Zeitgeist και Ηθικότητα

Εάν οι άνθρωποι είναι καλοί μόνο και μόνο επειδή φοβούνται την τιμωρία και προσδοκούν αμοιβή, τότε είμαστε πράγματι θλιβεροί.. Άλμπερτ Αϊνστάιν

Τί σημαίνει ηθικότητα αλήθεια; Σημαίνει να φέρεσαι με υποκριτικά ταπεινωτικό τρόπο, βοηθώντας τον διπλανό σου και προσέχοντας μη θίξεις την θεία μεγαλοφροσύνη, που είσαι καλά εσύ και οι δικοί σου, και με το που θα πεθάνεις θα αμοιφθείς για την συμπεριφορά σου αυτή με το εισητήριο για τον Παράδεισο;
Ή μήπως σημαίνει να φέρεσαι με ειλικρίνεια και με σεβασμό στον συνάνθρωπό σου έτσι ώστε να συνυπάρχετε χωρίς τριβές και σε μια ειρηνική κατάσταση για να μπορείτε και οι δύο να δημιουργήσετε οικογένεια, απογόνους, οι οποίοι θα μπορέσουν να μεγαλώσουν και να αναπτυχθούν με τον καλύτερα δυνατό τρόπο ;

Στο ανόητο (κατά εμέ) ερώτημα πως «αν δεν υπάρχει Θεός, γιατί να είμαστε καλοί;» υπάρχει μια απλή απάντηση. Οι αρχές της κάθε θρησκείας που γνωρίζουμε όλοι σήμερα, δεν υπήρχαν πάντοτε με αυτήν την μορφή που διδαχτήκαμε σήμερα. Άρα και οι ηθικές αρχές που πηγάζουν από την μελέτη των θρησκευτικών αλλάζουν κάθε εποχή ανάλογα με το πνεύμα των καιρών (zeitgeist).

Κατ’ αρχήν θα πρέπει να δούμε πως στο όνομα της θρησκείας έχουν γίνει τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία του ανθρωπίνου είδους. Η ιερά εξέταση, η κατάσχεση των περιουσιών κάθε ανθρώπου με διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις, οι σταυροφορίες, το κάψιμο των βιβλίων έγιναν επειδή ήταν «θέλημα θεού».

Κατά δεύτερον σήμερα θεωρείται σωστό το να ψηφίζει η γυναίκα. Κι όμως είναι πάρα πολλά τα κράτη που για πάρα πολλά χρόνια δεν έδιναν το δικαίωμα αυτό στην γυναίκα – παρ’ όλο που είχαν χριστιανικές αρχές. Δεν είναι μόνο αυτό που μας κάνει και αναρωτιόμαστε για τις ηθικές αρχές της κάθε θρησκείας και ιδιαίτερα για την χριστιανική, η οποία ταλανίζει την ψυχική μας γαλήνη στην χώρα μας με τις παράλογες απαιτήσεις της. Άλλη αισχρή απαίτηση είναι η γυναίκα αφού γεννήσει να μην πάει πουθενά για 40 ημέρες και να μη δεχτεί επισκέψεις το βράδυ γιατί θα «δαιμονιστεί» το παιδί.. Οποία γελοιότης..

Αν εξετάσουμε τα «ιερά» κείμενα βρίθουν από ανήθικες πρακτικές. Π.χ. πόσο ηθικό είναι να θυσιάζει κανείς το παιδί του σε έναν Θεό (περίπτωση Ιωσήφ); Και πόσο ηθικό είναι από έναν πατέρα να δίνει τις κόρες του για διαπόμπευση , αντί για τους καλεσμένους που ζήτησαν οι γείτονές του; (αναφέρομαι στο μύθο του Λωτ και των αγγέλων που πήγαν να τον προειδοποιήσουν για το τέλος της πόλης του). Πόσο ηθικό είναι οι κόρες να μένουν έγκυες από τον πατέρα (Λωτ και κόρες), ο σύζυγος να δίνει στον βασιλιά (δύο φορές) την γυναίκα του για σύντροφο- αρνούμενος ότι είναι σύζυγος του- και μετά να παραδέχεται ότι είναι και ως ανταμοιβή να παίρνει κοπάδια και σκλάβους (Αβραάμ,Σάρα και τα αγαθά αυτού ) ; Να σφάζεις τον λαό σου επειδή παράκουσαν στην διαταγή σου (Μωυσής όταν κατέβηκε από το Όρος με τις 10 εντολές) ;

Αν τα παραπάνω πιστεύετε είναι αποδείξεις μαθημάτων ηθικής συμπεριφοράς της χριστιανικής παράδοσης τότε νομίζω πως πλανάσθε πλάνην οικτράν.

Συνοψίζοντας θα ήθελα να πω πως οι ηθικές μας αρχές υποβάλλονται από την προσπάθειά μας να συνυπάρχουμε με τους γύρω μας κι όχι από την θρησκευτική μας κατήχηση. Ανά τους αιώνες οι ηθικές αρχές αναπροσαρμόζονται, ακολουθώντας το πνεύμα των καιρών, όσο αυξάνονται οι γνώσεις μας πάνω στον φυσικό κόσμο αλλάζει και η οπτική μας γωνία για το τί είναι ηθικό και τί όχι, με αποτέλεσμα την καλύτερη και ευκολότερη συμβίωσή μας τόσο με τους συνανθρώπους μας, όσο και με το περιβάλλον. Αλήθεια τα «ιερά» κείμενα αναφέρουν σε κάποιο σημείο την οικολογική τους ανησυχία; Ή μήπως η θεία πρόνοια φροντίζει ώστε τα είδη που εμείς έχουμε εξολοθρεύσει να ανανεώνονται με κάποιον »μαγικό» τρόπο;

Βοηθάς κάποιον γιατί σκέφτεσαι ηθικά ή γιατί θα πας στην Κόλαση αν δεν το κάνεις;

Advertisements