Ένα ανεκδοτάκι να περνάμε όμορφα..


Ήταν λέει ένας ορειβάτης (εγώ καλή ώρα) πάνω σε μια παγερή κορυφή, μέσα σε συννεφιά και καταιγίδα.. Ανέβαινε πολλές ώρες, ο αέρας φυσούσε τα μάλα και κάποια στιγμή γίνεται το κακό.. Ο ορειβάτης γλυστράει και βρίσκεται κρεμασμένος από το σχοινί του σε έναν άπατο γκρεμό.. Έτσι εξουθενωμένος όπως είναι φωνάζει για βοήθεια: «Είναι κανείς εδώωωωωωωωωωωω? » .. Μα δεν πέρνει απάντηση. Μετά από λίγο ξαναφωνάζει «Είναι κανείς εδώωωωωωωωωω?», οπότε ξαφνικά ανοίγουν τα σύννεφα, ο ήλιος βγαίνει, κι ακούει μια μεγαλειώδη φωνή: «σε ακούω τέκνον μου, πιάσε το μαχαίρι σου κόψε το σκοινί σου κι έλα στην αγκαλιά μου» .. Οπότε ο ορειβάτης φωνάζει :» Είναι κανείς ΑΛΛΟΣ εδώ? »

4 Σχόλια προς “Ένα ανεκδοτάκι να περνάμε όμορφα..”

  1. gremakiii,
    καλά κάνεις, καλά κάνεις παιδί μου!
    Κι εγώ μαζί σου!

  2. Για να πάτε στον παράδεισο πατήστε το 1,
    για να πάτε στην κόλαση το 2,
    αν είστε αναποφάσιστος πατήστε το 3..
    Για να συγχωρεθούν τα πεθαμένα σας πατήστε το 4,
    για να ακούσετε το υπόλοιπο των αμαρτιών σας πατήστε το 5..
    Θρησκοφων, χρέωση 1,58 ευρώ / λεπτό , 3,5 ευρώ / αμαρτία για άμεση άφεση..

  3. έλλλαααααααααα, πέσεεεεεεεεεε, σε δυό ώρες που θα φτάσεις τα λέέέμεεεεεεεεεεεεεεε…

  4. μωρέ καλά τον λέω ‘γω Ανύπαρκτο.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: