30

Πιστεύω εις μια Ντόπα, Ενέσιμη, Χάπι, Υπόθετο ουρανού και γης, αόρατων τε πάντων από τη WADA.
2. Και εις ένα Μετάλλιον, Χρυσόν, της Ντόπας τον υιό, τον μονογενή, τον εκ της κινέζικης εταιρείας γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Καραμέλα εκ καραμέλας, σούπερμαν αληθινόν εκ χαπίου αληθινού, κατασκευαθέντα ου ποιηθέντα, ομοούσιον το στεροειδή , δι’ ου τα πάντα εγένετο.
3. Τον δι’ ημάς τους σούπερ-αθλητές και δια την ημετέραν σωτηρίαν εισαχθέντα εκ της Κίνας και σαρκωθέντα εκ Στεροειδούς Αναβολικού και Ντόπας της Αγνής και ενανθρωπήσαντα.
4. Αγωνισθέντα τε υπέρ ημών επί Ολυμπιακών Αγώνων και παθόντα και νικηθέντα.
5. Και βραβευθέντα την τρίτη ημέρα κατά τας WADA γραφάς.
6. Και ανελθόντα εις τα βάθρα και καθιζόμενον εις το κέντρον.
7. Και πάλιν αγωνιζόμενος μετά δόξης κρίναι ντοπέ και αδιαντροπέ, ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος.

Η αρετή της διαφήμισης

Posted in πολιτισμός, συμπεριφορά with tags , , , , , on 29 Μαΐου, 2008 by stardust30

Τα γονίδια μας είναι τεμπέλικα. Πάει και τέλειωσε. Δεν είναι τυχαίο που παντρευόμαστε την πρώτη κοπέλα που θα μας κάνει κλικ..Που θα έχει πάνω της ζωγραφισμένη την πιο όμορφη διαφήμιση ( Και μετά από λίγο καιρό χωρίζουμε, αφού έχουμε κάνει ένα δυο κουτσούβελα.. Και μετά βρίσκουμε κάτι άλλο πάλι γάμος, διαζύγιο, κουτσούβελα κ.ο.κ.

Αναρωτιέμαι πότε θα βάλουμε μυαλό. Και μένω με την ερώτηση.. Τα «ελληνικά» μας γονίδια είναι και θα παραμείνουν τα πιο τεμπέλικα της Ευρώπης. Βλέπουμε μια διαφήμιση για το νέο αμάξι της «Χ» εταιρείας και επειδή το δικό μας είναι 2 ετών «παλιό» το πουλάμε, βάζουμε και ένα νέο δάνειο στο κεφάλι μας και είμαστε ευτυχισμένοι.. Εεεεε, μάλλον παραπλανημένοι είμαστε αλλά να μην το κάνω θέμα. Γιατί το κάθε αμάξι έχει τις αρετές του. Το παλιό μας άλλωστε ξέρουμε ότι μας αρέσει. Το νέο είναι κάτι άγνωστο. Δεν ξέρεις τι πρόβλημα μπορεί να παρουσιάσει. Και το γεγονός ότι στη διαφήμιση το νέο γυαλιστερό αμάξι συνοδεύεται από μια ξανθιά ύπαρξη είναι πολλά υποσχόμενη πρόταση.

Να πάμε σε άλλο παράδειγμα. Βλέπουμε ένα υπέροχο σαντουιτσάκι, με αχνίζον κρεατάκι, πατατούλες και λίγα ζαρζαβατικά για ντεκόρ.. Χμμμ.. Κάτι όμως δεν μου πάει καλά. Στην διαφήμιση δεν λέει πως το κρέας και οι πατάτες είναι κατεψυγμένα και προτηγανισμένα, ενώ είναι ξαναζεσταμένα από φούρνο μικροκυμάτων. Ενώ τα ζαρζαβατικά είναι τίγκα στα φυτοφάρμακα, κατεψυγμένα από ξένες χώρες. Το λάδι δε που είναι ένα μίγμα ηλιελαίου με συνθετική βαλβολίνη ούτε που φαίνεται, αφού απορροφήθηκε από τις πατάτες και το κρέας.

Παρ’ όλα αυτά εγώ όταν τα βλέπω μου ανοίγει η όρεξη. Γιατί; Γιατί τα αρχέγονα γονίδια έχουν πέσει στην παγίδα της διαφήμισης, αναγνωρίζοντας το απαράδεκτο βιομηχανικό παρασκεύασμα ως πηγή ενέργειας. Κι ας έχει πολλά συντηρητικά (με διάφορα εξωτικά ονόματα όπως κόμμι χαρουπιού) τα οποία μακροπρόθεσμα συσσωρεύονται στον οργανισμό και προκαλούν διάφορες παρενέργειες.

Και με την διαφήμιση των κινητών; Το τάδε μοντέλο ψήνει καφέ, λέει τις ειδήσεις μια ώρα πριν συμβούν, στέλνει φαξ μέσω δορυφόρου στον πλανήτη Άρη, σε διορθώνει καθώς μιλάς, βρίσκει δικαιολογίες για να μην καταλάβει η νόμιμη ότι είσαι με την παράνομη κτλ κτλ. Μα το 90% του πληθυσμού που έχει κινητό χρησιμοποιεί μόλις το 30-35% των δυνατοτήτων του. Γνωρίζω ανθρώπους που ενώ το κινητό τους έχει κάμερα 3 και 4 μεγαπίξελς αυτοί δεν ξέρουν να τραβάνε φωτογραφίες!

