Ροκ VS Εκκλησία σημειώσατε 1 !

 Rock Is Here..Ready Or Not

Δράτομαι της ευκαιρίας να πω μερικά πράγματα για την «αιώνια» διαμάχη μεταξύ Ορθόδοξης Εκκλησίας και Ροκ μουσικής.
Ξεκινώντας από την χαραυγή του πολιτισμού, οι θρησκευτικοί ηγέτες πάντοτε επέβαλλαν τα πιστεύω τους και τα θέλω τους στους φτωχούς πλην τίμιους πιστούς τους, ενώ οι τελευταίοι πάντοτε είχαν την ψευδαίσθηση ότι κάτι καλό θα κομίσουν (Παράδεισοι με χερουβείμ και σεραφείμ μετά το κακάρωμα) αν ακολουθούν τον βοσκό, ο οποίος έχει εντολή «εκ των άνωθεν» να τους ορίζει το μέλλον τους.
Το πρόβλημα όμως με τη μουσική, η οποία από τότε που εμφανίστηκε ήταν ένα μείζον πρόβλημα για την θρησκεία, διότι αν δεν ακολουθούσε τις επιταγές της (αν δεν προπαγάνδιζε το έργο της) ήταν το έργο του έξωαποδώ. Φυσικά και δεν κατηγόρησε μόνο την Ροκ και Μέταλ μουσική η εκκλησία, αλλά ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός της και μάλιστα έχει δώσει πολλά χρήματα μέχρι τώρα για να προπαγανδίσει την «κατωτερότητα» της Ροκ και Μέταλ.
Όλα αυτά σε αντίθεση με την ροκ και μέταλ που επειδή ακριβώς είναι κλάσης ανώτερη του εκκλησιαστικού κατεστημένου, έχει ελάχιστα τραγούδια και γκρουπ που ασχολούνται μαζί της.
Φυσικά και υπάρχουν ελάχιστες εξαιρέσεις που έχουν θέματα γύρω από τον σατανισμό, αλλά το 95% των συγκροτημάτων της ροκ και μέταλ ουδεμία σχέση έχει με θρησκευτική διαπαιδαγώγηση.
Το αστείο είναι πως όλη αυτή η καλά στημένη προπαγάνδα κατά της ροκ και μέταλ μουσικής αποβαίνει εις βάρος της εκκλησίας. Ξέρω πολλές περιπτώσεις ανθρώπων (ακόμη κι εγώ είμαι μέσα σε αυτές) οι οποίοι ξεκίνησαν να ακούν ροκ στα παιδικά τους χρόνια λόγω αντίδρασης στην πίεση του «έτσι θέλει ο Θεός να ζεις» και στο «μη αυτό τζηζ, θα πας στην κόλαση καλό μου» και μετά από πολλά πολλά χρόνια τώρα που μεγαλώσαμε και σοβαρευτήκαμε (λέμε τώρα) βλέπουμε πως κάναμε την ΚΑΛΥΤΕΡΗ επιλογή.Γιατί; Γιατί ζούμε και απολαμβάνουμε την κάθε ημέρα, την κάθε ώρα , το κάθε λεπτό, χωρίς να χάνουμε χρόνο και χωρίς να σπαταλάμε τις ομορφιές της ζωής για να πάρουμε δήθεν ανταμοιβή αφού γίνουμε τροφή και λίπασμα για άλλες μορφές ζωής..
Χαίρομαι που όσο περνάει ο καιρός, όλο και περισσότερος κόσμος μεγαλώνει και εντρυφεί τα «μυστικά» της ροκ μουσικής , χωρίς να φορά θρησκευτικές παρωπίδες και χωρίς να φοβάται τον κοινωνικό αποκλεισμό (κάποτε έτρωγες ξύλο έτσι και είχες μακρύ μαλλί). Έχω διαβάσει πολλά άθλια βιβλία που έβριζαν την ροκ λες και ήταν το νούμερο ένα πρόβλημα των νέων. Αντί να γράφουν οι παπάδες βιβλία για το πως θα βρουν δουλειά οι νέοι,πώς θα έρθουν σε επαφή με τους γονείς τους, πώς θα ανταπεξέλθουν στις χίλιες μύριες υποχρεώσεις απέναντι στην κοινωνία (στρατιωτικό,σπουδές,οικογένεια) κάθονται και ξοδεύουν την πολύτιμη μελάνη τους στο πως να αποφεύγουν την ροκ μουσική.
Ειλικρινά μου έκανε πάντα εντύπωση, γιατί δεν γράφουν βιβλία για τα λαϊκά, τα σκυλάδικα και τα υπόλοιπα είδη της ελληνικής μουσικής; Δηλαδή είναι πιο επικίνδυνο να ακούει κανείς ροκ από το να ακούει Πέγκυ Ζήνα ή Μελά; Ίσα ίσα που η ροκ με τη θεματολογία της (κοινωνική δικαιοσύνη, άδικοι πόλεμοι,πείνα,καπιταλισμός είναι ελάχιστα από τα πολλά θέματα που ασχολείται) ευαισθητοποιεί τους οπαδούς της και τους ανοίγει τα μάτια. Ενώ η ελληνική μουσική που κατά 99,9% μιλάει ΜΟΝΟ για την καψούρα του καθενός αποκοιμήζει τον ακροατή μέχρι εκεί που δεν πάει.. Και φυσικά δεν είναι η ροκ αντιερωτική αφού οι καλύτερες μπαλάντες είναι οι ροκ και μέταλ μπαλάντες.
Και για να δώσω έναν επίλογο (αν και θα μπορούσα να γράψω βιβλίο για το θέμα αυτό) παρακαλώ όλους τους θρησκευτικούς ηγέτες (άσχετα με τη θρησκεία που ανήκουν) να πάψουν να έχουν φρούδες ελπίδες ότι ο κόσμος ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΡΕΥΝΑ .
Κάποτε οι ιερείς περίμεναν τις θυσίες των ζώων για να φάνε λίγο κρεατάκι, σε λίγο καιρό δεν θα έχει πια θυσίες στο άγνωστο θεό.
Η ροκ είναι εδώ για να αφυπνίζει τις συνειδήσεις όλων μας και να μας θυμίζει πως τα καλύτερα μας χρόνια είναι πριν το θάνατο (κι όχι μετά που θα μετράμε ραδίκια). Κι όσο οι οπαδοί της ροκ αυξάνονται, τόσο οι «οπαδοί» της εκκλησίας μειώνονται, κι αυτό δυστυχώς για την εκκλησία είναι μη αναστρέψιμο .
Βέβαια ευτυχώς που δεν υπάρχει ακόμα η Ιερά Εξέταση να μας κάνει ψητά σουβλάκια εμάς τους «αντιφρονούντες».

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Ροκ VS Εκκλησία σημειώσατε 1 !

  1. dear Panagiotis,

    greetings to your new blog, even though you start your posting adventure a litle bit wildy. anyway, hope you enjoy it (we too!!!).

    p.s.: ρε συ, τσέκαρε λίγο τις παραγράφους στην απά πλευρά. σαν να κρύβεται text.

    τα λέμε…

Τα σχόλια είναι κλειστά.