Το καλύτερο μου είναι οι διαφημίσεις για τα ινστιτούτα αδυνατίσματος. Σε παίρνουν 200 κιλά, σε αδυνατίζουν φτάνοντας σε στα 100 και αφού έχεις τελειώσει με όλη αυτή την καταπόνηση, μετά από 2-3 μήνες ξαναπαίρνεις τα 100 που έχασες.. Πώς γίνεται αυτό; Μα είναι απλό. Όταν ο οργανισμός έχει συνηθίσει για μεγάλο χρονικό διάστημα να είναι 200 κιλά, κι εσύ του αφαιρείς τα 100 σε πολύ μικρό διάστημα τότε βαράει εσωτερικός συναγερμός. Ο οργανισμός νομίζει πως του έγινε επίθεση και προσπαθεί να επανέλθει στα «φυσιολογικά» (για τα δικά του δεδομένα) όρια. Άρα η λύση για το αδυνάτισμα είναι η αργή και σταθερή απώλεια βάρους κι όχι η γρήγορη και ξαφνική απώλεια.

Τέλος τα παιδικά παιχνίδια, που απευθύνονται στα παιδιά, που ερμηνεύουν κυριολεκτικά τις διαφημίσεις, και δεν μπορούν να καταλάβουν την μεταφορική έννοια που αυτές περικλείουν. Η προσέγγιση εδώ γίνεται με σκοπό να δημιουργήσουν μια συμπεριφορά γκρίνιας προς το γονιό ώστε το παιδικό προϊόν να καταλήξει στα χέρια του παιδιού. Φυσικά όλα αυτά γίνονται με τη βοήθεια παιδοψυχολόγων, που είναι ειδικοί σε κάτι τέτοια θέματα. Και ο γονιός δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με ένα παιδί, που δεν έχει επίγνωση για την οφελιμότητα ή όχι του παιχνιδιού, ούτε με το κόστος σε σχέση με τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Σίγουρα οι διαφημίσεις δεν είναι κακές. Όταν είναι ορθά διατυπωμένα τα επιχειρήματα για τα προϊόντα που διαφημίζουν είναι όλα καλά. Και όταν ο κόσμος είναι ενημερωμένος για τις παγίδες που κρύβει η κάθε μία. Γι’αυτό χρειάζεται παιδεία. Και φυσικά αυτή η παιδεία αρχίζει από την οικογένεια και τελειώνει στο σχολείο. Πράγμα που εδώ στον τόπο μας δεν ισχύει πάντα.

Δικαίωμα στην Ευθανασία

Posted in πολιτισμός, συμπεριφορά with tags on 29 Μαΐου, 2008 by stardust30

Ο παραλογισμός της ανθρώπινης λογικής. Ένας άνθρωπος που υποφέρει ανάπηρος σε ένα κρεβάτι και είναι ανίκανος να ζήσει μια φυσιολογική ζωή δεν μπορεί να ζητήσει τη βοήθεια των γιατρών για να τερματίσει τη ζωή του!

Η χριστιανική θρησκεία επιβάλλει την άποψη ότι η ζωή είναι «δώρο Θεού» και δεν πρέπει να την τερματίζουμε εφόσον οι συνθήκες για την διατήρησή της είναι οι χειρότερες δυνατές. Πρώτα από όλα η ζωή του καθενός είναι στην αποκλειστική «ιδιοκτησία» του. Δεν ανήκει η ζωή μου, η ζωή μας σε καμία εκκλησία και σε κανένα κράτος. Όποτε θέλουμε μπορούμε να την τερματίσουμε (κατά την βούλησή μας εφόσον έχουμε σώας τας φρένας). Το πρόβλημα όμως είναι πως ένας άνθρωπος που υποφέρει από μια ανίατη ασθένεια και είναι κατάκοιτος δεν «ζει» καμία ζωή. Το να πρέπει να σε ταΐζουν άλλοι, να σε αλλάζουν τα πάμπερς, να σε πλένουν, να σε ξύνουν όταν κάτι σε τρώει.. Συγνώμη αλλά αυτό είναι χειρότερο από το θάνατο και δεν θα το ευχόμουν ούτε στον εχθρό μου.

Δεν μπορεί η νομοθεσία να απαγορεύει σε έναν άνθρωπο να ζητάει την βοήθεια για να τερματίσει το μαρτύριό του.

Η ζωή είναι όμορφη, όταν έχεις την υγεία σου , όταν μπορείς να απολαύσεις την ζωή σου χωρίς να εξαρτάσαι ΑΠΟΛΥΤΑ από τους άλλους ακόμη και για τις σωματικές σου ανάγκες. Φυσικά ο γιατρός θα έχει γραπτή (ή μαγνητοσκοπημένη) την αίτηση για τερματισμό των σωματικών του λειτουργιών από τον ασθενή πριν κάνει ο,τιδήποτε.

Μια πολύ όμορφη ταινία για το θέμα αυτό είναι το «Η θάλασσα μέσα μου» . Σας συστήνω ανεπιφύλακτα να την δείτε. Μόνο να έχετε αρκετά πακέτα χαρτομάντιλα για ρεζέρβα κατά την προβολή της γιατί εμένα μου τέλειωσαν πριν τελειώσει η ταινία.